WadowiceWadowiceWadowiceWadowiceWadowiceWadowice

De eerste blijvende nederzetting op deze plek ontstond in de late tiende of vroege elfde eeuw. Volgens een legende gaat de naam terug op een zekere Wad of Wład, een korte vorm van Ladislaus. In de schriftelijke bronnen duikt de plaats op als Wadowicze, in het register van de Sint-Pieterspenning van 1325 tot 1327, en in 1327 als oppidum Wadowicz in een leenregister.

Aanvankelijk was het een handelsnederzetting die toebehoorde aan de Silezische hertogen uit het huis Piast. In 1430 verwoestte een grote brand de plaats. Zij werd herbouwd en ontving in datzelfde jaar stadsrechten van vorst Kazimierz I van Oświęcim, naar Kulmer recht, wat een snelle groei en wederopbouw op gang bracht.

Tot 1445 behoorde Wadowice tot het hertogdom Oświęcim en daarna tot het hertogdom Zator. In 1482 stichtte Władysław I van Zator een afzonderlijk hertogdom Wadowice, dat met zijn dood in 1493 eindigde. In 1494 kochten de Poolse koningen het gebied aan; in 1564 werd het opgenomen in het woiwodschap Krakau, dat deel uitmaakte van de provincie Klein-Polen.

Na de eerste Poolse deling kwam de stad in 1772 aan Oostenrijk. Zij werd ingelijfd bij het koninkrijk Galicië en Lodomerië en kreeg de naam Frauenstadt. De weg van Wenen naar Lviv bracht bedrijvigheid. In 1819 werd de zetel van het district Myślenice hierheen verplaatst, en vanaf 1867 was Wadowice districtshoofdplaats, met een ziekenhuis en een arrondissementsrechtbank.

Na de Eerste Wereldoorlog en het uiteenvallen van de Oostenrijks-Hongaarse monarchie werd Wadowice deel van het herrezen Polen. In een bescheiden woning op de eerste verdieping van de Kościelna 7 werd op 18 mei 1920 Karol Józef Wojtyła geboren, het derde kind van Karol Wojtyła en Emilia Wojtyłowa, geboren Kaczorowska. Hij werd een maand na zijn geboorte gedoopt.

Zijn moeder stierf in 1929, toen hij acht jaar oud was, aan een hartaanval en nierfalen; zijn vader zou in 1941 aan een hartaanval overlijden. Zijn broer Edmund bezweek op 5 december 1932 aan roodvonk. Vanaf 1930 ging Karol naar het gymnasium, vanaf 1934 speelde hij toneel, en in 1938 rondde hij de jongensschool met uitstekende cijfers af.

Midden 1938 verhuisde hij naar Krakau en schreef hij zich in aan de Jagiellonische Universiteit. In de stad van zijn jeugd brak intussen de oorlog uit: op 26 oktober 1939 annexeerde nazi-Duitsland Wadowice, dat op 29 december 1939 werd hernoemd tot Wadowitz.

De bezetter richtte zich op de Poolse intelligentsia en vermoordde honderden inwoners bij massa-executies in het kader van de Intelligenzaktion; honderden anderen werden verdreven naar het Generaal-Gouvernement. Tussen 1941 en 1943 bestond er een getto; bijna tweeduizend Joodse inwoners werden vermoord, voornamelijk in Auschwitz. In de stad functioneerden een gevangenis, een krijgsgevangenkamp en een strafkamp.

Na 1945 bleef Wadowice tot 1975 hoofdplaats van een powiat en ging daarna over naar het woiwodschap Bielsko-Biała. Na 1989 raakte een groot deel van de plaatselijke industrie verouderd, terwijl het bezoek aan de stad groeide dankzij de band met de paus en de eigen geschiedenis.

Pierwsza trwała osada w tym miejscu powstała pod koniec X lub na początku XI wieku. Według legendy nazwa wywodzi się od niejakiego Wada lub Włada, zdrobnienia imienia Władysław. W źródłach pisanych miejscowość pojawia się jako Wadowicze, w rejestrze świętopietrza z lat 1325-1327, a w 1327 roku jako oppidum Wadowicz w spisie lennym.

Początkowo była to osada handlowa należąca do śląskich książąt z rodu Piastów. W 1430 roku wielki pożar zniszczył miejscowość. Odbudowano ją, a w tym samym roku otrzymała od księcia Kazimierza I oświęcimskiego prawa miejskie na prawie chełmińskim, co uruchomiło szybki rozwój i odbudowę.

Do 1445 roku Wadowice należały do księstwa oświęcimskiego, a później do księstwa zatorskiego. W 1482 roku Władysław I zatorski utworzył odrębne księstwo wadowickie, które wraz z jego śmiercią w 1493 roku przestało istnieć. W 1494 roku ziemie te wykupili królowie polscy; w 1564 roku włączono je do województwa krakowskiego, wchodzącego w skład prowincji małopolskiej.

Po pierwszym rozbiorze Polski miasto przypadło w 1772 roku Austrii. Włączono je do Królestwa Galicji i Lodomerii i nadano mu nazwę Frauenstadt. Ożywienie przyniosła droga z Wiednia do Lwowa. W 1819 roku przeniesiono tu siedzibę powiatu myślenickiego, a od 1867 roku Wadowice były stolicą powiatu, ze szpitalem i sądem obwodowym.

Po pierwszej wojnie światowej i rozpadzie monarchii austro-węgierskiej Wadowice znalazły się w odrodzonej Polsce. W skromnym mieszkaniu na pierwszym piętrze przy ulicy Kościelnej 7 urodził się 18 maja 1920 roku Karol Józef Wojtyła, trzecie dziecko Karola Wojtyły i Emilii Wojtyłowej z domu Kaczorowskiej. Ochrzczono go miesiąc po urodzeniu.

Jego matka zmarła w 1929 roku, gdy miał osiem lat, na atak serca i niewydolność nerek; ojciec miał umrzeć na zawał serca w 1941 roku. Brat Edmund zmarł 5 grudnia 1932 roku na szkarlatynę. Od 1930 roku Karol uczęszczał do gimnazjum, od 1934 roku grał w teatrze, a w 1938 roku ukończył szkołę męską z celującymi ocenami.

W połowie 1938 roku przeniósł się do Krakowa i zapisał na Uniwersytet Jagielloński. W mieście jego młodości wybuchła tymczasem wojna: 26 października 1939 roku nazistowskie Niemcy anektowały Wadowice, którym 29 grudnia 1939 roku nadano nazwę Wadowitz.

Okupant uderzył w polską inteligencję i zamordował setki mieszkańców w masowych egzekucjach w ramach Intelligenzaktion; setki innych wysiedlono do Generalnego Gubernatorstwa. W latach 1941-1943 istniało tu getto; blisko dwa tysiące żydowskich mieszkańców zamordowano, głównie w Auschwitz. W mieście funkcjonowały więzienie, obóz jeniecki i obóz karny.

Po 1945 roku Wadowice pozostawały do 1975 roku stolicą powiatu, a następnie przeszły do województwa bielsko-bialskiego. Po 1989 roku znaczna część miejscowego przemysłu się zestarzała, natomiast ruch odwiedzających rósł dzięki więzi z papieżem i dzięki własnej historii miasta.

Die erste dauerhafte Siedlung an dieser Stelle entstand im späten zehnten oder frühen elften Jahrhundert. Einer Legende zufolge geht der Name auf einen gewissen Wad oder Wład zurück, eine Kurzform von Ladislaus. In den schriftlichen Quellen taucht der Ort als Wadowicze auf, im Register des Peterspfennigs von 1325 bis 1327, und 1327 als oppidum Wadowicz in einem Lehnsverzeichnis.

Anfangs war es eine Handelssiedlung, die den schlesischen Herzögen aus dem Haus der Piasten gehörte. 1430 zerstörte ein großer Brand den Ort. Er wurde wieder aufgebaut und erhielt im selben Jahr von Fürst Kazimierz I. von Oświęcim das Stadtrecht nach Kulmer Recht, was rasches Wachstum und einen zügigen Wiederaufbau in Gang setzte.

Bis 1445 gehörte Wadowice zum Herzogtum Oświęcim und danach zum Herzogtum Zator. 1482 gründete Władysław I. von Zator ein eigenes Herzogtum Wadowice, das mit seinem Tod 1493 endete. 1494 kauften die polnischen Könige das Gebiet; 1564 wurde es in die Woiwodschaft Krakau eingegliedert, die zur Provinz Kleinpolen gehörte.

Nach der Ersten Polnischen Teilung kam die Stadt 1772 an Österreich. Sie wurde dem Königreich Galizien und Lodomerien eingegliedert und erhielt den Namen Frauenstadt. Die Straße von Wien nach Lemberg brachte Betriebsamkeit. 1819 wurde der Sitz des Kreises Myślenice hierher verlegt, und ab 1867 war Wadowice Kreishauptstadt, mit einem Krankenhaus und einem Bezirksgericht.

Nach dem Ersten Weltkrieg und dem Zerfall der österreichisch-ungarischen Monarchie wurde Wadowice Teil des wiedererstandenen Polen. In einer bescheidenen Wohnung im ersten Stock der Kościelna 7 kam am 18. Mai 1920 Karol Józef Wojtyła zur Welt, das dritte Kind von Karol Wojtyła und Emilia Wojtyłowa, geborene Kaczorowska. Einen Monat nach seiner Geburt wurde er getauft.

Seine Mutter starb 1929, als er acht Jahre alt war, an einem Herzinfarkt und an Nierenversagen; sein Vater sollte 1941 an einem Herzinfarkt sterben. Sein Bruder Edmund erlag am 5. Dezember 1932 dem Scharlach. Ab 1930 besuchte Karol das Gymnasium, ab 1934 spielte er Theater, und 1938 schloss er die Knabenschule mit ausgezeichneten Noten ab.

Mitte 1938 zog er nach Krakau und schrieb sich an der Jagiellonen-Universität ein. In der Stadt seiner Jugend brach unterdessen der Krieg aus: Am 26. Oktober 1939 annektierte das nationalsozialistische Deutschland Wadowice, das am 29. Dezember 1939 in Wadowitz umbenannt wurde.

Die Besatzer richteten sich gegen die polnische Intelligenz und ermordeten im Rahmen der Intelligenzaktion Hunderte Einwohner bei Massenerschießungen; Hunderte weitere wurden in das Generalgouvernement vertrieben. Zwischen 1941 und 1943 bestand ein Ghetto; fast zweitausend jüdische Einwohner wurden ermordet, vor allem in Auschwitz. In der Stadt gab es ein Gefängnis, ein Kriegsgefangenenlager und ein Straflager.

Nach 1945 blieb Wadowice bis 1975 Hauptort eines Powiat und kam danach zur Woiwodschaft Bielsko-Biała. Nach 1989 veraltete ein großer Teil der örtlichen Industrie, während der Zustrom von Besuchern dank der Verbindung zum Papst und der eigenen Geschichte wuchs.

Le premier établissement durable sur ce site remonte à la fin du Xe ou au début du XIe siècle. Selon une légende, le nom viendrait d'un certain Wad ou Wład, forme abrégée de Ladislas. Dans les sources écrites, la localité apparaît sous la forme Wadowicze, dans le registre du denier de Saint-Pierre de 1325 à 1327, puis en 1327 comme oppidum Wadowicz dans un registre féodal.

Ce fut d'abord une bourgade marchande appartenant aux ducs silésiens de la maison Piast. En 1430, un grand incendie la détruisit. Elle fut reconstruite et reçut la même année les droits de ville du prince Kazimierz Ier d'Oświęcim, selon le droit de Kulm, ce qui entraîna une croissance et une reconstruction rapides.

Jusqu'en 1445, Wadowice appartint au duché d'Oświęcim, puis au duché de Zator. En 1482, Władysław Ier de Zator créa un duché distinct de Wadowice, qui prit fin à sa mort, en 1493. En 1494, les rois de Pologne rachetèrent le territoire ; en 1564, il fut intégré à la voïvodie de Cracovie, qui faisait partie de la province de Petite-Pologne.

Après le premier partage de la Pologne, la ville revint en 1772 à l'Autriche. Elle fut incorporée au royaume de Galicie et de Lodomérie et reçut le nom de Frauenstadt. La route de Vienne à Lviv y amena de l'activité. En 1819, le siège du district de Myślenice y fut transféré, et à partir de 1867 Wadowice devint chef-lieu de district, avec un hôpital et un tribunal d'arrondissement.

Après la Première Guerre mondiale et la dislocation de la monarchie austro-hongroise, Wadowice fit partie de la Pologne renaissante. C'est dans un modeste logement du premier étage du 7 de la rue Kościelna que naquit, le 18 mai 1920, Karol Józef Wojtyła, troisième enfant de Karol Wojtyła et d'Emilia Wojtyłowa, née Kaczorowska. Il fut baptisé un mois après sa naissance.

Sa mère mourut en 1929, alors qu'il avait huit ans, d'une crise cardiaque et d'une insuffisance rénale ; son père devait mourir en 1941 d'une crise cardiaque. Son frère Edmund succomba à la scarlatine le 5 décembre 1932. À partir de 1930, Karol fréquenta le lycée, dès 1934 il monta sur les planches, et en 1938 il acheva l'école des garçons avec d'excellentes notes.

Au milieu de l'année 1938, il s'installa à Cracovie et s'inscrivit à l'université Jagellonne. Dans la ville de son enfance, la guerre éclatait entre-temps : le 26 octobre 1939, l'Allemagne nazie annexa Wadowice, rebaptisée Wadowitz le 29 décembre 1939.

L'occupant s'en prit à l'intelligentsia polonaise et assassina des centaines d'habitants lors d'exécutions de masse menées dans le cadre de l'Intelligenzaktion ; des centaines d'autres furent chassés vers le Gouvernement général. Un ghetto exista de 1941 à 1943 ; près de deux mille habitants juifs furent assassinés, principalement à Auschwitz. La ville abritait une prison, un camp de prisonniers de guerre et un camp pénitentiaire.

Après 1945, Wadowice resta chef-lieu de powiat jusqu'en 1975, avant de passer à la voïvodie de Bielsko-Biała. Après 1989, une grande part de l'industrie locale devint obsolète, tandis que la fréquentation de la ville augmentait, grâce au lien avec le pape et à sa propre histoire.

Il primo insediamento stabile in questo luogo sorse alla fine del X o all'inizio dell'XI secolo. Secondo una leggenda il nome risale a un certo Wad o Wład, forma abbreviata di Ladislao. Nelle fonti scritte la località compare come Wadowicze, nel registro dell'obolo di San Pietro dal 1325 al 1327, e nel 1327 come oppidum Wadowicz in un registro feudale.

In origine era un insediamento commerciale appartenente ai duchi slesiani della casa dei Piast. Nel 1430 un grande incendio distrusse l'abitato. Fu ricostruito e nello stesso anno ricevette dal duca Casimiro I di Oświęcim i diritti di città secondo il diritto di Kulm, il che avviò una rapida crescita e una rapida ricostruzione.

Fino al 1445 Wadowice appartenne al ducato di Oświęcim e in seguito al ducato di Zator. Nel 1482 Ladislao I di Zator fondò un ducato autonomo di Wadowice, che si estinse con la sua morte nel 1493. Nel 1494 i re polacchi acquistarono il territorio; nel 1564 esso fu inserito nel voivodato di Cracovia, che faceva parte della provincia della Piccola Polonia.

Dopo la prima spartizione della Polonia, nel 1772 la città passò all'Austria. Fu incorporata nel regno di Galizia e Lodomiria e ricevette il nome di Frauenstadt. La strada da Vienna a Leopoli portò con sé attività e commerci. Nel 1819 vi fu trasferita la sede del distretto di Myślenice e dal 1867 Wadowice fu capoluogo distrettuale, con un ospedale e un tribunale circondariale.

Dopo la prima guerra mondiale e la dissoluzione della monarchia austro-ungarica Wadowice entrò a far parte della Polonia risorta. In un modesto appartamento al primo piano della Kościelna 7 nacque, il 18 maggio 1920, Karol Józef Wojtyła, terzo figlio di Karol Wojtyła e di Emilia Wojtyłowa, nata Kaczorowska. Fu battezzato un mese dopo la nascita.

La madre morì nel 1929, quando egli aveva otto anni, per un attacco cardiaco e un'insufficienza renale; il padre sarebbe morto d'infarto nel 1941. Il fratello Edmund si spense il 5 dicembre 1932 di scarlattina. Dal 1930 Karol frequentò il ginnasio, dal 1934 recitò in teatro e nel 1938 concluse la scuola maschile con voti eccellenti.

A metà del 1938 si trasferì a Cracovia e si iscrisse all'Università Jagellonica. Nella città della sua giovinezza scoppiò intanto la guerra: il 26 ottobre 1939 la Germania nazista annetté Wadowice, che il 29 dicembre 1939 fu ribattezzata Wadowitz.

L'occupante prese di mira l'intellighenzia polacca e uccise centinaia di abitanti in esecuzioni di massa nell'ambito dell'Intelligenzaktion; altre centinaia furono deportate nel Governatorato Generale. Tra il 1941 e il 1943 vi fu un ghetto; quasi duemila abitanti ebrei furono uccisi, soprattutto ad Auschwitz. In città funzionavano una prigione, un campo per prigionieri di guerra e un campo penale.

Dopo il 1945 Wadowice rimase capoluogo di un powiat fino al 1975, per passare poi al voivodato di Bielsko-Biała. Dopo il 1989 gran parte dell'industria locale si trovò superata, mentre le visite alla città crescevano grazie al legame con il papa e alla storia del luogo.

El primer asentamiento estable en este lugar surgió a finales del siglo X o comienzos del XI. Según una leyenda, el nombre se remonta a un tal Wad o Wład, forma abreviada de Ladislao. En las fuentes escritas la localidad aparece como Wadowicze, en el registro del óbolo de San Pedro de 1325 a 1327, y en 1327 como oppidum Wadowicz en un registro feudal.

En un principio era un asentamiento comercial perteneciente a los duques silesianos de la casa de los Piast. En 1430 un gran incendio destruyó la localidad. Fue reconstruida y recibió ese mismo año el fuero de ciudad del duque Kazimierz I de Oświęcim, según el derecho de Chełmno, lo que puso en marcha un crecimiento y una reconstrucción rápidos.

Hasta 1445 Wadowice perteneció al ducado de Oświęcim y después al ducado de Zator. En 1482 Władysław I de Zator fundó un ducado independiente de Wadowice, que se extinguió con su muerte en 1493. En 1494 los reyes polacos compraron el territorio; en 1564 quedó integrado en el voivodato de Cracovia, que formaba parte de la provincia de Pequeña Polonia.

Tras el primer reparto de Polonia, la ciudad pasó en 1772 a Austria. Fue incorporada al reino de Galitzia y Lodomeria y recibió el nombre de Frauenstadt. El camino de Viena a Leópolis trajo actividad. En 1819 se trasladó aquí la sede del distrito de Myślenice y desde 1867 Wadowice fue capital de distrito, con hospital y tribunal de partido.

Después de la Primera Guerra Mundial y de la disolución de la monarquía austrohúngara, Wadowice pasó a formar parte de la Polonia resurgida. En una vivienda modesta del primer piso del número 7 de la calle Kościelna nació el 18 de mayo de 1920 Karol Józef Wojtyła, tercer hijo de Karol Wojtyła y de Emilia Wojtyłowa, de soltera Kaczorowska. Fue bautizado un mes después de nacer.

Su madre murió en 1929, cuando él tenía ocho años, de un ataque al corazón y un fallo renal; su padre moriría de un infarto en 1941. Su hermano Edmund sucumbió a la escarlatina el 5 de diciembre de 1932. Desde 1930 Karol asistió al instituto, desde 1934 hizo teatro y en 1938 terminó la escuela de varones con notas excelentes.

A mediados de 1938 se trasladó a Cracovia y se matriculó en la Universidad Jaguelónica. Entretanto, en la ciudad de su infancia estalló la guerra: el 26 de octubre de 1939 la Alemania nazi se anexionó Wadowice, que el 29 de diciembre de 1939 pasó a llamarse Wadowitz.

El ocupante se ensañó con la intelectualidad polaca y asesinó a centenares de vecinos en ejecuciones masivas dentro de la Intelligenzaktion; otros centenares fueron deportados al Gobierno General. Entre 1941 y 1943 existió un gueto; casi dos mil vecinos judíos fueron asesinados, sobre todo en Auschwitz. En la ciudad funcionaron una cárcel, un campo de prisioneros de guerra y un campo penal.

Después de 1945 Wadowice siguió siendo capital de powiat hasta 1975 y pasó luego al voivodato de Bielsko-Biała. Tras 1989 buena parte de la industria local quedó anticuada, mientras crecían las visitas a la ciudad gracias al vínculo con el papa y a su propia historia.

De parochiekerk aan het Johannes Paulus II-plein is gewijd aan de Opdracht van de Heilige Maagd Maria in de tempel en draagt de titel van basilica minor. De oorsprong van de kerk gaat terug tot de veertiende eeuw; het gebouw zelf wordt in de bronnen als vijftiende-eeuws beschreven en werd in de achttiende eeuw in barokke vormen herbouwd.

Naast deze mariale titel richt de aandacht van bezoekers zich in Wadowice op de stadgenoot die als Johannes Paulus II de Kerk heeft geleid. Hij werd op 16 oktober 1978 gekozen, bij de achtste stemronde en op achtenvijftigjarige leeftijd, leidde de Kerk zesentwintig jaar en zes maanden en stierf op 2 april 2005 in het Apostolisch Paleis in Vaticaanstad.

Hij ligt begraven in de Sint-Sebastiaanskapel van de Sint-Pietersbasiliek. Op 1 mei 2011 werd hij door paus Benedictus XVI op het Sint-Pietersplein zalig verklaard, en op 27 april 2014 verklaarde paus Franciscus hem daar heilig. Zijn liturgische gedachtenis valt op 22 oktober, de dag waarop hij in 1978 zijn ambt aanvaardde.

Kościół parafialny przy placu Jana Pawła II jest pod wezwaniem Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny i nosi tytuł bazyliki mniejszej. Początki kościoła sięgają XIV wieku; sam budynek źródła opisują jako piętnastowieczny, a w XVIII wieku przebudowano go w formach barokowych.

Obok tego maryjnego wezwania uwaga odwiedzających skupia się w Wadowicach na mieszkańcu miasta, który jako Jan Paweł II kierował Kościołem. Wybrano go 16 października 1978 roku, w ósmym głosowaniu i w wieku pięćdziesięciu ośmiu lat; prowadził Kościół dwadzieścia sześć lat i sześć miesięcy, a zmarł 2 kwietnia 2005 roku w Pałacu Apostolskim w Watykanie.

Pochowano go w kaplicy św. Sebastiana w bazylice św. Piotra. 1 maja 2011 roku papież Benedykt XVI ogłosił go błogosławionym na placu św. Piotra, a 27 kwietnia 2014 roku papież Franciszek kanonizował go w tym samym miejscu. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 22 października, w dniu, w którym w 1978 roku objął urząd.

Die Pfarrkirche am Johannes-Paul-II.-Platz ist der Darstellung der seligen Jungfrau Maria im Tempel geweiht und trägt den Titel basilica minor. Die Ursprünge der Kirche reichen ins vierzehnte Jahrhundert zurück; das Gebäude selbst wird in den Quellen als Bau des fünfzehnten Jahrhunderts beschrieben und wurde im achtzehnten Jahrhundert in barocken Formen neu errichtet.

Neben diesem marianischen Patrozinium richtet sich die Aufmerksamkeit der Besucher in Wadowice auf den Mitbürger, der als Johannes Paul II. die Kirche geleitet hat. Er wurde am 16. Oktober 1978 im achten Wahlgang und im Alter von achtundfünfzig Jahren gewählt, leitete die Kirche sechsundzwanzig Jahre und sechs Monate und starb am 2. April 2005 im Apostolischen Palast in der Vatikanstadt.

Er ist in der Sebastianskapelle des Petersdoms bestattet. Am 1. Mai 2011 wurde er von Papst Benedikt XVI. auf dem Petersplatz seliggesprochen, und am 27. April 2014 sprach ihn Papst Franziskus dort heilig. Sein liturgischer Gedenktag fällt auf den 22. Oktober, den Tag, an dem er 1978 sein Amt antrat.

L'église paroissiale, sur la place Jean-Paul-II, est dédiée à la Présentation de la Bienheureuse Vierge Marie au Temple et porte le titre de basilica minor. Ses origines remontent au XIVe siècle ; les sources décrivent l'édifice lui-même comme du XVe siècle, reconstruit au XVIIIe siècle dans des formes baroques.

À côté de ce vocable marial, l'attention des visiteurs se porte à Wadowice sur l'enfant du pays qui, sous le nom de Jean-Paul II, a conduit l'Église. Élu le 16 octobre 1978, au huitième tour de scrutin et à cinquante-huit ans, il dirigea l'Église vingt-six ans et six mois et mourut le 2 avril 2005 au palais apostolique, au Vatican.

Il est enterré dans la chapelle Saint-Sébastien de la basilique Saint-Pierre. Le 1er mai 2011, le pape Benoît XVI l'a béatifié place Saint-Pierre, et le 27 avril 2014 le pape François l'y a canonisé. Sa mémoire liturgique tombe le 22 octobre, jour où il inaugura son ministère en 1978.

La chiesa parrocchiale sulla piazza Giovanni Paolo II è dedicata alla Presentazione della Beata Vergine Maria al tempio e porta il titolo di basilica minore. Le origini della chiesa risalgono al XIV secolo; l'edificio stesso è descritto nelle fonti come quattrocentesco e fu ricostruito nel Settecento in forme barocche.

Accanto a questo titolo mariano, a Wadowice l'attenzione dei visitatori si rivolge al concittadino che come Giovanni Paolo II ha guidato la Chiesa. Fu eletto il 16 ottobre 1978, all'ottavo scrutinio e all'età di cinquantotto anni, guidò la Chiesa per ventisei anni e sei mesi e morì il 2 aprile 2005 nel Palazzo Apostolico in Vaticano.

È sepolto nella cappella di San Sebastiano della basilica di San Pietro. Il 1º maggio 2011 fu proclamato beato da papa Benedetto XVI in piazza San Pietro e il 27 aprile 2014 papa Francesco lo proclamò santo nello stesso luogo. La sua memoria liturgica cade il 22 ottobre, giorno in cui nel 1978 diede inizio al suo ministero.

La iglesia parroquial de la plaza de Juan Pablo II está dedicada a la Presentación de la Santísima Virgen María en el templo y tiene el título de basilica minor. Los orígenes de la iglesia se remontan al siglo XIV; el edificio mismo se describe en las fuentes como del siglo XV y fue reconstruido en formas barrocas en el siglo XVIII.

Junto a esta advocación mariana, la atención de los visitantes se dirige en Wadowice al paisano que guio la Iglesia como Juan Pablo II. Fue elegido el 16 de octubre de 1978, en la octava votación y a los cincuenta y ocho años, condujo la Iglesia durante veintiséis años y seis meses y murió el 2 de abril de 2005 en el Palacio Apostólico de la Ciudad del Vaticano.

Está enterrado en la capilla de San Sebastián de la basílica de San Pedro. El 1 de mayo de 2011 fue beatificado por el papa Benedicto XVI en la plaza de San Pedro, y el 27 de abril de 2014 el papa Francisco lo canonizó allí mismo. Su memoria litúrgica se celebra el 22 de octubre, día en que en 1978 inauguró su ministerio.

Het hart van de stad is het Johannes Paulus II-plein, omzoomd door negentiende-eeuwse burgerhuizen. De basiliek staat in het midden, en daaromheen strekt zich het historische centrum uit. De ligging aan de Skawa, met de Kleine Beskiden op de achtergrond, geeft het geheel een rustig, provinciaal karakter.

In het huis waar de paus werd geboren is het museum van het familiehuis van de Heilige Vader ondergebracht. Het verzamelt en bewaart voorwerpen die aan Karol Wojtyła en aan zijn familie hebben toebehoord.

Wie verder door de oude straten loopt, komt langs een achttiende-eeuws woonhuis aan de Kościelna 4 en het neoclassicistische landhuis Mikołaj uit de negentiende eeuw. De stad heeft daarnaast een stedelijk museum dat de naam draagt van Marcin Wadowita, en een monument voor Emil Zegadłowicz.

Sercem miasta jest plac Jana Pawła II, obramowany dziewiętnastowiecznymi kamienicami. Pośrodku stoi bazylika, a wokół rozciąga się historyczne centrum. Położenie nad Skawą, z Beskidem Małym w tle, nadaje całości spokojny, prowincjonalny charakter.

W domu, w którym urodził się papież, mieści się muzeum domu rodzinnego Ojca Świętego. Gromadzi ono i przechowuje przedmioty należące niegdyś do Karola Wojtyły i jego rodziny.

Idąc dalej starymi uliczkami, mija się osiemnastowieczną kamienicę przy ulicy Kościelnej 4 i neoklasycystyczny dworek Mikołaj z XIX wieku. Miasto ma ponadto muzeum miejskie imienia Marcina Wadowity oraz pomnik Emila Zegadłowicza.

Das Herz der Stadt ist der Johannes-Paul-II.-Platz, gesäumt von Bürgerhäusern des neunzehnten Jahrhunderts. Die Basilika steht in der Mitte, und darum herum erstreckt sich der historische Kern. Die Lage an der Skawa, mit den Kleinen Beskiden im Hintergrund, gibt dem Ganzen einen ruhigen, provinziellen Charakter.

In dem Haus, in dem der Papst geboren wurde, ist das Museum vom Elternhaus des Heiligen Vaters untergebracht. Es sammelt und bewahrt Gegenstände, die Karol Wojtyła und seiner Familie gehört haben.

Wer weiter durch die alten Straßen geht, kommt an einem Wohnhaus des achtzehnten Jahrhunderts in der Kościelna 4 und an dem neoklassizistischen Landhaus Mikołaj aus dem neunzehnten Jahrhundert vorbei. Die Stadt hat daneben ein Stadtmuseum, das den Namen von Marcin Wadowita trägt, und ein Denkmal für Emil Zegadłowicz.

Le cœur de la ville est la place Jean-Paul-II, bordée de maisons bourgeoises du XIXe siècle. La basilique en occupe le milieu, et le centre historique se déploie tout autour. La situation au bord de la Skawa, avec les Petites Beskides en toile de fond, donne à l'ensemble un caractère paisible et provincial.

La maison où naquit le pape abrite le musée de la maison familiale du Saint-Père. Il rassemble et conserve des objets ayant appartenu à Karol Wojtyła et à sa famille.

Qui poursuit sa promenade dans les vieilles rues passe devant une maison d'habitation du XVIIIe siècle, au 4 de la rue Kościelna, et devant le manoir néoclassique Mikołaj, du XIXe siècle. La ville possède en outre un musée municipal qui porte le nom de Marcin Wadowita, et un monument à Emil Zegadłowicz.

Il cuore della città è la piazza Giovanni Paolo II, circondata da case borghesi ottocentesche. La basilica si trova al centro e attorno ad essa si estende il centro storico. La posizione sulla Skawa, con i Beschidi Piccoli sullo sfondo, conferisce al tutto un carattere quieto e provinciale.

Nella casa in cui il papa nacque è allestito il museo della casa familiare del Santo Padre. Raccoglie e conserva oggetti appartenuti a Karol Wojtyła e alla sua famiglia.

Proseguendo per le vie antiche incontrerà una casa d'abitazione settecentesca alla Kościelna 4 e la villa neoclassica Mikołaj, dell'Ottocento. La città possiede inoltre un museo civico intitolato a Marcin Wadowita e un monumento a Emil Zegadłowicz.

El corazón de la ciudad es la plaza de Juan Pablo II, rodeada de casas burguesas del siglo XIX. La basílica se alza en el centro y a su alrededor se extiende el casco histórico. La situación junto al Skawa, con los Beskidos Pequeños al fondo, da al conjunto un carácter tranquilo y provinciano.

En la casa donde nació el papa se aloja el museo de la casa familiar del Santo Padre. Reúne y conserva objetos que pertenecieron a Karol Wojtyła y a su familia.

Quien siga paseando por las calles antiguas pasará junto a una casa del siglo XVIII en el número 4 de la calle Kościelna y junto a la mansión neoclásica Mikołaj, del siglo XIX. La ciudad cuenta además con un museo municipal que lleva el nombre de Marcin Wadowita y con un monumento a Emil Zegadłowicz.

Elk jaar in mei en juni worden de Dagen van Wadowice gehouden, Dni Wadowic. Het feest begint steeds op 18 mei en herdenkt daarmee de dag waarop Karol Wojtyła in 1920 in deze stad werd geboren. Het is de vaste jaarlijkse markering van zijn geboorte in het leven van de stad.

In de kalender van de Kerk staat 22 oktober als de gedachtenis van de heilige Johannes Paulus II, de datum die verwijst naar het begin van zijn pontificaat in 1978. Wie in die dagen naar Wadowice komt, bezoekt een gewone Poolse provinciestad die door een enkele geboorte met de wereldkerk verbonden raakte.

Co roku w maju i czerwcu odbywają się Dni Wadowic. Święto zaczyna się zawsze 18 maja i upamiętnia dzień, w którym Karol Wojtyła urodził się w 1920 roku w tym mieście. To stały, doroczny znak jego narodzin w życiu miasta.

W kalendarzu Kościoła 22 października figuruje jako wspomnienie świętego Jana Pawła II — data odsyłająca do początku jego pontyfikatu w 1978 roku. Kto przyjeżdża w tych dniach do Wadowic, odwiedza zwyczajne polskie miasto powiatowe, które za sprawą jednych narodzin związało się z Kościołem powszechnym.

Jedes Jahr im Mai und Juni werden die Tage von Wadowice begangen, Dni Wadowic. Das Fest beginnt stets am 18. Mai und erinnert damit an den Tag, an dem Karol Wojtyła 1920 in dieser Stadt geboren wurde. Es ist die feste jährliche Markierung seiner Geburt im Leben der Stadt.

Im Kalender der Kirche steht der 22. Oktober als Gedenktag des heiligen Johannes Paul II., das Datum, das auf den Beginn seines Pontifikats im Jahr 1978 verweist. Wer in diesen Tagen nach Wadowice kommt, besucht eine gewöhnliche polnische Provinzstadt, die durch eine einzige Geburt mit der Weltkirche verbunden wurde.

Chaque année, en mai et en juin, se tiennent les Journées de Wadowice, Dni Wadowic. La fête s'ouvre toujours le 18 mai et commémore ainsi le jour où Karol Wojtyła naquit dans cette ville en 1920. C'est le rendez-vous annuel qui inscrit cette naissance dans la vie de la cité.

Au calendrier de l'Église, le 22 octobre est la mémoire de saint Jean-Paul II, date qui renvoie au début de son pontificat en 1978. Qui vient à Wadowice en ces jours-là découvre une ville de province polonaise ordinaire, reliée à l'Église universelle par une seule naissance.

Ogni anno, in maggio e in giugno, si tengono le Giornate di Wadowice, Dni Wadowic. La festa comincia sempre il 18 maggio e ricorda così il giorno in cui, nel 1920, Karol Wojtyła nacque in questa città. È la ricorrenza annuale fissa della sua nascita nella vita cittadina.

Nel calendario della Chiesa il 22 ottobre è la memoria di san Giovanni Paolo II, data che rimanda all'inizio del suo pontificato nel 1978. Chi in quei giorni arriva a Wadowice visita una normale cittadina di provincia polacca che per una sola nascita si è trovata legata alla Chiesa universale.

Cada año, en mayo y junio, se celebran los Días de Wadowice, Dni Wadowic. La fiesta empieza siempre el 18 de mayo y conmemora así el día en que Karol Wojtyła nació en esta ciudad en 1920. Es la señal anual fija de su nacimiento en la vida de la ciudad.

En el calendario de la Iglesia, el 22 de octubre es la memoria de san Juan Pablo II, la fecha que remite al comienzo de su pontificado en 1978. Quien venga a Wadowice en esos días visitará una ciudad de provincias polaca corriente que un solo nacimiento unió a la Iglesia universal.