Van Northumbria naar IerlandZ Northumbrii do IrlandiiVon Northumbrien nach IrlandDe la Northumbrie à l'IrlandeDalla Northumbria all'IrlandaDe Northumbria a Irlanda
Willibrord werd omstreeks 658 geboren in Northumbria, in het noorden van Engeland. Als kind werd hij toevertrouwd aan het klooster van Ripon, waar hij zijn monnikenopleiding kreeg.
Daarna verbleef hij ongeveer twaalf jaar in Ierland, waar Engelse monniken studeerden en zending en gebed hoog in het vaandel stonden. Uit dat milieu vertrok hij omstreeks 690 met elf gezellen naar het land van de Friezen.
Willibrord urodził się około 658 roku w Northumbrii, w północnej Anglii. Jako dziecko został powierzony klasztorowi w Ripon, gdzie otrzymał formację mnisią.
Potem spędził około dwunastu lat w Irlandii, gdzie angielscy mnisi studiowali i wysoko cenili modlitwę oraz misje. Z tego środowiska wyruszył około 690 roku z jedenastoma towarzyszami do kraju Fryzów.
Willibrord wurde um 658 in Northumbrien im Norden Englands geboren. Als Kind wurde er dem Kloster Ripon anvertraut, wo er seine Ausbildung zum Mönch erhielt.
Danach lebte er etwa zwölf Jahre in Irland, wo englische Mönche studierten und Mission und Gebet hochhielten. Aus diesem Umfeld brach er um 690 mit elf Gefährten zu den Friesen auf.
Willibrord naît vers 658 en Northumbrie, dans le nord de l'Angleterre. Enfant, il est confié au monastère de Ripon, où il reçoit sa formation de moine.
Il passe ensuite une douzaine d'années en Irlande, où des moines anglais étudient et tiennent en haute estime la mission et la prière. C'est de ce milieu qu'il part vers 690, avec onze compagnons, pour le pays des Frisons.
Villibrordo nacque intorno al 658 in Northumbria, nel nord dell'Inghilterra. Da bambino fu affidato al monastero di Ripon, dove ricevette la formazione monastica.
Poi trascorse circa dodici anni in Irlanda, dove i monaci inglesi studiavano e tenevano in alta stima la missione e la preghiera. Da quell'ambiente partì intorno al 690, con undici compagni, verso la terra dei Frisoni.
Willibrordo nació hacia el 658 en Northumbria, en el norte de Inglaterra. Siendo niño fue confiado al monasterio de Ripon, donde recibió su formación de monje.
Después pasó unos doce años en Irlanda, donde los monjes ingleses estudiaban y tenían en alta estima la misión y la oración. De ese ambiente partió hacia el 690, con once compañeros, rumbo a la tierra de los frisones.
Aartsbisschop van de FriezenArcybiskup FryzówErzbischof der FriesenArchevêque des FrisonsArcivescovo dei FrisoniArzobispo de los frisones
In de Frankische wereld vond hij steun bij Pepijn van Herstal, wiens macht zich uitstrekte over Zuid-Friesland. In 695 wijdde paus Sergius I hem in Rome tot aartsbisschop van de Friezen, en hij nam de naam Clemens aan.
Zijn zetel kwam in Utrecht, waar hij een kerk stichtte. In 698 begon hij de abdij van Echternach in het huidige Luxemburg, die zijn steunpunt werd en later zijn rustplaats.
Zijn werk kreeg een zware terugslag onder de Friese koning Radbod, die tot zijn dood in 719 de Friese onafhankelijkheid verdedigde. Daarna kon Willibrord verder, enkele jaren met hulp van Bonifatius, die later zelf in Friesland als martelaar zou sterven.
W państwie Franków znalazł oparcie u Pepina z Herstalu, którego władza sięgała południowej Fryzji. W 695 roku papież Sergiusz I wyświęcił go w Rzymie na arcybiskupa Fryzów, a Willibrord przyjął imię Klemens.
Jego siedziba znalazła się w Utrechcie, gdzie założył kościół. W 698 roku zaczął budować opactwo w Echternach, w dzisiejszym Luksemburgu, które stało się jego ostoją, a później miejscem spoczynku.
Jego dzieło doznało ciężkiego ciosu za króla Fryzów Radboda, który do śmierci w 719 roku bronił niepodległości Fryzji. Potem Willibrord mógł kontynuować pracę, przez kilka lat z pomocą Bonifacego, który sam miał później ponieść w Fryzji śmierć męczeńską.
Im Frankenreich fand er Unterstützung bei Pippin dem Mittleren, dessen Macht bis nach Südfriesland reichte. 695 weihte ihn Papst Sergius I. in Rom zum Erzbischof der Friesen, und Willibrord nahm den Namen Clemens an.
Sein Sitz wurde Utrecht, wo er eine Kirche gründete. 698 begann er die Abtei Echternach im heutigen Luxemburg, die sein Rückhalt und später seine Ruhestätte wurde.
Sein Werk erlitt unter dem Friesenkönig Radbod, der bis zu seinem Tod 719 die friesische Unabhängigkeit verteidigte, einen schweren Rückschlag. Danach konnte Willibrord weiterarbeiten, einige Jahre mit Hilfe von Bonifatius, der später selbst in Friesland als Märtyrer starb.
Dans le monde franc, il trouve un appui auprès de Pépin de Herstal, dont le pouvoir s'étendait à la Frise méridionale. En 695, le pape Serge Ier l'ordonne à Rome archevêque des Frisons, et Willibrord prend le nom de Clément.
Son siège est fixé à Utrecht, où il fonde une église. En 698, il commence l'abbaye d'Echternach, dans l'actuel Luxembourg, qui devient son point d'appui puis son lieu de repos.
Son œuvre subit un lourd revers sous le roi frison Radbod, qui défendit l'indépendance de la Frise jusqu'à sa mort en 719. Willibrord put ensuite reprendre sa tâche, quelques années avec l'aide de Boniface, qui devait lui-même mourir martyr en Frise.
Nel mondo franco trovò sostegno in Pipino di Herstal, il cui potere si estendeva alla Frisia meridionale. Nel 695 papa Sergio I lo ordinò a Roma arcivescovo dei Frisoni, e Villibrordo assunse il nome di Clemente.
La sua sede fu Utrecht, dove fondò una chiesa. Nel 698 iniziò l'abbazia di Echternach, nell'odierno Lussemburgo, che divenne il suo punto d'appoggio e poi il luogo del suo riposo.
La sua opera subì un duro colpo sotto il re frisone Radbod, che difese l'indipendenza della Frisia fino alla morte nel 719. Poi Villibrordo poté riprendere il lavoro, per alcuni anni con l'aiuto di Bonifacio, che a sua volta sarebbe morto martire in Frisia.
En el mundo franco encontró apoyo en Pipino de Herstal, cuyo poder alcanzaba la Frisia meridional. En 695 el papa Sergio I lo ordenó en Roma arzobispo de los frisones, y Willibrordo adoptó el nombre de Clemente.
Su sede fue Utrecht, donde fundó una iglesia. En 698 comenzó la abadía de Echternach, en el actual Luxemburgo, que se convirtió en su punto de apoyo y más tarde en su lugar de reposo.
Su obra sufrió un duro revés bajo el rey frisón Radbod, que defendió la independencia de Frisia hasta su muerte en 719. Después Willibrordo pudo continuar, durante algunos años con la ayuda de Bonifacio, que más tarde moriría mártir en Frisia.
Verering en patronaatKult i patronatVerehrung und PatronatCulte et patronageCulto e patronatoCulto y patronazgo
Willibrord stierf op 7 november 739 in Echternach, op ongeveer tachtigjarige leeftijd, en werd in zijn abdijkerk begraven. Zijn graf werd een bedevaartsoord dat tot vandaag wordt bezocht.
Hij wordt vereerd als apostel van de Friezen en van de Nederlanden en is beschermheilige van het aartsbisdom Utrecht en van Luxemburg. Elk jaar op de dinsdag na Pinksteren trekt in Echternach de springprocessie ter ere van hem, die op de lijst van immaterieel erfgoed van UNESCO staat.
Willibrord zmarł 7 listopada 739 roku w Echternach, mając około osiemdziesięciu lat, i został pochowany w kościele opackim. Jego grób stał się miejscem pielgrzymek, odwiedzanym do dziś.
Czczony jest jako apostoł Fryzów i Niderlandów oraz patron archidiecezji Utrechtu i Luksemburga. Co roku we wtorek po Zielonych Świątkach w Echternach odbywa się ku jego czci procesja tańcząca, wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.
Willibrord starb am 7. November 739 in Echternach im Alter von etwa achtzig Jahren und wurde in seiner Abteikirche beigesetzt. Sein Grab wurde zu einem Wallfahrtsort, der bis heute besucht wird.
Er wird als Apostel der Friesen und der Niederlande verehrt und ist Schutzpatron des Erzbistums Utrecht und Luxemburgs. Jedes Jahr am Dienstag nach Pfingsten zieht in Echternach ihm zu Ehren die Springprozession, die auf der UNESCO-Liste des immateriellen Kulturerbes steht.
Willibrord meurt le 7 novembre 739 à Echternach, vers quatre-vingts ans, et est enterré dans son église abbatiale. Sa tombe devient un lieu de pèlerinage, visité encore aujourd'hui.
Il est vénéré comme apôtre des Frisons et des Pays-Bas, et patron de l'archidiocèse d'Utrecht et du Luxembourg. Chaque année, le mardi de la Pentecôte, la procession dansante d'Echternach lui rend hommage ; elle figure sur la liste du patrimoine culturel immatériel de l'UNESCO.
Villibrordo morì il 7 novembre 739 a Echternach, a circa ottant'anni, e fu sepolto nella chiesa abbaziale. La sua tomba divenne meta di pellegrinaggio, visitata ancora oggi.
È venerato come apostolo dei Frisoni e dei Paesi Bassi ed è patrono dell'arcidiocesi di Utrecht e del Lussemburgo. Ogni anno, il martedì dopo Pentecoste, la processione danzante di Echternach lo onora; è iscritta nella lista UNESCO del patrimonio culturale immateriale.
Willibrordo murió el 7 de noviembre de 739 en Echternach, a los ochenta años aproximadamente, y fue enterrado en su iglesia abacial. Su tumba se convirtió en lugar de peregrinación, visitado hasta hoy.
Es venerado como apóstol de los frisones y de los Países Bajos, y patrono de la archidiócesis de Utrecht y de Luxemburgo. Cada año, el martes después de Pentecostés, la procesión danzante de Echternach le rinde homenaje; figura en la lista de patrimonio cultural inmaterial de la UNESCO.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, iconographie et dévotionFesta, iconografia e devozioneFiesta, iconografía y devoción
Zijn feestdag is 7 november. In Utrecht, in Echternach en in tal van parochies in Nederland en Luxemburg is hij de naamgever van kerken, en de springprocessie viert hem op Pinksterdinsdag.
Op afbeeldingen draagt Willibrord mijter en staf, vaak met een kerkmodel in de hand als stichter van kerken en kloosters. Soms is hij afgebeeld bij het dopen van een Fries.
Beelden, medailles en gebedskaarten van deze heilige vindt u in de Willibrord-collectie.
Jego wspomnienie przypada 7 listopada. W Utrechcie, w Echternach i w wielu parafiach Holandii i Luksemburga jest patronem kościołów, a procesja tańcząca czci go we wtorek po Zielonych Świątkach.
Na wizerunkach Willibrord nosi infułę i trzyma pastorał, często z modelem kościoła w dłoni jako założyciel kościołów i klasztorów. Bywa też przedstawiany przy chrzcie Fryzyjczyka.
Figury, medaliki i obrazki tego świętego można znaleźć w kolekcji świętego Willibrorda.
Sein Gedenktag ist der 7. November. In Utrecht, in Echternach und in zahlreichen Pfarreien der Niederlande und Luxemburgs ist er Kirchenpatron, und die Springprozession feiert ihn am Pfingstdienstag.
Auf Darstellungen trägt Willibrord Mitra und Bischofsstab, oft mit einem Kirchenmodell in der Hand als Gründer von Kirchen und Klöstern. Mitunter ist er bei der Taufe eines Friesen zu sehen.
Figuren, Medaillen und Gebetsbilder dieses Heiligen finden Sie in der Willibrord-Kollektion.
Sa fête tombe le 7 novembre. À Utrecht, à Echternach et dans de nombreuses paroisses des Pays-Bas et du Luxembourg, il est le patron d'églises, et la procession dansante le célèbre le mardi de la Pentecôte.
Sur les images, Willibrord porte la mitre et la crosse, souvent avec une maquette d'église à la main, comme fondateur d'églises et de monastères. On le voit parfois baptiser un Frison.
Statues, médailles et images de prière de ce saint se trouvent dans la collection saint Willibrord.
La sua festa cade il 7 novembre. A Utrecht, a Echternach e in numerose parrocchie dei Paesi Bassi e del Lussemburgo è titolare di chiese, e la processione danzante lo celebra il martedì di Pentecoste.
Nelle immagini Villibrordo porta la mitra e il pastorale, spesso con un modello di chiesa in mano come fondatore di chiese e monasteri. Talvolta è raffigurato mentre battezza un Frisone.
Statue, medaglie e immaginette di questo santo si trovano nella collezione di San Villibrordo.
Su fiesta cae el 7 de noviembre. En Utrecht, en Echternach y en numerosas parroquias de los Países Bajos y Luxemburgo es titular de iglesias, y la procesión danzante lo celebra el martes de Pentecostés.
En las imágenes Willibrordo lleva mitra y báculo, a menudo con una maqueta de iglesia en la mano como fundador de iglesias y monasterios. A veces aparece bautizando a un frisón.
Imágenes, medallas y estampas de este santo se encuentran en la colección de San Willibrordo.
