Rajmund uit Zduńska WolaRajmund ze Zduńskiej WoliRajmund aus Zduńska WolaRajmund, de Zduńska WolaRajmund di Zduńska WolaRajmund, de Zduńska Wola
Hij werd op 8 januari 1894 in Zduńska Wola geboren als Rajmund Kolbe, zoon van een wevergezin in het toen Russisch bestuurde deel van Polen. Het gezin was arm en diep gelovig; ook twee van zijn broers gingen het klooster in.
Volgens een overlevering die hij later zelf aan zijn moeder vertelde, zag hij als kind Maria met twee kronen, een witte en een rode, en koos hij ze allebei. Die twee kronen, zuiverheid en martelaarschap, keren tot vandaag terug op afbeeldingen van hem.
In 1907 trad hij in bij de minderbroeders conventuelen en nam hij de naam Maximiliaan aan; bij zijn eeuwige geloften kwam Maria daarbij. Hij studeerde in Rome, promoveerde in de filosofie en de theologie en werd in 1918 tot priester gewijd.
Urodził się 8 stycznia 1894 roku w Zduńskiej Woli jako Rajmund Kolbe, syn tkaczy z terenów zaboru rosyjskiego. Rodzina żyła ubogo i głęboko wierzyła; do zakonu wstąpili także dwaj jego bracia.
Według przekazu, który sam powierzył matce, jako dziecko zobaczył Maryję z dwiema koronami, białą i czerwoną, i wybrał obie. Te dwie korony, czystość i męczeństwo, do dziś powracają na jego wizerunkach.
W 1907 roku wstąpił do franciszkanów konwentualnych i przyjął imię Maksymilian; przy ślubach wieczystych doszło do niego imię Maria. Studiował w Rzymie, doktoryzował się z filozofii i teologii, a w 1918 roku przyjął święcenia kapłańskie.
Er wurde am 8. Januar 1894 in Zduńska Wola als Rajmund Kolbe geboren, Sohn einer Weberfamilie im damals russisch verwalteten Teil Polens. Das Haus war arm und tief gläubig; auch zwei seiner Brüder traten ins Kloster ein.
Einer Überlieferung zufolge, die er selbst seiner Mutter anvertraute, sah er als Kind Maria mit zwei Kronen, einer weißen und einer roten, und wählte beide. Diese beiden Kronen, Reinheit und Martyrium, kehren bis heute auf seinen Bildern wieder.
1907 trat er bei den Minderbrüdern Konventualen ein und nahm den Namen Maximilian an; bei der ewigen Profess kam Maria hinzu. Er studierte in Rom, promovierte in Philosophie und Theologie und wurde 1918 zum Priester geweiht.
Il naît le 8 janvier 1894 à Zduńska Wola sous le nom de Rajmund Kolbe, dans une famille de tisserands de la Pologne alors administrée par la Russie. La maison est pauvre et profondément croyante ; deux de ses frères entrent eux aussi au couvent.
Selon une tradition qu'il confia lui-même à sa mère, il vit enfant la Vierge portant deux couronnes, l'une blanche et l'autre rouge, et les choisit toutes les deux. Ces deux couronnes, la pureté et le martyre, reviennent aujourd'hui encore sur ses images.
En 1907 il entre chez les frères mineurs conventuels et prend le nom de Maximilien ; à la profession perpétuelle s'y ajoute celui de Marie. Il étudie à Rome, y obtient deux doctorats, en philosophie et en théologie, et est ordonné prêtre en 1918.
Nacque l'8 gennaio 1894 a Zduńska Wola come Rajmund Kolbe, figlio di una famiglia di tessitori nella parte della Polonia allora amministrata dalla Russia. La casa era povera e di fede profonda; anche due dei suoi fratelli entrarono in convento.
Secondo una tradizione che egli stesso confidò alla madre, da bambino vide la Vergine con due corone, una bianca e una rossa, e le scelse entrambe. Quelle due corone, purezza e martirio, ritornano ancora oggi nelle sue immagini.
Nel 1907 entrò tra i frati minori conventuali e prese il nome di Massimiliano; alla professione perpetua vi aggiunse quello di Maria. Studiò a Roma, dove conseguì il dottorato in filosofia e in teologia, e fu ordinato sacerdote nel 1918.
Nació el 8 de enero de 1894 en Zduńska Wola con el nombre de Rajmund Kolbe, hijo de una familia de tejedores en la parte de Polonia entonces administrada por Rusia. La casa era pobre y de fe honda; dos de sus hermanos entraron también en el convento.
Según una tradición que él mismo confió a su madre, siendo niño vio a la Virgen con dos coronas, una blanca y otra roja, y eligió las dos. Esas dos coronas, la pureza y el martirio, siguen apareciendo hoy en sus imágenes.
En 1907 entró con los franciscanos conventuales y tomó el nombre de Maximiliano; en la profesión perpetua añadió el de María. Estudió en Roma, se doctoró en filosofía y en teología y fue ordenado sacerdote en 1918.
Niepokalanów, Nagasaki en AuschwitzNiepokalanów, Nagasaki i AuschwitzNiepokalanów, Nagasaki und AuschwitzNiepokalanów, Nagasaki et AuschwitzNiepokalanów, Nagasaki e AuschwitzNiepokalanów, Nagasaki y Auschwitz
In 1917 richtte hij in Rome met een handvol medestudenten de Militia Immaculatae op, een beweging die zich onder de bescherming van de Onbevlekte stelde. Terug in Polen begon hij in 1922 het tijdschrift Rycerz Niepokalanej, dat in de jaren dertig een oplage van honderdduizenden haalde.
Voor die uitgeverij bouwde hij vanaf 1927 bij Warschau het kloosterdorp Niepokalanów, dat uitgroeide tot het grootste convent ter wereld. Van 1930 tot 1936 werkte hij in Japan, waar hij bij Nagasaki een tweede klooster stichtte; de geest van Franciscus van Assisi bleef in beide huizen zijn maatstaf.
Na de Duitse inval werd hij in februari 1941 gearresteerd en in mei naar Auschwitz gebracht, waar hij het nummer 16670 kreeg. Toen er eind juli tien mannen werden uitgekozen om in de hongerbunker te sterven, bood hij zich aan in de plaats van Franciszek Gajowniczek, die om zijn vrouw en kinderen riep. Hij stierf op 14 augustus 1941.
W 1917 roku założył w Rzymie wraz z kilkoma współbraćmi Rycerstwo Niepokalanej, ruch oddany pod opiekę Niepokalanej. Po powrocie do kraju zaczął w 1922 roku wydawać Rycerza Niepokalanej, który w latach trzydziestych osiągnął nakład liczony w setkach tysięcy.
Dla tego wydawnictwa od 1927 roku budował pod Warszawą Niepokalanów, klasztor, który stał się największym konwentem świata. W latach 1930–1936 pracował w Japonii, gdzie pod Nagasaki założył drugi dom; miarą obu pozostawał dla niego duch Franciszka z Asyżu.
Po niemieckiej napaści został aresztowany w lutym 1941 roku, a w maju przewieziony do Auschwitz, gdzie otrzymał numer 16670. Gdy pod koniec lipca wybrano dziesięciu mężczyzn na śmierć głodową, zgłosił się w zastępstwie Franciszka Gajowniczka, który wołał o żonę i dzieci. Zmarł 14 sierpnia 1941 roku.
1917 gründete er in Rom mit einigen Mitstudenten die Militia Immaculatae, eine Bewegung unter dem Schutz der Unbefleckten. Zurück in Polen begann er 1922 die Zeitschrift Rycerz Niepokalanej, die in den dreißiger Jahren eine Auflage von Hunderttausenden erreichte.
Für diesen Verlag baute er ab 1927 bei Warschau die Klosterstadt Niepokalanów, die zum größten Konvent der Welt heranwuchs. Von 1930 bis 1936 wirkte er in Japan, wo er bei Nagasaki ein zweites Haus gründete; Maßstab blieb ihm dabei der Geist des Franz von Assisi.
Nach dem deutschen Überfall wurde er im Februar 1941 verhaftet und im Mai nach Auschwitz gebracht, wo er die Nummer 16670 erhielt. Als Ende Juli zehn Männer zum Hungertod ausgewählt wurden, bot er sich an der Stelle von Franciszek Gajowniczek an, der nach Frau und Kindern rief. Er starb am 14. August 1941.
En 1917, à Rome, il fonde avec quelques compagnons d'études la Milice de l'Immaculée, un mouvement placé sous la protection de la Vierge. Rentré en Pologne, il lance en 1922 la revue Rycerz Niepokalanej, qui atteindra dans les années trente des centaines de milliers d'exemplaires.
Pour cette maison d'édition il bâtit à partir de 1927, près de Varsovie, la cité conventuelle de Niepokalanów, qui devint le plus grand couvent du monde. De 1930 à 1936 il travaille au Japon, où il fonde près de Nagasaki une seconde maison ; l'esprit de François d'Assise reste sa mesure dans les deux.
Après l'invasion allemande il est arrêté en février 1941 et conduit en mai à Auschwitz, où il reçoit le numéro 16670. Fin juillet, dix hommes sont désignés pour mourir de faim ; il se propose à la place de Franciszek Gajowniczek, qui criait le nom de sa femme et de ses enfants. Il meurt le 14 août 1941.
Nel 1917 fondò a Roma, con alcuni compagni di studi, la Milizia dell'Immacolata, un movimento posto sotto la protezione della Vergine. Tornato in Polonia, nel 1922 avviò la rivista Rycerz Niepokalanej, che negli anni trenta raggiunse tirature di centinaia di migliaia di copie.
Per quella tipografia costruì dal 1927 presso Varsavia la cittadella di Niepokalanów, divenuta il più grande convento del mondo. Dal 1930 al 1936 lavorò in Giappone, dove fondò presso Nagasaki una seconda casa; in entrambe la sua misura restò lo spirito di Francesco d'Assisi.
Dopo l'invasione tedesca fu arrestato nel febbraio 1941 e in maggio portato ad Auschwitz, dove ricevette il numero 16670. Alla fine di luglio, quando dieci uomini furono scelti per morire di fame, si offrì al posto di Franciszek Gajowniczek, che invocava la moglie e i figli. Morì il 14 agosto 1941.
En 1917 fundó en Roma, con unos compañeros de estudios, la Milicia de la Inmaculada, un movimiento puesto bajo la protección de la Virgen. De vuelta en Polonia inició en 1922 la revista Rycerz Niepokalanej, que en los años treinta alcanzó tiradas de cientos de miles de ejemplares.
Para aquella imprenta levantó desde 1927, cerca de Varsovia, la ciudad conventual de Niepokalanów, que llegó a ser el mayor convento del mundo. De 1930 a 1936 trabajó en Japón, donde fundó junto a Nagasaki una segunda casa; en ambas su medida siguió siendo el espíritu de Francisco de Asís.
Tras la invasión alemana fue detenido en febrero de 1941 y llevado en mayo a Auschwitz, donde recibió el número 16670. A finales de julio, cuando diez hombres fueron escogidos para morir de hambre, se ofreció en lugar de Franciszek Gajowniczek, que clamaba por su mujer y sus hijos. Murió el 14 de agosto de 1941.
Martelaar van de naastenliefdeMęczennik miłości bliźniegoMärtyrer der NächstenliebeMartyr de la charitéMartire della caritàMártir de la caridad
Paus Paulus VI verklaarde hem in 1971 zalig. Op 10 oktober 1982 werd hij door Johannes Paulus II heilig verklaard, uitdrukkelijk als martelaar van de naastenliefde; Gajowniczek was daarbij zelf op het Sint-Pietersplein aanwezig.
Hij wordt aangeroepen door gevangenen en hun families, door journalisten en uitgevers en door radioamateurs, want hij bezat zelf een zendvergunning. In Polen geldt hij bovendien als een van de grote getuigen van de twintigste eeuw.
Niepokalanów is uitgegroeid tot een drukbezocht heiligdom, en in Auschwitz wordt de kelder van blok 11 waarin hij stierf nog altijd door pelgrims bezocht. Talloze parochies in Polen, Duitsland en Italië dragen zijn naam.
Papież Paweł VI beatyfikował go w 1971 roku. 10 października 1982 roku Jan Paweł II kanonizował go wyraźnie jako męczennika miłości; na placu Świętego Piotra obecny był wtedy sam Gajowniczek.
Wzywają go więźniowie i ich rodziny, dziennikarze i wydawcy, a także krótkofalowcy, bo sam posiadał licencję nadawcy. W Polsce uchodzi ponadto za jednego z największych świadków dwudziestego wieku.
Niepokalanów stał się licznie odwiedzanym sanktuarium, a w Auschwitz pielgrzymi wciąż schodzą do podziemi bloku 11, gdzie umierał. Jego imię noszą setki parafii w Polsce, Niemczech i we Włoszech.
Papst Paul VI. sprach ihn 1971 selig. Am 10. Oktober 1982 sprach Johannes Paul II. ihn ausdrücklich als Märtyrer der Liebe heilig; Gajowniczek stand dabei selbst auf dem Petersplatz.
Angerufen wird er von Gefangenen und ihren Angehörigen, von Journalisten und Verlegern und von Funkamateuren, denn er besaß selbst eine Sendelizenz. In Polen gilt er darüber hinaus als einer der großen Zeugen des zwanzigsten Jahrhunderts.
Niepokalanów ist zu einem vielbesuchten Heiligtum geworden, und in Auschwitz steigen Pilger noch immer in den Keller von Block 11 hinab, in dem er starb. Zahllose Pfarreien in Polen, Deutschland und Italien tragen seinen Namen.
Le pape Paul VI le béatifia en 1971. Le 10 octobre 1982, Jean-Paul II le canonisa expressément comme martyr de la charité ; Gajowniczek se tenait ce jour-là sur la place Saint-Pierre.
On l'invoque chez les prisonniers et leurs familles, chez les journalistes et les éditeurs, et chez les radioamateurs, car il détenait lui-même une licence d'émission. En Pologne il passe en outre pour l'un des grands témoins du vingtième siècle.
Niepokalanów est devenu un sanctuaire très fréquenté, et à Auschwitz les pèlerins descendent toujours dans le sous-sol du bloc 11 où il mourut. D'innombrables paroisses de Pologne, d'Allemagne et d'Italie portent son nom.
Papa Paolo VI lo proclamò beato nel 1971. Il 10 ottobre 1982 Giovanni Paolo II lo canonizzò esplicitamente come martire della carità; quel giorno Gajowniczek era in piazza San Pietro.
Lo invocano i carcerati e le loro famiglie, i giornalisti e gli editori e i radioamatori, perché egli stesso possedeva una licenza di trasmissione. In Polonia è inoltre considerato uno dei grandi testimoni del Novecento.
Niepokalanów è diventato un santuario molto frequentato, e ad Auschwitz i pellegrini scendono ancora nel seminterrato del blocco 11 dove morì. Innumerevoli parrocchie in Polonia, Germania e Italia portano il suo nome.
El papa Pablo VI lo beatificó en 1971. El 10 de octubre de 1982 Juan Pablo II lo canonizó expresamente como mártir de la caridad; aquel día Gajowniczek estaba en la plaza de San Pedro.
Lo invocan los presos y sus familias, los periodistas y editores y los radioaficionados, pues él mismo tuvo licencia de emisión. En Polonia se le tiene además por uno de los grandes testigos del siglo veinte.
Niepokalanów se ha convertido en un santuario muy visitado, y en Auschwitz los peregrinos siguen bajando al sótano del bloque 11 donde murió. Innumerables parroquias de Polonia, Alemania e Italia llevan su nombre.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, représentation et dévotionMemoria, iconografia e devozioneFiesta, iconografía y devoción
Zijn feestdag valt op 14 augustus, de vooravond van Maria-Tenhemelopneming. In Polen krijgt die dag in veel parochies een eigen viering, met een bedevaart naar Niepokalanów als hoogtepunt.
Op afbeeldingen draagt hij de franciscaanse pij en zijn ronde bril, vaak samen met het gestreepte kamppak en het nummer 16670. Daarnaast ziet u prikkeldraad, de witte en de rode kroon en bijna altijd een Mariamedaille, het teken van de Militia Immaculatae.
Wie hem thuis of op zak bij zich wil houden, kiest meestal een klein beeld, een icoon of een medaille naast de Wonderdadige Medaille. In de Kolbe-collectie staan beelden, medailles, gebedskaarten en rozenkransen bij elkaar.
Jego wspomnienie przypada 14 sierpnia, w wigilię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W Polsce dzień ten ma w wielu parafiach osobną oprawę, a jego szczytem jest piesza pielgrzymka do Niepokalanowa.
Na wizerunkach nosi habit franciszkański i okrągłe okulary, często razem z obozowym pasiakiem i numerem 16670. Obok widać drut kolczasty, białą i czerwoną koronę oraz niemal zawsze medalik maryjny, znak Rycerstwa Niepokalanej.
Kto chce mieć go przy sobie w domu albo w kieszeni, wybiera zwykle małą figurę, obraz lub medalik obok Cudownego Medalika. W kolekcji świętego Maksymiliana Kolbego zebrane są figury, medaliki, obrazki i różańce.
Sein Gedenktag ist der 14. August, der Vorabend von Mariä Aufnahme in den Himmel. In Polen wird dieser Tag in vielen Pfarreien eigens begangen, mit der Fußwallfahrt nach Niepokalanów als Höhepunkt.
Auf Bildern trägt er den Franziskanerhabit und seine runde Brille, oft zusammen mit der gestreiften Häftlingskleidung und der Nummer 16670. Daneben sieht man Stacheldraht, die weiße und die rote Krone und fast immer eine Marienmedaille, das Zeichen der Militia Immaculatae.
Wer ihn zu Hause oder in der Tasche bei sich haben will, wählt meist eine kleine Figur, ein Bild oder eine Medaille neben der Wundertätigen Medaille. In der Kollektion des heiligen Maximilian Kolbe stehen Figuren, Medaillen, Gebetsbilder und Rosenkränze beieinander.
Sa fête tombe le 14 août, veille de l'Assomption. En Pologne, beaucoup de paroisses lui donnent ce jour-là une célébration propre, dont le sommet est le pèlerinage à pied jusqu'à Niepokalanów.
Sur les images il porte la bure franciscaine et ses lunettes rondes, souvent avec la tenue rayée du camp et le numéro 16670. On y voit encore des barbelés, la couronne blanche et la couronne rouge, et presque toujours une médaille mariale, signe de la Milice de l'Immaculée.
Pour le garder chez soi ou dans la poche, on choisit d'ordinaire une petite statue, une image ou une médaille à côté de la Médaille miraculeuse. La collection saint Maximilien Kolbe réunit statues, médailles, images de prière et chapelets.
La sua memoria cade il 14 agosto, vigilia dell'Assunzione. In Polonia molte parrocchie le danno una celebrazione propria, il cui culmine è il pellegrinaggio a piedi verso Niepokalanów.
Nelle immagini indossa il saio francescano e i suoi occhiali tondi, spesso insieme alla divisa a righe del campo e al numero 16670. Accanto si vedono il filo spinato, la corona bianca e quella rossa e quasi sempre una medaglia mariana, segno della Milizia dell'Immacolata.
Chi desidera tenerlo con sé in casa o in tasca sceglie di solito una piccola statua, un'immagine o una medaglia accanto alla Medaglia Miracolosa. Nella collezione di San Massimiliano Kolbe si trovano statue, medaglie, immaginette e rosari.
Su fiesta cae el 14 de agosto, víspera de la Asunción. En Polonia muchas parroquias le dan ese día una celebración propia, cuya cumbre es la peregrinación a pie hasta Niepokalanów.
En las imágenes viste el hábito franciscano y sus gafas redondas, a menudo junto al uniforme rayado del campo y el número 16670. Se ven además el alambre de espino, la corona blanca y la roja y casi siempre una medalla mariana, señal de la Milicia de la Inmaculada.
Quien quiere tenerlo consigo en casa o en el bolsillo elige normalmente una imagen pequeña, una estampa o una medalla junto a la Medalla Milagrosa. En la colección de San Maximiliano Kolbe se reúnen imágenes, medallas, estampas y rosarios.
