Przejdź do zawartości
Torreciudad, Spanje — Onze-Lieve-Vrouw van Torreciudad
Onze-Lieve-Vrouw van TorreciudadMatka Boża z TorreciudadUnsere Liebe Frau von TorreciudadNotre-Dame de TorreciudadMadonna di TorreciudadNuestra Señora de Torreciudad

TorreciudadTorreciudadTorreciudadTorreciudadTorreciudadTorreciudad

Boven de rivier de Cinca, in de provincie Huesca in Aragón, staat het heiligdom van Torreciudad. Op deze rotswand werd sinds de elfde eeuw een romaans Mariabeeld vereerd in een kleine kluiskapel, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de Engelen. De plaats kreeg landelijke bekendheid door Josemaría Escrivá, de stichter van het Opus Dei, die er als kind na een ernstige ziekte met zijn ouders heen trok. Op zijn initiatief verrees tussen 1970 en 1975 een nieuw heiligdom van baksteen en albast, naar ontwerp van architect Heliodoro Dols. Het oude kapelletje bleef bestaan.Nad rzeką Cinca, w prowincji Huesca w Aragonii, stoi sanktuarium Torreciudad. Na tej skalnej ścianie od XI wieku czczono romańską figurę Matki Bożej w niewielkiej kaplicy pustelniczej, poświęconej Matce Bożej Anielskiej. Rozgłos w całym kraju przyniósł temu miejscu Josemaría Escrivá, założyciel Opus Dei, który przybył tu jako dziecko z rodzicami po ciężkiej chorobie. Z jego inicjatywy w latach 1970-1975 powstało nowe sanktuarium z cegły i alabastru, według projektu architekta Heliodora Dolsa. Dawna kapliczka zachowała się do dziś.Über dem Fluss Cinca, in der Provinz Huesca in Aragonien, steht das Heiligtum von Torreciudad. An dieser Felswand wurde seit dem elften Jahrhundert eine romanische Marienfigur in einer kleinen Einsiedelkapelle verehrt, die Unserer Lieben Frau von den Engeln geweiht war. Landesweit bekannt wurde der Ort durch Josemaría Escrivá, den Gründer des Opus Dei, der als Kind nach einer schweren Krankheit mit seinen Eltern hierher zog. Auf seine Anregung hin entstand zwischen 1970 und 1975 ein neues Heiligtum aus Backstein und Alabaster, nach einem Entwurf des Architekten Heliodoro Dols. Die alte Kapelle blieb bestehen.Au-dessus de la rivière Cinca, dans la province de Huesca, en Aragon, se dresse le sanctuaire de Torreciudad. Sur cette paroi rocheuse, une statue romane de la Vierge était vénérée depuis le XIe siècle dans un petit ermitage dédié à Notre-Dame des Anges. Le lieu doit sa notoriété nationale à Josemaría Escrivá, fondateur de l'Opus Dei, qui y monta enfant avec ses parents après une grave maladie. À son initiative s'éleva, entre 1970 et 1975, un nouveau sanctuaire de brique et d'albâtre, dessiné par l'architecte Heliodoro Dols. La vieille chapelle a été conservée.Sopra il fiume Cinca, nella provincia di Huesca in Aragona, sorge il santuario di Torreciudad. Su questa parete rocciosa, fin dall'XI secolo, si venerava un'immagine romanica della Madonna in un piccolo eremo dedicato a Nostra Signora degli Angeli. Il luogo divenne noto in tutta la Spagna grazie a Josemaría Escrivá, fondatore dell'Opus Dei, che vi era salito da bambino con i genitori dopo una grave malattia. Per sua iniziativa tra il 1970 e il 1975 fu eretto un nuovo santuario in mattoni e alabastro, su progetto dell'architetto Heliodoro Dols. La vecchia cappella è rimasta al suo posto.Sobre el río Cinca, en la provincia de Huesca, en Aragón, se alza el santuario de Torreciudad. En este risco se veneraba desde el siglo XI una talla románica de la Virgen en una pequeña ermita dedicada a Nuestra Señora de los Ángeles. El lugar alcanzó renombre nacional gracias a Josemaría Escrivá, fundador del Opus Dei, que de niño acudió hasta aquí con sus padres tras una grave enfermedad. Por iniciativa suya se levantó entre 1970 y 1975 un santuario nuevo de ladrillo y alabastro, proyectado por el arquitecto Heliodoro Dols. La antigua ermita se conservó.

PlaatsMiejscowośćOrtVilleLocalitàLocalidad
Torreciudad, HuescaTorreciudad, HuescaTorreciudad, HuescaTorreciudad, HuescaTorreciudad, HuescaTorreciudad, Huesca
LandKrajLandPaysPaesePaís
SpanjeHiszpaniaSpanienEspagneSpagnaEspaña
SindsOdSeitDepuisDalDesde
197519751975197519751975
FeestdagOdpustFesttagFêteFestaFiesta
7 juli, verjaardag van de inwijding in 19757 lipca, rocznica poświęcenia w 1975 roku7. Juli, Jahrestag der Einweihung von 19757 juillet, anniversaire de l'inauguration de 19757 luglio, anniversario dell'inaugurazione del 19757 de julio, aniversario de la inauguración de 1975

GeschiedenisHistoriaGeschichteHistoireStoriaHistoria

Op de plek stond een eenvoudige romaanse kluiskapel, gewijd aan Nuestra Señora de los Ángeles, Onze-Lieve-Vrouw van de Engelen. Daarin werd sinds de elfde eeuw een houten Mariabeeld vereerd. De kapel werd gebouwd en onderhouden door de omwonenden, die de verering geleidelijk over de streek verspreidden. De devotie gaat volgens het heiligdom zelf ongeveer negen eeuwen terug.

Josemaría Escrivá werd in 1902 geboren in het nabijgelegen Barbastro. Op tweejarige leeftijd werd hij ernstig ziek, vermoedelijk door een acute infectie. De arts Ignacio Camps Valdovinos zei tegen de vader dat het kind de nacht niet zou halen. Zijn moeder, Dolores, begon een noveen, en de ouders beloofden een bedevaart naar Torreciudad als hun zoon zou herstellen.

Het kind genas en de familie ging op weg. Zij legden de tocht te paard af over kronkelende bergpaden, een kleine twintig kilometer, waarbij Dolores in damezit reed met het kind bij zich. Het bezoek aan de kluiskapel gold als dankbetuiging voor de genezing.

Decennia later, als stichter van het Opus Dei, nam Escrivá het initiatief tot een nieuw heiligdom. Heliodoro Dols Morell, bekroond met de Spaanse nationale architectuurprijs, nam het project in 1963 op zich. De bouw liep van 1970 tot 1975.

Het heiligdom werd op 7 juli 1975 gewijd onder de titel Onze-Lieve-Vrouw van Torreciudad; Escrivá stierf in datzelfde jaar. Dols gaf het gebouw vorm in baksteen en albast, als een eigentijdse lezing van de traditionele Aragonese bouwkunst.

Sinds 2020 bestaan er conflicten tussen het Opus Dei en het bisdom Barbastro-Monzón over financiële en personele aangelegenheden. In oktober 2024 benoemde paus Franciscus een bijzondere commissaris om te bemiddelen.

W tym miejscu stała prosta romańska kaplica pustelnicza, poświęcona Nuestra Señora de los Ángeles, Matce Bożej Anielskiej. Czczono w niej od XI wieku drewnianą figurę Maryi. Kaplicę zbudowali i utrzymywali okoliczni mieszkańcy, którzy stopniowo rozszerzali kult na całą okolicę. Według samego sanktuarium pobożność ta sięga blisko dziewięciu stuleci wstecz.

Josemaría Escrivá urodził się w 1902 roku w pobliskim Barbastro. W wieku dwóch lat ciężko zachorował, prawdopodobnie na ostre zakażenie. Lekarz Ignacio Camps Valdovinos powiedział ojcu, że dziecko nie dożyje rana. Jego matka, Dolores, zaczęła nowennę, a rodzice ślubowali pielgrzymkę do Torreciudad, jeśli syn wyzdrowieje.

Dziecko wyzdrowiało i rodzina wyruszyła w drogę. Przebyli ją konno krętymi górskimi ścieżkami, niespełna dwadzieścia kilometrów, przy czym Dolores jechała w damskim siodle, z dzieckiem przy sobie. Odwiedziny w kaplicy pustelniczej były podziękowaniem za uzdrowienie.

Dziesięciolecia później, już jako założyciel Opus Dei, Escrivá wystąpił z inicjatywą budowy nowego sanktuarium. Heliodoro Dols Morell, laureat hiszpańskiej nagrody państwowej w dziedzinie architektury, podjął się projektu w 1963 roku. Budowa trwała od 1970 do 1975 roku.

Sanktuarium poświęcono 7 lipca 1975 roku pod wezwaniem Matki Bożej z Torreciudad; Escrivá zmarł w tym samym roku. Dols ukształtował budowlę z cegły i alabastru, jako współczesne odczytanie tradycyjnej architektury aragońskiej.

Od 2020 roku trwają spory między Opus Dei a diecezją Barbastro-Monzón o sprawy finansowe i personalne. W październiku 2024 roku papież Franciszek mianował specjalnego komisarza, który ma pośredniczyć.

An dieser Stelle stand eine schlichte romanische Einsiedelkapelle, geweiht der Nuestra Señora de los Ángeles, Unserer Lieben Frau von den Engeln. Darin wurde seit dem elften Jahrhundert eine hölzerne Marienfigur verehrt. Die Kapelle wurde von den Anwohnern erbaut und unterhalten, die die Verehrung nach und nach über die Gegend verbreiteten. Die Frömmigkeit reicht nach Angaben des Heiligtums selbst rund neun Jahrhunderte zurück.

Josemaría Escrivá wurde 1902 im nahe gelegenen Barbastro geboren. Im Alter von zwei Jahren erkrankte er schwer, vermutlich an einer akuten Infektion. Der Arzt Ignacio Camps Valdovinos sagte dem Vater, das Kind werde die Nacht nicht überstehen. Seine Mutter Dolores begann eine Novene, und die Eltern gelobten eine Wallfahrt nach Torreciudad, falls ihr Sohn genesen sollte.

Das Kind wurde gesund, und die Familie machte sich auf den Weg. Sie legten die Strecke zu Pferd über gewundene Bergpfade zurück, knapp zwanzig Kilometer, wobei Dolores im Damensitz ritt und das Kind bei sich trug. Der Besuch in der Einsiedelkapelle galt als Dank für die Genesung.

Jahrzehnte später ergriff Escrivá als Gründer des Opus Dei die Initiative zu einem neuen Heiligtum. Heliodoro Dols Morell, ausgezeichnet mit dem spanischen Nationalpreis für Architektur, übernahm das Projekt 1963. Der Bau dauerte von 1970 bis 1975.

Das Heiligtum wurde am 7. Juli 1975 unter dem Titel Unsere Liebe Frau von Torreciudad geweiht; Escrivá starb im selben Jahr. Dols gestaltete den Bau in Backstein und Alabaster, als eine zeitgenössische Lesart der überlieferten aragonesischen Baukunst.

Seit 2020 bestehen zwischen dem Opus Dei und dem Bistum Barbastro-Monzón Konflikte über finanzielle und personelle Angelegenheiten. Im Oktober 2024 ernannte Papst Franziskus einen Sonderkommissar zur Vermittlung.

Il y avait à cet endroit un modeste ermitage roman, dédié à Nuestra Señora de los Ángeles, Notre-Dame des Anges. Une statue de la Vierge en bois y était vénérée depuis le XIe siècle. La chapelle était bâtie et entretenue par les habitants des environs, qui répandirent peu à peu la dévotion dans la région. Selon le sanctuaire lui-même, celle-ci remonte à environ neuf siècles.

Josemaría Escrivá naquit en 1902 à Barbastro, tout près de là. À deux ans, il tomba gravement malade, probablement d'une infection aiguë. Le médecin Ignacio Camps Valdovinos déclara au père que l'enfant ne passerait pas la nuit. Sa mère, Dolores, entreprit une neuvaine, et les parents promirent un pèlerinage à Torreciudad si leur fils guérissait.

L'enfant se rétablit et la famille se mit en route. Elle fit le trajet à cheval par des sentiers de montagne sinueux, sur près de vingt kilomètres, Dolores montant en amazone avec l'enfant contre elle. La visite à l'ermitage valait action de grâces pour la guérison.

Des décennies plus tard, devenu fondateur de l'Opus Dei, Escrivá prit l'initiative d'un nouveau sanctuaire. Heliodoro Dols Morell, lauréat du prix national d'architecture espagnol, se chargea du projet en 1963. Le chantier se déroula de 1970 à 1975.

Le sanctuaire fut consacré le 7 juillet 1975 sous le titre de Notre-Dame de Torreciudad ; Escrivá mourut cette même année. Dols lui donna forme en brique et en albâtre, comme une lecture contemporaine de l'architecture traditionnelle aragonaise.

Depuis 2020, des conflits opposent l'Opus Dei et le diocèse de Barbastro-Monzón sur des questions financières et de personnel. En octobre 2024, le pape François a nommé un commissaire spécial pour arbitrer.

Sul luogo sorgeva un semplice eremo romanico dedicato a Nuestra Señora de los Ángeles, Nostra Signora degli Angeli. Vi si venerava dall'XI secolo una statua lignea della Madonna. La cappella fu costruita e mantenuta dagli abitanti della zona, che a poco a poco diffusero il culto nella regione. Secondo il santuario stesso la devozione risale a circa nove secoli fa.

Josemaría Escrivá nacque nel 1902 nella vicina Barbastro. A due anni si ammalò gravemente, probabilmente per un'infezione acuta. Il medico Ignacio Camps Valdovinos disse al padre che il bambino non avrebbe superato la notte. La madre, Dolores, iniziò una novena e i genitori promisero un pellegrinaggio a Torreciudad se il figlio fosse guarito.

Il bambino guarì e la famiglia si mise in cammino. Percorsero il tragitto a cavallo lungo tortuosi sentieri di montagna, una ventina scarsa di chilometri, con Dolores che cavalcava all'amazzone tenendo con sé il bambino. La visita all'eremo era il ringraziamento per la guarigione.

Decenni più tardi, da fondatore dell'Opus Dei, Escrivá promosse un nuovo santuario. Heliodoro Dols Morell, insignito del premio nazionale spagnolo di architettura, assunse l'incarico nel 1963. I lavori andarono dal 1970 al 1975.

Il santuario fu dedicato il 7 luglio 1975 con il titolo di Nostra Signora di Torreciudad; Escrivá morì in quello stesso anno. Dols concepì l'edificio in mattoni e alabastro, come una lettura contemporanea dell'architettura tradizionale aragonese.

Dal 2020 esistono contrasti tra l'Opus Dei e la diocesi di Barbastro-Monzón su questioni economiche e di personale. Nell'ottobre 2024 papa Francesco ha nominato un commissario speciale con compiti di mediazione.

En el lugar se alzaba una sencilla ermita románica dedicada a Nuestra Señora de los Ángeles. En ella se veneraba desde el siglo XI una talla de madera de la Virgen. La ermita fue construida y mantenida por los vecinos de los alrededores, que fueron extendiendo poco a poco la devoción por la comarca. Según el propio santuario, esa devoción se remonta a unos nueve siglos.

Josemaría Escrivá nació en 1902 en la cercana Barbastro. A los dos años enfermó de gravedad, probablemente a causa de una infección aguda. El médico Ignacio Camps Valdovinos dijo al padre que el niño no pasaría de aquella noche. Su madre, Dolores, comenzó una novena, y los padres prometieron una peregrinación a Torreciudad si su hijo se recuperaba.

El niño sanó y la familia se puso en camino. Recorrieron a caballo los sinuosos senderos de montaña, algo menos de veinte kilómetros, con Dolores montada a la amazona llevando consigo al pequeño. La visita a la ermita fue una acción de gracias por la curación.

Décadas después, ya como fundador del Opus Dei, Escrivá impulsó la creación de un santuario nuevo. Heliodoro Dols Morell, galardonado con el Premio Nacional de Arquitectura de España, asumió el proyecto en 1963. Las obras se prolongaron de 1970 a 1975.

El santuario fue consagrado el 7 de julio de 1975 bajo la advocación de Nuestra Señora de Torreciudad; Escrivá murió ese mismo año. Dols concibió el edificio en ladrillo y alabastro, como una lectura contemporánea de la arquitectura tradicional aragonesa.

Desde 2020 existen conflictos entre el Opus Dei y la diócesis de Barbastro-Monzón por cuestiones económicas y de personal. En octubre de 2024 el papa Francisco nombró un comisario especial para mediar.

Wat er vereerd wordtCo jest czczoneWas verehrt wirdCe qui est vénéréChe cosa si veneraQué se venera

In het midden van het altaarretabel staat het oorspronkelijke beeld van Nuestra Señora de Torreciudad: een romaanse houtsculptuur uit de elfde eeuw, gesneden uit populierenhout en 83 centimeter hoog. Het beeld stond eeuwenlang in de oude kluiskapel op de rots.

Het is opgesteld in een camarín, een nis achter het altaar, waardoor het vanuit de kerk zichtbaar blijft. Daarmee vormt het middeleeuwse beeld letterlijk het hart van het moderne gebouw: het nieuwe heiligdom is eromheen gebouwd.

De verering betreft dus een beeld dat ononderbroken op deze plaats is vereerd, en niet een nieuw gemaakte afbeelding. Naast de Mariadevotie richt de aandacht zich op het Heilig Sacrament. Het retabel is namelijk uitgevoerd als retabel-monstrans, met in het midden een tabernakel voor het Allerheiligste, bekroond door een eucharistisch oculus omringd door koren en wijnrank.

Van het beeld bestaat ook een pelgrimsversie, die op de feestdag in processie wordt meegedragen naar de oude kapel.

Pośrodku nastawy ołtarzowej stoi pierwotna figura Nuestra Señora de Torreciudad: romańska rzeźba drewniana z XI wieku, wycięta w drewnie topolowym i wysoka na 83 centymetry. Przez stulecia stała w dawnej kaplicy pustelniczej na skale.

Umieszczono ją w camarín, niszy za ołtarzem, dzięki czemu pozostaje widoczna z wnętrza kościoła. Średniowieczna figura tworzy tym samym dosłownie serce nowoczesnej budowli: nowe sanktuarium wzniesiono wokół niej.

Kult odnosi się więc do figury czczonej nieprzerwanie w tym miejscu, a nie do nowo wykonanego wizerunku. Obok pobożności maryjnej uwaga kieruje się ku Najświętszemu Sakramentowi. Nastawa ma bowiem formę retabulum-monstrancji, z tabernakulum pośrodku, zwieńczonym eucharystycznym okulusem otoczonym kłosami i winoroślą.

Istnieje również pielgrzymkowa wersja figury, którą w dniu święta niesie się w procesji do dawnej kaplicy.

In der Mitte des Altarretabels steht die ursprüngliche Figur der Nuestra Señora de Torreciudad: eine romanische Holzskulptur aus dem elften Jahrhundert, aus Pappelholz geschnitzt und 83 Zentimeter hoch. Die Figur stand jahrhundertelang in der alten Einsiedelkapelle auf dem Felsen.

Sie ist in einem camarín aufgestellt, einer Nische hinter dem Altar, wodurch sie vom Kirchenraum aus sichtbar bleibt. Damit bildet die mittelalterliche Figur buchstäblich das Herz des modernen Baus: Das neue Heiligtum ist um sie herum errichtet.

Die Verehrung gilt also einer Figur, die an diesem Ort ununterbrochen verehrt wurde, und nicht einem neu geschaffenen Bildwerk. Neben der Marienfrömmigkeit richtet sich die Aufmerksamkeit auf das Allerheiligste Sakrament. Das Retabel ist nämlich als Retabel-Monstranz ausgeführt, mit einem Tabernakel für das Allerheiligste in der Mitte, bekrönt von einem eucharistischen Okulus, den Ähren und Weinranken umgeben.

Von der Figur gibt es auch eine Pilgerfassung, die am Festtag in der Prozession zur alten Kapelle mitgetragen wird.

Au centre du retable se dresse la statue d'origine de Nuestra Señora de Torreciudad : une sculpture romane en bois du XIe siècle, taillée dans du peuplier et haute de 83 centimètres. Elle se tint pendant des siècles dans le vieil ermitage sur le rocher.

Elle est installée dans un camarín, une niche située derrière l'autel, qui la laisse visible depuis l'église. La statue médiévale forme ainsi littéralement le cœur de l'édifice moderne : le nouveau sanctuaire a été bâti autour d'elle.

La vénération s'adresse donc à une image vénérée sans interruption en ce lieu, et non à une représentation nouvellement réalisée. À côté de la dévotion mariale, l'attention se porte sur le Saint-Sacrement. Le retable est en effet conçu comme un retable-ostensoir, avec au centre un tabernacle pour le Très Saint Sacrement, couronné d'un oculus eucharistique entouré d'épis et de pampres.

Il existe aussi une version processionnelle de la statue, portée le jour de la fête jusqu'à la vieille chapelle.

Al centro della pala d'altare si trova la statua originaria di Nuestra Señora de Torreciudad: una scultura lignea romanica dell'XI secolo, intagliata in legno di pioppo e alta 83 centimetri. Per secoli rimase nel vecchio eremo sulla rupe.

È collocata in un camarín, una nicchia dietro l'altare, che la lascia visibile dalla chiesa. Così la statua medievale costituisce alla lettera il cuore dell'edificio moderno: il nuovo santuario le è stato costruito attorno.

La venerazione riguarda dunque un'immagine venerata ininterrottamente in questo luogo, e non una raffigurazione realizzata di recente. Accanto alla devozione mariana l'attenzione si rivolge al Santissimo Sacramento. La pala è infatti concepita come pala-ostensorio, con al centro un tabernacolo per il Santissimo, coronato da un oculo eucaristico circondato da spighe e tralci di vite.

Della statua esiste anche una versione processionale, che nel giorno della festa viene portata in processione fino alla vecchia cappella.

En el centro del retablo se encuentra la imagen original de Nuestra Señora de Torreciudad: una talla románica de madera del siglo XI, labrada en madera de chopo y de 83 centímetros de altura. La imagen estuvo durante siglos en la antigua ermita del risco.

Está dispuesta en un camarín, un nicho detrás del altar, de modo que sigue siendo visible desde la iglesia. Así, la talla medieval constituye literalmente el corazón del edificio moderno: el nuevo santuario se construyó a su alrededor.

La veneración se dirige, pues, a una imagen venerada sin interrupción en este lugar, y no a una figura de nueva factura. Junto a la devoción mariana, la atención se centra en el Santísimo Sacramento. El retablo está concebido, en efecto, como retablo-custodia, con un sagrario en el centro para el Santísimo, coronado por un óculo eucarístico rodeado de espigas y pámpanos.

De la imagen existe también una versión de peregrinación, que el día de la fiesta se lleva en procesión hasta la antigua ermita.

Wat u er zietCo można zobaczyćWas Sie dort sehenCe que l'on y voitChe cosa si vedeQué se puede ver

Het heiligdom staat op een rotswand van ongeveer honderd meter boven de rivier de Cinca, met uitzicht op het stuwmeer van El Grado en op de Pyreneeën. Het gebouw rust op balken en pijlers van gewapend beton, bekleed met zichtbaar metselwerk in baksteen; bij enkele openingen en hoeken is albast verwerkt. Dols greep daarmee terug op de bouwtraditie van de streek Somontano.

Voor de gebogen onderdelen gebruikte de architect de reeks van Fibonacci. Dat is te zien aan de zuilen bij de ingang, aan het traliewerk en aan het gewelf, die de gevels een golvende beweging geven.

De kerk telt twee niveaus. Boven ligt het schip met een sacramentskapel en een verhoogd koor; beneden bevinden zich de biechtstoelen en vier kapellen, gewijd aan verschillende Mariatitels. In de crypte is een kapel aan de Heilige Familie gewijd; biechtkapellen dragen de namen van Onze-Lieve-Vrouw van Loreto, van de Pilar en van Guadalupe. Keramische voorstellingen van José Alzuet tonen de blijde, droeve en glorievolle geheimen van de rozenkrans.

Het retabel van de beeldhouwer Joan Mayné is geheel van albast, 14,5 meter hoog en 9,5 meter breed, in een renaissancistische, platereske trant geïnspireerd op het werk van Damián Forment. Er werd albast uit de groeve van Besalú voor gebruikt. Acht grote taferelen tonen de Annunciatie, de Visitatie, de geboorte van Jezus, het huwelijk van Maria, de vlucht naar Egypte, de kruisiging, de kroning van Maria en het eucharistisch oculus.

In de sacramentskapel hangt een bronzen kruisbeeld op ware grootte van de Italiaanse kunstenaar Pasquale Sciancalepore. In de tuin loopt een rozenkransweg. De oude romaanse kluiskapel staat er nog.

Sanktuarium stoi na skalnej ścianie około stu metrów nad rzeką Cinca, z widokiem na zbiornik El Grado i na Pireneje. Budowla wsparta jest na belkach i filarach z żelbetu, obłożonych licowym murem z cegły; przy niektórych otworach i narożach zastosowano alabaster. Dols nawiązał w ten sposób do tradycji budowlanej regionu Somontano.

Dla części zakrzywionych architekt posłużył się ciągiem Fibonacciego. Widać to w kolumnach przy wejściu, w kratownicach i w sklepieniu, które nadają elewacjom falujący ruch.

Kościół ma dwa poziomy. U góry znajduje się nawa z kaplicą Najświętszego Sakramentu i podwyższonym chórem; na dole mieszczą się konfesjonały i cztery kaplice, poświęcone różnym tytułom maryjnym. W krypcie kaplica poświęcona jest Świętej Rodzinie; kaplice pokutne noszą wezwania Matki Bożej Loretańskiej, Matki Bożej na Kolumnie i Matki Bożej z Guadalupe. Ceramiczne przedstawienia José Alzueta ukazują tajemnice radosne, bolesne i chwalebne różańca.

Nastawa dłuta rzeźbiarza Joana Mayné jest w całości alabastrowa, ma 14,5 metra wysokości i 9,5 metra szerokości, utrzymana w renesansowej, platereskowej manierze inspirowanej dziełami Damiána Formenta. Użyto do niej alabastru z kamieniołomu w Besalú. Osiem wielkich scen przedstawia Zwiastowanie, Nawiedzenie, narodzenie Jezusa, zaślubiny Maryi, ucieczkę do Egiptu, ukrzyżowanie, koronację Maryi i eucharystyczny okulus.

W kaplicy Najświętszego Sakramentu wisi spiżowy krucyfiks naturalnej wielkości włoskiego artysty Pasqualego Sciancalepore. W ogrodzie biegnie różańcowa droga. Dawna romańska kaplica pustelnicza wciąż stoi.

Das Heiligtum steht auf einer Felswand rund hundert Meter über dem Fluss Cinca, mit Blick auf den Stausee von El Grado und auf die Pyrenäen. Der Bau ruht auf Balken und Pfeilern aus Stahlbeton, verkleidet mit sichtbarem Backsteinmauerwerk; an einigen Öffnungen und Ecken ist Alabaster verarbeitet. Dols griff damit auf die Bautradition der Landschaft Somontano zurück.

Für die gekrümmten Bauteile verwendete der Architekt die Fibonacci-Folge. Das zeigt sich an den Säulen am Eingang, am Gitterwerk und am Gewölbe, die den Fassaden eine wellenförmige Bewegung geben.

Die Kirche hat zwei Ebenen. Oben liegt das Schiff mit einer Sakramentskapelle und einem erhöhten Chor; unten befinden sich die Beichtstühle und vier Kapellen, die verschiedenen Marientiteln geweiht sind. In der Krypta ist eine Kapelle der Heiligen Familie gewidmet; Beichtkapellen tragen die Namen Unserer Lieben Frau von Loreto, von der Pilar und von Guadalupe. Keramische Darstellungen von José Alzuet zeigen die freudenreichen, schmerzhaften und glorreichen Geheimnisse des Rosenkranzes.

Das Retabel des Bildhauers Joan Mayné ist ganz aus Alabaster, 14,5 Meter hoch und 9,5 Meter breit, in einer plateresken Renaissancemanier, angeregt vom Werk Damián Forments. Verwendet wurde Alabaster aus dem Steinbruch von Besalú. Acht große Szenen zeigen die Verkündigung, die Heimsuchung, die Geburt Jesu, die Vermählung Mariens, die Flucht nach Ägypten, die Kreuzigung, die Krönung Mariens und den eucharistischen Okulus.

In der Sakramentskapelle hängt ein bronzenes Kruzifix in Lebensgröße des italienischen Künstlers Pasquale Sciancalepore. Im Garten verläuft ein Rosenkranzweg. Die alte romanische Einsiedelkapelle steht noch immer.

Le sanctuaire se dresse sur une paroi rocheuse à une centaine de mètres au-dessus de la Cinca, avec vue sur le lac de barrage d'El Grado et sur les Pyrénées. Le bâtiment repose sur des poutres et des piliers de béton armé, revêtus d'une maçonnerie de brique apparente ; l'albâtre intervient à quelques ouvertures et à quelques angles. Dols renouait ainsi avec la tradition constructive de la région du Somontano.

Pour les éléments courbes, l'architecte a eu recours à la suite de Fibonacci. Cela se lit aux colonnes de l'entrée, aux grilles et à la voûte, qui impriment aux façades un mouvement ondulant.

L'église compte deux niveaux. En haut se trouve la nef, avec une chapelle du Saint-Sacrement et un chœur surélevé ; en bas se répartissent les confessionnaux et quatre chapelles, dédiées à différents vocables mariaux. La crypte abrite une chapelle consacrée à la Sainte Famille ; des chapelles de confession portent les noms de Notre-Dame de Lorette, du Pilar et de Guadalupe. Des panneaux de céramique de José Alzuet représentent les mystères joyeux, douloureux et glorieux du rosaire.

Le retable du sculpteur Joan Mayné est entièrement d'albâtre, haut de 14,5 mètres et large de 9,5 mètres, dans une veine Renaissance et plateresque inspirée de l'œuvre de Damián Forment. L'albâtre employé provient de la carrière de Besalú. Huit grandes scènes montrent l'Annonciation, la Visitation, la nativité de Jésus, le mariage de Marie, la fuite en Égypte, la crucifixion, le couronnement de Marie et l'oculus eucharistique.

La chapelle du Saint-Sacrement abrite un crucifix de bronze grandeur nature de l'artiste italien Pasquale Sciancalepore. Un chemin du rosaire traverse le jardin. Le vieil ermitage roman est toujours là.

Il santuario sorge su una parete rocciosa a un centinaio di metri sopra il fiume Cinca, con vista sul bacino di El Grado e sui Pirenei. L'edificio poggia su travi e pilastri di cemento armato, rivestiti di muratura a vista in mattoni; in alcune aperture e negli spigoli è impiegato l'alabastro. Dols riprese così la tradizione costruttiva della comarca del Somontano.

Per le parti curve l'architetto utilizzò la successione di Fibonacci. Lo si vede nelle colonne all'ingresso, nelle grate e nella volta, che imprimono ai prospetti un movimento ondulato.

La chiesa si sviluppa su due livelli. In alto la navata con una cappella del Santissimo e un coro rialzato; in basso i confessionali e quattro cappelle dedicate a diversi titoli mariani. Nella cripta una cappella è dedicata alla Sacra Famiglia; le cappelle per le confessioni portano i nomi di Nostra Signora di Loreto, del Pilar e di Guadalupe. Le ceramiche di José Alzuet raffigurano i misteri gaudiosi, dolorosi e gloriosi del Rosario.

La pala dello scultore Joan Mayné è interamente in alabastro, alta 14,5 metri e larga 9,5, di gusto rinascimentale e plateresco ispirato all'opera di Damián Forment. Vi fu impiegato alabastro della cava di Besalú. Otto grandi scene raffigurano l'Annunciazione, la Visitazione, la nascita di Gesù, lo sposalizio della Vergine, la fuga in Egitto, la crocifissione, l'incoronazione di Maria e l'oculo eucaristico.

Nella cappella del Santissimo è appeso un crocifisso bronzeo a grandezza naturale dell'artista italiano Pasquale Sciancalepore. Nel giardino si snoda un percorso del Rosario. Il vecchio eremo romanico è ancora lì.

El santuario se asienta sobre un risco de unos cien metros por encima del río Cinca, con vistas al embalse de El Grado y a los Pirineos. El edificio descansa sobre vigas y pilares de hormigón armado, revestidos de fábrica vista de ladrillo; en algunos vanos y esquinas se ha empleado alabastro. Dols retomaba así la tradición constructiva de la comarca del Somontano.

Para los elementos curvos el arquitecto se sirvió de la sucesión de Fibonacci. Se aprecia en las columnas de la entrada, en las celosías y en la bóveda, que imprimen a las fachadas un movimiento ondulante.

La iglesia se organiza en dos niveles. Arriba está la nave, con una capilla del Santísimo y un coro elevado; abajo se encuentran los confesonarios y cuatro capillas dedicadas a distintas advocaciones marianas. En la cripta hay una capilla consagrada a la Sagrada Familia; las capillas de confesión llevan los nombres de Nuestra Señora de Loreto, del Pilar y de Guadalupe. Unas representaciones cerámicas de José Alzuet muestran los misterios gozosos, dolorosos y gloriosos del rosario.

El retablo del escultor Joan Mayné es enteramente de alabastro, de 14,5 metros de alto y 9,5 de ancho, de traza renacentista y plateresca inspirada en la obra de Damián Forment. Se empleó alabastro de la cantera de Besalú. Ocho grandes escenas representan la Anunciación, la Visitación, el nacimiento de Jesús, los desposorios de María, la huida a Egipto, la crucifixión, la coronación de María y el óculo eucarístico.

En la capilla del Santísimo cuelga un crucifijo de bronce de tamaño natural del artista italiano Pasquale Sciancalepore. En el jardín discurre un camino del rosario. La antigua ermita románica sigue en pie.

Devotie en feestdagenKult i świętaVerehrung und FesttageDévotion et fêtesDevozione e festeDevoción y fiestas

Het feest van Onze-Lieve-Vrouw van Torreciudad valt op 17 augustus en wordt gevierd op de zondag die daar het dichtst bij ligt. De dag begint met een plechtige mis in het nieuwe heiligdom.

Daarna trekt een processie met het pelgrimsbeeld van Maria naar de oorspronkelijke kluiskapel. Bij die oude kapel wordt een traditioneel lied gezongen ter ere van de vreugden van de Maagd.

Kenmerkend voor het feest is het wegen en opdragen van pasgeboren kinderen aan een sierlijke ijzeren balans. Voordat de kinderen worden gewogen, spreekt de rector een zegengebed uit waarin hij de bescherming van Maria over hen afroept. Families komen daarvoor uit heel Spanje en daarbuiten; bij de viering van 2008 ging het om negenentwintig kinderen uit zestien plaatsen.

Het heiligdom is uitdrukkelijk ingericht op biecht en persoonlijk gebed, met een groot aantal biechtstoelen op het onderste niveau. Escrivá wilde volgens de overlevering van het huis dat mensen er in alle rust konden komen bidden. Torreciudad maakt deel uit van de Ruta Mariana, die de plaats verbindt met El Pilar, Montserrat, Meritxell en Lourdes.

Święto Matki Bożej z Torreciudad przypada 17 sierpnia i obchodzone jest w najbliższą niedzielę. Dzień zaczyna się uroczystą mszą w nowym sanktuarium.

Potem procesja z pielgrzymkową figurą Maryi rusza do pierwotnej kaplicy pustelniczej. Przy tej dawnej kaplicy śpiewa się tradycyjną pieśń ku czci radości Najświętszej Panny.

Znakiem szczególnym święta jest ważenie noworodków na ozdobnej żelaznej wadze i ofiarowanie ich Matce Bożej. Zanim dzieci zostaną zważone, rektor odmawia modlitwę błogosławieństwa, w której wyprasza dla nich opiekę Maryi. Rodziny przyjeżdżają na to z całej Hiszpanii i spoza niej; podczas uroczystości w 2008 roku chodziło o dwadzieścioro dziewięcioro dzieci z szesnastu miejscowości.

Sanktuarium jest wyraźnie urządzone z myślą o spowiedzi i modlitwie osobistej, z wieloma konfesjonałami na dolnym poziomie. Escrivá chciał podobno, by ludzie mogli tu przychodzić na modlitwę w pełnym spokoju. Torreciudad wchodzi w skład Ruta Mariana, która łączy je z El Pilar, Montserrat, Meritxell i Lourdes.

Das Fest Unserer Lieben Frau von Torreciudad fällt auf den 17. August und wird am nächstgelegenen Sonntag begangen. Der Tag beginnt mit einer feierlichen Messe im neuen Heiligtum.

Danach zieht eine Prozession mit der Pilgerfigur Mariens zur ursprünglichen Einsiedelkapelle. Bei dieser alten Kapelle wird ein überliefertes Lied zu Ehren der Freuden der Jungfrau gesungen.

Kennzeichnend für das Fest ist das Wiegen und Darbringen neugeborener Kinder an einer zierlichen eisernen Waage. Bevor die Kinder gewogen werden, spricht der Rektor ein Segensgebet, in dem er den Schutz Mariens auf sie herabruft. Familien kommen dafür aus ganz Spanien und darüber hinaus; bei der Feier von 2008 waren es neunundzwanzig Kinder aus sechzehn Orten.

Das Heiligtum ist ausdrücklich auf Beichte und persönliches Gebet eingerichtet, mit einer großen Zahl von Beichtstühlen auf der unteren Ebene. Escrivá wollte der Hausüberlieferung nach, dass die Menschen hier in aller Ruhe beten können. Torreciudad ist Teil der Ruta Mariana, die den Ort mit El Pilar, Montserrat, Meritxell und Lourdes verbindet.

La fête de Notre-Dame de Torreciudad tombe le 17 août et se célèbre le dimanche le plus proche. La journée s'ouvre par une messe solennelle dans le nouveau sanctuaire.

Une procession conduit ensuite la statue de pèlerinage de la Vierge jusqu'à l'ermitage d'origine. Devant cette vieille chapelle, on chante un cantique traditionnel en l'honneur des joies de la Vierge.

La fête a pour trait caractéristique la pesée et l'offrande des nouveau-nés sur une élégante balance de fer. Avant que les enfants ne soient pesés, le recteur prononce une prière de bénédiction par laquelle il appelle sur eux la protection de Marie. Les familles viennent pour cela de toute l'Espagne et d'ailleurs ; lors de la célébration de 2008, il s'agissait de vingt-neuf enfants venus de seize localités.

Le sanctuaire est expressément aménagé pour la confession et la prière personnelle, avec un grand nombre de confessionnaux au niveau inférieur. Escrivá voulait, dit la tradition de la maison, que l'on puisse y venir prier en toute tranquillité. Torreciudad fait partie de la Ruta Mariana, qui la relie à El Pilar, à Montserrat, à Meritxell et à Lourdes.

La festa di Nostra Signora di Torreciudad cade il 17 agosto e si celebra la domenica più vicina. La giornata si apre con una messa solenne nel nuovo santuario.

Poi una processione porta l'immagine pellegrina della Madonna fino all'eremo originario. Presso quella vecchia cappella si canta un canto tradizionale in onore dei gaudi della Vergine.

Caratteristica della festa è la pesatura e l'offerta dei neonati su un'elegante bilancia di ferro. Prima che i bambini siano pesati, il rettore pronuncia una preghiera di benedizione nella quale invoca su di loro la protezione della Madonna. Le famiglie giungono da tutta la Spagna e dall'estero; alla celebrazione del 2008 si trattò di ventinove bambini provenienti da sedici località.

Il santuario è espressamente pensato per la confessione e la preghiera personale, con un gran numero di confessionali al livello inferiore. Secondo la tradizione della casa, Escrivá voleva che vi si potesse venire a pregare in piena tranquillità. Torreciudad fa parte della Ruta Mariana, che lo collega a El Pilar, Montserrat, Meritxell e Lourdes.

La fiesta de Nuestra Señora de Torreciudad se celebra el 17 de agosto y tiene lugar el domingo más próximo a esa fecha. La jornada comienza con una misa solemne en el nuevo santuario.

Después, una procesión con la imagen peregrina de la Virgen se dirige a la ermita original. Ante esa antigua capilla se entona un canto tradicional en honor de los gozos de la Virgen.

Rasgo característico de la fiesta es el pesaje y ofrecimiento de los recién nacidos en una elegante balanza de hierro. Antes de pesar a los niños, el rector pronuncia una oración de bendición en la que invoca sobre ellos la protección de María. Hay familias que vienen para ello de toda España y de fuera; en la celebración de 2008 se trató de veintinueve niños procedentes de dieciséis localidades.

El santuario está expresamente dispuesto para la confesión y la oración personal, con un gran número de confesonarios en el nivel inferior. Según la tradición de la casa, Escrivá quería que la gente pudiera venir a rezar aquí con toda calma. Torreciudad forma parte de la Ruta Mariana, que enlaza el lugar con El Pilar, Montserrat, Meritxell y Lourdes.

Veelgestelde vragenNajczęściej zadawane pytaniaHäufige FragenQuestions fréquentesDomande frequentiPreguntas frecuentes

Waar ligt Torreciudad?Gdzie znajduje się Torreciudad?Wo liegt Torreciudad?Où se trouve Torreciudad ?Dove si trova Torreciudad?¿Dónde se encuentra Torreciudad?

Torreciudad ligt in de plaats Torreciudad, Huesca, Spanje.Torreciudad znajduje się w miejscowości Torreciudad, Huesca, Hiszpania.Torreciudad liegt im Ort Torreciudad, Huesca, Spanien.Torreciudad se situe dans la localité de Torreciudad, Huesca, Espagne.Torreciudad si trova nella località di Torreciudad, Huesca, Spagna.Torreciudad se encuentra en la localidad de Torreciudad, Huesca, España.

Waarom is Torreciudad een bedevaartsoord?Dlaczego Torreciudad jest miejscem pielgrzymkowym?Warum ist Torreciudad ein Wallfahrtsort?Pourquoi Torreciudad est-il un lieu de pèlerinage ?Perché Torreciudad è un luogo di pellegrinaggio?¿Por qué Torreciudad es un lugar de peregrinación?

In het midden van het altaarretabel staat het oorspronkelijke beeld van Nuestra Señora de Torreciudad : een romaanse houtsculptuur uit de elfde eeuw, gesneden uit populierenhout en 83 centimeter hoog. Het beeld stond eeuwenlang in de oude kluiskapel op de rots.Pośrodku nastawy ołtarzowej stoi pierwotna figura Nuestra Señora de Torreciudad : romańska rzeźba drewniana z XI wieku, wycięta w drewnie topolowym i wysoka na 83 centymetry. Przez stulecia stała w dawnej kaplicy pustelniczej na skale.In der Mitte des Altarretabels steht die ursprüngliche Figur der Nuestra Señora de Torreciudad : eine romanische Holzskulptur aus dem elften Jahrhundert, aus Pappelholz geschnitzt und 83 Zentimeter hoch. Die Figur stand jahrhundertelang in der alten Einsiedelkapelle auf dem Felsen.Au centre du retable se dresse la statue d'origine de Nuestra Señora de Torreciudad : une sculpture romane en bois du XIe siècle, taillée dans du peuplier et haute de 83 centimètres. Elle se tint pendant des siècles dans le vieil ermitage sur le rocher.Al centro della pala d'altare si trova la statua originaria di Nuestra Señora de Torreciudad : una scultura lignea romanica dell'XI secolo, intagliata in legno di pioppo e alta 83 centimetri. Per secoli rimase nel vecchio eremo sulla rupe.En el centro del retablo se encuentra la imagen original de Nuestra Señora de Torreciudad : una talla románica de madera del siglo XI, labrada en madera de chopo y de 83 centímetros de altura. La imagen estuvo durante siglos en la antigua ermita del risco.

Wat is er te zien in Torreciudad?Torreciudad: co można tu zobaczyć?Was gibt es in Torreciudad zu sehen?Que peut-on voir à Torreciudad ?Che cosa si può vedere a Torreciudad?¿Qué se puede ver en Torreciudad?

Het heiligdom staat op een rotswand van ongeveer honderd meter boven de rivier de Cinca, met uitzicht op het stuwmeer van El Grado en op de Pyreneeën. Het gebouw rust op balken en pijlers van gewapend beton, bekleed met zichtbaar metselwerk in baksteen; bij enkele openingen en hoeken is albast verwerkt.Sanktuarium stoi na skalnej ścianie około stu metrów nad rzeką Cinca, z widokiem na zbiornik El Grado i na Pireneje. Budowla wsparta jest na belkach i filarach z żelbetu, obłożonych licowym murem z cegły; przy niektórych otworach i narożach zastosowano alabaster.Das Heiligtum steht auf einer Felswand rund hundert Meter über dem Fluss Cinca, mit Blick auf den Stausee von El Grado und auf die Pyrenäen. Der Bau ruht auf Balken und Pfeilern aus Stahlbeton, verkleidet mit sichtbarem Backsteinmauerwerk; an einigen Öffnungen und Ecken ist Alabaster verarbeitet.Le sanctuaire se dresse sur une paroi rocheuse à une centaine de mètres au-dessus de la Cinca, avec vue sur le lac de barrage d'El Grado et sur les Pyrénées.Il santuario sorge su una parete rocciosa a un centinaio di metri sopra il fiume Cinca, con vista sul bacino di El Grado e sui Pirenei. L'edificio poggia su travi e pilastri di cemento armato, rivestiti di muratura a vista in mattoni; in alcune aperture e negli spigoli è impiegato l'alabastro.El santuario se asienta sobre un risco de unos cien metros por encima del río Cinca, con vistas al embalse de El Grado y a los Pirineos. El edificio descansa sobre vigas y pilares de hormigón armado, revestidos de fábrica vista de ladrillo; en algunos vanos y esquinas se ha empleado alabastro.

Wanneer is de feestdag van Torreciudad?Torreciudad: kiedy przypada odpust?Wann ist der Festtag von Torreciudad?Quand a lieu la fête de Torreciudad ?Quando ricorre la festa di Torreciudad?¿Cuándo se celebra la fiesta de Torreciudad?

De vaste feestdag: 7 juli, verjaardag van de inwijding in 1975.Stały dzień odpustu: 7 lipca, rocznica poświęcenia w 1975 roku.Der feste Festtag: 7. Juli, Jahrestag der Einweihung von 1975.La fête fixe : 7 juillet, anniversaire de l'inauguration de 1975.La festa fissa: 7 luglio, anniversario dell'inaugurazione del 1975.La fiesta fija: 7 de julio, aniversario de la inauguración de 1975.

Sinds wanneer komen er pelgrims naar Torreciudad?Torreciudad: od kiedy przybywają pielgrzymi?Seit wann kommen Pilger nach Torreciudad?Depuis quand des pèlerins viennent-ils à Torreciudad ?Da quando i pellegrini vengono a Torreciudad?¿Desde cuándo llegan peregrinos a Torreciudad?

Torreciudad is bedevaartsoord sinds 1975.Torreciudad jest miejscem pielgrzymkowym od 1975 roku.Torreciudad ist seit 1975 Wallfahrtsort.Torreciudad est un lieu de pèlerinage depuis 1975.Torreciudad è luogo di pellegrinaggio dal 1975.Torreciudad es lugar de peregrinación desde 1975.

Ontdek alle 100+ bedevaartsoordenOdkryj wszystkie 100+ sanktuariówEntdecken Sie alle 100+ WallfahrtsorteDécouvrez les 100+ lieux de pèlerinageScoprite tutti i 100+ santuariDescubra los 100+ santuarios

Van Rome tot Lourdes, van Fátima tot Częstochowa: 100+ plaatsen waar geloof, geschiedenis en devotie samenkomen.Od Rzymu po Lourdes, od Fatimy po Częstochowę: 100+ miejsc, w których spotykają się wiara, historia i pobożność.Von Rom bis Lourdes, von Fátima bis Tschenstochau: 100+ Orte, an denen Glaube, Geschichte und Frömmigkeit zusammenkommen.De Rome à Lourdes, de Fátima à Częstochowa : 100+ lieux où la foi, l'histoire et la dévotion se rejoignent.Da Roma a Lourdes, da Fátima a Częstochowa: 100+ luoghi in cui fede, storia e devozione si incontrano.De Roma a Lourdes, de Fátima a Częstochowa: 100+ lugares donde la fe, la historia y la devoción se encuentran.