GeschiedenisHistoriaGeschichteHistoireStoriaHistoria
Aan de oorsprong staan twee verhalen. Volgens het eerste vluchtte koning Sint-Ladislaus voor zijn vijanden en bereikte hij de rand van een klif. Zijn paard sprong over de afgrond, en op dat ogenblik welde de bron van het huidige Szentkút op.
Het tweede verhaal gaat over een stomme herder. Maria zou hem hebben opgedragen op een bepaalde plek te graven en van het opkomende water te drinken; daarna kon hij spreken. Aan die gebeurtenis dankt de plaats haar naam.
De toeloop van pelgrims maakte al vroeg een kerk nodig. Omstreeks 1210 werd er een gebouwd in het dorp Mátraverebély. In 1258 bezat die kerk het voorrecht van de volle aflaat. In de late veertiende eeuw verrees een gotisch gebouw en omstreeks 1400 werden opnieuw aflaten verleend.
Vanaf de dertiende eeuw woonden kluizenaars in de grotten in de hellingen boven het dal. De laatste van hen, Jozafát Dobát, stierf in 1767.
In 1700 onderzocht paus Clemens XI de wonderbaarlijke genezingen die aan de bron werden toegeschreven en keurde hij de verering goed. Kort daarna, in het begin van de achttiende eeuw, verrees de eerste stenen kapel.
De huidige kerk en de aangrenzende priorij werden tussen 1758 en 1763 gebouwd. De kluizenaarpriester Ádám Antal Bellágh nam het initiatief; de bouw kwam tot stand uit dankbaarheid voor de genezing van János Almásy.
Het klooster werd eerst door cisterciënzers bediend en daarna door franciscanen. In 1767 schreef pastoor Mihály Szentmihályi, die na een bad in het bronwater van zijn rugpijn af was, het eerste boek over het oord.
Paus Paulus VI verhief de kerk in 1970 tot basilica minor. Het communistische bewind had de franciscanen in 1950 verdreven; zij keerden in 1989 terug. In 2006 riep kardinaal Péter Erdő Szentkút uit tot nationaal heiligdom van Hongarije, en in 2016 werd de basiliek verbonden met de Santa Maria Maggiore in Rome.
U początków stoją dwie opowieści. Według pierwszej król święty Władysław uciekał przed wrogami i dotarł na skraj urwiska. Jego koń przesadził przepaść, a w tej samej chwili wytrysnęło źródło dzisiejszego Szentkút.
Druga opowieść dotyczy niemego pasterza. Maryja miała mu polecić, by kopał w określonym miejscu i napił się wody, która wypłynie; potem mógł mówić. Temu wydarzeniu miejscowość zawdzięcza swoją nazwę.
Napływ pielgrzymów wcześnie wymusił budowę kościoła. Około 1210 roku wzniesiono go we wsi Mátraverebély. W 1258 roku kościół ten cieszył się przywilejem odpustu zupełnego. Pod koniec XIV wieku stanęła budowla gotycka, a około 1400 roku ponownie udzielono odpustów.
Od XIII wieku w grotach na zboczach nad doliną mieszkali pustelnicy. Ostatni z nich, Jozafát Dobát, zmarł w 1767 roku.
W 1700 roku papież Klemens XI zbadał cudowne uzdrowienia przypisywane źródłu i zatwierdził ten kult. Wkrótce potem, na początku XVIII wieku, stanęła pierwsza kamienna kaplica.
Dzisiejszy kościół i przylegający do niego klasztor zbudowano w latach od 1758 do 1763. Inicjatywę podjął kapłan pustelnik Ádám Antal Bellágh; budowa doszła do skutku z wdzięczności za uzdrowienie Jánosa Almásy'ego.
Klasztor prowadzili najpierw cystersi, a potem franciszkanie. W 1767 roku proboszcz Mihály Szentmihályi, który po kąpieli w wodzie źródlanej pozbył się bólu pleców, napisał pierwszą książkę o tym miejscu.
Papież Paweł VI podniósł kościół w 1970 roku do godności bazyliki mniejszej. Władza komunistyczna wypędziła franciszkanów w 1950 roku; wrócili w 1989. W 2006 roku kardynał Péter Erdő ogłosił Szentkút narodowym sanktuarium Węgier, a w 2016 roku bazylikę powiązano z bazyliką Santa Maria Maggiore w Rzymie.
Am Anfang stehen zwei Erzählungen. Nach der ersten floh der heilige König Ladislaus vor seinen Feinden und erreichte den Rand einer Klippe. Sein Pferd sprang über den Abgrund, und in diesem Augenblick brach die Quelle des heutigen Szentkút hervor.
Die zweite Erzählung handelt von einem stummen Hirten. Maria soll ihm aufgetragen haben, an einer bestimmten Stelle zu graben und von dem aufsteigenden Wasser zu trinken; danach konnte er sprechen. Diesem Ereignis verdankt der Ort seinen Namen.
Der Zustrom der Pilger machte früh eine Kirche nötig. Um 1210 wurde eine solche im Dorf Mátraverebély gebaut. 1258 besaß diese Kirche das Vorrecht des vollkommenen Ablasses. Im späten vierzehnten Jahrhundert entstand ein gotischer Bau, und um 1400 wurden erneut Ablässe verliehen.
Vom dreizehnten Jahrhundert an wohnten Einsiedler in den Höhlen der Hänge über dem Tal. Der letzte von ihnen, Jozafát Dobát, starb 1767.
1700 untersuchte Papst Clemens XI. die wunderbaren Heilungen, die der Quelle zugeschrieben wurden, und billigte die Verehrung. Kurz darauf, zu Beginn des achtzehnten Jahrhunderts, entstand die erste steinerne Kapelle.
Die heutige Kirche und die angrenzende Propstei wurden zwischen 1758 und 1763 gebaut. Der Einsiedlerpriester Ádám Antal Bellágh ergriff die Initiative; der Bau kam aus Dankbarkeit für die Genesung von János Almásy zustande.
Das Kloster wurde zunächst von Zisterziensern betreut und danach von Franziskanern. 1767 schrieb Pfarrer Mihály Szentmihályi, der nach einem Bad im Quellwasser seine Rückenschmerzen los war, das erste Buch über den Ort.
Papst Paul VI. erhob die Kirche 1970 zur Basilica minor. Das kommunistische Regime hatte die Franziskaner 1950 vertrieben; sie kehrten 1989 zurück. 2006 rief Kardinal Péter Erdő Szentkút zum Nationalheiligtum Ungarns aus, und 2016 wurde die Basilika mit Santa Maria Maggiore in Rom verbunden.
Deux récits sont à l'origine du lieu. Selon le premier, le roi saint Ladislas fuyait ses ennemis et parvint au bord d'une falaise. Son cheval franchit le précipice, et à cet instant jaillit la source de l'actuel Szentkút.
Le second récit concerne un berger muet. La Vierge lui aurait ordonné de creuser à un endroit précis et de boire de l'eau qui en sortirait ; il put ensuite parler. C'est à cet événement que le lieu doit son nom.
L'afflux des pèlerins rendit très tôt une église nécessaire. Vers 1210, on en bâtit une dans le village de Mátraverebély. En 1258, cette église obtint le privilège de l'indulgence plénière. À la fin du quatorzième siècle s'éleva un édifice gothique et, vers 1400, de nouvelles indulgences furent accordées.
À partir du treizième siècle, des ermites habitèrent les grottes creusées dans les pentes qui dominent la vallée. Le dernier d'entre eux, Jozafát Dobát, mourut en 1767.
En 1700, le pape Clément XI examina les guérisons miraculeuses attribuées à la source et approuva la dévotion. Peu après, au début du dix-huitième siècle, s'éleva la première chapelle de pierre.
L'église actuelle et le prieuré attenant furent bâtis entre 1758 et 1763. Le prêtre-ermite Ádám Antal Bellágh en prit l'initiative ; la construction fut réalisée en action de grâces pour la guérison de János Almásy.
Le couvent fut d'abord desservi par des cisterciens, puis par des franciscains. En 1767, le curé Mihály Szentmihályi, débarrassé de ses douleurs dorsales après un bain dans l'eau de la source, écrivit le premier livre consacré au sanctuaire.
Le pape Paul VI éleva l'église au rang de basilique mineure en 1970. Le régime communiste avait chassé les franciscains en 1950 ; ils revinrent en 1989. En 2006, le cardinal Péter Erdő proclama Szentkút sanctuaire national de la Hongrie, et en 2016 la basilique fut affiliée à Sainte-Marie-Majeure de Rome.
All'origine stanno due racconti. Secondo il primo san Ladislao re fuggiva dai suoi nemici e raggiunse il ciglio di una rupe. Il suo cavallo saltò oltre il precipizio e in quell'istante sgorgò la fonte dell'odierna Szentkút.
Il secondo racconto riguarda un pastore muto. La Vergine gli avrebbe ordinato di scavare in un punto preciso e di bere l'acqua che ne sarebbe uscita; dopo di che poté parlare. A quell'avvenimento il luogo deve il suo nome.
L'afflusso di pellegrini rese presto necessaria una chiesa. Intorno al 1210 ne fu costruita una nel villaggio di Mátraverebély. Nel 1258 quella chiesa godeva del privilegio dell'indulgenza plenaria. Alla fine del Trecento sorse un edificio gotico e intorno al 1400 furono concesse nuove indulgenze.
Dal Duecento alcuni eremiti abitarono nelle grotte dei pendii sopra la valle. L'ultimo di loro, Jozafát Dobát, morì nel 1767.
Nel 1700 papa Clemente XI fece esaminare le guarigioni prodigiose attribuite alla fonte e approvò la venerazione. Poco dopo, all'inizio del Settecento, sorse la prima cappella in muratura.
La chiesa attuale e l'attiguo priorato furono costruiti tra il 1758 e il 1763. L'iniziativa fu del sacerdote eremita Ádám Antal Bellágh; la costruzione nacque dalla riconoscenza per la guarigione di János Almásy.
Il convento fu officiato dapprima dai cistercensi e poi dai francescani. Nel 1767 il parroco Mihály Szentmihályi, che dopo un bagno nell'acqua della fonte era guarito dal mal di schiena, scrisse il primo libro sul luogo.
Papa Paolo VI elevò la chiesa a basilica minore nel 1970. Il regime comunista aveva cacciato i francescani nel 1950; essi tornarono nel 1989. Nel 2006 il cardinale Péter Erdő proclamò Szentkút santuario nazionale dell'Ungheria, e nel 2016 la basilica è stata affiliata a Santa Maria Maggiore a Roma.
En el origen hay dos relatos. Según el primero, el rey san Ladislao huía de sus enemigos y llegó al borde de un acantilado. Su caballo saltó sobre el precipicio y en ese instante brotó la fuente del actual Szentkút.
El segundo relato habla de un pastor mudo. María le habría mandado cavar en un determinado sitio y beber del agua que brotara; después pudo hablar. A ese suceso debe el lugar su nombre.
La afluencia de peregrinos hizo pronto necesaria una iglesia. Hacia 1210 se construyó una en el pueblo de Mátraverebély. En 1258 esa iglesia obtuvo el privilegio de la indulgencia plenaria. A finales del siglo XIV se levantó un edificio gótico y hacia 1400 se concedieron de nuevo indulgencias.
Desde el siglo XIII vivieron ermitaños en las cuevas de las laderas que dominan el valle. El último de ellos, Jozafát Dobát, murió en 1767.
En 1700 el papa Clemente XI examinó las curaciones milagrosas atribuidas a la fuente y aprobó la veneración. Poco después, a comienzos del siglo XVIII, se levantó la primera capilla de piedra.
La iglesia actual y el priorato contiguo se construyeron entre 1758 y 1763. La iniciativa partió del sacerdote ermitaño Ádám Antal Bellágh; la obra se hizo realidad en agradecimiento por la curación de János Almásy.
El convento estuvo atendido primero por cistercienses y después por franciscanos. En 1767 el párroco Mihály Szentmihályi, que se había librado de su dolor de espalda tras bañarse en el agua de la fuente, escribió el primer libro sobre el lugar.
El papa Pablo VI elevó la iglesia a basílica menor en 1970. El régimen comunista había expulsado a los franciscanos en 1950; estos regresaron en 1989. En 2006 el cardenal Péter Erdő proclamó a Szentkút santuario nacional de Hungría, y en 2016 la basílica quedó hermanada con Santa María la Mayor de Roma.
Wat er vereerd wordtCo jest czczoneWas verehrt wirdCe qui est vénéréChe cosa si veneraQué se venera
Het hart van de verering is de bron zelf. Aan het water worden sinds de middeleeuwen genezingen toegeschreven, en pelgrims putten er water of wassen zich ermee. De naam van de plaats, Szentkút, betekent letterlijk heilige bron.
Daarnaast wordt Maria vereerd in het beeld dat in de kerk staat opgesteld. De verering van de Moeder Gods en die van de bron zijn in Szentkút onlosmakelijk verbonden, omdat de overlevering de bron aan haar tussenkomst toeschrijft.
Ook de herinnering aan koning Sint-Ladislaus hoort bij het oord. Hij geldt in Hongarije als een van de grote heilige koningen, en het verhaal van zijn sprong verbindt de nationale geschiedenis met deze plek.
De kerkelijke erkenning kwam in stappen: de aflaatprivileges van 1258 en omstreeks 1400, de goedkeuring van de genezingen door paus Clemens XI in 1700, en de titel basilica minor in 1970.
Sercem kultu jest samo źródło. Wodzie przypisuje się od średniowiecza uzdrowienia, a pielgrzymi czerpią ją lub się nią obmywają. Nazwa miejscowości, Szentkút, znaczy dosłownie święta studnia.
Obok tego czci się Maryję w figurze ustawionej w kościele. Kult Matki Bożej i kult źródła są w Szentkút nierozerwalnie splecione, ponieważ tradycja przypisuje źródło Jej wstawiennictwu.
Do tego miejsca należy również pamięć o królu świętym Władysławie. Uchodzi on na Węgrzech za jednego z wielkich świętych królów, a opowieść o jego skoku wiąże dzieje narodowe z tym właśnie miejscem.
Kościelne uznanie przychodziło etapami: przywileje odpustowe z 1258 roku i z około 1400 roku, zatwierdzenie uzdrowień przez papieża Klemensa XI w 1700 roku oraz tytuł bazyliki mniejszej w 1970 roku.
Das Herz der Verehrung ist die Quelle selbst. Dem Wasser werden seit dem Mittelalter Heilungen zugeschrieben, und Pilger schöpfen davon oder waschen sich damit. Der Name des Ortes, Szentkút, bedeutet wörtlich heiliger Brunnen.
Daneben wird Maria in der Figur verehrt, die in der Kirche aufgestellt ist. Die Verehrung der Gottesmutter und die der Quelle sind in Szentkút untrennbar verbunden, weil die Überlieferung die Quelle ihrem Eingreifen zuschreibt.
Auch die Erinnerung an den heiligen König Ladislaus gehört zum Ort. Er gilt in Ungarn als einer der großen heiligen Könige, und die Erzählung von seinem Sprung verbindet die nationale Geschichte mit dieser Stelle.
Die kirchliche Anerkennung kam in Schritten: die Ablassprivilegien von 1258 und um 1400, die Billigung der Heilungen durch Papst Clemens XI. im Jahr 1700 und der Titel Basilica minor im Jahr 1970.
Le cœur de la dévotion est la source elle-même. Depuis le Moyen Âge, on attribue des guérisons à son eau, et les pèlerins y puisent ou s'en lavent. Le nom du lieu, Szentkút, signifie littéralement puits sacré.
On y vénère en outre la Vierge dans la statue installée dans l'église. Le culte de la Mère de Dieu et celui de la source sont à Szentkút indissociables, puisque la tradition attribue la source à son intervention.
La mémoire du roi saint Ladislas fait elle aussi partie du lieu. Il passe en Hongrie pour l'un des grands rois saints, et le récit de son saut relie l'histoire nationale à cet endroit.
La reconnaissance ecclésiastique est venue par étapes : les privilèges d'indulgence de 1258 et des environs de 1400, l'approbation des guérisons par le pape Clément XI en 1700, et le titre de basilique mineure en 1970.
Il cuore della venerazione è la fonte stessa. All'acqua sono attribuite guarigioni fin dal medioevo, e i pellegrini vi attingono acqua o vi si lavano. Il nome del luogo, Szentkút, significa alla lettera fonte santa.
Si venera inoltre Maria nella statua collocata nella chiesa. La venerazione della Madre di Dio e quella della fonte sono a Szentkút inscindibili, perché la tradizione attribuisce la fonte al suo intervento.
Anche la memoria di san Ladislao re appartiene al luogo. In Ungheria è considerato uno dei grandi re santi, e il racconto del suo salto lega la storia nazionale a questo posto.
Il riconoscimento ecclesiastico è arrivato per gradi: i privilegi di indulgenza del 1258 e del 1400 circa, l'approvazione delle guarigioni da parte di papa Clemente XI nel 1700 e il titolo di basilica minore nel 1970.
El corazón de la veneración es la propia fuente. Al agua se le atribuyen curaciones desde la Edad Media, y los peregrinos sacan de ella agua o se lavan con ella. El nombre del lugar, Szentkút, significa literalmente fuente santa.
Además se venera a María en la imagen que se conserva en la iglesia. La devoción a la Madre de Dios y la de la fuente son en Szentkút inseparables, porque la tradición atribuye el manantial a su intercesión.
También el recuerdo del rey san Ladislao forma parte del lugar. En Hungría está considerado uno de los grandes reyes santos, y el relato de su salto une la historia nacional con este paraje.
El reconocimiento eclesiástico llegó por etapas: los privilegios de indulgencia de 1258 y de hacia 1400, la aprobación de las curaciones por el papa Clemente XI en 1700 y el título de basílica menor en 1970.
Wat u er zietCo można zobaczyćWas Sie dort sehenCe que l'on y voitChe cosa si vedeQué se puede ver
De basiliek is een betrekkelijk kleine laatbarokke kerk met een rijk uitgewerkte gevel. Zij werd tussen 1758 en 1763 gebouwd, samen met de priorij die er direct aan grenst.
Binnen valt het beschilderde gewelf op. De voorstellingen tonen de heilige Ladislaus en Maria, en ook het wonder van de herdersjongen dat aan de bron ten grondslag ligt. De kerk bezit koepels boven het schip.
Bij de kerk ligt de heilige bron waaraan het oord zijn naam ontleent. Pelgrims komen hier water putten; het is de plek waar de bedevaart vanouds begint en eindigt. Aan dit water dankt het oord zijn naam en zijn ontstaan.
In de hellingen boven het dal bevinden zich de grotten waarin vanaf de dertiende eeuw kluizenaars woonden. Zij zijn nog altijd in het landschap te herkennen en horen bij het beeld van het oord.
Het heiligdom ligt ongeveer negentien kilometer van Salgótarján, in het oostelijke deel van het Cserhát. Het dal waarin het ligt, wordt aan alle zijden door beboste hellingen omsloten.
De omgeving bestaat uit de beboste heuvels van het Cserhát. Het dal ligt afgezonderd, wat de stilte van de plaats verklaart en al eeuwenlang kluizenaars en pelgrims heeft aangetrokken.
Rond de kerk staan de gebouwen van het bedevaartscentrum dat de franciscanen beheren, met onderdak voor pelgrims. Het complex is in de afgelopen jaren uitgebreid om de vele groepen te kunnen ontvangen. Er zijn een pelgrimshuis met logies, een zaal die naar de heilige Anna is genoemd en ruimte voor kamperen.
Bazylika jest stosunkowo niewielkim kościołem późnobarokowym o bogato opracowanej fasadzie. Zbudowano ją w latach od 1758 do 1763, razem z klasztorem, który bezpośrednio do niej przylega.
W środku uwagę zwraca malowane sklepienie. Przedstawienia ukazują świętego Władysława i Maryję, a także cud pastuszka, który leży u początków źródła. Kościół ma kopuły nad nawą.
Przy kościele leży święte źródło, któremu miejscowość zawdzięcza nazwę. Pielgrzymi przychodzą tu czerpać wodę; to miejsce, w którym pielgrzymka od dawna się zaczyna i kończy. Tej wodzie sanktuarium zawdzięcza swoją nazwę i swoje powstanie.
Na zboczach nad doliną znajdują się groty, w których od XIII wieku mieszkali pustelnicy. Do dziś dają się rozpoznać w krajobrazie i należą do obrazu tego miejsca.
Sanktuarium leży około dziewiętnastu kilometrów od Salgótarján, we wschodniej części pasma Cserhát. Dolina, w której się mieści, jest ze wszystkich stron zamknięta zalesionymi zboczami.
Otoczenie tworzą zalesione wzgórza Cserhát. Dolina leży na uboczu, co tłumaczy ciszę tego miejsca i od stuleci przyciąga pustelników oraz pielgrzymów.
Wokół kościoła stoją budynki centrum pielgrzymkowego prowadzonego przez franciszkanów, z noclegami dla pielgrzymów. Zespół rozbudowano w ostatnich latach, aby móc przyjmować liczne grupy. Są tu dom pielgrzyma z miejscami noclegowymi, sala nazwana imieniem świętej Anny oraz miejsce na kemping.
Die Basilika ist eine verhältnismäßig kleine spätbarocke Kirche mit einer reich ausgearbeiteten Fassade. Sie wurde zwischen 1758 und 1763 gebaut, zusammen mit der Propstei, die unmittelbar an sie grenzt.
Im Inneren fällt das bemalte Gewölbe auf. Die Darstellungen zeigen den heiligen Ladislaus und Maria sowie das Wunder des Hirtenjungen, das dem Ort zugrunde liegt. Die Kirche besitzt Kuppeln über dem Schiff.
Bei der Kirche liegt die heilige Quelle, der der Ort seinen Namen verdankt. Pilger kommen hierher, um Wasser zu schöpfen; es ist die Stelle, an der die Wallfahrt seit jeher beginnt und endet. Diesem Wasser verdankt der Ort seinen Namen und seine Entstehung.
In den Hängen über dem Tal befinden sich die Höhlen, in denen vom dreizehnten Jahrhundert an Einsiedler wohnten. Sie sind noch immer in der Landschaft zu erkennen und gehören zum Bild des Ortes.
Das Heiligtum liegt etwa neunzehn Kilometer von Salgótarján entfernt, im östlichen Teil des Cserhát. Das Tal, in dem es liegt, wird auf allen Seiten von bewaldeten Hängen umschlossen.
Die Umgebung besteht aus den bewaldeten Hügeln des Cserhát. Das Tal liegt abgeschieden, was die Stille des Ortes erklärt und seit Jahrhunderten Einsiedler und Pilger angezogen hat.
Um die Kirche stehen die Gebäude des Wallfahrtszentrums, das die Franziskaner führen, mit Unterkunft für Pilger. Die Anlage ist in den vergangenen Jahren erweitert worden, um die vielen Gruppen aufnehmen zu können. Es gibt ein Pilgerhaus mit Übernachtungsmöglichkeit, einen Saal, der nach der heiligen Anna benannt ist, und Raum zum Zelten.
La basilique est une église du baroque tardif de dimensions relativement modestes, à la façade richement travaillée. Elle fut bâtie entre 1758 et 1763, en même temps que le prieuré qui lui est directement accolé.
À l'intérieur, la voûte peinte retient l'attention. Les compositions montrent saint Ladislas et la Vierge, ainsi que le miracle du jeune berger qui est à l'origine de la source. L'église possède des coupoles au-dessus de la nef.
Près de l'église se trouve le puits sacré auquel le lieu doit son nom. Les pèlerins viennent y puiser de l'eau ; c'est là que le pèlerinage commence et s'achève depuis toujours. C'est à cette eau que le lieu doit son nom et son existence.
Dans les pentes qui dominent la vallée s'ouvrent les grottes où vécurent des ermites à partir du treizième siècle. Elles se distinguent encore dans le paysage et font partie de la physionomie du sanctuaire.
Le sanctuaire se trouve à environ dix-neuf kilomètres de Salgótarján, dans la partie orientale du Cserhát. La vallée où il est niché est fermée de tous côtés par des versants boisés.
Les alentours sont faits des collines boisées du Cserhát. La vallée est à l'écart, ce qui explique le silence du lieu et attire depuis des siècles ermites et pèlerins.
Autour de l'église se dressent les bâtiments du centre de pèlerinage que gèrent les franciscains, avec des hébergements pour les pèlerins. Le complexe a été agrandi ces dernières années afin d'accueillir les nombreux groupes. On y trouve une maison de pèlerins avec des chambres, une salle dédiée à sainte Anne et un espace de camping.
La basilica è una chiesa tardobarocca relativamente piccola, con una facciata riccamente elaborata. Fu costruita tra il 1758 e il 1763, insieme al priorato che le sorge accanto.
All'interno colpisce la volta dipinta. Le scene raffigurano san Ladislao e Maria, e anche il miracolo del giovane pastore che sta all'origine della fonte. La chiesa presenta cupole sopra la navata.
Presso la chiesa si trova la fonte santa da cui il luogo prende il nome. I pellegrini vengono qui ad attingere acqua; è il punto in cui il pellegrinaggio da sempre comincia e finisce. A quest'acqua il luogo deve il nome e l'origine.
Nei pendii sopra la valle si aprono le grotte in cui, a partire dal Duecento, abitarono gli eremiti. Sono tuttora riconoscibili nel paesaggio e fanno parte dell'immagine del santuario.
Il santuario dista circa diciannove chilometri da Salgótarján, nella parte orientale del Cserhát. La valle in cui si trova è circondata da ogni lato da pendii boscosi.
I dintorni sono fatti dalle colline boscose del Cserhát. La valle è appartata, il che spiega il silenzio del luogo e ne ha fatto per secoli una calamita per eremiti e pellegrini.
Attorno alla chiesa sorgono gli edifici del centro di pellegrinaggio gestito dai francescani, con alloggi per i pellegrini. Il complesso è stato ampliato negli ultimi anni per poter accogliere i numerosi gruppi. Vi sono una casa del pellegrino con foresteria, una sala intitolata a sant'Anna e uno spazio per il campeggio.
La basílica es una iglesia relativamente pequeña del barroco tardío, con una fachada de rica elaboración. Se construyó entre 1758 y 1763, junto con el priorato inmediatamente contiguo.
Dentro llama la atención la bóveda pintada. Las escenas muestran a san Ladislao y a María, y también el milagro del joven pastor que está en el origen de la fuente. La iglesia tiene cúpulas sobre la nave.
Junto a la iglesia está la fuente santa que da nombre al lugar. Los peregrinos vienen aquí a sacar agua; es el punto donde la peregrinación empieza y termina desde siempre. A esta agua debe el lugar su nombre y su origen.
En las laderas que dominan el valle se abren las cuevas en las que vivieron ermitaños desde el siglo XIII. Todavía se distinguen en el paisaje y forman parte de la imagen del lugar.
El santuario se encuentra a unos diecinueve kilómetros de Salgótarján, en la parte oriental del Cserhát. El valle en que se asienta está cerrado por todos lados por laderas boscosas.
El entorno lo forman las colinas arboladas del Cserhát. El valle queda apartado, lo que explica el silencio del lugar y lo que desde hace siglos ha atraído a ermitaños y peregrinos.
En torno a la iglesia se levantan los edificios del centro de peregrinación que administran los franciscanos, con alojamiento para los peregrinos. El conjunto se ha ampliado en los últimos años para poder acoger a los numerosos grupos. Hay una casa de peregrinos con hospedería, una sala dedicada a santa Ana y una zona de acampada.
Devotie en feestdagenKult i świętaVerehrung und FesttageDévotion et fêtesDevozione e festeDevoción y fiestas
De grootste bedevaart van het jaar valt op de zondag die het dichtst bij 15 augustus ligt, het hoogfeest van de Tenhemelopneming van Maria. Dan stroomt het dal vol met pelgrims uit heel Hongarije en uit de buurlanden.
Szentkút ligt dicht bij de Slowaakse grens, in een streek waar verschillende volken en talen samenkomen. Het heiligdom heeft daardoor van oudsher een ontmoetingsfunctie voor pelgrims van verschillende nationaliteiten.
De devotie is sterk verbonden met genezing en met boete. Het putten van water bij de bron, de biecht en het gebed om herstel horen bij de vaste gang van de pelgrims.
De franciscanen dragen sinds hun terugkeer in 1989 opnieuw de zorg voor het oord. Een kleine communiteit van broeders verzorgt er samen met priesters en medewerkers de vieringen, de biechtgelegenheid en de opvang van de pelgrims.
Sinds 2006 draagt Szentkút de titel nationaal heiligdom van Hongarije. De band die in 2016 met de Santa Maria Maggiore in Rome werd gelegd, verbindt het oord bovendien met een van de oudste Mariakerken van het Westen.
Największa pielgrzymka roku przypada w niedzielę najbliższą 15 sierpnia, uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Dolina wypełnia się wtedy pielgrzymami z całych Węgier i z krajów sąsiednich.
Szentkút leży blisko granicy słowackiej, w okolicy, w której spotykają się różne narody i języki. Sanktuarium od dawna pełni dzięki temu funkcję miejsca spotkania pielgrzymów różnych narodowości.
Nabożeństwo jest mocno związane z uzdrowieniem i z pokutą. Czerpanie wody u źródła, spowiedź i modlitwa o powrót do zdrowia należą do stałego porządku pielgrzymów.
Franciszkanie od powrotu w 1989 roku znów sprawują opiekę nad tym miejscem. Niewielka wspólnota braci wraz z kapłanami i współpracownikami prowadzi tu nabożeństwa, spowiedź i przyjmowanie pielgrzymów.
Od 2006 roku Szentkút nosi tytuł narodowego sanktuarium Węgier. Więź nawiązana w 2016 roku z bazyliką Santa Maria Maggiore w Rzymie łączy je ponadto z jednym z najstarszych kościołów maryjnych Zachodu.
Die größte Wallfahrt des Jahres fällt auf den Sonntag, der dem 15. August am nächsten liegt, dem Hochfest Mariä Himmelfahrt. Dann füllt sich das Tal mit Pilgern aus ganz Ungarn und aus den Nachbarländern.
Szentkút liegt nahe der slowakischen Grenze, in einer Gegend, in der verschiedene Völker und Sprachen zusammentreffen. Das Heiligtum hat dadurch seit jeher die Aufgabe eines Begegnungsortes für Pilger unterschiedlicher Nationalität.
Die Frömmigkeit ist stark mit Heilung und mit Buße verbunden. Das Schöpfen von Wasser an der Quelle, die Beichte und das Gebet um Genesung gehören zum festen Gang der Pilger.
Die Franziskaner tragen seit ihrer Rückkehr 1989 wieder die Sorge für den Ort. Eine kleine Kommunität von Brüdern gestaltet dort gemeinsam mit Priestern und Mitarbeitern die Gottesdienste, die Beichtgelegenheit und die Aufnahme der Pilger.
Seit 2006 trägt Szentkút den Titel Nationalheiligtum Ungarns. Die Verbindung, die 2016 mit Santa Maria Maggiore in Rom geknüpft wurde, verbindet den Ort überdies mit einer der ältesten Marienkirchen des Abendlandes.
Le plus grand pèlerinage de l'année a lieu le dimanche le plus proche du 15 août, solennité de l'Assomption de Marie. La vallée se remplit alors de pèlerins venus de toute la Hongrie et des pays voisins.
Szentkút est proche de la frontière slovaque, dans une région où se rencontrent plusieurs peuples et plusieurs langues. Le sanctuaire a de ce fait, depuis toujours, une fonction de rencontre pour des pèlerins de nationalités différentes.
La dévotion est étroitement liée à la guérison et à la pénitence. Puiser de l'eau à la source, se confesser et prier pour la santé font partie du parcours habituel des pèlerins.
Depuis leur retour en 1989, les franciscains ont de nouveau la charge du sanctuaire. Une petite communauté de frères y assure, avec des prêtres et des collaborateurs, les célébrations, les confessions et l'accueil des pèlerins.
Depuis 2006, Szentkút porte le titre de sanctuaire national de la Hongrie. Le lien établi en 2016 avec Sainte-Marie-Majeure de Rome le rattache en outre à l'une des plus anciennes églises mariales d'Occident.
Il pellegrinaggio più grande dell'anno cade nella domenica più vicina al 15 agosto, solennità dell'Assunzione di Maria. Allora la valle si riempie di pellegrini da tutta l'Ungheria e dai paesi vicini.
Szentkút si trova vicino al confine slovacco, in una regione dove si incontrano popoli e lingue diverse. Il santuario ha perciò da sempre una funzione di incontro per pellegrini di nazionalità diverse.
La devozione è strettamente legata alla guarigione e alla penitenza. Attingere l'acqua alla fonte, la confessione e la preghiera per la guarigione fanno parte del percorso abituale dei pellegrini.
Dal loro ritorno nel 1989 i francescani hanno di nuovo la cura del luogo. Una piccola comunità di frati vi assicura, insieme a sacerdoti e collaboratori, le celebrazioni, le confessioni e l'accoglienza dei pellegrini.
Dal 2006 Szentkút porta il titolo di santuario nazionale dell'Ungheria. Il legame stabilito nel 2016 con Santa Maria Maggiore a Roma unisce inoltre il luogo a una delle più antiche chiese mariane dell'Occidente.
La mayor peregrinación del año cae el domingo más cercano al 15 de agosto, solemnidad de la Asunción de María. El valle se llena entonces de peregrinos de toda Hungría y de los países vecinos.
Szentkút está cerca de la frontera eslovaca, en una comarca donde confluyen distintos pueblos y lenguas. Por eso el santuario ha tenido desde antiguo una función de encuentro para peregrinos de diversas nacionalidades.
La devoción está muy ligada a la curación y a la penitencia. Sacar agua de la fuente, la confesión y la oración por el restablecimiento forman parte del recorrido habitual de los peregrinos.
Los franciscanos vuelven a ocuparse del lugar desde su regreso en 1989. Una pequeña comunidad de hermanos atiende allí, junto con sacerdotes y colaboradores, las celebraciones, las confesiones y la acogida de los peregrinos.
Desde 2006 Szentkút lleva el título de santuario nacional de Hungría. El vínculo establecido en 2016 con Santa María la Mayor de Roma une además el lugar con una de las iglesias marianas más antiguas de Occidente.
