.jpg?width=1600)
Van Tiegem naar SoissonsZ Tiegem do SoissonsVon Tiegem nach SoissonsDe Tiegem à SoissonsDa Tiegem a SoissonsDe Tiegem a Soissons
Arnold, ook Arnulf of Arnoldus genoemd, werd rond het jaar 1040 geboren in Tiegem, in het huidige West-Vlaanderen. Wat wij van hem weten, komt vooral uit zijn levensbeschrijving, begonnen op initiatief van bisschop Lisiardus van Soissons en voltooid door Hariulf, die in 1105 abt van Oudenburg werd.
Hij was voorbestemd voor het ridderschap en diende eerst als soldaat. Daarna trad hij in bij de abdij Saint-Médard in Soissons, in Frankrijk.
In die abdij leefde hij een tijd als kluizenaar. Later kozen de monniken hem tot abt, een ambt dat hij volgens zijn levensbeschrijving liever had geweigerd.
Arnold, nazywany też Arnulfem lub Arnoldusem, urodził się około 1040 roku w Tiegem, na terenie dzisiejszej Flandrii Zachodniej. To, co o nim wiemy, pochodzi głównie z jego żywotu, rozpoczętego z inicjatywy biskupa Lizjarda z Soissons i ukończonego przez Hariulfa, który w 1105 roku został opatem w Oudenburgu.
Przeznaczono go do stanu rycerskiego i najpierw służył jako żołnierz. Następnie wstąpił do opactwa Saint-Médard w Soissons, we Francji.
W tym opactwie żył przez pewien czas jako pustelnik. Później mnisi wybrali go na opata; według żywotu wolałby odmówić tego urzędu.
Arnulf, auch Arnold oder Arnoldus genannt, wurde um das Jahr 1040 in Tiegem im heutigen Westflandern geboren. Was wir über ihn wissen, stammt vor allem aus seiner Lebensbeschreibung, begonnen auf Anregung von Bischof Lisiardus von Soissons und vollendet von Hariulf, der 1105 Abt von Oudenburg wurde.
Er war für den Ritterstand bestimmt und diente zunächst als Soldat. Danach trat er in die Abtei Saint-Médard in Soissons in Frankreich ein.
In dieser Abtei lebte er eine Zeit lang als Einsiedler. Später wählten ihn die Mönche zum Abt, ein Amt, das er nach seiner Lebensbeschreibung lieber abgelehnt hätte.
Arnould, appelé aussi Arnoul ou Arnulf, naquit vers l'an 1040 à Tiegem, dans l'actuelle Flandre-Occidentale. Ce que nous savons de lui vient surtout de sa Vie, commencée à l'initiative de l'évêque Lisiard de Soissons et achevée par Hariulf, devenu abbé d'Audenbourg en 1105.
Destiné à la chevalerie, il servit d'abord comme soldat. Il entra ensuite à l'abbaye Saint-Médard de Soissons, en France.
Dans cette abbaye, il vécut un temps en ermite. Les moines le choisirent plus tard comme abbé, une charge que, selon sa Vie, il aurait préféré refuser.
Arnolfo, chiamato anche Arnoldo, nacque intorno all'anno 1040 a Tiegem, nell'attuale Fiandra Occidentale. Ciò che sappiamo di lui proviene soprattutto dalla sua biografia, iniziata per volontà del vescovo Lisiardo di Soissons e completata da Hariulfo, che nel 1105 divenne abate di Oudenburg.
Era destinato alla cavalleria e servì dapprima come soldato. Entrò poi nell'abbazia di Saint-Médard a Soissons, in Francia.
In quell'abbazia visse per un periodo come eremita. Più tardi i monaci lo scelsero come abate, un incarico che secondo la sua biografia avrebbe preferito rifiutare.
Arnulfo, llamado también Arnoldo, nació hacia el año 1040 en Tiegem, en la actual Flandes Occidental. Lo que sabemos de él procede sobre todo de su biografía, iniciada por encargo del obispo Lisiardo de Soissons y terminada por Hariulfo, que en 1105 fue elegido abad de Oudenburg.
Estaba destinado a la caballería y sirvió primero como soldado. Después entró en la abadía de Saint-Médard de Soissons, en Francia.
En esa abadía vivió un tiempo como ermitaño. Más tarde los monjes lo eligieron abad, cargo que, según su biografía, habría preferido rechazar.
Bisschop van SoissonsBiskup SoissonsBischof von SoissonsÉvêque de SoissonsVescovo di SoissonsObispo de Soissons
Rond 1080 werd Arnold bisschop van Soissons, opnieuw tegen zijn eigen wens in. Zijn bisschopstijd verliep moeilijk, want een ander bezette de zetel.
Arnold koos ervoor daar niet om te strijden. Hij trok zich terug uit het openbare leven in Soissons.
Paus Gregorius VII stuurde hem naar Vlaanderen om er vrede te helpen stichten. Daarbij werd hij bijgestaan door Everolf, een monnik uit Saint-Médard. Zo kwam Arnold terug in de streek waar hij vandaan kwam.
Około 1080 roku Arnold został biskupem Soissons, znów wbrew własnej woli. Jego biskupstwo było trudne, ponieważ stolicę zajął ktoś inny.
Arnold postanowił o nią nie walczyć. Wycofał się z życia publicznego w Soissons.
Papież Grzegorz VII wysłał go do Flandrii, by pomógł tam zaprowadzić pokój. Wspierał go Everolf, mnich z Saint-Médard. W ten sposób Arnold wrócił w rodzinne strony.
Um 1080 wurde Arnulf Bischof von Soissons, wiederum gegen seinen eigenen Wunsch. Seine Amtszeit verlief schwierig, denn ein anderer besetzte den Bischofssitz.
Arnulf entschied sich, nicht darum zu kämpfen. Er zog sich aus dem öffentlichen Leben in Soissons zurück.
Papst Gregor VII. sandte ihn nach Flandern, um dort beim Friedensstiften zu helfen. Unterstützt wurde er von Everolf, einem Mönch aus Saint-Médard. So kam Arnulf zurück in die Gegend, aus der er stammte.
Vers 1080, Arnould devint évêque de Soissons, là encore contre son propre souhait. Son épiscopat fut difficile, car un autre occupait le siège.
Arnould choisit de ne pas lutter pour l'obtenir. Il se retira de la vie publique à Soissons.
Le pape Grégoire VII l'envoya en Flandre pour aider à y rétablir la paix. Il fut secondé par Everolf, un moine de Saint-Médard. Arnould revint ainsi dans la région dont il était originaire.
Intorno al 1080 Arnolfo divenne vescovo di Soissons, ancora una volta contro il proprio desiderio. Il suo episcopato fu difficile, perché un altro occupava la sede.
Arnolfo scelse di non lottare per ottenerla. Si ritirò dalla vita pubblica a Soissons.
Papa Gregorio VII lo inviò nelle Fiandre per contribuire a riportarvi la pace. Fu assistito da Everolfo, un monaco di Saint-Médard. Così Arnolfo tornò nella regione da cui proveniva.
Hacia 1080 Arnulfo fue nombrado obispo de Soissons, de nuevo contra su deseo. Su episcopado fue difícil, porque otro ocupaba la sede.
Arnulfo decidió no luchar por ella. Se retiró de la vida pública en Soissons.
El papa Gregorio VII lo envió a Flandes para ayudar a restablecer la paz. Lo acompañó Everolfo, un monje de Saint-Médard. Así volvió Arnulfo a la región de la que procedía.
Oudenburg en zijn doodOudenburg i śmierćOudenburg und sein TodAudenbourg et sa mortOudenburg e la morteOudenburg y su muerte
In 1084 stichtte Arnold in Oudenburg, bij de Vlaamse kust, de Sint-Pietersabdij, een benedictijnenabdij. Hij bleef in Vlaanderen en werkte daar verder aan de vrede.
Hij stierf in 1087 in Oudenburg en werd daar vereerd. Na onderzoek op de kerkvergaderingen van Reims en Beauvais werden zijn relieken in 1121 in Oudenburg verheven, wat in die tijd gold als erkenning van een heilige.
De abdij bleef bestaan tot de Franse tijd. In 1797 werd zij opgeheven en verkocht, en de meeste gebouwen werden gesloopt. Het abtshuis uit 1756 staat er nog en herbergt nu het Romeins Archeologisch Museum van Oudenburg.
W 1084 roku Arnold założył w Oudenburgu, niedaleko flandryjskiego wybrzeża, opactwo benedyktyńskie Świętego Piotra. Pozostał we Flandrii i dalej działał na rzecz pokoju.
Zmarł w 1087 roku w Oudenburgu i tam odbierał cześć. Po badaniu sprawy na synodach w Reims i Beauvais jego relikwie podniesiono w 1121 roku w Oudenburgu, co uchodziło wówczas za uznanie świętości.
Opactwo istniało do czasów francuskich. W 1797 roku zostało zniesione i sprzedane, a większość budynków rozebrano. Dom opata z 1756 roku stoi do dziś i mieści Rzymskie Muzeum Archeologiczne w Oudenburgu.
1084 gründete Arnulf in Oudenburg, nahe der flämischen Küste, die Benediktinerabtei Sankt Peter. Er blieb in Flandern und setzte sich dort weiter für den Frieden ein.
Er starb 1087 in Oudenburg und wurde dort verehrt. Nach einer Prüfung auf den Synoden von Reims und Beauvais wurden seine Reliquien 1121 in Oudenburg erhoben, was damals als Anerkennung eines Heiligen galt.
Die Abtei bestand bis in die französische Zeit. 1797 wurde sie aufgehoben und verkauft, und die meisten Gebäude wurden abgerissen. Das Abtshaus von 1756 steht noch und beherbergt heute das Römisch-Archäologische Museum von Oudenburg.
En 1084, Arnould fonda à Audenbourg, près de la côte flamande, l'abbaye bénédictine Saint-Pierre. Il resta en Flandre et continua d'y œuvrer pour la paix.
Il mourut en 1087 à Audenbourg, où il fut vénéré. Après examen aux conciles de Reims et de Beauvais, ses reliques furent élevées en 1121 à Audenbourg, ce qui valait à l'époque reconnaissance de la sainteté.
L'abbaye subsista jusqu'à la période française. En 1797, elle fut supprimée et vendue, et la plupart des bâtiments furent démolis. La maison de l'abbé, de 1756, existe toujours et abrite aujourd'hui le musée archéologique romain d'Audenbourg.
Nel 1084 Arnolfo fondò a Oudenburg, vicino alla costa fiamminga, l'abbazia benedettina di San Pietro. Rimase nelle Fiandre e continuò a lavorare per la pace.
Morì nel 1087 a Oudenburg, dove fu venerato. Dopo l'esame nei concili di Reims e di Beauvais, le sue reliquie furono elevate nel 1121 a Oudenburg, gesto che allora valeva come riconoscimento della santità.
L'abbazia rimase in vita fino al periodo francese. Nel 1797 fu soppressa e venduta e la maggior parte degli edifici fu demolita. La casa dell'abate, del 1756, esiste ancora e oggi ospita il Museo archeologico romano di Oudenburg.
En 1084 Arnulfo fundó en Oudenburg, cerca de la costa flamenca, la abadía benedictina de San Pedro. Se quedó en Flandes y siguió trabajando por la paz.
Murió en 1087 en Oudenburg, donde fue venerado. Tras el examen de los concilios de Reims y Beauvais, sus reliquias fueron elevadas en 1121 en Oudenburg, lo que entonces equivalía al reconocimiento de la santidad.
La abadía se mantuvo hasta la época francesa. En 1797 fue suprimida y vendida, y la mayoría de los edificios fueron derribados. La casa del abad, de 1756, sigue en pie y hoy alberga el Museo Arqueológico Romano de Oudenburg.
Feestdag, brouwers en devotieWspomnienie, piwowarzy i kultGedenktag, Brauer und AndachtFête, brasseurs et dévotionFesta, birrai e devozioneFiesta, cerveceros y devoción
Zijn feestdag is 14 augustus. In Tiegem, zijn geboorteplaats, staat op de Tiegemberg een achthoekige Sint-Arnolduskapel uit de negentiende eeuw, met een relikwie van de heilige. Daar wordt jaarlijks van 15 tot 23 augustus een noveen gehouden.
Vlaamse brouwers vereerden hem al vroeg: een Brugs document uit 1395 regelt hun kapel van Sint-Arnoldus in de karmelietenkerk, en in 1457 trokken Brugse brouwers op bedevaart naar Oudenburg. Volgens de overlevering raadde hij de mensen tijdens een epidemie aan bier te drinken in plaats van water; hetzelfde verhaal bestaat over Arnulf van Metz.
Op afbeeldingen herkent u Arnold aan zijn mijter en het brouwersgerei, zoals een roerstok of een biervat. In de Arnold-collectie vindt u een beeld van deze heilige in Franse steen.
Jego wspomnienie przypada 14 sierpnia. W Tiegem, gdzie się urodził, na wzgórzu Tiegemberg stoi ośmioboczna kaplica świętego Arnolda z XIX wieku, z jego relikwią. Co roku od 15 do 23 sierpnia odprawiana jest tam nowenna.
Flamandzcy piwowarzy czcili go od dawna: dokument z Brugii z 1395 roku reguluje sprawę ich kaplicy świętego Arnolda w kościele karmelitów, a w 1457 roku piwowarzy z Brugii pielgrzymowali do Oudenburga. Według tradycji podczas epidemii radził ludziom pić piwo zamiast wody; tę samą opowieść przekazuje się o Arnulfie z Metzu.
Na wizerunkach poznasz Arnolda po infule i narzędziach piwowarskich, takich jak mieszadło lub beczka piwa. W kolekcji świętego Arnolda znajdziesz figurę tego świętego z francuskiego kamienia.
Sein Gedenktag ist der 14. August. In seinem Geburtsort Tiegem steht auf dem Tiegemberg eine achteckige Arnulfkapelle aus dem 19. Jahrhundert mit einer Reliquie des Heiligen. Dort findet jedes Jahr vom 15. bis 23. August eine Novene statt.
Flämische Brauer verehrten ihn schon früh: Ein Brügger Dokument von 1395 regelt ihre Arnulfkapelle in der Karmeliterkirche, und 1457 pilgerten Brügger Brauer nach Oudenburg. Der Überlieferung nach riet er den Menschen während einer Seuche, Bier statt Wasser zu trinken; dieselbe Geschichte gibt es über Arnulf von Metz.
Auf Darstellungen erkennen Sie Arnulf an der Mitra und am Brauergerät, etwa einem Maischestab oder einem Bierfass. In der Arnulf-Kollektion finden Sie eine Figur dieses Heiligen aus französischem Stein.
Sa fête est le 14 août. À Tiegem, son lieu de naissance, se dresse sur le Tiegemberg une chapelle octogonale Saint-Arnould du XIXe siècle, avec une relique du saint. Une neuvaine y a lieu chaque année du 15 au 23 août.
Les brasseurs flamands le vénérèrent très tôt : un document brugeois de 1395 règle leur chapelle Saint-Arnould dans l'église des Carmes, et en 1457 des brasseurs de Bruges se rendirent en pèlerinage à Audenbourg. Selon la tradition, il conseilla aux gens, lors d'une épidémie, de boire de la bière plutôt que de l'eau ; le même récit existe à propos d'Arnoul de Metz.
Sur les images, on reconnaît Arnould à sa mitre et aux outils de brasseur, comme le fourquet ou le tonneau de bière. La collection de saint Arnould propose une statue de ce saint en pierre de France.
La sua festa è il 14 agosto. A Tiegem, suo luogo di nascita, sul Tiegemberg si trova una cappella ottagonale del XIX secolo dedicata a lui, con una sua reliquia. Lì ogni anno dal 15 al 23 agosto si tiene una novena.
I birrai fiamminghi lo venerarono molto presto: un documento di Bruges del 1395 regola la loro cappella di sant'Arnolfo nella chiesa dei carmelitani, e nel 1457 birrai di Bruges si recarono in pellegrinaggio a Oudenburg. Secondo la tradizione, durante un'epidemia consigliò alla gente di bere birra anziché acqua; lo stesso racconto esiste su Arnolfo di Metz.
Nelle immagini riconoscete Arnolfo dalla mitra e dagli strumenti del birraio, come il mestolo da mosto o la botte di birra. Nella collezione di sant'Arnolfo trovate una statua di questo santo in pietra francese.
Su fiesta es el 14 de agosto. En Tiegem, su lugar de nacimiento, se alza en el Tiegemberg una capilla octogonal del siglo XIX dedicada a él, con una reliquia del santo. Allí se celebra cada año una novena del 15 al 23 de agosto.
Los cerveceros flamencos lo veneraron muy pronto: un documento de Brujas de 1395 regula su capilla de san Arnulfo en la iglesia de los carmelitas, y en 1457 cerveceros de Brujas peregrinaron a Oudenburg. Según la tradición, durante una epidemia aconsejó a la gente beber cerveza en lugar de agua; el mismo relato existe sobre Arnulfo de Metz.
En las imágenes reconocerá a Arnulfo por la mitra y los útiles de cervecero, como el removedor de mosto o el barril de cerveza. En la colección de san Arnulfo encontrará una imagen de este santo en piedra francesa.
