VelehradVelehradVelehradVelehradVelehradVelehrad

De oudste laag van de geschiedenis is die van Groot-Moravië. In 863 kwamen de broers Constantijn, later Cyrillus genoemd, en Methodius als missionarissen naar dit gebied. Hun werk gaf de streek een blijvende betekenis; de latere naam Velehrad verwijst naar Veligrad, het oude centrum van dat rijk.

In 1205 stichtte markgraaf Vladislav Jindřich hier een cisterciënzerklooster, samen met zijn broer Přemysl Otakar I en bisschop Robert van Olomouc. Twaalf monniken vestigden zich bij het dorp Veligrad, het huidige Staré Město. Het was de eerste cisterciënzerabdij van Moravië en was bedoeld als grafkerk van de Moravische markgraven.

De bouw van de kerk begon omstreeks 1210 tot 1215. In 1228 werd zij ingewijd. Het romaanse kloostercomplex kwam in de eerste helft van de dertiende eeuw gereed.

In 1421 verwoestten de hussieten het klooster. Abt Eckardt van Schwoben liet tussen 1587 en 1592 herstelwerk uitvoeren, maar de Dertigjarige Oorlog bracht opnieuw grote schade. Een brand in 1681 beschadigde delen van het complex zwaar.

Tussen 1685 en 1735 kreeg het geheel zijn huidige aanzien naar ontwerpen van Giovanni Pietro Tencalla. De kerk werd daarbij ingrijpend verbouwd in vroegbarokke vormen. In 1784 hief keizer Jozef II de abdij op.

In 1890 namen de jezuïeten het complex over en richtten er een school in. Paus Pius XI verleende de kerk de titel basilica minor; de meeste bronnen noemen daarvoor het jaar 1927. In 1932 werd het medepatronaat van Cyrillus en Methodius officieel toegevoegd.

Het communistische bewind sloot het gymnasium in 1950. In 1985 vond een grote nationale bedevaart plaats, waarbij paus Johannes Paulus II de Gouden Roos aan Velehrad schonk. In 1990 bezocht hij het oord zelf. De jezuïeten heropenden de school in 2001.

Najstarszą warstwą tych dziejów są Wielkie Morawy. W 863 roku przybyli tu jako misjonarze bracia Konstantyn, nazwany później Cyrylem, i Metody. Ich dzieło nadało okolicy trwałe znaczenie; późniejsza nazwa Velehrad odsyła do Veligradu, dawnego ośrodka tamtego państwa.

W 1205 roku margrabia Vladislav Jindřich założył tu klasztor cystersów, wspólnie z bratem Przemysłem Ottokarem I i biskupem ołomunieckim Robertem. Dwunastu mnichów osiadło przy wsi Veligrad, dzisiejszym Starém Městě. Było to pierwsze opactwo cysterskie na Morawach, pomyślane jako kościół grobowy margrabiów morawskich.

Budowę kościoła rozpoczęto mniej więcej w latach od 1210 do 1215. W 1228 roku został poświęcony. Romański zespół klasztorny ukończono w pierwszej połowie XIII wieku.

W 1421 roku husyci zniszczyli klasztor. Opat Eckardt ze Schwoben kazał w latach od 1587 do 1592 przeprowadzić prace naprawcze, ale wojna trzydziestoletnia przyniosła ponowne wielkie szkody. Pożar w 1681 roku ciężko uszkodził części zespołu.

W latach od 1685 do 1735 całość otrzymała dzisiejszą postać według projektów Giovanniego Pietra Tencalli. Kościół gruntownie przy tym przebudowano we wczesnobarokowych formach. W 1784 roku cesarz Józef II skasował opactwo.

W 1890 roku zespół przejęli jezuici i urządzili w nim szkołę. Papież Pius XI nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej; większość źródeł podaje przy tym rok 1927. W 1932 roku oficjalnie dodano współpatronat Cyryla i Metodego.

Władza komunistyczna zamknęła gimnazjum w 1950 roku. W 1985 roku odbyła się wielka pielgrzymka narodowa, podczas której papież Jan Paweł II ofiarował Velehradowi Złotą Różę. W 1990 roku odwiedził to miejsce osobiście. Jezuici otworzyli szkołę na nowo w 2001 roku.

Die älteste Schicht der Geschichte ist die Großmährens. 863 kamen die Brüder Konstantin, später Kyrill genannt, und Method als Missionare in dieses Gebiet. Ihr Wirken gab der Landschaft eine bleibende Bedeutung; der spätere Name Velehrad verweist auf Veligrad, das alte Zentrum jenes Reiches.

1205 gründete Markgraf Vladislav Jindřich hier ein Zisterzienserkloster, gemeinsam mit seinem Bruder Přemysl Otakar I. und Bischof Robert von Olmütz. Zwölf Mönche ließen sich beim Dorf Veligrad nieder, dem heutigen Staré Město. Es war die erste Zisterzienserabtei Mährens und als Grabkirche der mährischen Markgrafen gedacht.

Der Bau der Kirche begann etwa 1210 bis 1215. 1228 wurde sie geweiht. Die romanische Klosteranlage war in der ersten Hälfte des dreizehnten Jahrhunderts fertig.

1421 zerstörten die Hussiten das Kloster. Abt Eckardt von Schwoben ließ zwischen 1587 und 1592 Instandsetzungen ausführen, doch der Dreißigjährige Krieg brachte erneut großen Schaden. Ein Brand im Jahr 1681 beschädigte Teile der Anlage schwer.

Zwischen 1685 und 1735 erhielt das Ganze sein heutiges Aussehen nach Entwürfen von Giovanni Pietro Tencalla. Die Kirche wurde dabei tiefgreifend in frühbarocken Formen umgebaut. 1784 hob Kaiser Joseph II. die Abtei auf.

1890 übernahmen die Jesuiten die Anlage und richteten dort eine Schule ein. Papst Pius XI. verlieh der Kirche den Titel Basilica minor; die meisten Quellen nennen dafür das Jahr 1927. 1932 wurde das Mitpatronat von Kyrill und Method offiziell hinzugefügt.

Das kommunistische Regime schloss das Gymnasium 1950. 1985 fand eine große nationale Wallfahrt statt, bei der Papst Johannes Paul II. Velehrad die Goldene Rose schenkte. 1990 besuchte er den Ort selbst. Die Jesuiten eröffneten die Schule 2001 wieder.

La couche la plus ancienne de cette histoire est celle de la Grande-Moravie. En 863, les frères Constantin, appelé plus tard Cyrille, et Méthode arrivèrent dans la région comme missionnaires. Leur œuvre lui donna une portée durable ; le nom ultérieur de Velehrad renvoie à Veligrad, l'ancien centre de cet empire.

En 1205, le margrave Vladislav Jindřich fonda ici un monastère cistercien, avec son frère Přemysl Otakar Ier et l'évêque Robert d'Olomouc. Douze moines s'établirent près du village de Veligrad, l'actuelle Staré Město. C'était la première abbaye cistercienne de Moravie, destinée à servir d'église funéraire aux margraves de Moravie.

La construction de l'église commença vers 1210-1215. Elle fut consacrée en 1228. L'ensemble conventuel roman fut achevé dans la première moitié du treizième siècle.

En 1421, les hussites détruisirent le monastère. L'abbé Eckardt von Schwoben fit exécuter des travaux de restauration entre 1587 et 1592, mais la guerre de Trente Ans causa de nouveaux dégâts considérables. Un incendie, en 1681, endommagea gravement certaines parties du complexe.

Entre 1685 et 1735, l'ensemble prit son aspect actuel sur des projets de Giovanni Pietro Tencalla. L'église fut à cette occasion profondément remaniée dans des formes du baroque primitif. En 1784, l'empereur Joseph II supprima l'abbaye.

En 1890, les jésuites reprirent le complexe et y installèrent une école. Le pape Pie XI accorda à l'église le titre de basilique mineure ; la plupart des sources indiquent pour cela l'année 1927. En 1932, le copatronage de Cyrille et Méthode fut officiellement ajouté.

Le régime communiste ferma le lycée en 1950. En 1985 eut lieu un grand pèlerinage national, à l'occasion duquel le pape Jean-Paul II offrit la Rose d'or à Velehrad. En 1990, il se rendit lui-même sur les lieux. Les jésuites ont rouvert l'école en 2001.

Lo strato più antico della storia è quello della Grande Moravia. Nell'863 i fratelli Costantino, poi chiamato Cirillo, e Metodio giunsero come missionari in questo territorio. La loro opera diede alla regione un significato duraturo; il nome successivo Velehrad rimanda a Veligrad, l'antico centro di quel regno.

Nel 1205 il margravio Vladislav Jindřich vi fondò un monastero cistercense, insieme al fratello Přemysl Otakar I e al vescovo Roberto di Olomouc. Dodici monaci si stabilirono presso il villaggio di Veligrad, l'odierna Staré Město. Era la prima abbazia cistercense della Moravia ed era destinata a essere la chiesa sepolcrale dei margravi moravi.

La costruzione della chiesa cominciò intorno al 1210-1215. Nel 1228 fu consacrata. Il complesso monastico romanico fu completato nella prima metà del Duecento.

Nel 1421 gli ussiti distrussero il monastero. L'abate Eckardt von Schwoben fece eseguire lavori di restauro tra il 1587 e il 1592, ma la guerra dei Trent'anni causò di nuovo gravi danni. Un incendio nel 1681 danneggiò pesantemente parti del complesso.

Tra il 1685 e il 1735 l'insieme assunse l'aspetto attuale su progetto di Giovanni Pietro Tencalla. La chiesa fu allora profondamente trasformata in forme del primo barocco. Nel 1784 l'imperatore Giuseppe II soppresse l'abbazia.

Nel 1890 i gesuiti rilevarono il complesso e vi aprirono una scuola. Papa Pio XI conferì alla chiesa il titolo di basilica minore; la maggior parte delle fonti indica per questo l'anno 1927. Nel 1932 fu aggiunto ufficialmente il compatronato di Cirillo e Metodio.

Il regime comunista chiuse il ginnasio nel 1950. Nel 1985 si tenne un grande pellegrinaggio nazionale, in occasione del quale papa Giovanni Paolo II donò a Velehrad la Rosa d'Oro. Nel 1990 visitò il luogo di persona. I gesuiti hanno riaperto la scuola nel 2001.

El estrato más antiguo de esta historia es el de la Gran Moravia. En 863 llegaron a esta región como misioneros los hermanos Constantino, más tarde llamado Cirilo, y Metodio. Su obra dio a la comarca un significado duradero; el nombre posterior de Velehrad remite a Veligrad, el antiguo centro de aquel reino.

En 1205 el margrave Vladislav Jindřich fundó aquí un monasterio cisterciense, junto con su hermano Přemysl Otakar I y el obispo Roberto de Olomouc. Doce monjes se establecieron junto a la aldea de Veligrad, la actual Staré Město. Fue la primera abadía cisterciense de Moravia y estaba destinada a servir de panteón de los margraves moravos.

Las obras de la iglesia comenzaron hacia 1210 o 1215. En 1228 fue consagrada. El conjunto monástico románico quedó terminado en la primera mitad del siglo XIII.

En 1421 los husitas destruyeron el monasterio. El abad Eckardt von Schwoben mandó hacer obras de reparación entre 1587 y 1592, pero la guerra de los Treinta Años causó de nuevo grandes daños. Un incendio en 1681 dañó gravemente parte del conjunto.

Entre 1685 y 1735 el conjunto adquirió su aspecto actual según los proyectos de Giovanni Pietro Tencalla. La iglesia se reformó a fondo en formas del barroco temprano. En 1784 el emperador José II suprimió la abadía.

En 1890 los jesuitas se hicieron cargo del conjunto y establecieron en él un colegio. El papa Pío XI concedió a la iglesia el título de basílica menor; la mayoría de las fuentes dan para ello el año 1927. En 1932 se añadió oficialmente el copatronazgo de Cirilo y Metodio.

El régimen comunista cerró el instituto en 1950. En 1985 tuvo lugar una gran peregrinación nacional, en la que el papa Juan Pablo II concedió a Velehrad la Rosa de Oro. En 1990 visitó él mismo el lugar. Los jesuitas reabrieron el colegio en 2001.

Velehrad is in de eerste plaats een gedachtenisplaats. Vereerd worden Cyrillus en Methodius, de broers uit Thessaloniki die in 863 naar Groot-Moravië kwamen en er de liturgie in de Slavische taal invoerden. Zij worden zowel in de rooms-katholieke als in de orthodoxe kerk als heiligen vereerd.

Het oord bewaart geen beroemd genadebeeld. Wat het samenbindt, is de herinnering aan die missie en de overtuiging dat hier de wortels van het christendom in de Tsjechische landen liggen.

De kerk zelf is gewijd aan de Tenhemelopneming van Maria. In 1932 werd het patronaat van Cyrillus en Methodius daaraan toegevoegd, zodat de titel de beide lijnen van de verering verenigt.

Een bijzonder bezit is de Gouden Roos die paus Johannes Paulus II aan Velehrad schonk. Het was een van de weinige rozen die hij tijdens zijn pontificaat verleende. In de voorhof herinnert bovendien een kruis met zijn wapen aan zijn bezoek van 1990.

Velehrad jest przede wszystkim miejscem pamięci. Czczeni są tu Cyryl i Metody, bracia z Tesaloniki, którzy przybyli w 863 roku na Wielkie Morawy i wprowadzili liturgię w języku słowiańskim. Za świętych uznają ich zarówno Kościół rzymskokatolicki, jak i Kościół prawosławny.

Miejsce to nie przechowuje żadnej sławnej figury łaskami słynącej. Spaja je pamięć o tamtej misji i przekonanie, że tu właśnie tkwią korzenie chrześcijaństwa w ziemiach czeskich.

Sam kościół jest poświęcony Wniebowzięciu Najświętszej Marii Panny. W 1932 roku dołączono do tego patronat Cyryla i Metodego, tak że tytuł łączy oba nurty kultu.

Szczególnym dobrem jest Złota Róża, którą papież Jan Paweł II ofiarował Velehradowi. Była to jedna z nielicznych róż, jakie przyznał podczas swojego pontyfikatu. Na dziedzińcu przed kościołem o jego wizycie z 1990 roku przypomina ponadto krzyż z papieskim herbem.

Velehrad ist in erster Linie ein Gedächtnisort. Verehrt werden Kyrill und Method, die Brüder aus Thessaloniki, die 863 nach Großmähren kamen und dort die Liturgie in slawischer Sprache einführten. Sie werden sowohl in der römisch-katholischen als auch in der orthodoxen Kirche als Heilige verehrt.

Der Ort bewahrt kein berühmtes Gnadenbild. Was ihn zusammenhält, ist die Erinnerung an jene Mission und die Überzeugung, dass hier die Wurzeln des Christentums in den böhmischen Ländern liegen.

Die Kirche selbst ist Mariä Himmelfahrt geweiht. 1932 kam das Patronat von Kyrill und Method hinzu, sodass der Titel beide Linien der Verehrung vereint.

Ein besonderer Besitz ist die Goldene Rose, die Papst Johannes Paul II. Velehrad schenkte. Sie war eine der wenigen Rosen, die er während seines Pontifikats verlieh. Im Vorhof erinnert überdies ein Kreuz mit seinem Wappen an seinen Besuch von 1990.

Velehrad est avant tout un lieu de mémoire. On y vénère Cyrille et Méthode, les frères de Thessalonique qui arrivèrent en Grande-Moravie en 863 et y introduisirent la liturgie en langue slave. Ils sont honorés comme saints tant dans l'Église catholique romaine que dans l'Église orthodoxe.

Le lieu ne conserve pas de statue miraculeuse célèbre. Ce qui le tient ensemble, c'est le souvenir de cette mission et la conviction que là se trouvent les racines du christianisme dans les pays tchèques.

L'église elle-même est dédiée à l'Assomption de Marie. En 1932 s'y ajouta le patronage de Cyrille et Méthode, de sorte que le titre réunit les deux lignes de la dévotion.

Un bien singulier est la Rose d'or que le pape Jean-Paul II offrit à Velehrad. Elle fut l'une des rares roses qu'il accorda durant son pontificat. Dans le parvis, une croix portant ses armes rappelle en outre sa visite de 1990.

Velehrad è anzitutto un luogo della memoria. Si venerano Cirillo e Metodio, i fratelli di Tessalonica che nell'863 giunsero nella Grande Moravia e vi introdussero la liturgia in lingua slava. Sono venerati come santi sia nella Chiesa cattolica romana sia in quella ortodossa.

Il luogo non custodisce una celebre immagine miracolosa. Ciò che lo tiene insieme è il ricordo di quella missione e la convinzione che qui affondino le radici del cristianesimo nelle terre ceche.

La chiesa stessa è dedicata all'Assunzione di Maria. Nel 1932 vi fu aggiunto il patronato di Cirillo e Metodio, così che il titolo unisce i due filoni della venerazione.

Un bene particolare è la Rosa d'Oro che papa Giovanni Paolo II donò a Velehrad. Fu una delle poche rose da lui concesse durante il pontificato. Nel piazzale antistante una croce con il suo stemma ricorda inoltre la sua visita del 1990.

Velehrad es ante todo un lugar de memoria. Se venera a Cirilo y Metodio, los hermanos de Tesalónica que llegaron a la Gran Moravia en 863 e introdujeron allí la liturgia en lengua eslava. Uno y otro son venerados como santos tanto en la Iglesia católica como en la ortodoxa.

El lugar no guarda ninguna imagen milagrosa célebre. Lo que lo mantiene unido es el recuerdo de aquella misión y la convicción de que aquí están las raíces del cristianismo en las tierras checas.

La iglesia está dedicada a la Asunción de María. En 1932 se le añadió el patronazgo de Cirilo y Metodio, de modo que el título reúne las dos líneas de la veneración.

Una posesión singular es la Rosa de Oro que el papa Juan Pablo II concedió a Velehrad. Fue una de las pocas rosas que otorgó durante su pontificado. En el atrio, además, una cruz con su escudo recuerda su visita de 1990.

De basiliek is het middelpunt van het dorp. De oorspronkelijke romaans-gotische kerk was negenennegentig meter lang en had de vorm van een Latijns kruis met vijf apsissen aan de oostzijde. Zij behoorde daarmee tot de grootste kerken van haar tijd in de regio.

Na de brand van 1681 werd het gebouw ingrijpend verkort tot zesentachtig meter. Het kreeg twee nieuwe torens en een koepel op de plaats van de oude vieringtoren. Langs de zijbeuken liggen veertien kapellen, waarvan er tien een altaar en een grafkelder hebben.

Onder de kerk en de kloostergebouwen bevinden zich de funderingen van het dertiende-eeuwse cisterciënzerklooster. Daar ziet u een lapidarium met overwegend laatromaanse bouwfragmenten en een barokke crypte. Deze ondergrondse ruimten zijn sinds 1937 voor bezoekers toegankelijk.

In de kloostervleugels, waar nu het Stojanovo gymnasium en het Vincentinum zijn gehuisvest, ligt de Sala terrena, een zaal met barokke fresco's.

Tegenover het klooster staat een barokke Mariazuil uit 1676; in 1705 werden er vier heiligenbeelden aan toegevoegd. Vlakbij ligt de Cyrilka, de kerk van de Verschijning van de Heer. Dit dertiende-eeuwse gebouw werd in 1863 in neogotische vormen hersteld en bezit een iconostase.

Voor de basiliek ligt een ruime voorhof. Daar staat het kruis met het wapen van paus Johannes Paulus II, geplaatst na zijn bezoek van 1990. In de kerk wordt de Gouden Roos bewaard die hij aan Velehrad schonk.

In de omgeving treft u nog enkele kleine kapellen aan, waaronder die van de heilige Vendelinus met een beeld van F. Hirnl en die van Johannes Nepomuk uit 1715, bij de brug over de Salaška.

Bazylika jest środkiem wsi. Pierwotny kościół romańsko-gotycki miał dziewięćdziesiąt dziewięć metrów długości i kształt krzyża łacińskiego z pięcioma absydami od wschodu. Należał tym samym do największych świątyń swoich czasów w regionie.

Po pożarze w 1681 roku budowlę mocno skrócono, do osiemdziesięciu sześciu metrów. Otrzymała dwie nowe wieże i kopułę w miejscu dawnej wieży nad skrzyżowaniem naw. Wzdłuż naw bocznych leży czternaście kaplic, z których dziesięć ma ołtarz i kryptę grobową.

Pod kościołem i zabudowaniami klasztornymi znajdują się fundamenty trzynastowiecznego klasztoru cystersów. Zobaczą tam Państwo lapidarium z przewagą późnoromańskich fragmentów architektonicznych oraz barokową kryptę. Te podziemne przestrzenie są dostępne dla zwiedzających od 1937 roku.

W skrzydłach klasztornych, gdzie mieszczą się dziś gimnazjum Stojanovo i Vincentinum, leży Sala terrena, sala z barokowymi freskami.

Naprzeciw klasztoru stoi barokowa kolumna maryjna z 1676 roku; w 1705 roku dodano do niej cztery figury świętych. Nieopodal leży Cyrilka, kościół Objawienia Pańskiego. Ta trzynastowieczna budowla została w 1863 roku odnowiona w formach neogotyckich i ma ikonostas.

Przed bazyliką rozciąga się obszerny dziedziniec. Stoi na nim krzyż z herbem papieża Jana Pawła II, ustawiony po jego wizycie w 1990 roku. W kościele przechowuje się Złotą Różę, którą ofiarował Velehradowi.

W okolicy napotkają Państwo jeszcze kilka niewielkich kaplic, wśród nich kaplicę świętego Wendelina z figurą F. Hirnla oraz kaplicę świętego Jana Nepomucena z 1715 roku, przy moście na rzece Salaška.

Die Basilika ist der Mittelpunkt des Ortes. Die ursprüngliche romanisch-gotische Kirche war neunundneunzig Meter lang und hatte die Form eines lateinischen Kreuzes mit fünf Apsiden an der Ostseite. Sie gehörte damit zu den größten Kirchen ihrer Zeit in der Region.

Nach dem Brand von 1681 wurde das Gebäude erheblich auf sechsundachtzig Meter verkürzt. Es erhielt zwei neue Türme und eine Kuppel an der Stelle des alten Vierungsturms. An den Seitenschiffen liegen vierzehn Kapellen, von denen zehn einen Altar und eine Gruft besitzen.

Unter der Kirche und den Klostergebäuden befinden sich die Fundamente des Zisterzienserklosters aus dem dreizehnten Jahrhundert. Dort sehen Sie ein Lapidarium mit überwiegend spätromanischen Bauteilen und eine barocke Krypta. Diese unterirdischen Räume sind seit 1937 für Besucher zugänglich.

In den Klosterflügeln, in denen heute das Stojan-Gymnasium und das Vincentinum untergebracht sind, liegt die Sala terrena, ein Saal mit barocken Fresken.

Gegenüber dem Kloster steht eine barocke Mariensäule von 1676; 1705 kamen vier Heiligenfiguren hinzu. In der Nähe liegt die Cyrilka, die Kirche der Erscheinung des Herrn. Dieser Bau des dreizehnten Jahrhunderts wurde 1863 in neugotischen Formen wiederhergestellt und besitzt eine Ikonostase.

Vor der Basilika liegt ein weiter Vorhof. Dort steht das Kreuz mit dem Wappen von Papst Johannes Paul II., aufgestellt nach seinem Besuch von 1990. In der Kirche wird die Goldene Rose aufbewahrt, die er Velehrad schenkte.

In der Umgebung finden Sie noch einige kleine Kapellen, darunter jene des heiligen Wendelin mit einer Figur von F. Hirnl und jene des Johannes Nepomuk von 1715 an der Brücke über die Salaška.

La basilique est le centre du village. L'église romano-gothique d'origine mesurait quatre-vingt-dix-neuf mètres de long et avait la forme d'une croix latine avec cinq absides du côté est. Elle comptait ainsi parmi les plus grandes églises de son temps dans la région.

Après l'incendie de 1681, l'édifice fut fortement raccourci, jusqu'à quatre-vingt-six mètres. Il reçut deux tours nouvelles et une coupole à l'emplacement de l'ancienne tour de croisée. Le long des bas-côtés s'ouvrent quatorze chapelles, dont dix possèdent un autel et un caveau.

Sous l'église et les bâtiments conventuels se trouvent les fondations du monastère cistercien du treizième siècle. Vous y verrez un lapidaire composé surtout de fragments architecturaux du roman tardif, ainsi qu'une crypte baroque. Ces espaces souterrains sont accessibles aux visiteurs depuis 1937.

Dans les ailes conventuelles, qui abritent aujourd'hui le lycée Stojanovo et le Vincentinum, se trouve la Sala terrena, une salle ornée de fresques baroques.

Face au monastère se dresse une colonne mariale baroque de 1676 ; quatre statues de saints y furent ajoutées en 1705. Non loin se trouve la Cyrilka, l'église de l'Apparition du Seigneur. Cet édifice du treizième siècle fut restauré en 1863 dans des formes néogothiques et possède une iconostase.

Devant la basilique s'étend un vaste parvis. On y voit la croix aux armes du pape Jean-Paul II, érigée après sa visite de 1990. L'église conserve la Rose d'or qu'il offrit à Velehrad.

Aux alentours, vous rencontrerez encore quelques petites chapelles, dont celle de saint Wendelin, avec une statue de F. Hirnl, et celle de saint Jean Népomucène, de 1715, près du pont sur la Salaška.

La basilica è il centro del paese. La chiesa romanico-gotica originaria era lunga novantanove metri e aveva la forma di una croce latina con cinque absidi sul lato orientale. Era così tra le chiese più grandi della regione nel suo tempo.

Dopo l'incendio del 1681 l'edificio fu notevolmente accorciato, fino a ottantasei metri. Ricevette due nuove torri e una cupola al posto dell'antica torre sulla crociera. Lungo le navate laterali si aprono quattordici cappelle, dieci delle quali con un altare e una cripta sepolcrale.

Sotto la chiesa e gli edifici conventuali si trovano le fondamenta del monastero cistercense del Duecento. Vi trova un lapidario con frammenti architettonici in prevalenza tardoromanici e una cripta barocca. Questi ambienti sotterranei sono accessibili ai visitatori dal 1937.

Nelle ali del monastero, dove hanno oggi sede il ginnasio Stojanovo e il Vincentinum, si trova la Sala terrena, una sala con affreschi barocchi.

Di fronte al monastero si erge una colonna mariana barocca del 1676; nel 1705 vi furono aggiunte quattro statue di santi. Poco distante sorge la Cyrilka, la chiesa dell'Epifania del Signore. Questo edificio del Duecento fu restaurato in forme neogotiche nel 1863 e possiede un'iconostasi.

Davanti alla basilica si apre un ampio piazzale. Vi sorge la croce con lo stemma di papa Giovanni Paolo II, collocata dopo la sua visita del 1990. Nella chiesa si conserva la Rosa d'Oro che egli donò a Velehrad.

Nei dintorni trova ancora alcune piccole cappelle, tra cui quella di san Vendelino con una statua di F. Hirnl e quella di san Giovanni Nepomuceno del 1715, presso il ponte sulla Salaška.

La basílica es el centro del pueblo. La iglesia románico-gótica original medía noventa y nueve metros de largo y tenía forma de cruz latina con cinco ábsides en el lado oriental. Era así uno de los mayores templos de su tiempo en la región.

Tras el incendio de 1681 el edificio se acortó notablemente, hasta los ochenta y seis metros. Recibió dos torres nuevas y una cúpula en el lugar de la vieja torre del crucero. A lo largo de las naves laterales se abren catorce capillas, diez de las cuales tienen altar y cripta.

Bajo la iglesia y los edificios conventuales se conservan los cimientos del monasterio cisterciense del siglo XIII. Allí verá usted un lapidario con fragmentos arquitectónicos en su mayoría tardorrománicos y una cripta barroca. Estos espacios subterráneos están abiertos a los visitantes desde 1937.

En las alas del monasterio, donde hoy se alojan el instituto Stojanovo y el Vincentinum, se encuentra la Sala terrena, un salón con frescos barrocos.

Frente al monasterio se alza una columna mariana barroca de 1676; en 1705 se le añadieron cuatro figuras de santos. Muy cerca está la Cyrilka, la iglesia de la Epifanía del Señor. Este edificio del siglo XIII se restauró en 1863 en formas neogóticas y posee un iconostasio.

Ante la basílica se extiende un amplio atrio. Allí se alza la cruz con el escudo del papa Juan Pablo II, colocada después de su visita de 1990. En la iglesia se guarda la Rosa de Oro que concedió a Velehrad.

En los alrededores encontrará todavía algunas capillas pequeñas, entre ellas la de san Vendelino, con una figura de F. Hirnl, y la de san Juan Nepomuceno, de 1715, junto al puente sobre el Salaška.

Het hoogtepunt van het jaar is de nationale bedevaart op 5 juli, het feest van de heilige Cyrillus en de heilige Methodius. Die dag is in Tsjechië en in Slowakije een nationale feestdag. De vieringen beginnen al op 4 juli.

Op 5 juli wordt in de voorhof vóór de basiliek een plechtige hoogmis gevierd, in de open lucht, omdat het kerkgebouw de toeloop niet kan bevatten. Tienduizenden mensen nemen daaraan deel, uit Tsjechië zowel als uit Slowakije; Velehrad geldt daarmee als het belangrijkste bedevaartsoord van het land. De jezuïeten, die het complex sinds 1890 beheren, dragen de zorg voor het oord.

Naast dit feest vraagt ook de titel van de kerk aandacht: de Tenhemelopneming van Maria, gevierd op 15 augustus. De dubbele toewijding aan Maria en aan de beide geloofsverkondigers bepaalt het karakter van de devotie.

De Cyrillus- en Methodiusverering heeft in Velehrad van oudsher ook een oecumenische kant, omdat beide heiligen in oost en west worden geëerd. In 2013 werd hier herdacht dat de broers elfhonderdvijftig jaar eerder in Groot-Moravië waren aangekomen.

Szczytem roku jest pielgrzymka narodowa 5 lipca, w święto świętych Cyryla i Metodego. Dzień ten jest w Czechach i na Słowacji świętem państwowym. Uroczystości zaczynają się już 4 lipca.

5 lipca na dziedzińcu przed bazyliką sprawuje się uroczystą sumę pod gołym niebem, ponieważ świątynia nie pomieści takiego napływu ludzi. Bierze w niej udział kilkadziesiąt tysięcy osób, zarówno z Czech, jak i ze Słowacji; Velehrad uchodzi dzięki temu za najważniejsze sanktuarium kraju. Opiekę nad miejscem sprawują jezuici, zarządzający zespołem od 1890 roku.

Obok tego święta uwagi domaga się również tytuł kościoła: Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny, obchodzone 15 sierpnia. Podwójne wezwanie, maryjne i cyrylo-metodiańskie, wyznacza charakter tutejszego nabożeństwa.

Kult Cyryla i Metodego ma w Velehradzie od dawna także wymiar ekumeniczny, ponieważ obaj święci są czczeni na Wschodzie i na Zachodzie. W 2013 roku wspominano tu, że bracia przybyli na Wielkie Morawy tysiąc sto pięćdziesiąt lat wcześniej.

Der Höhepunkt des Jahres ist die nationale Wallfahrt am 5. Juli, dem Fest der heiligen Kyrill und Method. Dieser Tag ist in Tschechien und in der Slowakei ein nationaler Feiertag. Die Feiern beginnen schon am 4. Juli.

Am 5. Juli wird im Vorhof vor der Basilika ein feierliches Hochamt gefeiert, unter freiem Himmel, weil das Kirchengebäude den Andrang nicht fassen kann. Zehntausende von Menschen nehmen daran teil, aus Tschechien wie aus der Slowakei; Velehrad gilt damit als der bedeutendste Wallfahrtsort des Landes. Die Jesuiten, die die Anlage seit 1890 betreuen, tragen die Sorge für den Ort.

Neben diesem Fest verlangt auch der Titel der Kirche Aufmerksamkeit: Mariä Himmelfahrt, gefeiert am 15. August. Die doppelte Weihe an Maria und an die beiden Glaubensboten prägt den Charakter der Verehrung.

Die Verehrung von Kyrill und Method hat in Velehrad seit jeher auch eine ökumenische Seite, weil beide Heilige in Ost und West geehrt werden. 2013 wurde hier daran erinnert, dass die Brüder elfhundertfünfzig Jahre zuvor in Großmähren eingetroffen waren.

Le sommet de l'année est le pèlerinage national du 5 juillet, fête des saints Cyrille et Méthode. Ce jour est férié en Tchéquie comme en Slovaquie. Les célébrations commencent dès le 4 juillet.

Le 5 juillet, une grand-messe solennelle est célébrée en plein air sur le parvis de la basilique, l'édifice ne pouvant contenir l'affluence. Des dizaines de milliers de personnes y prennent part, venues de Tchéquie comme de Slovaquie ; Velehrad passe à ce titre pour le premier lieu de pèlerinage du pays. Les jésuites, qui administrent le complexe depuis 1890, en assurent la charge.

Outre cette fête, le vocable de l'église mérite l'attention : l'Assomption de Marie, célébrée le 15 août. La double dédicace à Marie et aux deux évangélisateurs détermine le caractère de la dévotion.

Le culte de Cyrille et Méthode a de tout temps eu à Velehrad une dimension œcuménique, puisque les deux saints sont honorés en Orient comme en Occident. En 2013, on y a commémoré l'arrivée des deux frères en Grande-Moravie mille cent cinquante ans plus tôt.

Il culmine dell'anno è il pellegrinaggio nazionale del 5 luglio, festa dei santi Cirillo e Metodio. Quel giorno è festa nazionale in Repubblica Ceca e in Slovacchia. Le celebrazioni cominciano già il 4 luglio.

Il 5 luglio si celebra nel piazzale davanti alla basilica una messa solenne all'aperto, perché l'edificio non può contenere l'afflusso. Vi prendono parte decine di migliaia di persone, tanto dalla Repubblica Ceca quanto dalla Slovacchia; Velehrad è perciò considerata il più importante luogo di pellegrinaggio del paese. I gesuiti, che dal 1890 amministrano il complesso, ne hanno la cura.

Accanto a questa festa merita attenzione anche il titolo della chiesa: l'Assunzione di Maria, celebrata il 15 agosto. La duplice dedicazione a Maria e ai due evangelizzatori determina il carattere della devozione.

La venerazione di Cirillo e Metodio ha a Velehrad da sempre anche un versante ecumenico, perché entrambi i santi sono onorati in oriente e in occidente. Nel 2013 vi si è ricordato che i fratelli erano giunti nella Grande Moravia millecentocinquant'anni prima.

La culminación del año es la peregrinación nacional del 5 de julio, fiesta de los santos Cirilo y Metodio. Ese día es festivo nacional en Chequia y en Eslovaquia. Las celebraciones empiezan ya el 4 de julio.

El 5 de julio se celebra en el atrio, delante de la basílica, una misa solemne al aire libre, porque el templo no puede acoger a tanta gente. Decenas de miles de personas participan en ella, tanto de Chequia como de Eslovaquia; Velehrad pasa así por ser el principal lugar de peregrinación del país. Los jesuitas, que administran el conjunto desde 1890, se ocupan del santuario.

Junto a esta fiesta reclama atención también el título de la iglesia: la Asunción de María, que se celebra el 15 de agosto. La doble dedicación a María y a los dos evangelizadores marca el carácter de la devoción.

La veneración de Cirilo y Metodio tiene en Velehrad, desde antiguo, una vertiente ecuménica, porque ambos santos son honrados en Oriente y en Occidente. En 2013 se conmemoró aquí que los hermanos habían llegado a la Gran Moravia mil ciento cincuenta años antes.