GietrzwałdGietrzwałdGietrzwałdGietrzwałdGietrzwałdGietrzwałd

Het Ermlandse domkapittel stichtte het dorp op 19 mei 1352. De stichter heette Dietrich, en naar hem werd de nederzetting Dietrichswalde genoemd; oudere schrijfwijzen zijn Dittrichswalde en Getrzwald. Gietrzwałd lag in het Ermland, in het historische Oost-Pruisen. In de vijftiende eeuw richtte de Dertienjarige Oorlog er verwoestingen aan.

Na de Tweede Vrede van Thorn in 1466 ging het Ermland als vorstbisdom op in het autonome Pruisen van het koninklijke deel. In 1772 werd de plaats bij de Eerste Poolse Deling door het koninkrijk Pruisen geannexeerd, waarna de bevolking met germanisering te maken kreeg. Tijdens de Napoleontische oorlogen werd het dorp in 1807 aangevallen en geplunderd.

Al lang voor die tijd bezat Gietrzwałd een eigen kerk. Het gotische gebouw werd op 31 maart 1500 gewijd en kreeg Maria Geboorte als patrocinium. Van 1818 tot 1945 hoorde het dorp bestuurlijk bij de Landkreis Allenstein.

In 1877 zouden hier volgens de overlevering verschijningen van Maria hebben plaatsgevonden, in de periode van 27 juni tot 16 september. De zieners waren de toen dertienjarige Justyna Szafryńska en de twaalfjarige Barbara Samulowska uit Woritten, beiden afkomstig uit arme, Poolstalige Ermlandse families. Zij meldden dat Maria hen in het Pools toesprak. Ook andere vrouwen berichtten nadien over visioenen, tot in 1879.

Het gebeuren viel in een dorp dat in de jaren tachtig van de negentiende eeuw ongeveer duizend inwoners telde en, op één familie na, uitsluitend door Polen werd bewoond. De kerk werd meteen aan de nieuwe toeloop aangepast: de Paderbornse bouwmeester Arnold Güldenpfennig vergrootte haar tussen 1878 en 1884 en bouwde haar uit tot bedevaartskerk.

Bij de volksstemming van 1920 kozen de inwoners ervoor bij Oost-Pruisen te blijven. In januari 1945 werd de plaats door het Rode Leger ingenomen. Bisschop Maximilian Kaller had Dietrichswalde toen al als diocesaan bedevaartsoord erkend.

De verdere kerkelijke bevestiging kwam in de twintigste eeuw. Paus Paulus VI verhief de kerk in 1970 tot basilica minor. In 1977, bij de honderdste verjaardag, erkende bisschop Józef Drzazga de verschijningen officieel: zij waren volgens hem niet in strijd met het christelijk geloof en de christelijke zeden en berustten op geloofwaardige feiten van bovennatuurlijk karakter.

Warmińska kapituła katedralna założyła wieś 19 maja 1352 roku. Zasadźca nazywał się Dietrich i od jego imienia osadę nazwano Dietrichswalde; starsze zapisy to Dittrichswalde i Getrzwald. Gietrzwałd leżał na Warmii, w historycznych Prusach Wschodnich. W XV wieku zniszczenia przyniosła tu wojna trzynastoletnia.

Po drugim pokoju toruńskim w 1466 roku Warmia jako biskupstwo książęce weszła w skład autonomicznych Prus Królewskich. W 1772 roku, przy pierwszym rozbiorze Polski, miejscowość została zaanektowana przez Królestwo Prus, po czym ludność zetknęła się z germanizacją. Podczas wojen napoleońskich wieś została w 1807 roku zaatakowana i splądrowana.

Już na długo przedtem Gietrzwałd miał własny kościół. Gotycką budowlę konsekrowano 31 marca 1500 roku i nadano jej wezwanie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Od 1818 do 1945 roku wieś należała administracyjnie do Landkreis Allenstein.

W 1877 roku miały tu według tradycji nastąpić objawienia Maryi, w okresie od 27 czerwca do 16 września. Wizjonerkami były trzynastoletnia wówczas Justyna Szafryńska i dwunastoletnia Barbara Samulowska z Woryt, obie z ubogich, polskojęzycznych rodzin warmińskich. Podawały, że Maryja przemówiła do nich po polsku. O widzeniach donosiły później także inne kobiety, aż do 1879 roku.

Wydarzenia te przypadły na wieś, która w latach osiemdziesiątych XIX wieku liczyła około tysiąca mieszkańców i, poza jedną rodziną, zamieszkana była wyłącznie przez Polaków. Kościół natychmiast dostosowano do nowego napływu wiernych: budowniczy z Paderborn Arnold Güldenpfennig powiększył go w latach 1878-1884 i rozbudował w kościół pielgrzymkowy.

W plebiscycie w 1920 roku mieszkańcy opowiedzieli się za pozostaniem przy Prusach Wschodnich. W styczniu 1945 roku miejscowość zajęła Armia Czerwona. Biskup Maximilian Kaller uznał już wcześniej Dietrichswalde za diecezjalne miejsce pielgrzymkowe.

Dalsze potwierdzenie kościelne przyszło w XX wieku. Papież Paweł VI podniósł kościół w 1970 roku do rangi bazyliki mniejszej. W 1977 roku, w setną rocznicę, biskup Józef Drzazga oficjalnie uznał objawienia: według niego nie były one sprzeczne z wiarą i moralnością chrześcijańską i opierały się na wiarygodnych faktach o charakterze nadprzyrodzonym.

Das ermländische Domkapitel gründete das Dorf am 19. Mai 1352. Der Gründer hieß Dietrich, und nach ihm wurde die Siedlung Dietrichswalde genannt; ältere Schreibweisen sind Dittrichswalde und Getrzwald. Gietrzwałd lag im Ermland, im historischen Ostpreußen. Im fünfzehnten Jahrhundert richtete der Dreizehnjährige Krieg dort Verwüstungen an.

Nach dem Zweiten Frieden von Thorn im Jahr 1466 ging das Ermland als Fürstbistum im autonomen Preußen königlichen Anteils auf. 1772 wurde der Ort bei der Ersten Polnischen Teilung vom Königreich Preußen annektiert, woraufhin die Bevölkerung der Germanisierung ausgesetzt war. Während der Napoleonischen Kriege wurde das Dorf 1807 angegriffen und geplündert.

Schon lange vor dieser Zeit besaß Gietrzwałd eine eigene Kirche. Das gotische Gebäude wurde am 31. März 1500 geweiht und erhielt Mariä Geburt als Patrozinium. Von 1818 bis 1945 gehörte das Dorf verwaltungsmäßig zum Landkreis Allenstein.

1877 sollen hier der Überlieferung nach Marienerscheinungen stattgefunden haben, in der Zeit vom 27. Juni bis zum 16. September. Die Seherinnen waren die damals dreizehnjährige Justyna Szafryńska und die zwölfjährige Barbara Samulowska aus Woritten, beide aus armen, polnischsprachigen ermländischen Familien. Sie berichteten, Maria habe auf Polnisch zu ihnen gesprochen. Auch andere Frauen berichteten danach von Visionen, bis 1879.

Das Geschehen fiel in ein Dorf, das in den achtziger Jahren des neunzehnten Jahrhunderts etwa tausend Einwohner zählte und, bis auf eine Familie, ausschließlich von Polen bewohnt war. Die Kirche wurde sogleich dem neuen Zustrom angepasst: Der Paderborner Baumeister Arnold Güldenpfennig vergrößerte sie zwischen 1878 und 1884 und baute sie zur Wallfahrtskirche aus.

Bei der Volksabstimmung von 1920 entschieden sich die Einwohner dafür, bei Ostpreußen zu bleiben. Im Januar 1945 wurde der Ort von der Roten Armee eingenommen. Bischof Maximilian Kaller hatte Dietrichswalde da bereits als diözesanen Wallfahrtsort anerkannt.

Die weitere kirchliche Bestätigung kam im zwanzigsten Jahrhundert. Papst Paul VI. erhob die Kirche 1970 zur Basilica minor. 1977, zum hundertsten Jahrestag, erkannte Bischof Józef Drzazga die Erscheinungen offiziell an: Sie standen ihm zufolge nicht im Widerspruch zum christlichen Glauben und zu den christlichen Sitten und beruhten auf glaubwürdigen Tatsachen übernatürlichen Charakters.

Le chapitre cathédral de Varmie fonda le village le 19 mai 1352. Le fondateur s'appelait Dietrich, et c'est d'après lui que l'établissement fut nommé Dietrichswalde ; des graphies plus anciennes sont Dittrichswalde et Getrzwald. Gietrzwałd se trouvait en Varmie, dans la Prusse-Orientale historique. Au quinzième siècle, la guerre de Treize Ans y causa des destructions.

Après la seconde paix de Thorn, en 1466, la Varmie, principauté épiscopale, fut intégrée à la Prusse royale autonome. En 1772, lors du premier partage de la Pologne, le lieu fut annexé par le royaume de Prusse, après quoi la population fut confrontée à la germanisation. Pendant les guerres napoléoniennes, le village fut attaqué et pillé en 1807.

Bien avant cette époque, Gietrzwałd possédait déjà sa propre église. L'édifice gothique fut consacré le 31 mars 1500 et reçut pour vocable la Nativité de Marie. De 1818 à 1945, le village releva administrativement du Landkreis Allenstein.

En 1877 auraient eu lieu ici, selon la tradition, des apparitions de Marie, du 27 juin au 16 septembre. Les voyantes étaient Justyna Szafryńska, alors âgée de treize ans, et Barbara Samulowska, douze ans, de Woritten, toutes deux issues de familles varmiennes pauvres et polonophones. Elles rapportèrent que Marie leur avait parlé en polonais. D'autres femmes firent état par la suite de visions, jusqu'en 1879.

L'événement survint dans un village qui comptait, dans les années 1880, environ mille habitants et qui, à une famille près, était exclusivement peuplé de Polonais. L'église fut aussitôt adaptée à la nouvelle affluence : l'architecte de Paderborn Arnold Güldenpfennig l'agrandit entre 1878 et 1884 et en fit une église de pèlerinage.

Lors du plébiscite de 1920, les habitants choisirent de rester rattachés à la Prusse-Orientale. En janvier 1945, le lieu fut pris par l'Armée rouge. L'évêque Maximilian Kaller avait alors déjà reconnu Dietrichswalde comme lieu de pèlerinage diocésain.

La confirmation ecclésiastique ultérieure vint au vingtième siècle. Le pape Paul VI éleva l'église en 1970 au rang de basilique mineure. En 1977, lors du centenaire, l'évêque Józef Drzazga reconnut officiellement les apparitions : elles n'étaient selon lui pas contraires à la foi ni aux mœurs chrétiennes et reposaient sur des faits dignes de foi et de caractère surnaturel.

Il capitolo cattedrale della Varmia fondò il villaggio il 19 maggio 1352. Il fondatore si chiamava Dietrich, e da lui l'insediamento fu detto Dietrichswalde; grafie più antiche sono Dittrichswalde e Getrzwald. Gietrzwałd si trovava nella Varmia, nella storica Prussia Orientale. Nel XV secolo la Guerra dei tredici anni vi provocò devastazioni.

Dopo la seconda pace di Toruń, nel 1466, la Varmia entrò come principato vescovile nella Prussia autonoma della parte regia. Nel 1772, con la prima spartizione della Polonia, la località fu annessa dal regno di Prussia, dopo di che la popolazione fu sottoposta alla germanizzazione. Durante le guerre napoleoniche, nel 1807, il villaggio fu attaccato e saccheggiato.

Molto prima di allora Gietrzwałd possedeva già una propria chiesa. L'edificio gotico fu consacrato il 31 marzo 1500 e ricevette come titolo la Natività di Maria. Dal 1818 al 1945 il villaggio appartenne amministrativamente al Landkreis Allenstein.

Nel 1877 vi sarebbero avvenute, secondo la tradizione, apparizioni della Madonna, nel periodo dal 27 giugno al 16 settembre. Le veggenti erano Justyna Szafryńska, allora tredicenne, e la dodicenne Barbara Samulowska di Woritten, entrambe provenienti da povere famiglie varmiane di lingua polacca. Esse riferirono che Maria si era rivolta a loro in polacco. Anche altre donne raccontarono in seguito di visioni, fino al 1879.

Il fatto si collocò in un villaggio che negli anni ottanta dell'Ottocento contava circa mille abitanti ed era abitato, salvo una sola famiglia, esclusivamente da polacchi. La chiesa fu subito adeguata al nuovo afflusso: il maestro costruttore di Paderborn Arnold Güldenpfennig la ampliò tra il 1878 e il 1884 e la trasformò in chiesa di pellegrinaggio.

Nel plebiscito del 1920 gli abitanti scelsero di restare alla Prussia Orientale. Nel gennaio 1945 la località fu occupata dall'Armata Rossa. Il vescovo Maximilian Kaller aveva già allora riconosciuto Dietrichswalde come luogo di pellegrinaggio diocesano.

L'ulteriore conferma ecclesiastica giunse nel XX secolo. Papa Paolo VI elevò la chiesa nel 1970 a basilica minore. Nel 1977, in occasione del centenario, il vescovo Józef Drzazga riconobbe ufficialmente le apparizioni: esse, a suo giudizio, non erano in contrasto con la fede e la morale cristiane e si fondavano su fatti attendibili di carattere soprannaturale.

El cabildo catedralicio de Varmia fundó la aldea el 19 de mayo de 1352. El fundador se llamaba Dietrich, y por él el asentamiento recibió el nombre de Dietrichswalde; grafías más antiguas son Dittrichswalde y Getrzwald. Gietrzwałd se hallaba en Varmia, en la histórica Prusia Oriental. En el siglo XV, la Guerra de los Trece Años causó allí destrucciones.

Tras la Segunda Paz de Thorn, en 1466, Varmia se integró como principado episcopal en la autónoma Prusia Real. En 1772, con la Primera Partición de Polonia, la localidad fue anexionada por el reino de Prusia, tras lo cual la población se vio sometida a la germanización. Durante las guerras napoleónicas, en 1807, la aldea fue atacada y saqueada.

Mucho antes de esa época, Gietrzwałd contaba ya con iglesia propia. El edificio gótico fue consagrado el 31 de marzo de 1500 y recibió como titular la Natividad de María. De 1818 a 1945 la aldea perteneció administrativamente al Landkreis Allenstein.

En 1877 habrían tenido lugar aquí, según la tradición, apariciones de María, en el periodo comprendido entre el 27 de junio y el 16 de septiembre. Las videntes fueron Justyna Szafryńska, que entonces tenía trece años, y Barbara Samulowska, de doce, de Woritten, ambas procedentes de familias varmianas pobres y de lengua polaca. Declararon que María les habló en polaco. También otras mujeres informaron después de visiones, hasta 1879.

El suceso ocurrió en una aldea que en los años ochenta del siglo XIX contaba con unos mil habitantes y que, salvo una familia, estaba habitada exclusivamente por polacos. La iglesia se adaptó de inmediato a la nueva afluencia: el maestro de obras de Paderborn Arnold Güldenpfennig la amplió entre 1878 y 1884 y la convirtió en iglesia de peregrinación.

En el plebiscito de 1920, los habitantes optaron por seguir perteneciendo a Prusia Oriental. En enero de 1945 la localidad fue tomada por el Ejército Rojo. El obispo Maximilian Kaller había reconocido ya para entonces Dietrichswalde como lugar de peregrinación diocesano.

La confirmación eclesiástica ulterior llegó en el siglo XX. El papa Pablo VI elevó la iglesia en 1970 a basílica menor. En 1977, en el centenario, el obispo Józef Drzazga reconoció oficialmente las apariciones: a su juicio, no se oponían a la fe ni a las costumbres cristianas y se apoyaban en hechos creíbles de carácter sobrenatural.

De verering in Gietrzwałd richt zich op Maria. De kerk draagt sinds haar wijding in 1500 het patrocinium van Maria Geboorte, en dat patrocinium bleef behouden toen het gebouw in de negentiende eeuw tot bedevaartskerk werd uitgebreid.

Daarnaast staat de overlevering van 1877 centraal. De zieners meldden dat Maria hen in het Pools had toegesproken. In het toen sterk gegermaniseerde Ermland woog dat zwaar: het dorp werd op één familie na uitsluitend door Polen bewoond, en beide meisjes kwamen uit arme Poolstalige families.

Naast de kerk zelf geldt ook een bron bij het dorp als voorwerp van verering; daaraan worden wonderbaarlijke krachten toegeschreven.

Kult w Gietrzwałdzie skupia się na Maryi. Kościół nosi od konsekracji w 1500 roku wezwanie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i wezwanie to zachowano, gdy w XIX wieku budowlę rozbudowano w kościół pielgrzymkowy.

Ponadto centralne miejsce zajmuje przekaz z 1877 roku. Wizjonerki podawały, że Maryja przemówiła do nich po polsku. Na silnie zgermanizowanej wówczas Warmii miało to duże znaczenie: wieś poza jedną rodziną zamieszkiwali wyłącznie Polacy, a obie dziewczynki pochodziły z ubogich rodzin polskojęzycznych.

Poza samym kościołem przedmiotem czci jest także źródło w pobliżu wsi; przypisuje mu się cudowną moc.

Die Verehrung in Gietrzwałd gilt Maria. Die Kirche trägt seit ihrer Weihe im Jahr 1500 das Patrozinium Mariä Geburt, und dieses Patrozinium blieb erhalten, als das Gebäude im neunzehnten Jahrhundert zur Wallfahrtskirche erweitert wurde.

Daneben steht die Überlieferung von 1877 im Mittelpunkt. Die Seherinnen berichteten, Maria habe auf Polnisch zu ihnen gesprochen. Im damals stark germanisierten Ermland wog das schwer: Das Dorf war bis auf eine Familie ausschließlich von Polen bewohnt, und beide Mädchen stammten aus armen polnischsprachigen Familien.

Neben der Kirche selbst gilt auch eine Quelle beim Dorf als Gegenstand der Verehrung; ihr werden wunderbare Kräfte zugeschrieben.

La vénération à Gietrzwałd s'adresse à Marie. Depuis sa consécration en 1500, l'église porte le vocable de la Nativité de Marie, et ce vocable fut conservé lorsque l'édifice fut agrandi au dix-neuvième siècle pour devenir une église de pèlerinage.

S'y ajoute la tradition de 1877, qui occupe une place centrale. Les voyantes rapportèrent que Marie leur avait parlé en polonais. Dans la Varmie alors fortement germanisée, cela pesait lourd : le village était, à une famille près, exclusivement peuplé de Polonais, et les deux fillettes venaient de familles pauvres et polonophones.

Outre l'église elle-même, une source près du village fait aussi l'objet d'une vénération ; on lui attribue des vertus miraculeuses.

La venerazione a Gietrzwałd si rivolge a Maria. Dalla sua consacrazione nel 1500 la chiesa porta il titolo della Natività di Maria, e quel titolo si conservò quando l'edificio fu ampliato nell'Ottocento a chiesa di pellegrinaggio.

Al centro sta inoltre la tradizione del 1877. Le veggenti riferirono che Maria si era rivolta a loro in polacco. Nella Varmia allora fortemente germanizzata ciò pesava molto: il villaggio era abitato, salvo una sola famiglia, esclusivamente da polacchi, ed entrambe le ragazze venivano da povere famiglie di lingua polacca.

Oltre alla chiesa stessa, anche una sorgente presso il villaggio è oggetto di venerazione; ad essa si attribuiscono poteri miracolosi.

La veneración en Gietrzwałd se dirige a María. La iglesia lleva desde su consagración en 1500 el título de la Natividad de María, y ese título se mantuvo cuando el edificio se amplió en el siglo XIX para convertirse en iglesia de peregrinación.

Junto a ello ocupa un lugar central la tradición de 1877. Las videntes declararon que María les había hablado en polaco. En la Varmia entonces fuertemente germanizada eso tenía mucho peso: la aldea estaba habitada, salvo una familia, exclusivamente por polacos, y ambas niñas procedían de familias pobres de lengua polaca.

Además de la iglesia misma, también una fuente cercana a la aldea es objeto de veneración; se le atribuyen poderes milagrosos.

Het belangrijkste gebouw is de kerk van Maria Geboorte. Zij werd als gotische kerk opgetrokken en op 31 maart 1500 gewijd. Tussen 1878 en 1884 vergrootte de Paderbornse bouwmeester Arnold Güldenpfennig het gebouw en bouwde hij het uit tot bedevaartskerk. Sinds 1970 draagt zij de titel basilica minor.

Rondom ligt het eigenlijke heiligdom. Bij het bos staan een Mariamonument en een kruisweg. Verder zijn er een rozenkransweg, de kapel van de verschijningen en de bron waaraan wonderbaarlijke krachten worden toegeschreven. Samen vormen zij een route die het bezoek over het hele terrein spreidt.

Najważniejszą budowlą jest kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Wzniesiono go jako kościół gotycki i konsekrowano 31 marca 1500 roku. W latach 1878-1884 budowniczy z Paderborn Arnold Güldenpfennig powiększył budynek i rozbudował go w kościół pielgrzymkowy. Od 1970 roku nosi on tytuł bazyliki mniejszej.

Wokół rozciąga się właściwe sanktuarium. Przy lesie stoją pomnik Maryi i droga krzyżowa. Są tam ponadto droga różańcowa, kaplica objawień i źródło, któremu przypisuje się cudowną moc. Razem tworzą one trasę, która rozprowadza odwiedzających po całym terenie.

Das wichtigste Gebäude ist die Kirche Mariä Geburt. Sie wurde als gotische Kirche errichtet und am 31. März 1500 geweiht. Zwischen 1878 und 1884 vergrößerte der Paderborner Baumeister Arnold Güldenpfennig das Gebäude und baute es zur Wallfahrtskirche aus. Seit 1970 trägt sie den Titel Basilica minor.

Ringsum liegt das eigentliche Heiligtum. Am Wald stehen ein Mariendenkmal und ein Kreuzweg. Ferner gibt es einen Rosenkranzweg, die Erscheinungskapelle und die Quelle, der wunderbare Kräfte zugeschrieben werden. Zusammen bilden sie einen Weg, der den Besuch über das ganze Gelände verteilt.

Le bâtiment principal est l'église de la Nativité de Marie. Elle fut construite comme église gothique et consacrée le 31 mars 1500. Entre 1878 et 1884, l'architecte de Paderborn Arnold Güldenpfennig agrandit l'édifice et en fit une église de pèlerinage. Depuis 1970, elle porte le titre de basilique mineure.

Tout autour s'étend le sanctuaire proprement dit. Près du bois se dressent un monument à Marie et un chemin de croix. On y trouve encore un chemin du Rosaire, la chapelle des apparitions et la source à laquelle on attribue des vertus miraculeuses. Ensemble, ils forment un parcours qui répartit la visite sur l'ensemble du domaine.

L'edificio più importante è la chiesa della Natività di Maria. Fu eretta come chiesa gotica e consacrata il 31 marzo 1500. Tra il 1878 e il 1884 il maestro costruttore di Paderborn Arnold Güldenpfennig ampliò l'edificio e lo trasformò in chiesa di pellegrinaggio. Dal 1970 essa porta il titolo di basilica minore.

Tutt'intorno si estende il santuario vero e proprio. Presso il bosco si trovano un monumento mariano e una via crucis. Vi sono inoltre un percorso del rosario, la cappella delle apparizioni e la sorgente cui si attribuiscono poteri miracolosi. Insieme formano un itinerario che distribuisce la visita su tutta l'area.

El edificio más importante es la iglesia de la Natividad de María. Se levantó como iglesia gótica y fue consagrada el 31 de marzo de 1500. Entre 1878 y 1884, el maestro de obras de Paderborn Arnold Güldenpfennig amplió el edificio y lo convirtió en iglesia de peregrinación. Desde 1970 ostenta el título de basílica menor.

Alrededor se extiende el santuario propiamente dicho. Junto al bosque se alzan un monumento a María y un vía crucis. Hay además un camino del rosario, la capilla de las apariciones y la fuente a la que se atribuyen poderes milagrosos. En conjunto forman un recorrido que reparte la visita por todo el recinto.

De devotie kreeg na 1877 snel vaste vorm. Tot in 1879 berichtten ook andere vrouwen over visioenen, en de kerk werd tussen 1878 en 1884 vergroot om bedevaartgangers te kunnen ontvangen. Bisschop Maximilian Kaller erkende Dietrichswalde als diocesaan bedevaartsoord.

De bevestiging vanuit Rome en het bisdom volgde in twee stappen. In 1970 verhief paus Paulus VI de bedevaartskerk tot basilica minor. In 1977 sprak bisschop Józef Drzazga zich bij het eeuwfeest van de verschijningen officieel uit.

Wie vandaag naar Gietrzwałd komt, vindt daarvoor het heiligdom van Maria met de kruisweg bij het bos, de rozenkransweg, de kapel van de verschijningen en de bron.

Kult przybrał po 1877 roku szybko trwały kształt. Jeszcze do 1879 roku o widzeniach donosiły także inne kobiety, a kościół powiększono w latach 1878-1884, aby móc przyjmować pielgrzymów. Biskup Maximilian Kaller uznał Dietrichswalde za diecezjalne miejsce pielgrzymkowe.

Potwierdzenie ze strony Rzymu i diecezji nastąpiło w dwóch krokach. W 1970 roku papież Paweł VI podniósł kościół pielgrzymkowy do rangi bazyliki mniejszej. W 1977 roku, w stulecie objawień, oficjalnie wypowiedział się biskup Józef Drzazga.

Kto dziś przybywa do Gietrzwałdu, zastaje tam sanktuarium maryjne z drogą krzyżową przy lesie, drogę różańcową, kaplicę objawień i źródło.

Die Andacht nahm nach 1877 rasch feste Gestalt an. Bis 1879 berichteten auch andere Frauen von Visionen, und die Kirche wurde zwischen 1878 und 1884 vergrößert, um Wallfahrer aufnehmen zu können. Bischof Maximilian Kaller erkannte Dietrichswalde als diözesanen Wallfahrtsort an.

Die Bestätigung aus Rom und aus dem Bistum folgte in zwei Schritten. 1970 erhob Papst Paul VI. die Wallfahrtskirche zur Basilica minor. 1977 äußerte sich Bischof Józef Drzazga zum hundertjährigen Jubiläum der Erscheinungen offiziell.

Wer heute nach Gietrzwałd kommt, findet dafür das Marienheiligtum mit dem Kreuzweg am Wald, den Rosenkranzweg, die Erscheinungskapelle und die Quelle.

La dévotion prit rapidement une forme fixe après 1877. Jusqu'en 1879, d'autres femmes firent également état de visions, et l'église fut agrandie entre 1878 et 1884 afin de pouvoir accueillir les pèlerins. L'évêque Maximilian Kaller reconnut Dietrichswalde comme lieu de pèlerinage diocésain.

La confirmation de Rome et du diocèse vint en deux étapes. En 1970, le pape Paul VI éleva l'église de pèlerinage au rang de basilique mineure. En 1977, l'évêque Józef Drzazga se prononça officiellement lors du centenaire des apparitions.

Qui vient aujourd'hui à Gietrzwałd y trouve pour cela le sanctuaire de Marie, avec le chemin de croix près du bois, le chemin du Rosaire, la chapelle des apparitions et la source.

Dopo il 1877 la devozione prese rapidamente forma stabile. Fino al 1879 anche altre donne raccontarono di visioni, e tra il 1878 e il 1884 la chiesa fu ampliata per poter accogliere i pellegrini. Il vescovo Maximilian Kaller riconobbe Dietrichswalde come luogo di pellegrinaggio diocesano.

La conferma da parte di Roma e della diocesi giunse in due tappe. Nel 1970 papa Paolo VI elevò la chiesa di pellegrinaggio a basilica minore. Nel 1977, nel centenario delle apparizioni, il vescovo Józef Drzazga si pronunciò ufficialmente.

Chi giunge oggi a Gietrzwałd vi trova il santuario di Maria con la via crucis presso il bosco, il percorso del rosario, la cappella delle apparizioni e la sorgente.

La devoción tomó forma estable con rapidez después de 1877. Hasta 1879 también otras mujeres informaron de visiones, y la iglesia se amplió entre 1878 y 1884 para poder acoger a los peregrinos. El obispo Maximilian Kaller reconoció Dietrichswalde como lugar de peregrinación diocesano.

La confirmación por parte de Roma y de la diócesis llegó en dos pasos. En 1970 el papa Pablo VI elevó la iglesia de peregrinación a basílica menor. En 1977, en el centenario de las apariciones, el obispo Józef Drzazga se pronunció oficialmente.

Quien llega hoy a Gietrzwałd encuentra para ello el santuario de María, con el vía crucis junto al bosque, el camino del rosario, la capilla de las apariciones y la fuente.