GeschiedenisHistoriaGeschichteHistoireStoriaHistoria
Thérèse werd op 2 januari 1873 in Alençon geboren als Marie Françoise-Thérèse Martin, dochter van Louis Martin, horlogemaker, en Zélie Guérin, kantwerkster in Alençonpunt. Zij waren op 13 juli 1858 in de Notre-Damekerk van Alençon getrouwd en kregen tussen 1859 en 1873 negen kinderen. Vier stierven op jonge leeftijd; de vijf overlevende dochters traden alle in het religieuze leven.
Na de dood van Zélie op 28 augustus 1877 verhuisde Louis met zijn vijf dochters naar Lisieux, om dichter bij Zélies broer Isidore Guérin te wonen, die tot toeziend voogd was aangewezen. Het gezin betrok Les Buissonnets, een burgerhuis met een klein park. In 1887 vroeg Thérèse haar vader in de tuin van dat huis toestemming om in de karmel te treden.
De karmel van Lisieux was in 1838 gesticht door pater Pierre Sauvage; eerste priorin was moeder Geneviève van de heilige Thérèse. Thérèse trad er op 9 april 1888 binnen, vijftien jaar en drie maanden oud, en kreeg de naam Thérèse van het Kind Jezus; bij haar professie kwam daar en van het Heilig Aanschijn bij. Haar zuster Pauline behoorde tot de vroege leiding van het klooster.
Thérèse stierf op 30 september 1897 aan tuberculose en werd op 4 oktober begraven op de gemeentelijke begraafplaats van Lisieux. Haar vader was al op 29 juli 1894 gestorven te Arnières-sur-Iton en op 31 juli in Lisieux begraven. Haar autobiografie Histoire d'une âme verscheen op 21 oktober 1898. Paus Pius XI verklaarde haar zalig op 29 april 1923 en heilig op 17 mei 1925.
Teresa urodziła się 2 stycznia 1873 roku w Alençon jako Marie Françoise-Thérèse Martin, córka Louisa Martina, zegarmistrza, i Zélie Guérin, koronczarki wyrabiającej koronkę alençon. Pobrali się oni 13 lipca 1858 roku w kościele Notre-Dame w Alençon i mieli w latach 1859-1873 dziewięcioro dzieci. Czworo zmarło w młodym wieku; pięć córek, które przeżyły, wstąpiło wszystkie w życie zakonne.
Po śmierci Zélie 28 sierpnia 1877 roku Louis przeprowadził się z pięcioma córkami do Lisieux, by mieszkać bliżej brata Zélie, Isidore'a Guérina, który został wyznaczony na opiekuna prawnego. Rodzina zamieszkała w Les Buissonnets, mieszczańskim domu z niewielkim parkiem. W 1887 roku Teresa poprosiła w ogrodzie tego domu ojca o zgodę na wstąpienie do Karmelu.
Karmel w Lisieux został założony w 1838 roku przez ojca Pierre'a Sauvage'a; pierwszą przeoryszą była matka Genowefa od świętej Teresy. Teresa wstąpiła tam 9 kwietnia 1888 roku, w wieku piętnastu lat i trzech miesięcy, i otrzymała imię Teresy od Dzieciątka Jezus; przy profesji doszło do tego i od Najświętszego Oblicza. Jej siostra Paulina należała do wczesnego kierownictwa klasztoru.
Teresa zmarła 30 września 1897 roku na gruźlicę i została pochowana 4 października na cmentarzu komunalnym w Lisieux. Jej ojciec zmarł już 29 lipca 1894 roku w Arnières-sur-Iton i został pochowany 31 lipca w Lisieux. Jej autobiografia Histoire d'une âme ukazała się 21 października 1898 roku. Papież Pius XI ogłosił ją błogosławioną 29 kwietnia 1923 roku, a świętą 17 maja 1925 roku.
Thérèse wurde am 2. Januar 1873 in Alençon als Marie Françoise-Thérèse Martin geboren, Tochter des Uhrmachers Louis Martin und der Zélie Guérin, Klöpplerin der Alençon-Spitze. Sie hatten am 13. Juli 1858 in der Notre-Dame-Kirche von Alençon geheiratet und bekamen zwischen 1859 und 1873 neun Kinder. Vier starben früh; die fünf überlebenden Töchter traten alle in den Ordensstand ein.
Nach dem Tod Zélies am 28. August 1877 zog Louis mit seinen fünf Töchtern nach Lisieux, um näher bei Zélies Bruder Isidore Guérin zu wohnen, der zum Gegenvormund bestellt worden war. Die Familie bezog Les Buissonnets, ein bürgerliches Haus mit einem kleinen Park. 1887 bat Thérèse ihren Vater im Garten dieses Hauses um die Erlaubnis, in den Karmel einzutreten.
Der Karmel von Lisieux war 1838 von Pater Pierre Sauvage gegründet worden; erste Priorin war Mutter Geneviève von der heiligen Theresia. Thérèse trat dort am 9. April 1888 ein, fünfzehn Jahre und drei Monate alt, und erhielt den Namen Thérèse vom Kinde Jesu; bei ihrer Profess kam und vom Heiligen Antlitz hinzu. Ihre Schwester Pauline gehörte zur frühen Leitung des Klosters.
Thérèse starb am 30. September 1897 an Tuberkulose und wurde am 4. Oktober auf dem städtischen Friedhof von Lisieux beigesetzt. Ihr Vater war bereits am 29. Juli 1894 in Arnières-sur-Iton gestorben und am 31. Juli in Lisieux beigesetzt worden. Ihre Autobiografie Histoire d'une âme erschien am 21. Oktober 1898. Papst Pius XI. sprach sie am 29. April 1923 selig und am 17. Mai 1925 heilig.
Thérèse naquit le 2 janvier 1873 à Alençon sous le nom de Marie Françoise-Thérèse Martin, fille de Louis Martin, horloger, et de Zélie Guérin, dentellière au point d'Alençon. Ils s'étaient mariés le 13 juillet 1858 en l'église Notre-Dame d'Alençon et eurent neuf enfants entre 1859 et 1873. Quatre moururent en bas âge ; les cinq filles survivantes entrèrent toutes dans la vie religieuse.
Après la mort de Zélie, le 28 août 1877, Louis s'installa avec ses cinq filles à Lisieux, afin de vivre plus près d'Isidore Guérin, frère de Zélie, qui avait été désigné comme subrogé tuteur. La famille emménagea aux Buissonnets, une maison bourgeoise dotée d'un petit parc. En 1887, c'est dans le jardin de cette maison que Thérèse demanda à son père la permission d'entrer au Carmel.
Le carmel de Lisieux avait été fondé en 1838 par le père Pierre Sauvage ; la première prieure fut mère Geneviève de Sainte-Thérèse. Thérèse y entra le 9 avril 1888, à quinze ans et trois mois, et reçut le nom de Thérèse de l'Enfant-Jésus ; à sa profession s'y ajouta et de la Sainte-Face. Sa sœur Pauline fit partie des premières responsables du monastère.
Thérèse mourut de la tuberculose le 30 septembre 1897 et fut inhumée le 4 octobre au cimetière municipal de Lisieux. Son père était mort dès le 29 juillet 1894 à Arnières-sur-Iton et avait été enterré le 31 juillet à Lisieux. Son autobiographie Histoire d'une âme parut le 21 octobre 1898. Le pape Pie XI la béatifia le 29 avril 1923 et la canonisa le 17 mai 1925.
Teresa nacque il 2 gennaio 1873 ad Alençon come Marie Françoise-Thérèse Martin, figlia di Louis Martin, orologiaio, e di Zélie Guérin, merlettaia del punto d'Alençon. I due si erano sposati il 13 luglio 1858 nella chiesa di Notre-Dame ad Alençon ed ebbero tra il 1859 e il 1873 nove figli. Quattro morirono in tenera età; le cinque figlie superstiti entrarono tutte nella vita religiosa.
Dopo la morte di Zélie, il 28 agosto 1877, Louis si trasferì con le cinque figlie a Lisieux, per vivere più vicino al fratello di Zélie, Isidore Guérin, che era stato designato tutore. La famiglia prese dimora a Les Buissonnets, una casa borghese con un piccolo parco. Nel 1887, nel giardino di quella casa, Teresa chiese al padre il permesso di entrare nel Carmelo.
Il Carmelo di Lisieux era stato fondato nel 1838 da padre Pierre Sauvage; prima priora fu madre Geneviève di santa Teresa. Teresa vi entrò il 9 aprile 1888, a quindici anni e tre mesi, e ricevette il nome di Teresa di Gesù Bambino; alla professione vi si aggiunse e del Volto Santo. Sua sorella Pauline fece parte della prima guida del monastero.
Teresa morì il 30 settembre 1897 di tubercolosi e fu sepolta il 4 ottobre nel cimitero comunale di Lisieux. Suo padre era morto già il 29 luglio 1894 ad Arnières-sur-Iton ed era stato sepolto il 31 luglio a Lisieux. La sua autobiografia Histoire d'une âme uscì il 21 ottobre 1898. Papa Pio XI la proclamò beata il 29 aprile 1923 e santa il 17 maggio 1925.
Teresa nació el 2 de enero de 1873 en Alençon como Marie Françoise-Thérèse Martin, hija de Louis Martin, relojero, y de Zélie Guérin, encajera de punto de Alençon. Se habían casado el 13 de julio de 1858 en la iglesia de Notre-Dame de Alençon y tuvieron nueve hijos entre 1859 y 1873. Cuatro murieron a corta edad; las cinco hijas supervivientes abrazaron todas la vida religiosa.
Tras la muerte de Zélie, el 28 de agosto de 1877, Louis se trasladó con sus cinco hijas a Lisieux, para vivir más cerca de Isidore Guérin, hermano de Zélie, que había sido designado tutor. La familia se instaló en Les Buissonnets, una casa burguesa con un pequeño parque. En 1887 Teresa pidió a su padre, en el jardín de esa casa, permiso para entrar en el Carmelo.
El Carmelo de Lisieux había sido fundado en 1838 por el padre Pierre Sauvage; la primera priora fue la madre Genoveva de Santa Teresa. Teresa entró en él el 9 de abril de 1888, a los quince años y tres meses, y recibió el nombre de Teresa del Niño Jesús; en su profesión se le añadió y de la Santa Faz. Su hermana Pauline figuró entre las primeras responsables del monasterio.
Teresa murió el 30 de septiembre de 1897 de tuberculosis y fue enterrada el 4 de octubre en el cementerio municipal de Lisieux. Su padre había muerto ya el 29 de julio de 1894 en Arnières-sur-Iton y fue sepultado el 31 de julio en Lisieux. Su autobiografía, Histoire d'une âme, apareció el 21 de octubre de 1898. El papa Pío XI la beatificó el 29 de abril de 1923 y la canonizó el 17 de mayo de 1925.
Wat er vereerd wordtCo jest czczoneWas verehrt wirdCe qui est vénéréChe cosa si veneraQué se venera
In Lisieux worden vooral de relieken van Thérèse vereerd. Haar lichaam werd in september 1910 opgegraven en in een loden kist overgebracht; in maart 1923, kort voor de zaligverklaring, keerde het terug naar de karmel van Lisieux. In een glazen schrijn ligt een gisant, een liggend beeld dat naar tekeningen en foto's van haar zuster Céline werd gemaakt, met daarin resten van haar lichaam.
Sinds 2015 worden ook haar ouders als heiligen vereerd. Paus Benedictus XVI liet Louis en Zélie Martin op 19 oktober 2008 in Lisieux zaligverklaren, in een plechtigheid onder leiding van kardinaal José Saraiva Martins; paus Franciscus verklaarde hen op 18 oktober 2015 in Rome heilig, tijdens de bisschoppensynode over de zending van het gezin. Het waren de eerste echtelieden en ouders die samen werden heiligverklaard.
Een in 2022 gebouwde kapel naast de basiliek bevat een schrijn met hun relieken. Sinds hun heiligverklaring bevinden zich ook relieken van het echtpaar in de Saint-Louiskerk van La Roche-sur-Yon.
W Lisieux czczone są przede wszystkim relikwie Teresy. Jej ciało ekshumowano we wrześniu 1910 roku i przeniesiono w ołowianej trumnie; w marcu 1923 roku, krótko przed beatyfikacją, powróciło ono do Karmelu w Lisieux. W szklanym relikwiarzu spoczywa gisant, leżąca figura wykonana według rysunków i fotografii jej siostry Céline, a w niej szczątki jej ciała.
Od 2015 roku czczeni są jako święci także jej rodzice. Papież Benedykt XVI polecił beatyfikować Louisa i Zélie Martin 19 października 2008 roku w Lisieux, podczas uroczystości pod przewodnictwem kardynała José Saraivy Martinsa; papież Franciszek ogłosił ich świętymi 18 października 2015 roku w Rzymie, w czasie synodu biskupów o powołaniu i misji rodziny. Byli oni pierwszymi małżonkami i rodzicami kanonizowanymi wspólnie.
Wzniesiona w 2022 roku kaplica obok bazyliki mieści relikwiarz z ich relikwiami. Od czasu ich kanonizacji relikwie tej pary znajdują się także w kościele świętego Ludwika w La Roche-sur-Yon.
In Lisieux werden vor allem die Reliquien Thérèses verehrt. Ihr Leichnam wurde im September 1910 exhumiert und in einen Bleisarg überführt; im März 1923, kurz vor der Seligsprechung, kehrte er in den Karmel von Lisieux zurück. In einem gläsernen Schrein liegt ein gisant, eine liegende Figur, die nach Zeichnungen und Fotografien ihrer Schwester Céline gefertigt wurde und Überreste ihres Leibes birgt.
Seit 2015 werden auch ihre Eltern als Heilige verehrt. Papst Benedikt XVI. ließ Louis und Zélie Martin am 19. Oktober 2008 in Lisieux seligsprechen, in einer Feier unter der Leitung von Kardinal José Saraiva Martins; Papst Franziskus sprach sie am 18. Oktober 2015 in Rom heilig, während der Bischofssynode über die Sendung der Familie. Es waren die ersten Eheleute und Eltern, die gemeinsam heiliggesprochen wurden.
Eine 2022 erbaute Kapelle neben der Basilika enthält einen Schrein mit ihren Reliquien. Seit ihrer Heiligsprechung befinden sich auch Reliquien des Ehepaars in der Saint-Louis-Kirche von La Roche-sur-Yon.
À Lisieux, ce sont surtout les reliques de Thérèse qui sont vénérées. Son corps fut exhumé en septembre 1910 et transféré dans un cercueil de plomb ; en mars 1923, peu avant la béatification, il revint au carmel de Lisieux. Dans une châsse de verre repose un gisant, une figure couchée réalisée d'après des dessins et des photographies de sa sœur Céline, qui contient des restes de son corps.
Depuis 2015, ses parents sont eux aussi vénérés comme saints. Le pape Benoît XVI fit béatifier Louis et Zélie Martin le 19 octobre 2008 à Lisieux, au cours d'une célébration présidée par le cardinal José Saraiva Martins ; le pape François les canonisa le 18 octobre 2015 à Rome, pendant le synode des évêques sur la mission de la famille. Ce furent les premiers époux et parents canonisés ensemble.
Une chapelle construite en 2022 à côté de la basilique abrite une châsse contenant leurs reliques. Depuis leur canonisation, des reliques du couple se trouvent également dans l'église Saint-Louis de La Roche-sur-Yon.
A Lisieux si venerano soprattutto le reliquie di Teresa. Il suo corpo fu riesumato nel settembre del 1910 e trasferito in una cassa di piombo; nel marzo del 1923, poco prima della beatificazione, fece ritorno al Carmelo di Lisieux. In un reliquiario di vetro si trova un gisant, una figura giacente realizzata su disegni e fotografie della sorella Céline, che racchiude resti del suo corpo.
Dal 2015 anche i suoi genitori sono venerati come santi. Papa Benedetto XVI fece beatificare Louis e Zélie Martin il 19 ottobre 2008 a Lisieux, in una celebrazione presieduta dal cardinale José Saraiva Martins; papa Francesco li proclamò santi il 18 ottobre 2015 a Roma, durante il sinodo dei vescovi sulla missione della famiglia. Furono i primi coniugi e genitori a essere canonizzati insieme.
Una cappella costruita nel 2022 accanto alla basilica custodisce un reliquiario con le loro reliquie. Dalla loro canonizzazione si trovano reliquie dei coniugi anche nella chiesa di Saint-Louis a La Roche-sur-Yon.
En Lisieux se veneran sobre todo las reliquias de Teresa. Su cuerpo fue exhumado en septiembre de 1910 y trasladado en un ataúd de plomo; en marzo de 1923, poco antes de la beatificación, regresó al Carmelo de Lisieux. En un relicario de vidrio yace una gisant, una figura yacente realizada a partir de dibujos y fotografías de su hermana Céline, que contiene restos de su cuerpo.
Desde 2015 también sus padres son venerados como santos. El papa Benedicto XVI hizo beatificar a Louis y Zélie Martin el 19 de octubre de 2008 en Lisieux, en una ceremonia presidida por el cardenal José Saraiva Martins; el papa Francisco los canonizó el 18 de octubre de 2015 en Roma, durante el sínodo de los obispos sobre la misión de la familia. Fueron los primeros esposos y padres canonizados juntos.
Una capilla construida en 2022 junto a la basílica alberga un relicario con sus reliquias. Desde su canonización se conservan también reliquias del matrimonio en la iglesia de San Luis de La Roche-sur-Yon.
Wat u er zietCo można zobaczyćWas Sie dort sehenCe que l'on y voitChe cosa si vedeQué se puede ver
De basiliek van de heilige Thérèse is gebouwd naar ontwerp van de architecten Cordonnier — Louis-Marie, Louis-Stanislas en Louis Cordonnier, van vader op zoon. De eerste steen werd in 1929 gelegd, het gebouw kwam in 1954 gereed. De stijl is Romaans-Byzantijns, geïnspireerd op de Sacré-Cœur in Parijs. De kerk is 105 meter lang, 65 meter breed en 90 meter hoog en biedt plaats aan vierduizend mensen.
Kardinaal Eugenio Pacelli, de latere paus Pius XII, zegende het gebouw in op 11 juli 1937. De wijding volgde op 11 juli 1951 door aartsbisschop Joseph-Marie Martin, met kardinaal Maurice Feltin als pauselijk legaat. Het bombardement dat tweederde van Lisieux verwoestte, beschadigde de vóór de oorlog voltooide hoofdstructuur slechts licht.
Het grondplan is een Latijns kruis met schip, koor, dwarsschip en koepel, zonder zijbeuken of kooromgang. Mozaïeken bedekken een groot deel van het interieur. De crypte, in 1932 voltooid, is versierd met marmer en met mozaïeken die taferelen uit het leven van Thérèse tonen. In 2000 kwam er een aanbiddingskapel bij, een geschenk van Ierse vereerders.
De klokkentoren uit de jaren zestig staat los van het kerkgebouw en telt eenenvijftig klokken, geschonken door België en Nederland. Les Buissonnets werd in 1922 door de Kerk aangekocht en vanaf 1932 aan oblaten toevertrouwd. Kamers en tuin bleven bewaard, met voorwerpen uit Thérèse's jeugd; in de tuin staat sinds 1931 een wit marmeren beeld van het moment waarop zij haar vader om toestemming vraagt.
De karmel is nog altijd een bewoond klooster. In 1861 stichtte het een dochterklooster in de stad die nu Ho Chi Minhstad heet.
Bazylika świętej Teresy została zbudowana według projektu architektów Cordonnier — Louisa-Marie, Louisa-Stanislasa i Louisa Cordonnier, z ojca na syna. Kamień węgielny położono w 1929 roku, budowla została ukończona w 1954 roku. Styl jest romańsko-bizantyjski, inspirowany bazyliką Sacré-Cœur w Paryżu. Kościół ma 105 metrów długości, 65 metrów szerokości i 90 metrów wysokości oraz mieści cztery tysiące osób.
Kardynał Eugenio Pacelli, późniejszy papież Pius XII, pobłogosławił budowlę 11 lipca 1937 roku. Konsekracja nastąpiła 11 lipca 1951 roku przez arcybiskupa Josepha-Marie Martina, z kardynałem Maurice'em Feltinem jako legatem papieskim. Bombardowanie, które zniszczyło dwie trzecie Lisieux, uszkodziło ukończoną przed wojną główną konstrukcję tylko nieznacznie.
Plan jest krzyżem łacińskim z nawą, prezbiterium, transeptem i kopułą, bez naw bocznych i bez obejścia. Mozaiki pokrywają dużą część wnętrza. Krypta, ukończona w 1932 roku, jest ozdobiona marmurem i mozaikami przedstawiającymi sceny z życia Teresy. W 2000 roku doszła do tego kaplica adoracji, dar czcicieli z Irlandii.
Dzwonnica z lat sześćdziesiątych stoi osobno od budynku kościoła i liczy pięćdziesiąt jeden dzwonów, ofiarowanych przez Belgię i Niderlandy. Les Buissonnets zostało w 1922 roku zakupione przez Kościół, a od 1932 roku powierzone oblatom. Pokoje i ogród zachowały się, wraz z przedmiotami z młodości Teresy; w ogrodzie stoi od 1931 roku biała marmurowa rzeźba przedstawiająca chwilę, w której prosi ona ojca o zgodę.
Karmel jest wciąż zamieszkanym klasztorem. W 1861 roku założył on klasztor filialny w mieście, które nosi dziś nazwę Ho Chi Minh.
Die Basilika der heiligen Thérèse wurde nach dem Entwurf der Architekten Cordonnier erbaut — Louis-Marie, Louis-Stanislas und Louis Cordonnier, vom Vater auf den Sohn. Der Grundstein wurde 1929 gelegt, der Bau wurde 1954 fertiggestellt. Der Stil ist romanisch-byzantinisch, angeregt von der Sacré-Cœur in Paris. Die Kirche ist 105 Meter lang, 65 Meter breit und 90 Meter hoch und bietet viertausend Menschen Platz.
Kardinal Eugenio Pacelli, der spätere Papst Pius XII., segnete den Bau am 11. Juli 1937 ein. Die Weihe folgte am 11. Juli 1951 durch Erzbischof Joseph-Marie Martin, mit Kardinal Maurice Feltin als päpstlichem Legaten. Der Bombenangriff, der zwei Drittel von Lisieux zerstörte, beschädigte die vor dem Krieg vollendete Hauptstruktur nur leicht.
Der Grundriss ist ein lateinisches Kreuz mit Schiff, Chor, Querschiff und Kuppel, ohne Seitenschiffe und ohne Chorumgang. Mosaiken bedecken einen großen Teil des Innenraums. Die 1932 vollendete Krypta ist mit Marmor und mit Mosaiken geschmückt, die Szenen aus dem Leben Thérèses zeigen. Im Jahr 2000 kam eine Anbetungskapelle hinzu, ein Geschenk irischer Verehrer.
Der Glockenturm aus den sechziger Jahren steht getrennt vom Kirchengebäude und zählt einundfünfzig Glocken, gestiftet von Belgien und den Niederlanden. Les Buissonnets wurde 1922 von der Kirche erworben und ab 1932 Oblaten anvertraut. Zimmer und Garten blieben erhalten, mit Gegenständen aus Thérèses Kindheit; im Garten steht seit 1931 eine weiße Marmorfigur jenes Augenblicks, in dem sie ihren Vater um die Erlaubnis bittet.
Der Karmel ist noch immer ein bewohntes Kloster. 1861 gründete er ein Tochterkloster in der Stadt, die heute Ho-Chi-Minh-Stadt heißt.
La basilique Sainte-Thérèse a été bâtie sur les plans des architectes Cordonnier — Louis-Marie, Louis-Stanislas et Louis Cordonnier, de père en fils. La première pierre fut posée en 1929 et l'édifice achevé en 1954. Le style est romano-byzantin, inspiré du Sacré-Cœur de Paris. L'église mesure 105 mètres de long, 65 mètres de large et 90 mètres de haut, et peut accueillir quatre mille personnes.
Le cardinal Eugenio Pacelli, futur pape Pie XII, bénit l'édifice le 11 juillet 1937. La consécration suivit le 11 juillet 1951, par l'archevêque Joseph-Marie Martin, avec le cardinal Maurice Feltin comme légat pontifical. Le bombardement qui détruisit les deux tiers de Lisieux n'endommagea que légèrement le gros œuvre, achevé avant la guerre.
Le plan est une croix latine avec nef, chœur, transept et coupole, sans bas-côtés ni déambulatoire. Des mosaïques couvrent une grande partie de l'intérieur. La crypte, achevée en 1932, est ornée de marbre et de mosaïques représentant des scènes de la vie de Thérèse. En 2000 s'y ajouta une chapelle d'adoration, don de fidèles irlandais.
Le campanile des années soixante se dresse à l'écart de l'église et compte cinquante et une cloches, offertes par la Belgique et les Pays-Bas. Les Buissonnets furent achetés par l'Église en 1922 et confiés à partir de 1932 à des oblats. Les pièces et le jardin ont été conservés, avec des objets de l'enfance de Thérèse ; dans le jardin se dresse depuis 1931 un groupe de marbre blanc représentant le moment où elle demande à son père sa permission.
Le carmel est toujours un monastère habité. En 1861, il fonda un carmel fille dans la ville qui s'appelle aujourd'hui Hô Chi Minh-Ville.
La basilica di Santa Teresa fu costruita su progetto degli architetti Cordonnier — Louis-Marie, Louis-Stanislas e Louis Cordonnier, di padre in figlio. La prima pietra fu posata nel 1929, l'edificio fu portato a termine nel 1954. Lo stile è romanico-bizantino, ispirato al Sacré-Cœur di Parigi. La chiesa è lunga 105 metri, larga 65 e alta 90 e può accogliere quattromila persone.
Il cardinale Eugenio Pacelli, il futuro papa Pio XII, benedisse l'edificio l'11 luglio 1937. La consacrazione seguì l'11 luglio 1951 per mano dell'arcivescovo Joseph-Marie Martin, con il cardinale Maurice Feltin come legato pontificio. Il bombardamento che distrusse due terzi di Lisieux danneggiò solo lievemente la struttura principale, completata prima della guerra.
La pianta è a croce latina con navata, coro, transetto e cupola, senza navate laterali né deambulatorio. I mosaici ricoprono gran parte dell'interno. La cripta, completata nel 1932, è ornata di marmi e di mosaici che raffigurano scene della vita di Teresa. Nel 2000 vi si aggiunse una cappella dell'adorazione, dono di devoti irlandesi.
Il campanile degli anni Sessanta è staccato dall'edificio della chiesa e conta cinquantuno campane, donate dal Belgio e dai Paesi Bassi. Les Buissonnets fu acquistata dalla Chiesa nel 1922 e dal 1932 affidata agli oblati. Le stanze e il giardino si sono conservati, con oggetti dell'infanzia di Teresa; nel giardino si trova dal 1931 un gruppo in marmo bianco che raffigura il momento in cui ella chiede il permesso al padre.
Il Carmelo è tuttora un monastero abitato. Nel 1861 fondò un monastero figlio nella città che oggi porta il nome di Ho Chi Minh.
La basílica de Santa Teresa se construyó según el proyecto de los arquitectos Cordonnier —Louis-Marie, Louis-Stanislas y Louis Cordonnier, de padre a hijo—. La primera piedra se colocó en 1929 y el edificio quedó terminado en 1954. El estilo es románico-bizantino, inspirado en el Sacré-Cœur de París. La iglesia mide 105 metros de largo, 65 de ancho y 90 de alto, y ofrece cabida a cuatro mil personas.
El cardenal Eugenio Pacelli, el futuro papa Pío XII, bendijo el edificio el 11 de julio de 1937. La consagración siguió el 11 de julio de 1951, a cargo del arzobispo Joseph-Marie Martin, con el cardenal Maurice Feltin como legado pontificio. El bombardeo que destruyó dos tercios de Lisieux dañó solo levemente la estructura principal, concluida antes de la guerra.
La planta es una cruz latina con nave, coro, crucero y cúpula, sin naves laterales ni girola. Los mosaicos cubren buena parte del interior. La cripta, concluida en 1932, está decorada con mármol y con mosaicos que muestran escenas de la vida de Teresa. En 2000 se le añadió una capilla de adoración, donación de devotos irlandeses.
El campanario, de los años sesenta, se alza separado del edificio de la iglesia y cuenta con cincuenta y una campanas, donadas por Bélgica y los Países Bajos. Les Buissonnets fue adquirida por la Iglesia en 1922 y confiada a partir de 1932 a los oblatos. Las habitaciones y el jardín se conservaron, con objetos de la infancia de Teresa; en el jardín se alza desde 1931 una escultura de mármol blanco del momento en que ella pide permiso a su padre.
El Carmelo sigue siendo un monasterio habitado. En 1861 fundó un monasterio filial en la ciudad que hoy se llama Ciudad Ho Chi Minh.
Devotie en feestdagenKult i świętaVerehrung und FesttageDévotion et fêtesDevozione e festeDevoción y fiestas
Het feest van de heilige Thérèse valt op 1 oktober; tot 1969 werd het op 3 oktober gevierd. Louis en Zélie Martin worden op 12 juli herdacht, de dag waarop zij trouwden.
Haar spiritualiteit staat bekend als de kleine weg, die zij omstreeks 1894 uitwerkte: niet heldhaftige daden, maar kleine dingen met liefde gedaan. In 1927 werd zij naast Franciscus Xaverius medepatrones van de missies, en in 1944 naast Jeanne d'Arc medepatrones van Frankrijk. Zij wordt ook aangeroepen als patrones van onder meer vliegers, bloemisten, zieken, wezen en daklozen.
Paus Johannes Paulus II bezocht Lisieux op 2 juni 1980. Op 19 oktober 1997 riep dezelfde paus haar uit tot kerklerares.
Święto świętej Teresy przypada 1 października; do 1969 roku obchodzono je 3 października. Louisa i Zélie Martin wspomina się 12 lipca, w dniu, w którym się pobrali.
Jej duchowość znana jest jako mała droga, którą wypracowała około 1894 roku: nie czyny bohaterskie, lecz drobne rzeczy czynione z miłością. W 1927 roku została obok Franciszka Ksawerego współpatronką misji, a w 1944 roku obok Joanny d'Arc współpatronką Francji. Wzywa się ją także jako patronkę między innymi lotników, kwiaciarzy, chorych, sierot i bezdomnych.
Papież Jan Paweł II odwiedził Lisieux 2 czerwca 1980 roku. 19 października 1997 roku ten sam papież ogłosił ją doktorem Kościoła.
Das Fest der heiligen Thérèse fällt auf den 1. Oktober; bis 1969 wurde es am 3. Oktober gefeiert. Louis und Zélie Martin wird am 12. Juli gedacht, dem Tag ihrer Hochzeit.
Ihre Spiritualität ist als kleiner Weg bekannt, den sie um 1894 ausarbeitete: nicht heldenhafte Taten, sondern kleine Dinge, mit Liebe getan. 1927 wurde sie neben Franz Xaver zur Mitpatronin der Missionen erhoben und 1944 neben Jeanne d'Arc zur Mitpatronin Frankreichs. Sie wird auch als Patronin unter anderem der Flieger, der Floristen, der Kranken, der Waisen und der Obdachlosen angerufen.
Papst Johannes Paul II. besuchte Lisieux am 2. Juni 1980. Am 19. Oktober 1997 rief derselbe Papst sie zur Kirchenlehrerin aus.
La fête de sainte Thérèse tombe le 1er octobre ; jusqu'en 1969, elle était célébrée le 3 octobre. Louis et Zélie Martin sont commémorés le 12 juillet, jour de leur mariage.
Sa spiritualité est connue sous le nom de petite voie, qu'elle élabora vers 1894 : non des actes héroïques, mais de petites choses accomplies avec amour. En 1927, elle fut proclamée copatronne des missions aux côtés de François Xavier, et en 1944 copatronne de la France aux côtés de Jeanne d'Arc. Elle est aussi invoquée comme patronne, entre autres, des aviateurs, des fleuristes, des malades, des orphelins et des sans-abri.
Le pape Jean-Paul II se rendit à Lisieux le 2 juin 1980. Le 19 octobre 1997, ce même pape la proclama docteur de l'Église.
La festa di santa Teresa cade il 1º ottobre; fino al 1969 si celebrava il 3 ottobre. Louis e Zélie Martin sono ricordati il 12 luglio, il giorno delle loro nozze.
La sua spiritualità è nota come la piccola via, che ella elaborò intorno al 1894: non gesta eroiche, ma piccole cose compiute con amore. Nel 1927 fu proclamata compatrona delle missioni accanto a Francesco Saverio e nel 1944 compatrona della Francia accanto a Giovanna d'Arco. È invocata anche come patrona, tra gli altri, di aviatori, fioristi, malati, orfani e senzatetto.
Papa Giovanni Paolo II visitò Lisieux il 2 giugno 1980. Il 19 ottobre 1997 lo stesso papa la proclamò dottore della Chiesa.
La fiesta de santa Teresa cae el 1 de octubre; hasta 1969 se celebraba el 3 de octubre. Louis y Zélie Martin se conmemoran el 12 de julio, el día en que se casaron.
Su espiritualidad se conoce como el caminito, que ella elaboró hacia 1894: no hazañas heroicas, sino cosas pequeñas hechas con amor. En 1927 fue nombrada, junto a Francisco Javier, copatrona de las misiones, y en 1944, junto a Juana de Arco, copatrona de Francia. Se la invoca también como patrona de los aviadores, los floristas, los enfermos, los huérfanos y las personas sin hogar, entre otros.
El papa Juan Pablo II visitó Lisieux el 2 de junio de 1980. El 19 de octubre de 1997 ese mismo papa la proclamó doctora de la Iglesia.
