Herkomst en overleveringPochodzenie i podanieHerkunft und ÜberlieferungOrigine et traditionOrigini e tradizioneOrigen y tradición
Van Ursula zelf zijn geen levensgegevens bewaard: geen geboortejaar, geen sterfjaar en geen zekere geboorteplaats. Het oudste getuigenis is een opschrift uit Keulen, de zogeheten Clematius-inscriptie uit de vierde of vijfde eeuw. Daarop staat dat een man genaamd Clematius een basiliek herbouwde op de plek waar heilige maagden hun bloed hadden vergoten.
Haar naam komt op dat opschrift niet voor. De uitgebreide levensbeschrijving is van veel later datum en werd in de Middeleeuwen opgetekend, waarna de Legenda aurea uit de dertiende eeuw het verhaal wijd verspreidde.
Haar naam betekent letterlijk 'kleine berin'. Volgens de overlevering was zij een koningsdochter uit Groot-Brittannië, geleerd en van grote schoonheid.
O samej Urszuli nie zachowały się żadne pewne dane: nie znamy roku urodzenia ani śmierci, ani miejsca, w którym przyszła na świat. Najstarszym świadectwem jest kolońska inskrypcja Klemacjusza z IV lub V wieku, która mówi, że ktoś o imieniu Klemacjusz odbudował bazylikę w miejscu, gdzie święte dziewice przelały krew.
Imię Urszuli w tym napisie nie pada. Obszerne żywoty powstały znacznie później, w średniowieczu, a w XIII wieku rozpowszechniła je Złota legenda.
Jej imię znaczy dosłownie „mała niedźwiedzica”. Według podania była córką króla z Brytanii, uczoną i pięknej urody.
Über Ursula selbst sind keine gesicherten Lebensdaten erhalten: kein Geburtsjahr, kein Todesjahr und kein sicherer Geburtsort. Das älteste Zeugnis ist eine Inschrift aus Köln, die sogenannte Clematius-Inschrift aus dem vierten oder fünften Jahrhundert. Sie berichtet, dass ein Mann namens Clematius eine Basilika an der Stelle wiedererrichtete, wo heilige Jungfrauen ihr Blut vergossen hatten.
Ursulas Name kommt auf der Inschrift nicht vor. Die ausführliche Lebensbeschreibung ist viel jünger, wurde im Mittelalter aufgezeichnet und durch die Legenda aurea des dreizehnten Jahrhunderts weit verbreitet.
Ihr Name bedeutet wörtlich „kleine Bärin“. Nach der Überlieferung war sie eine Königstochter aus Britannien, gebildet und von großer Schönheit.
On ne possède aucune donnée sûre sur la vie d'Ursule elle-même : ni année de naissance, ni année de mort, ni lieu de naissance certain. Le plus ancien témoignage est une inscription de Cologne, dite inscription de Clématius, du quatrième ou du cinquième siècle. Elle rapporte qu'un certain Clématius reconstruisit une basilique à l'endroit où de saintes vierges avaient versé leur sang.
Le nom d'Ursule n'y figure pas. Le récit détaillé de sa vie est bien plus tardif : il fut mis par écrit au Moyen Âge, puis largement diffusé par la Légende dorée au treizième siècle.
Son nom signifie littéralement « petite ourse ». Selon la tradition, elle était fille d'un roi de Bretagne insulaire, instruite et d'une grande beauté.
Su Orsola stessa non ci sono giunti dati sicuri: né l'anno di nascita, né quello di morte, né un luogo natale certo. La testimonianza più antica è un'iscrizione di Colonia, detta iscrizione di Clemazio, del IV o V secolo. Vi si legge che un certo Clemazio ricostruì una basilica nel luogo in cui sante vergini avevano versato il loro sangue.
Il nome di Orsola non compare nell'iscrizione. Il racconto disteso della sua vita è molto più tardo, fu messo per iscritto nel Medioevo e divulgato nel Duecento dalla Legenda aurea.
Il suo nome significa letteralmente «piccola orsa». Secondo la tradizione era figlia di un re della Britannia, colta e di grande bellezza.
De Úrsula misma no se conserva ningún dato seguro: ni año de nacimiento, ni año de muerte, ni lugar de nacimiento cierto. El testimonio más antiguo es una inscripción de Colonia, llamada inscripción de Clemacio, del siglo IV o V. En ella se dice que un tal Clemacio reconstruyó una basílica en el lugar donde santas vírgenes habían derramado su sangre.
El nombre de Úrsula no aparece en la inscripción. El relato extenso de su vida es mucho más tardío, se puso por escrito en la Edad Media y se difundió ampliamente en el siglo XIII con la Leyenda dorada.
Su nombre significa literalmente «osita». Según la tradición, era hija de un rey de Britania, instruida y de gran belleza.
De pelgrimstocht naar RomePielgrzymka do RzymuDie Pilgerreise nach RomLe pèlerinage à RomeIl pellegrinaggio a RomaLa peregrinación a Roma
Volgens de overlevering vroeg een heidense prins haar ten huwelijk. Ursula stelde een termijn van drie jaar, waarin zij op pelgrimstocht wilde gaan naar Rome, en trok met een grote schare gezellinnen per schip naar het vasteland.
Op de terugweg bereikten de pelgrims over de Rijn Keulen, dat volgens het verhaal door de Hunnen werd belegerd. De aanvoerder wilde Ursula tot vrouw nemen; toen zij weigerde, liet hij haar en haar gezellinnen doden. Volgens sommige lezingen werd zij door een pijl getroffen.
Het getal van elfduizend gezellinnen komt uit de latere overlevering en de herkomst ervan is onzeker. Hoeveel maagden er werkelijk in Keulen omkwamen, weet niemand. Dat men hen daar al vroeg als martelaressen vereerde, staat wel vast.
Według tradycji poganin, książę, poprosił ją o rękę. Urszula zażądała trzech lat zwłoki, by odbyć pielgrzymkę do Rzymu, i wraz z licznym gronem towarzyszek wypłynęła na kontynent.
W drodze powrotnej pielgrzymki dotarły Renem do Kolonii, którą według opowieści oblegali Hunowie. Ich wódz chciał pojąć Urszulę za żonę, a gdy odmówiła, kazał zabić ją i jej towarzyszki. W niektórych wersjach ugodziła ją strzała.
Liczba jedenastu tysięcy towarzyszek pochodzi z późniejszego podania, a jej źródło jest niepewne. Ile dziewic naprawdę zginęło w Kolonii, tego nikt nie wie. Pewne jest natomiast, że już bardzo wcześnie czczono je tam jako męczennice.
Nach der Überlieferung hielt ein heidnischer Prinz um ihre Hand an. Ursula erbat sich drei Jahre Bedenkzeit, um nach Rom zu pilgern, und fuhr mit einer großen Schar von Gefährtinnen zu Schiff auf das Festland.
Auf der Rückreise erreichten die Pilgerinnen über den Rhein Köln, das der Erzählung nach von den Hunnen belagert wurde. Deren Anführer wollte Ursula zur Frau nehmen; als sie sich weigerte, ließ er sie und ihre Gefährtinnen töten. In manchen Fassungen trifft sie ein Pfeil.
Die Zahl von elftausend Gefährtinnen stammt aus der späteren Überlieferung, und ihr Ursprung ist ungewiss. Wie viele Jungfrauen tatsächlich in Köln umkamen, weiß niemand. Fest steht aber, dass man sie dort schon früh als Märtyrerinnen verehrte.
Selon la tradition, un prince païen la demanda en mariage. Ursule obtint un délai de trois ans pour faire le pèlerinage de Rome et gagna le continent par bateau avec une foule de compagnes.
Au retour, les pèlerines remontèrent le Rhin jusqu'à Cologne, que le récit dit assiégée par les Huns. Leur chef voulut épouser Ursule ; devant son refus, il la fit tuer avec ses compagnes. Selon certaines versions, une flèche la frappa.
Le nombre de onze mille compagnes provient de la tradition tardive et son origine reste incertaine. Personne ne sait combien de vierges périrent réellement à Cologne. Ce qui est sûr, c'est qu'on les y vénérait très tôt comme martyres.
Secondo la tradizione, un principe pagano la chiese in sposa. Orsola ottenne tre anni di tempo per compiere un pellegrinaggio a Roma e attraversò il mare verso il continente con una grande schiera di compagne.
Durante il ritorno le pellegrine risalirono il Reno fino a Colonia, che secondo il racconto era assediata dagli Unni. Il loro capo volle prendere Orsola in moglie; al suo rifiuto, fece uccidere lei e le compagne. In alcune versioni fu colpita da una freccia.
Il numero di undicimila compagne proviene dalla tradizione successiva e la sua origine è incerta. Quante vergini siano davvero morte a Colonia, nessuno lo sa. È certo invece che lì venissero venerate molto presto come martiri.
Según la tradición, un príncipe pagano pidió su mano. Úrsula obtuvo un plazo de tres años para peregrinar a Roma y cruzó al continente en barco con una gran multitud de compañeras.
En el viaje de regreso, las peregrinas subieron por el Rin hasta Colonia, que según el relato estaba sitiada por los hunos. Su caudillo quiso tomar a Úrsula por esposa; ante su negativa, ordenó matarla a ella y a sus compañeras. En algunas versiones la alcanzó una flecha.
La cifra de once mil compañeras procede de la tradición posterior y su origen es incierto. Cuántas vírgenes murieron realmente en Colonia, nadie lo sabe. Lo que sí consta es que allí se las veneraba muy pronto como mártires.
Verering en patronaatKult i patronatVerehrung und PatronatCulte et patronageCulto e patronatoVeneración y patronazgo
In Keulen staat de Sint-Ursulakerk, waar haar verering eeuwenlang samenkwam. De Goldene Kammer bevat beenderen die in patronen langs de wanden zijn opgesteld, en stukken van de relikwieën zijn in de Middeleeuwen over heel Europa verspreid.
Ursula is patrones van Keulen en van studenten en onderwijzers, zoals ook Catharina van Alexandrië dat is. In 1535 stichtte Angela Merici in Brescia de Compagnia di Sant'Orsola. Daaruit groeiden de ursulinen, een van de grote onderwijscongregaties van de katholieke Kerk.
Columbus gaf in 1493 op zijn tweede reis een eilandengroep de naam Santa Ursula y las Once Mil Vírgenes. Die naam leeft voort in de Maagdeneilanden.
W Kolonii stoi kościół świętej Urszuli, wokół którego przez stulecia skupiał się jej kult. Złota Komnata skrywa kości ułożone we wzory na ścianach, a części relikwii rozeszły się w średniowieczu po całej Europie.
Urszula jest patronką Kolonii, studentów i nauczycieli, podobnie jak Katarzyna Aleksandryjska. W 1535 roku Aniela Merici założyła w Brescii Compagnia di Sant'Orsola. Z niej wyrosły urszulanki, jedno z wielkich zgromadzeń nauczycielskich Kościoła katolickiego.
Kolumb nadał w 1493 roku podczas drugiej wyprawy grupie wysp nazwę Santa Ursula y las Once Mil Vírgenes. Ta nazwa żyje dalej w Wyspach Dziewiczych.
In Köln steht die Kirche Sankt Ursula, um die sich ihre Verehrung über Jahrhunderte sammelte. Die Goldene Kammer birgt Gebeine, die in Mustern an den Wänden angeordnet sind, und Teile der Reliquien wurden im Mittelalter in ganz Europa verteilt.
Ursula ist Patronin von Köln sowie der Studenten und Lehrer, wie auch Katharina von Alexandrien. 1535 gründete Angela Merici in Brescia die Compagnia di Sant'Orsola. Aus ihr gingen die Ursulinen hervor, eine der großen Lehrgemeinschaften der katholischen Kirche.
Kolumbus gab 1493 auf seiner zweiten Reise einer Inselgruppe den Namen Santa Ursula y las Once Mil Vírgenes. Er lebt in den Jungferninseln fort.
À Cologne se dresse l'église Sainte-Ursule, autour de laquelle son culte s'est rassemblé pendant des siècles. La Goldene Kammer conserve des ossements disposés en motifs le long des murs, et des parties des reliques furent réparties dans toute l'Europe au Moyen Âge.
Ursule est la patronne de Cologne, des étudiants et des enseignants, comme l'est aussi sainte Catherine d'Alexandrie. En 1535, Angèle Merici fonda à Brescia la Compagnia di Sant'Orsola. C'est d'elle que naquirent les ursulines, l'une des grandes congrégations enseignantes de l'Église catholique.
En 1493, lors de son deuxième voyage, Christophe Colomb donna à un archipel le nom de Santa Ursula y las Once Mil Vírgenes. Ce nom survit dans les îles Vierges.
A Colonia sorge la chiesa di Sant'Orsola, attorno a cui il suo culto si è raccolto per secoli. La Goldene Kammer custodisce ossa disposte a motivi lungo le pareti, e parti delle reliquie furono distribuite in tutta Europa nel Medioevo.
Orsola è patrona di Colonia, degli studenti e degli insegnanti, come lo è anche santa Caterina d'Alessandria. Nel 1535 Angela Merici fondò a Brescia la Compagnia di Sant'Orsola. Da essa nacquero le orsoline, una delle grandi congregazioni educative della Chiesa cattolica.
Nel 1493, durante il suo secondo viaggio, Colombo diede a un arcipelago il nome di Santa Ursula y las Once Mil Vírgenes. Il nome sopravvive nelle Isole Vergini.
En Colonia se levanta la iglesia de Santa Úrsula, en torno a la cual se concentró su culto durante siglos. La Goldene Kammer guarda huesos dispuestos en dibujos a lo largo de las paredes, y partes de las reliquias se repartieron por toda Europa en la Edad Media.
Úrsula es patrona de Colonia, de los estudiantes y de los maestros, como lo es también santa Catalina de Alejandría. En 1535 Ángela Merici fundó en Brescia la Compagnia di Sant'Orsola. De ella nacieron las ursulinas, una de las grandes congregaciones docentes de la Iglesia católica.
En 1493, en su segundo viaje, Colón dio a un archipiélago el nombre de Santa Ursula y las Once Mil Vírgenes. Ese nombre pervive en las Islas Vírgenes.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, représentation et dévotionFesta, immagine e devozioneFiesta, imagen y devoción
Haar feestdag is 21 oktober. In 1969 werd zij geschrapt uit de algemene Romeinse kalender, maar in Keulen en in de kloosters en scholen van de ursulinen wordt die dag nog altijd gevierd.
In de kunst verschijnt zij met een pijl, een palm en een kroon. Vaak spreidt zij haar mantel uit over een groep jonge vrouwen. Bekende cycli zijn de Ursulaschrijn van Hans Memling in Brugge, voltooid in 1489, en de schilderijenreeks van Vittore Carpaccio in Venetië uit de jaren negentig van de vijftiende eeuw.
Wie haar naam wil dragen of iemand een gedachtenis aan onderwijs en bescherming wil geven, kiest meestal een medaille of een gebedskaart. In de Ursula-collectie staan die bij elkaar.
Jej wspomnienie przypada 21 października. W 1969 roku usunięto je z powszechnego kalendarza rzymskiego, ale w Kolonii oraz w klasztorach i szkołach urszulanek nadal obchodzi się ten dzień.
W sztuce przedstawia się ją ze strzałą, palmą i koroną. Często rozpościera płaszcz nad grupą młodych kobiet. Znane cykle to szkatuła świętej Urszuli Hansa Memlinga w Brugii, ukończona w 1489 roku, oraz seria obrazów Vittore Carpaccia w Wenecji z lat dziewięćdziesiątych XV wieku.
Kto chce nosić jej imię albo podarować komuś pamiątkę związaną z nauką i opieką, zwykle wybiera medalik lub obrazek z modlitwą. W kolekcji świętej Urszuli znajdziesz je razem.
Ihr Gedenktag ist der 21. Oktober. 1969 wurde er aus dem Allgemeinen Römischen Kalender gestrichen, doch in Köln sowie in den Klöstern und Schulen der Ursulinen begeht man ihn bis heute.
In der Kunst erscheint sie mit Pfeil, Palme und Krone. Häufig breitet sie ihren Mantel über eine Gruppe junger Frauen. Bekannte Zyklen sind der Ursulaschrein von Hans Memling in Brügge, 1489 vollendet, und die Gemäldereihe von Vittore Carpaccio in Venedig aus den 1490er Jahren.
Wer ihren Namen trägt oder jemandem ein Andenken an Bildung und Schutz schenken möchte, wählt meist eine Medaille oder ein Gebetsbild. In der Ursula-Kollektion stehen sie beieinander.
Sa fête tombe le 21 octobre. Elle fut retirée du calendrier romain général en 1969, mais on la célèbre encore à Cologne ainsi que dans les couvents et les écoles des ursulines.
Dans l'art, elle apparaît avec une flèche, une palme et une couronne. Souvent, elle étend son manteau sur un groupe de jeunes femmes. Parmi les cycles célèbres figurent la châsse de sainte Ursule de Hans Memling à Bruges, achevée en 1489, et la suite de tableaux de Vittore Carpaccio à Venise, des années 1490.
Pour porter son nom ou offrir un souvenir d'étude et de protection, on choisit d'ordinaire une médaille ou une image de prière. La collection sainte Ursule les réunit.
La sua festa cade il 21 ottobre. Nel 1969 fu tolta dal calendario romano generale, ma a Colonia e nei conventi e nelle scuole delle orsoline quel giorno si celebra ancora.
Nell'arte appare con una freccia, una palma e una corona. Spesso stende il mantello su un gruppo di giovani donne. Cicli celebri sono la teca di sant'Orsola di Hans Memling a Bruges, terminata nel 1489, e la serie di dipinti di Vittore Carpaccio a Venezia, degli anni Novanta del Quattrocento.
Chi vuole portare il suo nome o regalare un ricordo legato allo studio e alla protezione sceglie di solito una medaglia o un'immaginetta di preghiera. Nella collezione di sant'Orsola si trovano insieme.
Su fiesta es el 21 de octubre. En 1969 se retiró del calendario romano general, pero en Colonia y en los conventos y colegios de las ursulinas ese día se sigue celebrando.
En el arte aparece con una flecha, una palma y una corona. Con frecuencia extiende su manto sobre un grupo de jóvenes. Ciclos célebres son el relicario de santa Úrsula de Hans Memling en Brujas, terminado en 1489, y la serie de pinturas de Vittore Carpaccio en Venecia, de la década de 1490.
Quien quiere llevar su nombre o regalar un recuerdo de estudio y protección suele elegir una medalla o una estampa de oración. En la colección de santa Úrsula están reunidas.
