Een van de zeven diakensJeden z siedmiu diakonówEiner der sieben DiakoneL'un des sept diacresUno dei sette diaconiUno de los siete diáconos
Stefanus komt voor in het boek Handelingen. Zijn naam is Grieks, stephanos, kroon, en hij hoorde bij de Griekssprekende christenen van de gemeente in Jeruzalem.
Toen de Griekssprekende weduwen bij de dagelijkse uitdeling werden achtergesteld, kozen de apostelen zeven mannen om die zorg op zich te nemen. Stefanus staat bovenaan de lijst en wordt beschreven als een man vol geloof en van de Heilige Geest. Daarom geldt hij als een van de eerste diakens van de Kerk.
Szczepan pojawia się w Dziejach Apostolskich. Jego imię jest greckie, stephanos, czyli wieniec, a należał do greckojęzycznych chrześcijan jerozolimskiej gminy.
Gdy greckojęzyczne wdowy były pomijane przy codziennym rozdawaniu darów, apostołowie wybrali siedmiu mężczyzn, którzy mieli się tym zająć. Szczepan otwiera tę listę i jest opisany jako człowiek pełen wiary i Ducha Świętego. Dlatego uchodzi za jednego z pierwszych diakonów Kościoła.
Stephanus begegnet uns in der Apostelgeschichte. Sein Name ist griechisch, stephanos, Kranz, und er gehörte zu den griechischsprachigen Christen der Jerusalemer Gemeinde.
Als die griechischsprachigen Witwen bei der täglichen Versorgung benachteiligt wurden, wählten die Apostel sieben Männer für diese Aufgabe. Stephanus steht an der Spitze der Liste und wird als Mann voll Glauben und Heiligen Geistes beschrieben. Deshalb gilt er als einer der ersten Diakone der Kirche.
Étienne apparaît dans les Actes des Apôtres. Son nom est grec, stephanos, couronne, et il appartenait aux chrétiens de langue grecque de la communauté de Jérusalem.
Quand les veuves de langue grecque furent négligées lors de la distribution quotidienne, les apôtres choisirent sept hommes pour s'en charger. Étienne figure en tête de la liste et est décrit comme un homme plein de foi et d'Esprit Saint. C'est pourquoi on le tient pour l'un des premiers diacres de l'Église.
Stefano compare negli Atti degli Apostoli. Il suo nome è greco, stephanos, corona, e apparteneva ai cristiani di lingua greca della comunità di Gerusalemme.
Quando le vedove di lingua greca furono trascurate nella distribuzione quotidiana, gli apostoli scelsero sette uomini perché se ne occupassero. Stefano è in testa all'elenco ed è descritto come un uomo pieno di fede e di Spirito Santo. Per questo è considerato uno dei primi diaconi della Chiesa.
Esteban aparece en los Hechos de los Apóstoles. Su nombre es griego, stephanos, corona, y pertenecía a los cristianos de lengua griega de la comunidad de Jerusalén.
Cuando las viudas de lengua griega fueron desatendidas en el reparto diario, los apóstoles eligieron a siete hombres para ocuparse de ello. Esteban encabeza la lista y se le describe como un hombre lleno de fe y del Espíritu Santo. Por eso se le considera uno de los primeros diáconos de la Iglesia.
De eerste martelaarPierwszy męczennikDer erste MärtyrerLe premier martyrIl primo martireEl primer mártir
Zijn optreden bracht hem in botsing met leden van enkele synagogen in Jeruzalem. Hij werd aangeklaagd wegens godslastering en voor de Hoge Raad gebracht, waar hij een lange toespraak hield over de geschiedenis van Israël.
Terwijl hij sprak, zag hij volgens het verhaal de hemel geopend en de Mensenzoon aan de rechterhand van God. Dat maakte zijn toehoorders razend: zij sleepten hem de stad uit en stenigden hem.
Stefanus bad dat de Heer zijn geest zou opnemen en dat de zonde van zijn beulen hun niet zou worden aangerekend. Onder de aanwezigen was een jonge man genaamd Saulus, de latere Paulus, die bij de kleren van de stenigers bleef staan.
Jego nauczanie doprowadziło do sporu z członkami kilku jerozolimskich synagog. Oskarżono go o bluźnierstwo i stawiono przed Radą Najwyższą, gdzie wygłosił długą mowę o dziejach Izraela.
Gdy mówił, według opowieści ujrzał otwarte niebo i Syna Człowieczego po prawicy Boga. To rozwścieczyło słuchaczy: wywlekli go poza miasto i ukamienowali.
Szczepan modlił się, by Pan przyjął jego ducha i by nie policzył jego oprawcom tego grzechu. Wśród obecnych był młodzieniec imieniem Szaweł, późniejszy święty Paweł, który pilnował szat kamienujących.
Sein Auftreten führte zum Streit mit Mitgliedern mehrerer Synagogen in Jerusalem. Er wurde der Gotteslästerung angeklagt und vor den Hohen Rat gebracht, wo er eine lange Rede über die Geschichte Israels hielt.
Während er sprach, sah er nach der Erzählung den Himmel offen und den Menschensohn zur Rechten Gottes. Das brachte seine Zuhörer in Wut: Sie stießen ihn aus der Stadt und steinigten ihn.
Stephanus bat den Herrn, seinen Geist aufzunehmen und ihnen diese Sünde nicht anzurechnen. Unter den Anwesenden war ein junger Mann namens Saulus, der spätere Paulus, der die Kleider der Steinigenden bewachte.
Sa prédication l'opposa à des membres de plusieurs synagogues de Jérusalem. Accusé de blasphème, il fut conduit devant le Sanhédrin, où il prononça un long discours sur l'histoire d'Israël.
Pendant qu'il parlait, il vit, selon le récit, le ciel ouvert et le Fils de l'homme à la droite de Dieu. Ses auditeurs entrèrent alors en fureur : ils l'entraînèrent hors de la ville et le lapidèrent.
Étienne pria le Seigneur de recevoir son esprit et de ne pas leur imputer ce péché. Parmi les témoins se trouvait un jeune homme nommé Saul, le futur saint Paul, qui gardait les vêtements des lapidateurs.
La sua predicazione lo mise in urto con membri di alcune sinagoghe di Gerusalemme. Accusato di bestemmia, fu condotto davanti al Sinedrio, dove pronunciò un lungo discorso sulla storia d'Israele.
Mentre parlava, secondo il racconto, vide i cieli aperti e il Figlio dell'uomo alla destra di Dio. I suoi ascoltatori si infuriarono: lo trascinarono fuori dalla città e lo lapidarono.
Stefano pregò il Signore di accogliere il suo spirito e di non imputare loro quel peccato. Tra i presenti c'era un giovane di nome Saulo, il futuro san Paolo, che custodiva i mantelli dei lapidatori.
Su predicación lo enfrentó con miembros de varias sinagogas de Jerusalén. Acusado de blasfemia, fue llevado ante el Sanedrín, donde pronunció un largo discurso sobre la historia de Israel.
Mientras hablaba, según el relato, vio los cielos abiertos y al Hijo del hombre a la derecha de Dios. Sus oyentes se enfurecieron: lo arrastraron fuera de la ciudad y lo apedrearon.
Esteban rogó al Señor que recibiera su espíritu y que no les tomara en cuenta aquel pecado. Entre los presentes había un joven llamado Saulo, el futuro san Pablo, que cuidaba los mantos de los que apedreaban.
Relieken en patronaatRelikwie i patronatReliquien und PatronatReliques et patronageReliquie e patronatoReliquias y patronazgo
In 415 werd bij Kefar Gamla, niet ver van Jeruzalem, een graf aangewezen als dat van Stefanus. Zijn relieken werden daarna over de christelijke wereld verspreid, en zijn verering groeide snel. Volgens de overlevering rusten ze in Rome in San Lorenzo fuori le mura.
In de vijfde eeuw werd in Rome de ronde kerk Santo Stefano Rotondo aan hem gewijd. Kathedralen als de Stephansdom in Wenen en Saint-Étienne in Metz dragen zijn naam. Stefanus is patroon van diakens, stenenhouwers, metselaars en paarden.
W 415 roku niedaleko Jerozolimy, w Kefar Gamla, wskazano grób uznany za grób Szczepana. Jego relikwie rozeszły się potem po świecie chrześcijańskim, a kult szybko się rozrósł. Według tradycji spoczywają w Rzymie, w San Lorenzo fuori le mura.
W V wieku w Rzymie poświęcono mu okrągły kościół Santo Stefano Rotondo. Jego imię noszą katedry, jak Stephansdom w Wiedniu czy Saint-Étienne w Metz. Szczepan jest patronem diakonów, kamieniarzy, murarzy i koni.
Im Jahr 415 wurde bei Kefar Gamla, nicht weit von Jerusalem, ein Grab als das des Stephanus bezeichnet. Seine Reliquien verbreiteten sich danach in der christlichen Welt, und seine Verehrung wuchs rasch. Der Überlieferung nach ruhen sie in Rom in San Lorenzo fuori le mura.
Im fünften Jahrhundert wurde ihm in Rom die Rundkirche Santo Stefano Rotondo geweiht. Kathedralen wie der Wiener Stephansdom oder Saint-Étienne in Metz tragen seinen Namen. Stephanus ist Patron der Diakone, Steinmetze, Maurer und Pferde.
En 415, près de Kefar Gamla, non loin de Jérusalem, une tombe fut désignée comme celle d'Étienne. Ses reliques se répandirent ensuite dans le monde chrétien, et son culte grandit vite. Selon la tradition, elles reposent à Rome, à San Lorenzo fuori le mura.
Au cinquième siècle, l'église ronde de Santo Stefano Rotondo lui fut dédiée à Rome. Des cathédrales comme le Stephansdom de Vienne ou Saint-Étienne de Metz portent son nom. Étienne est le patron des diacres, des tailleurs de pierre, des maçons et des chevaux.
Nel 415, presso Kefar Gamla, non lontano da Gerusalemme, fu indicata una tomba come quella di Stefano. Le sue reliquie si diffusero poi nel mondo cristiano, e il suo culto crebbe rapidamente. Secondo la tradizione riposano a Roma, a San Lorenzo fuori le mura.
Nel V secolo a Roma gli fu dedicata la chiesa rotonda di Santo Stefano Rotondo. Cattedrali come lo Stephansdom di Vienna o Saint-Étienne di Metz portano il suo nome. Stefano è patrono dei diaconi, degli scalpellini, dei muratori e dei cavalli.
En el año 415, cerca de Kefar Gamla, no lejos de Jerusalén, se señaló una tumba como la de Esteban. Sus reliquias se difundieron después por el mundo cristiano, y su culto creció con rapidez. Según la tradición, reposan en Roma, en San Lorenzo fuori le mura.
En el siglo V se le dedicó en Roma la iglesia circular de Santo Stefano Rotondo. Catedrales como el Stephansdom de Viena o Saint-Étienne de Metz llevan su nombre. Esteban es patrono de los diáconos, los canteros, los albañiles y los caballos.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, représentation et dévotionFesta, iconografia e devozioneFiesta, imagen y devoción
Zijn feestdag is 26 december, de dag na Kerstmis; de Oosterse kerken vieren hem op 27 december. In veel landen is die dag vrij, als tweede kerstdag of Stefanusdag.
In delen van Duitsland en Oostenrijk worden op deze dag paarden gezegend. Op afbeeldingen draagt Stefanus de dalmatiek van een diaken en houdt hij stenen vast, soms met een palmtak, een boek of een martelaarskroon.
Wie een aandenken zoekt aan de eerste martelaar, kiest meestal een beeld met de stenen of een medaille. In de Stefanus-collectie staan beelden, medailles en gebedskaarten bij elkaar.
Jego wspomnienie przypada 26 grudnia, dzień po Bożym Narodzeniu; Kościoły wschodnie obchodzą je 27 grudnia. W Polsce jest to drugi dzień świąt, zwany świętem Szczepana.
W niektórych regionach Niemiec i Austrii w tym dniu błogosławi się konie. Na obrazach Szczepan nosi dalmatykę diakona i trzyma kamienie, czasem razem z palmą męczeńską, księgą lub wieńcem męczeńskim.
Kto szuka pamiątki po pierwszym męczenniku, wybiera zwykle figurę z kamieniami albo medalik. W kolekcji świętego Szczepana zebrane są figury, medaliki i obrazki z modlitwą.
Sein Gedenktag ist der 26. Dezember, der Tag nach Weihnachten; die Ostkirchen feiern ihn am 27. Dezember. In vielen Ländern ist dieser Tag als zweiter Weihnachtstag oder Stephanstag arbeitsfrei.
In Teilen Deutschlands und Österreichs werden an diesem Tag Pferde gesegnet. Auf Bildern trägt Stephanus die Dalmatik eines Diakons und hält Steine, manchmal mit einer Märtyrerpalme, einem Buch oder einer Märtyrerkrone.
Wer ein Andenken an den ersten Märtyrer sucht, wählt meist eine Figur mit den Steinen oder eine Medaille. In der Stephanus-Kollektion stehen Figuren, Medaillen und Gebetsbilder beieinander.
Sa fête est le 26 décembre, le lendemain de Noël ; les Églises d'Orient le célèbrent le 27 décembre. Dans bien des pays, ce jour est férié, comme second jour de Noël.
Dans certaines régions d'Allemagne et d'Autriche, on bénit les chevaux ce jour-là. Sur les images, Étienne porte la dalmatique du diacre et tient des pierres, parfois avec la palme du martyre, un livre ou une couronne de martyr.
Pour garder un souvenir du premier martyr, on choisit souvent une statue avec les pierres ou une médaille. La collection saint Étienne réunit statues, médailles et images de prière.
La sua festa cade il 26 dicembre, il giorno dopo il Natale; le Chiese orientali lo celebrano il 27 dicembre. In Italia è giorno festivo, e Santo Stefano è per molti il secondo giorno delle feste natalizie.
In alcune regioni della Germania e dell'Austria in questo giorno si benedicono i cavalli. Nelle immagini Stefano indossa la dalmatica del diacono e regge delle pietre, talvolta insieme alla palma del martirio, a un libro o a una corona da martire.
Chi cerca un ricordo del primo martire sceglie spesso una statua con le pietre o una medaglia. Nella collezione di Santo Stefano si trovano statue, medaglie e immaginette.
Su fiesta es el 26 de diciembre, el día después de Navidad; las Iglesias orientales lo celebran el 27 de diciembre. En Cataluña, donde se le llama Sant Esteve, es día festivo.
En algunas regiones de Alemania y Austria se bendicen ese día los caballos. En las imágenes, Esteban viste la dalmática de diácono y sostiene piedras, a veces junto con la palma del martirio, un libro o una corona de mártir.
Quien busca un recuerdo del primer mártir suele elegir una imagen con las piedras o una medalla. En la colección de San Esteban se reúnen imágenes, medallas y estampas.
