LourdesLourdesLourdesLourdesLourdesLourdes

Bernadette Soubirous werd op 7 januari 1844 in Lourdes geboren als oudste van negen kinderen. Haar vader was molenaar; het gezin leefde in armoede in één kelderruimte, een verlaten gevangenis die le cachot heette. Volgens de overlevering zag Bernadette tussen 11 februari en 16 juli 1858 achttien maal een verschijning bij de grot van Massabielle.

Op 25 maart 1858 zou de gestalte zich hebben bekendgemaakt met de woorden Que soy era Immaculada Councepciou, ik ben de Onbevlekte Ontvangenis — nadat paus Pius IX dat geloofspunt in 1854 tot dogma had verheven. Volgens dezelfde overlevering vroeg de verschijning op 2 maart om er een kapel te bouwen.

Bisschop Bertrand-Sévère Laurence van Tarbes liet de zaak onderzoeken en erkende de verschijningen op 18 januari 1862; in zijn verklaring noemde hij de verschijning bovennatuurlijk en goddelijk. In 1861 hadden pastoor Dominique Peyramale en de bisschop de grot en het omliggende terrein al van de stad gekocht. De crypte kwam in 1866 gereed en werd op Pinksteren van dat jaar ingewijd.

Daarboven verrees naar ontwerp van Hippolyte Durand de neogotische basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis, gebouwd tussen 1862 en 1871 en in 1876 geconsacreerd; de toren meet zeventig meter, de twee kleinere torens kwamen in 1908 gereed. Op 1 februari 1876 vaardigde Pius IX het decreet voor de kroning van het genadebeeld uit; op 3 juli 1876 voerde pauselijk legaat Pier Francesco Meglia de kroning uit.

Tussen 1883 en 1889 bouwde Léopold Hardy de neobyzantijnse Rozenkransbasiliek, die in 1901 werd geconsacreerd. In datzelfde jaar kwam het eerste station van de kruisweg op de heuvel van Espelugues gereed; in 1912 werd hij ingewijd. Door de Franse scheiding van kerk en staat werden heiligdom en gronden in 1910 aan de Kerk onttrokken en aan de stad toegewezen; pas in 1941 kreeg de Kerk het eigendom terug.

Voor de honderdste verjaardag van de verschijningen bouwden Pierre Vago en Eugène Freyssinet in 1956-1958 de ondergrondse basiliek van de heilige Pius X. Van Vago is ook de Sint-Jozefkapel, gewijd op 1 mei 1968. In 1988 volgde de Sint-Bernadettekerk van Jean-Paul Felix en in 1995 de aanbiddingskapel; tussen 2014 en 2018 werd de omgeving van de grot opnieuw ingericht.

Bernadette trad op 29 juli 1866 in bij de Zusters van Liefde te Nevers en stierf daar op 16 april 1879, vijfendertig jaar oud, aan tuberculose. Pius XI verklaarde haar op 14 juni 1925 zalig en op 8 december 1933 heilig. Johannes Paulus II kwam op 15 augustus 1983 en op 14 en 15 augustus 2004 als pelgrim naar Lourdes.

Bernadetta Soubirous urodziła się 7 stycznia 1844 roku w Lourdes jako najstarsze z dziewięciorga dzieci. Jej ojciec był młynarzem; rodzina żyła w nędzy, w jednej piwnicznej izbie opuszczonego więzienia zwanego le cachot. Według tradycji Bernadetta widziała między 11 lutego a 16 lipca 1858 roku osiemnaście objawień przy grocie Massabielle.

25 marca 1858 roku postać miała przedstawić się słowami Que soy era Immaculada Councepciou, jestem Niepokalane Poczęcie — po tym, jak papież Pius IX ogłosił tę prawdę wiary dogmatem w 1854 roku. Według tej samej tradycji 2 marca objawiająca się postać poprosiła o zbudowanie w tym miejscu kaplicy.

Biskup Tarbes Bertrand-Sévère Laurence zlecił zbadanie sprawy i uznał objawienia 18 stycznia 1862 roku; w swoim orzeczeniu nazwał zjawisko nadprzyrodzonym i pochodzącym od Boga. Już w 1861 roku proboszcz Dominique Peyramale wraz z biskupem odkupili od miasta grotę i okoliczny teren. Kryptę ukończono w 1866 roku i poświęcono w Zesłanie Ducha Świętego tego samego roku.

Nad nią wzniesiono według projektu Hippolyte'a Duranda neogotycką bazylikę Niepokalanego Poczęcia, budowaną w latach 1862-1871 i konsekrowaną w 1876 roku; jej wieża mierzy siedemdziesiąt metrów, dwie mniejsze ukończono w 1908 roku. 1 lutego 1876 roku Pius IX wydał dekret o koronacji łaskami słynącej figury; 3 lipca 1876 roku koronacji dokonał legat papieski Pier Francesco Meglia.

W latach 1883-1889 Léopold Hardy zbudował neobizantyjską bazylikę Różańcową, konsekrowaną w 1901 roku. W tym samym roku ukończono pierwszą stację drogi krzyżowej na wzgórzu Espelugues; poświęcono ją w 1912 roku. Wskutek francuskiego rozdziału Kościoła od państwa sanktuarium wraz z gruntami odebrano Kościołowi w 1910 roku i przekazano miastu; własność wróciła do Kościoła dopiero w 1941 roku.

Na setną rocznicę objawień Pierre Vago i Eugène Freyssinet wznieśli w latach 1956-1958 podziemną bazylikę świętego Piusa X. Dziełem Vago jest także kaplica św. Józefa, poświęcona 1 maja 1968 roku. W 1988 roku powstał kościół św. Bernadetty według projektu Jeana-Paula Felixa, a w 1995 roku kaplica adoracji; w latach 2014-2018 na nowo zagospodarowano otoczenie groty.

Bernadetta wstąpiła 29 lipca 1866 roku do Sióstr Miłosierdzia w Nevers i tam zmarła na gruźlicę 16 kwietnia 1879 roku, w wieku trzydziestu pięciu lat. Pius XI ogłosił ją błogosławioną 14 czerwca 1925 roku, a świętą 8 grudnia 1933 roku. Jan Paweł II przybył do Lourdes jako pielgrzym 15 sierpnia 1983 roku oraz 14 i 15 sierpnia 2004 roku.

Bernadette Soubirous wurde am 7. Januar 1844 in Lourdes als ältestes von neun Kindern geboren. Ihr Vater war Müller; die Familie lebte in Armut in einem einzigen Kellerraum, einem verlassenen Gefängnis, das le cachot hieß. Der Überlieferung nach sah Bernadette zwischen dem 11. Februar und dem 16. Juli 1858 achtzehnmal eine Erscheinung an der Grotte von Massabielle.

Am 25. März 1858 soll sich die Gestalt mit den Worten Que soy era Immaculada Councepciou zu erkennen gegeben haben, ich bin die Unbefleckte Empfängnis — nachdem Papst Pius IX. diesen Glaubenssatz 1854 zum Dogma erhoben hatte. Derselben Überlieferung zufolge bat die Erscheinung am 2. März darum, hier eine Kapelle zu errichten.

Bischof Bertrand-Sévère Laurence von Tarbes ließ den Fall untersuchen und erkannte die Erscheinungen am 18. Januar 1862 an; in seiner Erklärung nannte er die Erscheinung übernatürlich und göttlich. Bereits 1861 hatten Pfarrer Dominique Peyramale und der Bischof die Grotte und das umliegende Gelände von der Stadt erworben. Die Krypta wurde 1866 fertig und an Pfingsten desselben Jahres eingeweiht.

Darüber erhob sich nach dem Entwurf von Hippolyte Durand die neugotische Basilika der Unbefleckten Empfängnis, zwischen 1862 und 1871 erbaut und 1876 konsekriert; der Turm misst siebzig Meter, die beiden kleineren Türme wurden 1908 fertiggestellt. Am 1. Februar 1876 erließ Pius IX. das Dekret zur Krönung des Gnadenbildes; am 3. Juli 1876 vollzog der päpstliche Legat Pier Francesco Meglia die Krönung.

Zwischen 1883 und 1889 errichtete Léopold Hardy die neubyzantinische Rosenkranzbasilika, die 1901 konsekriert wurde. Im selben Jahr war die erste Station des Kreuzwegs auf dem Hügel von Espelugues fertig; 1912 wurde er eingeweiht. Durch die französische Trennung von Kirche und Staat wurden Heiligtum und Grundstücke 1910 der Kirche entzogen und der Stadt zugesprochen; erst 1941 erhielt die Kirche das Eigentum zurück.

Zum hundertsten Jahrestag der Erscheinungen bauten Pierre Vago und Eugène Freyssinet 1956-1958 die unterirdische Basilika des heiligen Pius X. Von Vago stammt auch die Josefskapelle, geweiht am 1. Mai 1968. 1988 folgte die Bernadettekirche von Jean-Paul Felix und 1995 die Anbetungskapelle; zwischen 2014 und 2018 wurde die Umgebung der Grotte neu gestaltet.

Bernadette trat am 29. Juli 1866 bei den Schwestern von der Nächstenliebe in Nevers ein und starb dort am 16. April 1879 fünfunddreißigjährig an Tuberkulose. Pius XI. sprach sie am 14. Juni 1925 selig und am 8. Dezember 1933 heilig. Johannes Paul II. kam am 15. August 1983 sowie am 14. und 15. August 2004 als Pilger nach Lourdes.

Bernadette Soubirous naquit à Lourdes le 7 janvier 1844, aînée de neuf enfants. Son père était meunier ; la famille vivait dans la misère, dans une unique pièce en sous-sol, une ancienne prison désaffectée que l'on appelait le cachot. Selon la tradition, Bernadette vit dix-huit fois une apparition à la grotte de Massabielle entre le 11 février et le 16 juillet 1858.

Le 25 mars 1858, la figure se serait nommée par ces mots, Que soy era Immaculada Councepciou, je suis l'Immaculée Conception — alors que le pape Pie IX avait érigé ce point de foi en dogme en 1854. Selon la même tradition, l'apparition demanda le 2 mars que l'on bâtisse là une chapelle.

L'évêque de Tarbes, Bertrand-Sévère Laurence, fit instruire l'affaire et reconnut les apparitions le 18 janvier 1862 ; dans sa déclaration, il qualifia l'apparition de surnaturelle et divine. Dès 1861, le curé Dominique Peyramale et l'évêque avaient acheté à la ville la grotte et les terrains environnants. La crypte fut achevée en 1866 et bénie à la Pentecôte de cette même année.

Au-dessus s'éleva, sur les plans d'Hippolyte Durand, la basilique néogothique de l'Immaculée Conception, construite entre 1862 et 1871 et consacrée en 1876 ; sa flèche atteint soixante-dix mètres, les deux clochers plus petits furent terminés en 1908. Le 1er février 1876, Pie IX promulgua le décret de couronnement de la statue miraculeuse ; le 3 juillet 1876, le légat pontifical Pier Francesco Meglia procéda au couronnement.

Entre 1883 et 1889, Léopold Hardy construisit la basilique néobyzantine du Rosaire, consacrée en 1901. Cette même année fut achevée la première station du chemin de croix sur la colline des Espélugues ; il fut béni en 1912. La séparation française de l'Église et de l'État retira en 1910 le sanctuaire et ses terrains à l'Église pour les attribuer à la ville ; celle-ci n'en restitua la propriété qu'en 1941.

Pour le centenaire des apparitions, Pierre Vago et Eugène Freyssinet édifièrent en 1956-1958 la basilique souterraine Saint-Pie-X. On doit également à Vago la chapelle Saint-Joseph, consacrée le 1er mai 1968. Suivirent en 1988 l'église Sainte-Bernadette de Jean-Paul Felix et, en 1995, la chapelle de l'Adoration ; entre 2014 et 2018, les abords de la grotte furent réaménagés.

Bernadette entra le 29 juillet 1866 chez les Sœurs de la Charité de Nevers, où elle mourut de la tuberculose le 16 avril 1879, à trente-cinq ans. Pie XI la béatifia le 14 juin 1925 et la canonisa le 8 décembre 1933. Jean-Paul II vint à Lourdes en pèlerin le 15 août 1983, puis les 14 et 15 août 2004.

Bernadette Soubirous nacque a Lourdes il 7 gennaio 1844, prima di nove figli. Il padre era mugnaio; la famiglia viveva in povertà in un unico locale seminterrato, un'ex prigione chiamata le cachot. Secondo la tradizione, tra l'11 febbraio e il 16 luglio 1858 Bernadette vide diciotto volte un'apparizione presso la grotta di Massabielle.

Il 25 marzo 1858 la figura si sarebbe presentata con le parole Que soy era Immaculada Councepciou, io sono l'Immacolata Concezione — dopo che nel 1854 papa Pio IX aveva elevato a dogma quella verità di fede. Secondo la stessa tradizione, il 2 marzo l'apparizione chiese che vi fosse costruita una cappella.

Il vescovo di Tarbes, Bertrand-Sévère Laurence, fece esaminare la vicenda e riconobbe le apparizioni il 18 gennaio 1862; nella sua dichiarazione definì l'apparizione soprannaturale e divina. Già nel 1861 il parroco Dominique Peyramale e il vescovo avevano acquistato dalla città la grotta e il terreno circostante. La cripta fu ultimata nel 1866 e inaugurata nella Pentecoste dello stesso anno.

Al di sopra si innalzò, su progetto di Hippolyte Durand, la basilica neogotica dell'Immacolata Concezione, costruita tra il 1862 e il 1871 e consacrata nel 1876; la torre misura settanta metri, mentre le due torri minori furono ultimate nel 1908. Il 1º febbraio 1876 Pio IX emanò il decreto per l'incoronazione della statua venerata; il 3 luglio 1876 il legato pontificio Pier Francesco Meglia procedette all'incoronazione.

Tra il 1883 e il 1889 Léopold Hardy costruì la basilica neobizantina del Rosario, consacrata nel 1901. Nello stesso anno fu ultimata la prima stazione della via crucis sulla collina di Espélugues, che fu benedetta nel 1912. A causa della separazione francese fra Chiesa e Stato, nel 1910 il santuario e i terreni furono sottratti alla Chiesa e assegnati alla città; soltanto nel 1941 la Chiesa ne riottenne la proprietà.

Per il centenario delle apparizioni Pierre Vago ed Eugène Freyssinet costruirono nel 1956-1958 la basilica sotterranea di San Pio X. Di Vago è anche la cappella di San Giuseppe, consacrata il 1º maggio 1968. Nel 1988 seguì la chiesa di Santa Bernadette di Jean-Paul Felix e nel 1995 la cappella dell'adorazione; tra il 2014 e il 2018 l'area attorno alla grotta fu risistemata.

Il 29 luglio 1866 Bernadette entrò fra le Suore della Carità di Nevers e vi morì il 16 aprile 1879, a trentacinque anni, di tubercolosi. Pio XI la proclamò beata il 14 giugno 1925 e santa l'8 dicembre 1933. Giovanni Paolo II venne in pellegrinaggio a Lourdes il 15 agosto 1983 e il 14 e 15 agosto 2004.

Bernadette Soubirous nació en Lourdes el 7 de enero de 1844, la mayor de nueve hermanos. Su padre era molinero; la familia vivía en la pobreza en un único sótano, una cárcel abandonada que llamaban le cachot. Según la tradición, Bernadette vio dieciocho veces una aparición en la gruta de Massabielle entre el 11 de febrero y el 16 de julio de 1858.

El 25 de marzo de 1858 la figura se habría dado a conocer con las palabras Que soy era Immaculada Councepciou, yo soy la Inmaculada Concepción — después de que el papa Pío IX hubiera elevado esa verdad de fe a dogma en 1854. Según esa misma tradición, la aparición pidió el 2 de marzo que se construyera allí una capilla.

El obispo Bertrand-Sévère Laurence, de Tarbes, mandó investigar el caso y reconoció las apariciones el 18 de enero de 1862; en su declaración calificó la aparición de sobrenatural y divina. Ya en 1861 el párroco Dominique Peyramale y el obispo habían comprado a la ciudad la gruta y los terrenos de alrededor.

La cripta quedó lista en 1866 y fue bendecida en Pentecostés de ese mismo año. Encima se alzó, según proyecto de Hippolyte Durand, la basílica neogótica de la Inmaculada Concepción, construida entre 1862 y 1871 y consagrada en 1876; su torre mide setenta metros y las dos torres menores se terminaron en 1908.

El 1 de febrero de 1876 Pío IX promulgó el decreto para la coronación de la imagen milagrosa; el 3 de julio de 1876 el legado pontificio Pier Francesco Meglia llevó a cabo la coronación.

Entre 1883 y 1889 Léopold Hardy construyó la basílica neobizantina del Rosario, consagrada en 1901. Ese mismo año se terminó la primera estación del vía crucis en la colina de Espélugues; en 1912 fue bendecido. Por la separación francesa entre Iglesia y Estado, el santuario y sus terrenos fueron sustraídos a la Iglesia en 1910 y adjudicados a la ciudad; solo en 1941 recuperó la Iglesia la propiedad.

Para el centenario de las apariciones, Pierre Vago y Eugène Freyssinet levantaron en 1956-1958 la basílica subterránea de San Pío X. De Vago es también la capilla de San José, dedicada el 1 de mayo de 1968. En 1988 siguió la iglesia de Santa Bernadette, de Jean-Paul Felix, y en 1995 la capilla de adoración; entre 2014 y 2018 se reordenó el entorno de la gruta.

Bernadette ingresó el 29 de julio de 1866 en las Hermanas de la Caridad de Nevers y allí murió de tuberculosis el 16 de abril de 1879, a los treinta y cinco años. Pío XI la beatificó el 14 de junio de 1925 y la canonizó el 8 de diciembre de 1933.

Juan Pablo II vino a Lourdes como peregrino el 15 de agosto de 1983 y los días 14 y 15 de agosto de 2004.

Het hart van het heiligdom is de grot van Massabielle zelf, de plaats waar Bernadette volgens de overlevering de verschijningen zag. In de nis boven de grote holte staat een Mariabeeld dat in 1863 bij beeldhouwer Joseph-Hugues Fabisch werd besteld en naar Bernadettes beschrijvingen werd uitgevoerd; het werd op 4 april 1864 plechtig ingezegend en ontving op 3 juli 1876 de canonieke kroning.

Achter in de grot ligt, beschermd door een glazen afdekking, de bron die volgens de overlevering in februari 1858 ontsprong toen Bernadette in de grond groef. Onafhankelijke chemici onderzochten het water in 1858 en 1859 en troffen er geen geneeskrachtige werking in aan. Genezingen die pelgrims aan Lourdes toeschrijven worden medisch beoordeeld; de Kerk heeft een aantal ervan als wonderbaarlijk erkend.

Het lichaam van Bernadette rust niet in Lourdes, maar in een schrijn van goud en kristal in de kloosterkapel van Saint-Gildard te Nevers.

Sercem sanktuarium jest sama grota Massabielle, miejsce, w którym Bernadetta według tradycji widziała objawienia. We wnęce nad wielką pieczarą stoi figura Matki Bożej, zamówiona w 1863 roku u rzeźbiarza Josepha-Huguesa Fabischa i wykonana według opisów Bernadetty; uroczyście pobłogosławiono ją 4 kwietnia 1864 roku, a 3 lipca 1876 roku otrzymała koronację kanoniczną.

W głębi groty, pod szklaną osłoną, znajduje się źródło, które według tradycji wytrysnęło w lutym 1858 roku, gdy Bernadetta rozgarniała ziemię. Niezależni chemicy badali wodę w 1858 i 1859 roku i nie stwierdzili w niej działania leczniczego. Uzdrowienia, które pielgrzymi przypisują Lourdes, poddawane są ocenie lekarskiej; część z nich Kościół uznał za cudowne. Ciało Bernadetty nie spoczywa w Lourdes, lecz w relikwiarzu ze złota i kryształu w kaplicy klasztoru Saint-Gildard w Nevers.

Das Herz des Heiligtums ist die Grotte von Massabielle selbst, der Ort, an dem Bernadette der Überlieferung nach die Erscheinungen sah. In der Nische über der großen Höhlung steht eine Marienfigur, die 1863 beim Bildhauer Joseph-Hugues Fabisch in Auftrag gegeben und nach Bernadettes Beschreibungen ausgeführt wurde; am 4.

April 1864 wurde sie feierlich gesegnet und erhielt am 3. Juli 1876 die kanonische Krönung. Im hinteren Teil der Grotte liegt, durch eine Glasabdeckung geschützt, die Quelle, die der Überlieferung nach im Februar 1858 hervortrat, als Bernadette im Boden grub. Unabhängige Chemiker untersuchten das Wasser 1858 und 1859 und fanden darin keine Heilwirkung.

Heilungen, die Pilger Lourdes zuschreiben, werden medizinisch geprüft; einige davon hat die Kirche als wunderbar anerkannt. Der Leib Bernadettes ruht nicht in Lourdes, sondern in einem Schrein aus Gold und Kristall in der Klosterkapelle von Saint-Gildard in Nevers.

Le cœur du sanctuaire est la grotte de Massabielle elle-même, le lieu où Bernadette aurait vu les apparitions. Dans la niche qui surmonte la grande cavité se dresse une statue de la Vierge, commandée en 1863 au sculpteur Joseph-Hugues Fabisch et exécutée d'après les descriptions de Bernadette ; elle fut solennellement bénie le 4 avril 1864 et reçut le couronnement canonique le 3 juillet 1876.

Au fond de la grotte, protégée par une vitre, se trouve la source qui aurait jailli en février 1858 lorsque Bernadette gratta le sol. Des chimistes indépendants analysèrent l'eau en 1858 et en 1859 sans y déceler la moindre vertu curative. Les guérisons que les pèlerins attribuent à Lourdes font l'objet d'un examen médical ; l'Église en a reconnu un certain nombre comme miraculeuses.

Le corps de Bernadette ne repose pas à Lourdes, mais dans une châsse d'or et de cristal, dans la chapelle du couvent Saint-Gildard à Nevers.

Il cuore del santuario è la grotta di Massabielle stessa, il luogo in cui, secondo la tradizione, Bernadette vide le apparizioni. Nella nicchia sopra la grande cavità si trova una statua della Madonna commissionata nel 1863 allo scultore Joseph-Hugues Fabisch ed eseguita secondo le descrizioni di Bernadette; fu solennemente benedetta il 4 aprile 1864 e ricevette il 3 luglio 1876 l'incoronazione canonica.

In fondo alla grotta, protetta da una lastra di vetro, si trova la sorgente che secondo la tradizione sgorgò nel febbraio 1858, quando Bernadette scavò nel terreno. Chimici indipendenti analizzarono l'acqua nel 1858 e nel 1859 senza riscontrarvi alcuna proprietà curativa. Le guarigioni che i pellegrini attribuiscono a Lourdes vengono sottoposte a un giudizio medico; la Chiesa ne ha riconosciute alcune come miracolose.

Il corpo di Bernadette non riposa a Lourdes, ma in un reliquiario d'oro e cristallo nella cappella del convento di Saint-Gildard a Nevers.

El corazón del santuario es la propia gruta de Massabielle, el lugar donde, según la tradición, Bernadette vio las apariciones. En el nicho sobre la gran oquedad hay una imagen de la Virgen encargada en 1863 al escultor Joseph-Hugues Fabisch y ejecutada siguiendo las descripciones de Bernadette; fue bendecida solemnemente el 4 de abril de 1864 y recibió la coronación canónica el 3 de julio de 1876.

Al fondo de la gruta, protegido por una cubierta de cristal, está el manantial que, según la tradición, brotó en febrero de 1858 cuando Bernadette escarbó en el suelo. Químicos independientes analizaron el agua en 1858 y 1859 y no le hallaron propiedad curativa alguna. Las curaciones que los peregrinos atribuyen a Lourdes se someten a examen médico; la Iglesia ha reconocido algunas de ellas como milagrosas.

El cuerpo de Bernadette no reposa en Lourdes, sino en una urna de oro y cristal en la capilla del convento de Saint-Gildard, en Nevers.

Bij de grot staan een sober stenen altaar en een lezenaar; ernaast brandt het hele jaar door een kandelaar met zesennegentig kaarsen. Pal erboven, op de rots van Massabielle, verheft zich de basiliek van de Onbevlekte Ontvangenis, met glas-in-loodramen over de gebeurtenissen van 1858 en wanden vol ex-votoplaten; eronder ligt de crypte.

De Rozenkransbasiliek heeft een ronde middenruimte onder een koepel en telt vijftien zijkapellen met mozaïeken van de geheimen van de rozenkrans, de meeste van omstreeks 1900; op de koepel staan een verguld kroon en kruis, een geschenk van het Ierse volk uit 1924, en op de gevel kwamen in 2007 mozaïeken van de lichtende geheimen.

Onder het plein ligt de betonnen basiliek van de heilige Pius X, met plaats voor vijfentwintigduizend mensen; aan het eind van de esplanade ligt de eveneens ondergrondse Sint-Jozefkapel. Aan de overzijde van de rivier, op de plek waar Bernadette bij de achttiende verschijning stond, verrees de strak vormgegeven Sint-Bernadettekerk.

Verder ziet u de baden aan de westzijde van de rots, uit 1862 en in 1955 vernieuwd, de kaarsenkapel, de verzoeningskapel voor de biecht en op de weide de aanbiddingskapel met een altaar in de openlucht. Over de heuvel van Espelugues voert de kruisweg, ruim vijftienhonderd meter lang, met honderdvijftien beelden iets groter dan levensgroot en veertien staties, waaraan in 1958 een vijftiende van de verrijzenis werd toegevoegd.

Przy grocie stoją skromny kamienny ołtarz i pulpit; obok przez cały rok pali się świecznik z dziewięćdziesięcioma sześcioma świecami. Tuż powyżej, na skale Massabielle, wznosi się bazylika Niepokalanego Poczęcia, z witrażami opowiadającymi wydarzenia 1858 roku i ścianami pokrytymi tablicami wotywnymi; pod nią leży krypta. Bazylika Różańcowa ma okrągłe wnętrze przykryte kopułą i piętnaście bocznych kaplic z mozaikami tajemnic różańcowych, w większości z około 1900 roku; na kopule umieszczono pozłacaną koronę i krzyż, dar narodu irlandzkiego z 1924 roku, a na fasadzie w 2007 roku pojawiły się mozaiki tajemnic światła.

Pod placem mieści się betonowa bazylika świętego Piusa X, w której zmieści się dwadzieścia pięć tysięcy osób; na końcu esplanady leży również podziemna kaplica św. Józefa. Po drugiej stronie rzeki, w miejscu, gdzie Bernadetta stała podczas osiemnastego objawienia, wzniesiono oszczędny w formie kościół św. Bernadetty. Dalej znajdują się baseny po zachodniej stronie skały, pochodzące z 1862 roku i odnowione w 1955 roku, kaplica świec, kaplica pojednania przeznaczona do spowiedzi, a na łące kaplica adoracji z ołtarzem pod gołym niebem.

Przez wzgórze Espelugues prowadzi droga krzyżowa długa na ponad tysiąc pięćset metrów, ze stu piętnastoma figurami nieco większymi od naturalnych i czternastoma stacjami, do których w 1958 roku dodano piętnastą, stację Zmartwychwstania.

An der Grotte stehen ein schlichter steinerner Altar und ein Lesepult; daneben brennt das ganze Jahr über ein Leuchter mit sechsundneunzig Kerzen. Unmittelbar darüber, auf dem Felsen von Massabielle, erhebt sich die Basilika der Unbefleckten Empfängnis, mit Glasfenstern zu den Ereignissen von 1858 und Wänden voller Votivtafeln; darunter liegt die Krypta.

Die Rosenkranzbasilika hat einen runden Mittelraum unter einer Kuppel und zählt fünfzehn Seitenkapellen mit Mosaiken der Rosenkranzgeheimnisse, die meisten von etwa 1900; auf der Kuppel stehen eine vergoldete Krone und ein Kreuz, ein Geschenk des irischen Volkes von 1924, und an der Fassade kamen 2007 Mosaiken der lichtreichen Geheimnisse hinzu.

Unter dem Platz liegt die Betonbasilika des heiligen Pius X. mit Raum für fünfundzwanzigtausend Menschen; am Ende der Esplanade liegt die ebenfalls unterirdische Josefskapelle. Auf der anderen Flussseite, dort wo Bernadette bei der achtzehnten Erscheinung stand, entstand die streng geformte Bernadettekirche. Weiter sehen Sie die Bäder an der Westseite des Felsens, von 1862 und 1955 erneuert, die Kerzenkapelle, die Versöhnungskapelle für die Beichte und auf der Wiese die Anbetungskapelle mit einem Altar unter freiem Himmel.

Über den Hügel von Espelugues führt der Kreuzweg, gut fünfzehnhundert Meter lang, mit hundertfünfzehn etwas überlebensgroßen Figuren und vierzehn Stationen, denen 1958 eine fünfzehnte der Auferstehung hinzugefügt wurde.

Devant la grotte se dressent un sobre autel de pierre et un lutrin ; à côté brûle toute l'année un chandelier de quatre-vingt-seize cierges. Juste au-dessus, sur le rocher de Massabielle, s'élève la basilique de l'Immaculée Conception, dont les vitraux racontent les événements de 1858 et dont les murs se couvrent de plaques d'ex-voto ; en dessous s'étend la crypte.

La basilique du Rosaire déploie un espace central circulaire sous coupole et compte quinze chapelles latérales ornées de mosaïques des mystères du Rosaire, pour la plupart des environs de 1900 ; la coupole porte une couronne et une croix dorées, don du peuple irlandais en 1924, et la façade a reçu en 2007 les mosaïques des mystères lumineux.

Sous l'esplanade s'étend la basilique de béton Saint-Pie-X, qui peut accueillir vingt-cinq mille personnes ; au bout de l'esplanade se trouve la chapelle Saint-Joseph, souterraine elle aussi. De l'autre côté de la rivière, à l'endroit où se tenait Bernadette lors de la dix-huitième apparition, a été construite l'église Sainte-Bernadette, aux lignes très épurées.

Vous verrez encore les piscines aménagées au flanc ouest du rocher, datant de 1862 et rénovées en 1955, la chapelle des lumières, la chapelle de la Réconciliation pour les confessions et, sur la prairie, la chapelle de l'Adoration avec son autel en plein air. Sur la colline des Espélugues se déroule le chemin de croix, long de plus de quinze cents mètres, avec ses cent quinze statues un peu plus grandes que nature et ses quatorze stations, auxquelles s'ajouta en 1958 une quinzième consacrée à la Résurrection.

Presso la grotta si trovano un sobrio altare di pietra e un leggio; accanto arde tutto l'anno un candelabro con novantasei ceri. Proprio al di sopra, sulla roccia di Massabielle, si erge la basilica dell'Immacolata Concezione, con vetrate dedicate agli avvenimenti del 1858 e pareti coperte di ex voto; sotto di essa si trova la cripta.

La basilica del Rosario ha uno spazio centrale circolare sormontato da una cupola e conta quindici cappelle laterali con mosaici dei misteri del rosario, per lo più risalenti al 1900 circa; sulla cupola si trovano una corona e una croce dorate, dono del popolo irlandese del 1924, mentre sulla facciata furono collocati nel 2007 i mosaici dei misteri della luce.

Sotto la spianata si estende la basilica in cemento di San Pio X, capace di venticinquemila persone; all'estremità dell'esplanade sorge la cappella di San Giuseppe, anch'essa sotterranea. Sull'altra sponda del fiume, nel punto in cui Bernadette si trovava durante la diciottesima apparizione, è sorta la chiesa di Santa Bernadette, dalle linee essenziali.

Vedrà inoltre le piscine sul lato occidentale della roccia, del 1862 e rinnovate nel 1955, la cappella delle candele, la cappella della riconciliazione per le confessioni e, sul prato, la cappella dell'adorazione con un altare all'aperto. Sulla collina di Espélugues sale la via crucis, lunga oltre millecinquecento metri, con centoquindici statue di poco più grandi del vero e quattordici stazioni, alle quali nel 1958 se ne aggiunse una quindicesima dedicata alla risurrezione.

Junto a la gruta hay un altar de piedra sobrio y un atril; al lado arde todo el año un candelabro con noventa y seis velas. Justo encima, sobre la roca de Massabielle, se eleva la basílica de la Inmaculada Concepción, con vidrieras sobre los acontecimientos de 1858 y paredes cubiertas de placas de exvoto; debajo se encuentra la cripta.

La basílica del Rosario tiene un espacio central circular bajo una cúpula y cuenta con quince capillas laterales con mosaicos de los misterios del rosario, la mayoría de hacia 1900; sobre la cúpula lucen una corona y una cruz doradas, regalo del pueblo irlandés en 1924, y en la fachada se colocaron en 2007 mosaicos de los misterios luminosos.

Bajo la explanada está la basílica de hormigón de San Pío X, con capacidad para veinticinco mil personas; al final de la explanada se halla la capilla de San José, también subterránea. Al otro lado del río, en el punto donde Bernadette estuvo durante la decimoctava aparición, se levantó la iglesia de Santa Bernadette, de líneas sobrias.

Verá además las piscinas en el lado occidental de la roca, de 1862 y renovadas en 1955, la capilla de las velas, la capilla de la reconciliación para las confesiones y, en la pradera, la capilla de adoración con un altar al aire libre. Por la colina de Espélugues discurre el vía crucis, de más de mil quinientos metros, con ciento quince figuras algo mayores que el tamaño natural y catorce estaciones, a las que en 1958 se añadió una decimoquinta de la resurrección.

Het feest van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes valt op 11 februari, de dag van de eerste verschijning. Paus Johannes Paulus II stelde op 13 mei 1992 op diezelfde dag de Werelddag van de Zieken in. De heilige Bernadette wordt in de Romeinse kalender op 16 april gevierd en in Frankrijk op 18 februari.

Tot de vaste gebruiken van het heiligdom horen de avondlijke Mariale lichtprocessie, de eucharistische aanbidding in de aanbiddingskapel, het opsteken van kaarsen en het gebruik van het water bij de baden, waarmee pelgrims het wassen herhalen dat Bernadette volgens de overlevering bij de grot deed. Beide pelgrimages van Johannes Paulus II vielen rond het hoogfeest van Maria-Tenhemelopneming op 15 augustus. Benedictus XVI verleende in 2007 een aflaat voor het honderdvijftigjarig jubileum van de verschijningen.

Święto Matki Bożej z Lourdes przypada 11 lutego, w dniu pierwszego objawienia. Papież Jan Paweł II ustanowił 13 maja 1992 roku na ten sam dzień Światowy Dzień Chorego. Świętą Bernadettę kalendarz rzymski wspomina 16 kwietnia, a we Francji obchodzi się ją 18 lutego. Do stałych zwyczajów sanktuarium należą wieczorna maryjna procesja ze świecami, adoracja eucharystyczna w kaplicy adoracji, zapalanie świec oraz korzystanie z wody przy basenach, w czym pielgrzymi powtarzają obmycie, jakiego Bernadetta według tradycji dokonała przy grocie.

Obie pielgrzymki Jana Pawła II przypadły w okolicach uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny 15 sierpnia. Benedykt XVI udzielił w 2007 roku odpustu z okazji stupięćdziesięciolecia objawień.

Das Fest Unserer Lieben Frau von Lourdes fällt auf den 11. Februar, den Tag der ersten Erscheinung. Papst Johannes Paul II. legte am 13. Mai 1992 auf denselben Tag den Welttag der Kranken. Die heilige Bernadette wird im römischen Kalender am 16. April gefeiert, in Frankreich am 18.

Februar. Zu den festen Gebräuchen des Heiligtums gehören die abendliche marianische Lichterprozession, die eucharistische Anbetung in der Anbetungskapelle, das Entzünden von Kerzen und der Gebrauch des Wassers an den Bädern, mit dem die Pilger die Waschung wiederholen, die Bernadette der Überlieferung nach an der Grotte vollzog. Beide Pilgerreisen von Johannes Paul II.

fielen um das Hochfest Mariä Aufnahme in den Himmel am 15. August. Benedikt XVI. gewährte 2007 einen Ablass zum hundertfünfzigjährigen Jubiläum der Erscheinungen.

La fête de Notre-Dame de Lourdes tombe le 11 février, jour de la première apparition. Le pape Jean-Paul II institua le 13 mai 1992 la Journée mondiale des malades à cette même date. Sainte Bernadette est fêtée le 16 avril au calendrier romain et le 18 février en France.

Parmi les usages constants du sanctuaire figurent la procession mariale aux flambeaux du soir, l'adoration eucharistique à la chapelle de l'Adoration, l'allumage des cierges et l'usage de l'eau aux piscines, par lequel les pèlerins répètent l'ablution que Bernadette aurait faite à la grotte. Les deux pèlerinages de Jean-Paul II eurent lieu autour de la solennité de l'Assomption, le 15 août. Benoît XVI accorda en 2007 une indulgence pour le cent cinquantième anniversaire des apparitions.

La festa di Nostra Signora di Lourdes cade l'11 febbraio, giorno della prima apparizione. Il 13 maggio 1992 papa Giovanni Paolo II istituì nella stessa data la Giornata mondiale del malato. Santa Bernadette è celebrata nel calendario romano il 16 aprile e in Francia il 18 febbraio. Fra le consuetudini stabili del santuario vi sono la processione mariana con le fiaccole della sera, l'adorazione eucaristica nella cappella dell'adorazione, l'accensione delle candele e l'uso dell'acqua alle piscine, con cui i pellegrini ripetono il lavacro che secondo la tradizione Bernadette compì presso la grotta.

Entrambi i pellegrinaggi di Giovanni Paolo II caddero attorno alla solennità dell'Assunzione di Maria, il 15 agosto. Nel 2007 Benedetto XVI concesse un'indulgenza per il centocinquantesimo anniversario delle apparizioni.

La fiesta de Nuestra Señora de Lourdes se celebra el 11 de febrero, día de la primera aparición. El papa Juan Pablo II instituyó el 13 de mayo de 1992 la Jornada Mundial del Enfermo en esa misma fecha. Santa Bernadette se celebra el 16 de abril en el calendario romano y el 18 de febrero en Francia.

Entre las costumbres fijas del santuario figuran la procesión mariana de las antorchas al anochecer, la adoración eucarística en la capilla de adoración, el encendido de velas y el uso del agua en las piscinas, con el que los peregrinos repiten la ablución que, según la tradición, Bernadette hizo en la gruta.

Las dos peregrinaciones de Juan Pablo II coincidieron con la solemnidad de la Asunción de María, el 15 de agosto. Benedicto XVI concedió en 2007 una indulgencia con motivo del ciento cincuenta aniversario de las apariciones.