GeschiedenisHistoriaGeschichteHistoireStoriaHistoria
In 1600 liet Mikołaj Zebrzydowski, woiwode van Krakau, op de berg Żarek een kleine Heilig-Kruiskerk bouwen. Op 1 december 1602 gaf hij opdracht tot de aanleg van een calvarieheiligdom, waarin de lijdensweg van Christus werd nagevolgd naar het voorbeeld van de Calvarieberg in Jeruzalem. Volgens de overlevering ging daaraan een visioen vooraf dat de woiwode vanaf het kasteel van Lanckorona had gezien.
De stichting stond niet op zichzelf. De contrareformatie van het late zestiende-eeuwse Europa bracht een bloei van calvarieaanleg op het continent, en Kalwaria Zebrzydowska is daarvan een van de meest doorgevoerde voorbeelden. Zebrzydowski droeg de opdracht om een kopie van Jeruzalem te maken op aan Feliks Żebrowski, wiskundige, astronoom en landmeter.
Het plan volgde de kaart van Jeruzalem die Christiaan Kruik van Adrichem in 1584 had getekend. Topografische elementen in het landschap kregen namen die verwijzen naar de Heilige Stad zoals men zich die ten tijde van Christus voorstelde: het Cedrondal, de Olijfberg, Golgotha. De paden tussen de gebouwen ontstonden door brede lanen door het dichte bos te kappen.
De basiliek werd ontworpen door Giovanni Maria Bernardoni; de bouw ervan werd tussen 1603 en 1609 geleid door Paul Baudarth. Het klooster werd toevertrouwd aan de bernardijnen. Baudarth ontwierp ook de eerste veertien kapellen, die tussen 1605 en 1632 verrezen. De overige kapellen kwamen daarna geleidelijk tot stand, vanaf de zeventiende eeuw tot in het begin van de twintigste.
Bij het heiligdom groeide een plaats. In 1617 werd de nederzetting Zebrzydów gesticht om pelgrims op te vangen; in 1640 werd zij uitgebreid en opnieuw ingetekend. De naam van de stad verwijst naar het klooster op de heuvels naast Lanckorona en naar de familienaam van de stichter.
Het Oostenrijkse bestuur hernoemde de plaats in 1772 tot Kalwaria; de huidige naam Kalwaria Zebrzydowska raakte omstreeks 1890 in gebruik. De stadsrechten gingen in 1896 onder datzelfde bestuur verloren en werden in 1934 door de Poolse overheid hersteld. Na de Tweede Wereldoorlog ontwikkelden zich in de stad meubelmakerij, houtbewerking en schoenmakerij.
W 1600 roku Mikołaj Zebrzydowski, wojewoda krakowski, polecił wznieść na górze Żarek niewielki kościół Świętego Krzyża. 1 grudnia 1602 roku wydał polecenie założenia sanktuarium kalwaryjnego, w którym droga męki Chrystusa została odwzorowana na wzór Kalwarii jerozolimskiej. Według tradycji poprzedziła to wizja, którą wojewoda ujrzał z zamku w Lanckoronie.
Fundacja nie była odosobniona. Kontrreformacja w Europie schyłku szesnastego wieku przyniosła na kontynencie rozkwit zakładania kalwarii, a Kalwaria Zebrzydowska jest jednym z najpełniej zrealizowanych tego przykładów. Zadanie wykonania kopii Jerozolimy Zebrzydowski powierzył Feliksowi Żebrowskiemu, matematykowi, astronomowi i geodecie.
Plan szedł za mapą Jerozolimy, którą w 1584 roku narysował Christiaan Kruik van Adrichem. Elementy topograficzne w krajobrazie otrzymały nazwy nawiązujące do Świętego Miasta, jakim je sobie wyobrażano w czasach Chrystusa: Dolina Cedronu, Góra Oliwna, Golgota. Ścieżki między budowlami powstały przez wycięcie szerokich alei w gęstym lesie.
Bazylikę zaprojektował Giovanni Maria Bernardoni; jej budową w latach 1603-1609 kierował Paul Baudarth. Klasztor powierzono bernardynom. Baudarth zaprojektował także pierwszych czternaście kaplic, które powstały między 1605 a 1632 rokiem. Pozostałe kaplice powstawały następnie stopniowo, od siedemnastego wieku po początek dwudziestego.
Przy sanktuarium wyrosła miejscowość. W 1617 roku założono osadę Zebrzydów, by przyjmowała pielgrzymów; w 1640 roku została ona powiększona i na nowo rozplanowana. Nazwa miasta nawiązuje do klasztoru na wzgórzach obok Lanckorony oraz do nazwiska fundatora.
Administracja austriacka przemianowała miejscowość w 1772 roku na Kalwarię; obecna nazwa Kalwaria Zebrzydowska weszła w użycie około 1890 roku. Prawa miejskie zostały utracone w 1896 roku pod tą samą administracją, a przywrócone przez władze polskie w 1934 roku. Po drugiej wojnie światowej rozwinęły się w mieście meblarstwo, obróbka drewna i szewstwo.
1600 ließ Mikołaj Zebrzydowski, Woiwode von Krakau, auf dem Berg Żarek eine kleine Heilig-Kreuz-Kirche errichten. Am 1. Dezember 1602 gab er den Auftrag zur Anlage eines Kalvarienheiligtums, in dem der Leidensweg Christi nach dem Vorbild des Kalvarienbergs in Jerusalem nachgebildet wurde. Der Überlieferung nach ging dem eine Vision voraus, die der Woiwode von der Burg Lanckorona aus gesehen hatte.
Die Stiftung stand nicht für sich allein. Die Gegenreformation des späten sechzehnten Jahrhunderts brachte in Europa eine Blüte von Kalvarienanlagen mit sich, und Kalwaria Zebrzydowska ist eines der konsequentesten Beispiele dafür. Zebrzydowski übertrug den Auftrag, eine Kopie Jerusalems zu schaffen, an Feliks Żebrowski, Mathematiker, Astronom und Landvermesser.
Der Plan folgte der Karte Jerusalems, die Christiaan Kruik van Adrichem 1584 gezeichnet hatte. Topografische Elemente der Landschaft erhielten Namen, die auf die Heilige Stadt verweisen, wie man sie sich zur Zeit Christi vorstellte: das Kidrontal, der Ölberg, Golgota. Die Wege zwischen den Bauwerken entstanden, indem breite Schneisen in den dichten Wald geschlagen wurden.
Die Basilika wurde von Giovanni Maria Bernardoni entworfen; ihr Bau wurde zwischen 1603 und 1609 von Paul Baudarth geleitet. Das Kloster wurde den Bernhardinern anvertraut. Baudarth entwarf auch die ersten vierzehn Kapellen, die zwischen 1605 und 1632 entstanden. Die übrigen Kapellen kamen danach nach und nach hinzu, vom siebzehnten Jahrhundert bis an den Anfang des zwanzigsten.
Beim Heiligtum wuchs eine Ortschaft heran. 1617 wurde die Siedlung Zebrzydów gegründet, um Pilger aufzunehmen; 1640 wurde sie erweitert und neu vermessen. Der Name der Stadt verweist auf das Kloster auf den Hügeln neben Lanckorona und auf den Familiennamen des Stifters.
Die österreichische Verwaltung benannte den Ort 1772 in Kalwaria um; der heutige Name Kalwaria Zebrzydowska kam um 1890 in Gebrauch. Die Stadtrechte gingen 1896 unter derselben Verwaltung verloren und wurden 1934 von den polnischen Behörden wiederhergestellt. Nach dem Zweiten Weltkrieg entwickelten sich in der Stadt Möbeltischlerei, Holzverarbeitung und Schuhmacherei.
En 1600, Mikołaj Zebrzydowski, voïvode de Cracovie, fit bâtir sur le mont Żarek une petite église de la Sainte-Croix. Le 1er décembre 1602, il ordonna l'aménagement d'un sanctuaire du calvaire, où le chemin de la Passion du Christ était reproduit à l'exemple du Calvaire de Jérusalem. Selon la tradition, une vision que le voïvode avait eue depuis le château de Lanckorona avait précédé cette décision.
La fondation ne fut pas un cas isolé. La Contre-Réforme de l'Europe de la fin du seizième siècle suscita sur le continent un essor des calvaires, et Kalwaria Zebrzydowska en est l'un des exemples les plus aboutis. Zebrzydowski confia la tâche de réaliser une copie de Jérusalem à Feliks Żebrowski, mathématicien, astronome et arpenteur.
Le plan suivait la carte de Jérusalem que Christiaan Kruik van Adrichem avait dessinée en 1584. Des éléments topographiques du paysage reçurent des noms renvoyant à la Ville sainte telle qu'on se la représentait au temps du Christ : la vallée du Cédron, le mont des Oliviers, le Golgotha. Les chemins entre les édifices furent ouverts en taillant de larges allées dans la forêt dense.
La basilique fut conçue par Giovanni Maria Bernardoni ; sa construction fut dirigée entre 1603 et 1609 par Paul Baudarth. Le couvent fut confié aux bernardins. Baudarth dessina aussi les quatorze premières chapelles, élevées entre 1605 et 1632. Les autres chapelles virent le jour peu à peu par la suite, du dix-septième siècle jusqu'au début du vingtième.
Une localité se développa auprès du sanctuaire. En 1617 fut fondée l'agglomération de Zebrzydów, destinée à accueillir les pèlerins ; en 1640, elle fut agrandie et redessinée. Le nom de la ville renvoie au couvent des collines voisines de Lanckorona et au patronyme du fondateur.
L'administration autrichienne rebaptisa la localité Kalwaria en 1772 ; le nom actuel de Kalwaria Zebrzydowska entra en usage vers 1890. Les droits de ville furent perdus en 1896 sous cette même administration et rétablis en 1934 par les autorités polonaises. Après la Seconde Guerre mondiale se développèrent dans la ville l'ébénisterie, le travail du bois et la cordonnerie.
Nel 1600 Mikołaj Zebrzydowski, voivoda di Cracovia, fece costruire sul monte Żarek una piccola chiesa della Santa Croce. Il 1º dicembre 1602 ordinò la realizzazione di un santuario del calvario, nel quale la via della passione di Cristo era riprodotta sul modello del Calvario di Gerusalemme. Secondo la tradizione ciò fu preceduto da una visione che il voivoda avrebbe avuto dal castello di Lanckorona.
La fondazione non fu un fatto isolato. La Controriforma dell'Europa di fine Cinquecento portò sul continente una fioritura di calvari, e Kalwaria Zebrzydowska ne è uno degli esempi più compiuti. Zebrzydowski affidò l'incarico di realizzare una copia di Gerusalemme a Feliks Żebrowski, matematico, astronomo e agrimensore.
Il progetto seguiva la mappa di Gerusalemme che Christiaan Kruik van Adrichem aveva disegnato nel 1584. Elementi topografici del paesaggio ricevettero nomi che rimandano alla Città Santa come la si immaginava al tempo di Cristo: la valle del Cedron, il monte degli Ulivi, il Golgota. I sentieri tra gli edifici nacquero aprendo ampi viali nel fitto bosco.
La basilica fu progettata da Giovanni Maria Bernardoni; i lavori di costruzione furono diretti tra il 1603 e il 1609 da Paul Baudarth. Il convento fu affidato ai bernardini. Baudarth progettò anche le prime quattordici cappelle, sorte tra il 1605 e il 1632. Le restanti cappelle furono realizzate in seguito, gradualmente, dal Seicento fino agli inizi del Novecento.
Attorno al santuario crebbe un centro abitato. Nel 1617 fu fondato l'insediamento di Zebrzydów per accogliere i pellegrini; nel 1640 fu ampliato e ridisegnato. Il nome della città rimanda al convento sulle colline accanto a Lanckorona e al cognome del fondatore.
L'amministrazione austriaca ribattezzò la località Kalwaria nel 1772; l'attuale nome Kalwaria Zebrzydowska entrò in uso intorno al 1890. I diritti cittadini andarono perduti nel 1896 sotto la stessa amministrazione e furono ripristinati nel 1934 dalle autorità polacche. Dopo la seconda guerra mondiale si svilupparono in città la fabbricazione di mobili, la lavorazione del legno e la produzione di calzature.
En 1600 Mikołaj Zebrzydowski, voivoda de Cracovia, mandó construir en el monte Żarek una pequeña iglesia de la Santa Cruz. El 1 de diciembre de 1602 ordenó el trazado de un santuario del calvario en el que se reproducía el camino de la pasión de Cristo a imitación del Calvario de Jerusalén. Según la tradición, ello estuvo precedido por una visión que el voivoda había contemplado desde el castillo de Lanckorona.
La fundación no fue un hecho aislado. La Contrarreforma de la Europa de finales del siglo XVI trajo consigo un florecimiento de calvarios en el continente, y Kalwaria Zebrzydowska es uno de sus ejemplos más consecuentes. Zebrzydowski encargó la ejecución de una copia de Jerusalén a Feliks Żebrowski, matemático, astrónomo y agrimensor.
El plano seguía el mapa de Jerusalén que Christiaan Kruik van Adrichem había dibujado en 1584. Los elementos topográficos del paisaje recibieron nombres que remiten a la Ciudad Santa tal como se la imaginaba en tiempos de Cristo: el valle del Cedrón, el monte de los Olivos, el Gólgota. Los senderos entre los edificios surgieron al abrir amplias avenidas en el espeso bosque.
La basílica fue proyectada por Giovanni Maria Bernardoni; su construcción estuvo dirigida entre 1603 y 1609 por Paul Baudarth. El convento se confió a los bernardinos. Baudarth diseñó también las primeras catorce capillas, levantadas entre 1605 y 1632. Las restantes fueron surgiendo después de manera gradual, desde el siglo XVII hasta comienzos del XX.
Junto al santuario creció una población. En 1617 se fundó el asentamiento de Zebrzydów para acoger a los peregrinos; en 1640 fue ampliado y trazado de nuevo. El nombre de la ciudad remite al convento situado en las colinas contiguas a Lanckorona y al apellido del fundador.
La administración austríaca rebautizó la localidad en 1772 como Kalwaria; el nombre actual, Kalwaria Zebrzydowska, se impuso hacia 1890. El estatuto de ciudad se perdió en 1896 bajo esa misma administración y fue restituido en 1934 por las autoridades polacas. Tras la Segunda Guerra Mundial se desarrollaron en la ciudad la fabricación de muebles, la carpintería y la zapatería.
Wat er vereerd wordtCo jest czczoneWas verehrt wirdCe qui est vénéréChe cosa si veneraQué se venera
Het heiligdom kent twee samenhangende vormen van verering: die van het lijden van Christus en die van de Moeder Gods. Die tweedeling is in het landschap zelf afleesbaar. Het park is opgebouwd rond twee hoofdroutes: een weg gewijd aan Jezus Christus, met vierentwintig kapellen, en een weg gewijd aan Maria, met elf kapellen.
Het Mariafeest waarop het heiligdom zich richt is Maria-Tenhemelopneming. In het park staat daarvoor een eigen gebouw: de kerk van de Ontslaping van de Heilige Maagd Maria, gebouwd tussen 1615 en 1642. Ook de kapel van het Hart van Maria, uit 1615, hoort tot de Mariaanse reeks.
De kapellen zijn stuk voor stuk genoemd naar plaatsen in Jeruzalem en het Heilige Land. Wie er loopt, doorloopt dus niet alleen een reeks bouwwerken maar een nagebootste heilige topografie, waarin gebed en landschap op elkaar zijn afgestemd.
Sanktuarium zna dwie powiązane ze sobą formy kultu: cześć Męki Pańskiej i cześć Matki Bożej. Ten podział czytelny jest w samym krajobrazie. Park zbudowany jest wokół dwóch głównych tras: drogi poświęconej Jezusowi Chrystusowi, z dwudziestoma czterema kaplicami, oraz drogi poświęconej Maryi, z jedenastoma kaplicami.
Świętem maryjnym, ku któremu zwraca się sanktuarium, jest Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny. W parku stoi w tym celu osobna budowla: kościół Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny, wzniesiony między 1615 a 1642 rokiem. Do szeregu maryjnego należy również kaplica Serca Maryi z 1615 roku.
Kaplice noszą, jedna po drugiej, nazwy miejsc w Jerozolimie i Ziemi Świętej. Kto tędy idzie, przemierza więc nie tylko szereg budowli, lecz odtworzoną świętą topografię, w której modlitwa i krajobraz zostały do siebie dostrojone.
Das Heiligtum kennt zwei miteinander verbundene Formen der Verehrung: die des Leidens Christi und die der Gottesmutter. Diese Zweiteilung ist in der Landschaft selbst ablesbar. Der Park ist um zwei Hauptwege herum aufgebaut: einen Jesus Christus geweihten Weg mit vierundzwanzig Kapellen und einen Maria geweihten Weg mit elf Kapellen.
Das Marienfest, auf das sich das Heiligtum ausrichtet, ist Mariä Himmelfahrt. Im Park steht dafür ein eigenes Gebäude: die Kirche der Entschlafung der Heiligen Jungfrau Maria, zwischen 1615 und 1642 erbaut. Auch die Kapelle des Herzens Mariä von 1615 gehört zur marianischen Reihe.
Die Kapellen sind ausnahmslos nach Orten in Jerusalem und im Heiligen Land benannt. Wer dort geht, durchschreitet also nicht nur eine Reihe von Bauwerken, sondern eine nachgebildete heilige Topografie, in der Gebet und Landschaft aufeinander abgestimmt sind.
Le sanctuaire connaît deux formes de vénération liées entre elles : celle de la Passion du Christ et celle de la Mère de Dieu. Cette dualité se lit dans le paysage lui-même. Le parc est organisé autour de deux itinéraires principaux : un chemin dédié à Jésus-Christ, avec vingt-quatre chapelles, et un chemin dédié à Marie, avec onze chapelles.
La fête mariale sur laquelle le sanctuaire se concentre est l'Assomption de la Vierge. Le parc lui consacre un édifice propre : l'église de la Dormition de la Bienheureuse Vierge Marie, construite entre 1615 et 1642. La chapelle du Cœur de Marie, de 1615, appartient elle aussi à la série mariale.
Les chapelles portent une à une le nom de lieux de Jérusalem et de Terre sainte. Qui y marche ne parcourt donc pas seulement une suite d'édifices, mais une topographie sainte reconstituée, où la prière et le paysage s'accordent l'un à l'autre.
Il santuario conosce due forme di venerazione tra loro connesse: quella della passione di Cristo e quella della Madre di Dio. Questa duplicità si legge nel paesaggio stesso. Il parco è costruito attorno a due percorsi principali: una via dedicata a Gesù Cristo, con ventiquattro cappelle, e una via dedicata a Maria, con undici cappelle.
La festa mariana a cui il santuario si rivolge è l'Assunzione di Maria. Nel parco vi è per questo un edificio proprio: la chiesa della Dormizione della Beata Vergine Maria, costruita tra il 1615 e il 1642. Anche la cappella del Cuore di Maria, del 1615, appartiene alla serie mariana.
Le cappelle portano, una per una, i nomi di luoghi di Gerusalemme e della Terra Santa. Chi vi cammina non percorre dunque soltanto una serie di edifici, ma una topografia sacra riprodotta, nella quale preghiera e paesaggio sono accordati tra loro.
El santuario conoce dos formas de veneración relacionadas entre sí: la de la pasión de Cristo y la de la Madre de Dios. Esa doble orientación se lee en el paisaje mismo. El parque está organizado en torno a dos recorridos principales: un camino dedicado a Jesucristo, con veinticuatro capillas, y un camino dedicado a María, con once.
La fiesta mariana a la que se orienta el santuario es la Asunción de María. El parque cuenta para ello con un edificio propio: la iglesia de la Dormición de la Santísima Virgen María, construida entre 1615 y 1642. También la capilla del Corazón de María, de 1615, pertenece a la serie mariana.
Las capillas llevan una a una nombres de lugares de Jerusalén y de Tierra Santa. Quien las recorre no atraviesa solamente una serie de edificios, sino una topografía sagrada reproducida, en la que oración y paisaje están ajustados el uno al otro.
Wat u er zietCo można zobaczyćWas Sie dort sehenCe que l'on y voitChe cosa si vedeQué se puede ver
Het complex telt tweeënveertig kapellen, schilderachtig verspreid over de omliggende heuvels. Zij vormen samen met de basiliek en het bernardijnenklooster een manieristisch architectuur- en landschapsensemble dat in zijn geheel is beschermd.
Tot de meest genoemde bouwwerken behoren de kapel van de Kruisiging, gebouwd in 1600 en 1601 en daarmee een van de oudste van het park, en de Ecce Homo-kapel, die tussen 1605 en 1609 tot stand kwam. Beide horen bij de weg van het lijden van Christus.
Aan Mariaanse zijde staan de kapel van het Hart van Maria uit 1615 en de kerk van de Ontslaping van de Heilige Maagd Maria, gebouwd tussen 1615 en 1642. De basiliek zelf werd ontworpen door Giovanni Maria Bernardoni en tussen 1603 en 1609 gebouwd onder leiding van Paul Baudarth.
Wat het geheel bijeenhoudt is het landschap. De paden werden aangelegd door brede lanen door dicht bos te kappen, en de heuvels en dalen dragen namen die aan Jeruzalem zijn ontleend. Het terrein is daarmee zelf onderdeel van de voorstelling geworden.
Zespół liczy czterdzieści dwie kaplice, malowniczo rozrzucone po okolicznych wzgórzach. Razem z bazyliką i klasztorem bernardynów tworzą one manierystyczny zespół architektoniczno-krajobrazowy, objęty ochroną w całości.
Do najczęściej wymienianych budowli należą kaplica Ukrzyżowania, wzniesiona w latach 1600 i 1601, a więc jedna z najstarszych w parku, oraz kaplica Ecce Homo, która powstała między 1605 a 1609 rokiem. Obie należą do drogi męki Chrystusa.
Po stronie maryjnej stoją kaplica Serca Maryi z 1615 roku i kościół Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny, wzniesiony między 1615 a 1642 rokiem. Samą bazylikę zaprojektował Giovanni Maria Bernardoni, a zbudowano ją w latach 1603-1609 pod kierunkiem Paula Baudartha.
Tym, co spaja całość, jest krajobraz. Ścieżki wytyczono przez wycięcie szerokich alei w gęstym lesie, a wzgórza i doliny noszą nazwy zaczerpnięte z Jerozolimy. Sam teren stał się w ten sposób częścią przedstawienia.
Die Anlage zählt zweiundvierzig Kapellen, malerisch über die umliegenden Hügel verstreut. Zusammen mit der Basilika und dem Bernhardinerkloster bilden sie ein manieristisches Architektur- und Landschaftsensemble, das in seiner Gesamtheit geschützt ist.
Zu den meistgenannten Bauwerken gehören die Kapelle der Kreuzigung, 1600 und 1601 erbaut und damit eine der ältesten des Parks, und die Ecce-Homo-Kapelle, die zwischen 1605 und 1609 entstand. Beide gehören zum Weg des Leidens Christi.
Auf marianischer Seite stehen die Kapelle des Herzens Mariä von 1615 und die Kirche der Entschlafung der Heiligen Jungfrau Maria, zwischen 1615 und 1642 erbaut. Die Basilika selbst wurde von Giovanni Maria Bernardoni entworfen und zwischen 1603 und 1609 unter der Leitung von Paul Baudarth errichtet.
Was das Ganze zusammenhält, ist die Landschaft. Die Wege entstanden, indem breite Schneisen in den dichten Wald geschlagen wurden, und die Hügel und Täler tragen Namen, die Jerusalem entlehnt sind. Das Gelände ist damit selbst Teil der Darstellung geworden.
L'ensemble compte quarante-deux chapelles, pittoresquement disséminées sur les collines environnantes. Avec la basilique et le couvent des bernardins, elles forment un ensemble architectural et paysager maniériste protégé dans sa totalité.
Parmi les édifices les plus souvent cités figurent la chapelle de la Crucifixion, construite en 1600 et 1601 et donc l'une des plus anciennes du parc, et la chapelle Ecce Homo, élevée entre 1605 et 1609. Toutes deux appartiennent au chemin de la Passion du Christ.
Du côté marial se dressent la chapelle du Cœur de Marie, de 1615, et l'église de la Dormition de la Bienheureuse Vierge Marie, construite entre 1615 et 1642. La basilique elle-même fut conçue par Giovanni Maria Bernardoni et bâtie entre 1603 et 1609 sous la direction de Paul Baudarth.
Ce qui tient l'ensemble, c'est le paysage. Les chemins furent ouverts en taillant de larges allées dans une forêt dense, et les collines et les vallées portent des noms empruntés à Jérusalem. Le terrain est ainsi devenu lui-même partie de la représentation.
Il complesso conta quarantadue cappelle, sparse in modo pittoresco sulle colline circostanti. Insieme alla basilica e al convento dei bernardini formano un insieme architettonico e paesaggistico manierista tutelato nella sua interezza.
Tra gli edifici più citati figurano la cappella della Crocifissione, costruita nel 1600 e nel 1601 e perciò una delle più antiche del parco, e la cappella dell'Ecce Homo, realizzata tra il 1605 e il 1609. Entrambe appartengono alla via della passione di Cristo.
Sul versante mariano si trovano la cappella del Cuore di Maria del 1615 e la chiesa della Dormizione della Beata Vergine Maria, costruita tra il 1615 e il 1642. La basilica stessa fu progettata da Giovanni Maria Bernardoni e costruita tra il 1603 e il 1609 sotto la direzione di Paul Baudarth.
Ciò che tiene insieme il tutto è il paesaggio. I sentieri furono tracciati aprendo ampi viali nel fitto bosco, e le colline e le valli portano nomi mutuati da Gerusalemme. Il terreno stesso è così diventato parte della rappresentazione.
El conjunto cuenta con cuarenta y dos capillas, repartidas pintorescamente por las colinas circundantes. Junto con la basílica y el convento de los bernardinos forman un conjunto arquitectónico y paisajístico manierista protegido en su totalidad.
Entre las construcciones más citadas figuran la capilla de la Crucifixión, edificada en 1600 y 1601 y por tanto una de las más antiguas del parque, y la capilla del Ecce Homo, levantada entre 1605 y 1609. Ambas pertenecen al camino de la pasión de Cristo.
Del lado mariano se encuentran la capilla del Corazón de María, de 1615, y la iglesia de la Dormición de la Santísima Virgen María, construida entre 1615 y 1642. La basílica misma fue proyectada por Giovanni Maria Bernardoni y edificada entre 1603 y 1609 bajo la dirección de Paul Baudarth.
Lo que mantiene unido el conjunto es el paisaje. Los senderos se trazaron abriendo amplias avenidas en el espeso bosque, y las colinas y los valles llevan nombres tomados de Jerusalén. El terreno se ha convertido así en parte de la representación misma.
Devotie en feestdagenKult i świętaVerehrung und FesttageDévotion et fêtesDevozione e festeDevoción y fiestas
In de Goede Week worden in Kalwaria Zebrzydowska passiespelen opgevoerd, waarbij het lijden van Christus in het landschap van het park wordt uitgebeeld. Zulke plechtigheden worden hier sinds het begin van de zeventiende eeuw geregeld gehouden, ruim vierhonderd jaar lang, en trekken pelgrims naar de heuvels rond het klooster.
Het tweede zwaartepunt in het jaar is het feest van Maria-Tenhemelopneming, waaraan het heiligdom als Mariaal bedevaartsoord bijzondere aandacht geeft. De processies volgen daarbij de kapellen van de Mariaanse weg.
Johannes Paulus II bezocht de plaats meermaals. Zijn derde pelgrimsreis naar zijn geboorteland Polen viel in de zomer van 1987. De bedevaart naar Kalwaria Zebrzydowska is voor de stad sinds haar stichting bepalend geweest, zowel voor haar ontwikkeling als voor haar economie.
W Wielkim Tygodniu odbywają się w Kalwarii Zebrzydowskiej misteria Męki Pańskiej, podczas których mękę Chrystusa przedstawia się w krajobrazie parku. Takie uroczystości odprawia się tu regularnie od początku siedemnastego wieku, przez ponad czterysta lat, i przyciągają one pielgrzymów na wzgórza wokół klasztoru.
Drugim punktem ciężkości w roku jest święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, któremu sanktuarium jako maryjne miejsce pielgrzymkowe poświęca szczególną uwagę. Procesje idą wówczas wzdłuż kaplic drogi maryjnej.
Jan Paweł II odwiedzał to miejsce wielokrotnie. Jego trzecia pielgrzymka do ojczystej Polski przypadła latem 1987 roku. Pielgrzymowanie do Kalwarii Zebrzydowskiej ma dla miasta od jego założenia znaczenie rozstrzygające, zarówno dla jego rozwoju, jak i dla gospodarki.
In der Karwoche werden in Kalwaria Zebrzydowska Passionsspiele aufgeführt, bei denen das Leiden Christi in der Landschaft des Parks dargestellt wird. Solche Feiern werden hier seit dem Beginn des siebzehnten Jahrhunderts regelmäßig gehalten, seit gut vierhundert Jahren, und ziehen Pilger auf die Hügel rund um das Kloster.
Der zweite Schwerpunkt des Jahres ist das Fest Mariä Himmelfahrt, dem das Heiligtum als marianischer Wallfahrtsort besondere Aufmerksamkeit widmet. Die Prozessionen folgen dabei den Kapellen des marianischen Weges.
Johannes Paul II. besuchte den Ort mehrfach. Seine dritte Pilgerreise in sein Geburtsland Polen fiel in den Sommer 1987. Die Wallfahrt nach Kalwaria Zebrzydowska ist für die Stadt seit ihrer Gründung bestimmend gewesen, sowohl für ihre Entwicklung als auch für ihre Wirtschaft.
Pendant la Semaine sainte, des jeux de la Passion sont donnés à Kalwaria Zebrzydowska, où la Passion du Christ est représentée dans le paysage du parc. De telles célébrations s'y tiennent régulièrement depuis le début du dix-septième siècle, depuis plus de quatre cents ans, et attirent les pèlerins sur les collines autour du couvent.
Le second temps fort de l'année est la fête de l'Assomption de la Vierge, à laquelle le sanctuaire, comme lieu de pèlerinage marial, accorde une attention particulière. Les processions suivent alors les chapelles du chemin marial.
Jean-Paul II s'est rendu plusieurs fois en ce lieu. Son troisième voyage de pèlerinage dans sa Pologne natale eut lieu durant l'été 1987. Depuis la fondation de la ville, le pèlerinage à Kalwaria Zebrzydowska a été déterminant pour elle, tant pour son développement que pour son économie.
Nella Settimana Santa a Kalwaria Zebrzydowska vanno in scena le rappresentazioni della Passione, nelle quali il patire di Cristo viene raffigurato nel paesaggio del parco. Celebrazioni di questo genere si tengono qui regolarmente dall'inizio del Seicento, da oltre quattrocento anni, e attirano pellegrini sulle colline attorno al convento.
Il secondo momento culminante dell'anno è la festa dell'Assunzione di Maria, alla quale il santuario, come luogo di pellegrinaggio mariano, dedica un'attenzione particolare. Le processioni seguono in quell'occasione le cappelle della via mariana.
Giovanni Paolo II visitò il luogo più volte. Il suo terzo viaggio di pellegrinaggio nella natia Polonia cadde nell'estate del 1987. Il pellegrinaggio a Kalwaria Zebrzydowska è stato determinante per la città fin dalla sua fondazione, tanto per il suo sviluppo quanto per la sua economia.
Durante la Semana Santa se representan en Kalwaria Zebrzydowska autos de la pasión, en los que el sufrimiento de Cristo se escenifica en el paisaje del parque. Tales celebraciones se vienen realizando aquí con regularidad desde comienzos del siglo XVII, a lo largo de más de cuatrocientos años, y atraen peregrinos a las colinas que rodean el convento.
El segundo momento culminante del año es la fiesta de la Asunción de María, a la que el santuario, como lugar de peregrinación mariana, dedica una atención particular. Las procesiones siguen entonces las capillas del camino mariano.
Juan Pablo II visitó el lugar en varias ocasiones. Su tercer viaje de peregrinación a Polonia, su país natal, tuvo lugar en el verano de 1987. La peregrinación a Kalwaria Zebrzydowska ha sido determinante para la ciudad desde su fundación, tanto para su desarrollo como para su economía.
