Bakker en kluizenaarPiekarz i pustelnikBäcker und EinsiedlerBoulanger et ermiteFornaio ed eremitaPanadero y ermitaño
Clemens Maria Hofbauer werd op 26 december 1751 geboren in Tasovice, in het Duits Taßwitz, in Moravië, tegenwoordig Tsjechië. Hij werd gedoopt als Johannes; de familienaam Hofbauer is een Duitse vorm van Dvořák. Zijn vader stierf toen hij zes jaar oud was.
Op zijn zestiende ging hij als bakkersleerling naar Znojmo. Later werkte hij ook als bakker in Wenen.
Hij trok op bedevaart naar Rome en leefde enige tijd als kluizenaar bij Tivoli, waar hij de naam Clemens Maria aannam. Daarna studeerde hij in Wenen. Samen met zijn vriend Thaddäus Hübl sloot hij zich in Italië aan bij de redemptoristen, de congregatie van de heilige Alfonsus van Liguori, en op 29 maart 1785 werd hij in Alatri tot priester gewijd.
Klemens Maria Hofbauer urodził się 26 grudnia 1751 roku w Tasovicach, po niemiecku Taßwitz, na Morawach, dziś w Czechach. Na chrzcie otrzymał imię Jan; nazwisko Hofbauer to niemiecka forma nazwiska Dvořák. Jego ojciec zmarł, gdy chłopiec miał sześć lat.
W wieku szesnastu lat rozpoczął naukę piekarstwa w Znojmie. Później pracował jako piekarz także w Wiedniu.
Odbył pielgrzymkę do Rzymu i przez pewien czas żył jako pustelnik pod Tivoli, gdzie przyjął imiona Klemens Maria. Następnie studiował w Wiedniu. Razem z przyjacielem Tadeuszem Hüblem wstąpił we Włoszech do redemptorystów, zgromadzenia świętego Alfonsa Liguori, a 29 marca 1785 roku przyjął w Alatri święcenia kapłańskie.
Klemens Maria Hofbauer wurde am 26. Dezember 1751 in Taßwitz, tschechisch Tasovice, in Mähren geboren, das heute zu Tschechien gehört. Er wurde auf den Namen Johannes getauft; der Familienname Hofbauer ist eine deutsche Form von Dvořák. Sein Vater starb, als er sechs Jahre alt war.
Mit sechzehn Jahren ging er als Bäckerlehrling nach Znaim. Später arbeitete er auch in Wien als Bäcker.
Er pilgerte nach Rom und lebte einige Zeit als Einsiedler bei Tivoli, wo er den Namen Klemens Maria annahm. Danach studierte er in Wien. Zusammen mit seinem Freund Thaddäus Hübl schloss er sich in Italien den Redemptoristen an, der Kongregation des heiligen Alfons von Liguori, und am 29. März 1785 wurde er in Alatri zum Priester geweiht.
Clément-Marie Hofbauer naquit le 26 décembre 1751 à Tasovice, en allemand Taßwitz, en Moravie, aujourd'hui en Tchéquie. Il fut baptisé Jean ; le nom de famille Hofbauer est une forme allemande de Dvořák. Son père mourut lorsqu'il avait six ans.
À seize ans, il devint apprenti boulanger à Znojmo. Plus tard, il travailla aussi comme boulanger à Vienne.
Il partit en pèlerinage à Rome et vécut quelque temps en ermite près de Tivoli, où il prit le nom de Clément-Marie. Il fit ensuite des études à Vienne. Avec son ami Thaddée Hübl, il rejoignit en Italie les rédemptoristes, la congrégation de saint Alphonse de Liguori, et il fut ordonné prêtre à Alatri le 29 mars 1785.
Clemente Maria Hofbauer nacque il 26 dicembre 1751 a Tasovice, in tedesco Taßwitz, in Moravia, oggi Repubblica Ceca. Fu battezzato Giovanni; il cognome Hofbauer è una forma tedesca di Dvořák. Il padre morì quando lui aveva sei anni.
A sedici anni andò a Znojmo come apprendista fornaio. In seguito lavorò come fornaio anche a Vienna.
Si recò in pellegrinaggio a Roma e visse per qualche tempo come eremita presso Tivoli, dove assunse il nome di Clemente Maria. Studiò poi a Vienna. Insieme all'amico Taddeo Hübl si unì in Italia ai redentoristi, la congregazione di sant'Alfonso Maria de' Liguori, e il 29 marzo 1785 fu ordinato sacerdote ad Alatri.
Clemente María Hofbauer nació el 26 de diciembre de 1751 en Tasovice, en alemán Taßwitz, en Moravia, hoy Chequia. Fue bautizado como Juan; el apellido Hofbauer es una forma alemana de Dvořák. Su padre murió cuando él tenía seis años.
A los dieciséis años fue a Znojmo como aprendiz de panadero. Más tarde trabajó también como panadero en Viena.
Peregrinó a Roma y vivió algún tiempo como ermitaño cerca de Tívoli, donde adoptó el nombre de Clemente María. Después estudió en Viena. Junto con su amigo Tadeo Hübl se unió en Italia a los redentoristas, la congregación de san Alfonso María de Ligorio, y el 29 de marzo de 1785 fue ordenado sacerdote en Alatri.
WarschauWarszawaWarschauVarsovieVarsaviaVarsovia
De redemptoristen zonden Clemens naar het noorden om de congregatie ook daar te vestigen. In februari 1787 kwam hij met zijn metgezellen aan in Warschau, waar zij de kerk van Sint-Benno kregen.
Rond die kerk bouwden zij een levendige gemeenschap op. Zij stichtten onder meer een armenschool, een school voor meisjes en een weeshuis. In 1793 werd Clemens vicaris-generaal van de redemptoristen ten noorden van de Alpen.
In juni 1808 gaf Napoleon het bevel de redemptoristen uit Warschau te verwijderen. Zij werden naar de vesting Küstrin gebracht en na een maand vrijgelaten, maar mochten niet naar Polen terugkeren.
Redemptoryści wysłali Klemensa na północ, aby założył tam zgromadzenie. W lutym 1787 roku przybył z towarzyszami do Warszawy, gdzie otrzymali kościół świętego Benona.
Wokół tego kościoła stworzyli żywą wspólnotę. Założyli między innymi szkołę dla ubogich, szkołę dla dziewcząt i sierociniec. W 1793 roku Klemens został wikariuszem generalnym redemptorystów na północ od Alp.
W czerwcu 1808 roku Napoleon rozkazał usunąć redemptorystów z Warszawy. Przewieziono ich do twierdzy w Kostrzynie i po miesiącu uwolniono, ale nie wolno im było wrócić do Polski.
Die Redemptoristen sandten Klemens in den Norden, um die Kongregation auch dort anzusiedeln. Im Februar 1787 kam er mit seinen Gefährten nach Warschau, wo sie die Kirche Sankt Benno erhielten.
Rund um diese Kirche bauten sie eine lebendige Gemeinschaft auf. Sie gründeten unter anderem eine Armenschule, eine Mädchenschule und ein Waisenhaus. 1793 wurde Klemens Generalvikar der Redemptoristen nördlich der Alpen.
Im Juni 1808 befahl Napoleon, die Redemptoristen aus Warschau zu entfernen. Sie wurden in die Festung Küstrin gebracht und nach einem Monat freigelassen, durften aber nicht nach Polen zurückkehren.
Les rédemptoristes envoyèrent Clément vers le nord pour y implanter la congrégation. En février 1787, il arriva avec ses compagnons à Varsovie, où ils reçurent l'église Saint-Bennon.
Autour de cette église, ils bâtirent une communauté vivante. Ils fondèrent notamment une école pour les pauvres, une école de filles et un orphelinat. En 1793, Clément devint vicaire général des rédemptoristes au nord des Alpes.
En juin 1808, Napoléon ordonna d'éloigner les rédemptoristes de Varsovie. Ils furent conduits à la forteresse de Küstrin et libérés au bout d'un mois, mais il leur fut interdit de retourner en Pologne.
I redentoristi mandarono Clemente a nord per stabilirvi la congregazione. Nel febbraio 1787 giunse con i suoi compagni a Varsavia, dove ricevettero la chiesa di San Bennone.
Attorno a questa chiesa diedero vita a una comunità vivace. Fondarono tra l'altro una scuola per i poveri, una scuola femminile e un orfanotrofio. Nel 1793 Clemente divenne vicario generale dei redentoristi a nord delle Alpi.
Nel giugno 1808 Napoleone ordinò di allontanare i redentoristi da Varsavia. Furono portati nella fortezza di Küstrin e liberati dopo un mese, ma non poterono tornare in Polonia.
Los redentoristas enviaron a Clemente al norte para establecer allí la congregación. En febrero de 1787 llegó con sus compañeros a Varsovia, donde recibieron la iglesia de San Benón.
En torno a esta iglesia crearon una comunidad viva. Fundaron, entre otras cosas, una escuela para pobres, una escuela de niñas y un orfanato. En 1793 Clemente fue nombrado vicario general de los redentoristas al norte de los Alpes.
En junio de 1808 Napoleón ordenó expulsar a los redentoristas de Varsovia. Fueron llevados a la fortaleza de Küstrin y liberados al cabo de un mes, pero no se les permitió volver a Polonia.
WenenWiedeńWienVienneViennaViena
In september 1808 kwam Clemens aan in Wenen. In 1809, tijdens de aanval van Napoleon op de stad, was hij aalmoezenier in een ziekenhuis. In juli 1813 werd hij aalmoezenier van de ursulinen, en hun kerk werd het middelpunt van zijn werk.
Hij preekte, hoorde biecht en stond mensen bij, en kreeg de naam apostel van Wenen. Schrijvers en denkers uit de romantiek zochten hem op, onder wie Friedrich Schlegel, Clemens Brentano en Joseph von Eichendorff. Zijn preken botsten met het staatskerkelijke denken van die tijd, en de politie hield hem in de gaten.
Clemens stierf op 15 maart 1820 in Wenen, 68 jaar oud. Nog in hetzelfde jaar kregen de redemptoristen de kerk Maria am Gestade, en Wenen werd het vertrekpunt voor de verdere verspreiding van de congregatie.
We wrześniu 1808 roku Klemens przybył do Wiednia. W 1809 roku, podczas ataku Napoleona na miasto, był kapelanem szpitala. W lipcu 1813 roku został kapelanem urszulanek, a ich kościół stał się centrum jego pracy.
Głosił kazania, spowiadał i wspierał ludzi, i nazwano go apostołem Wiednia. Odwiedzali go pisarze i myśliciele epoki romantyzmu, między innymi Friedrich Schlegel, Clemens Brentano i Joseph von Eichendorff. Jego kazania kłóciły się z ówczesnym państwowym podejściem do Kościoła, a policja miała go na oku.
Klemens zmarł 15 marca 1820 roku w Wiedniu, w wieku 68 lat. Jeszcze w tym samym roku redemptoryści otrzymali kościół Maria am Gestade, a Wiedeń stał się punktem wyjścia dla dalszego rozwoju zgromadzenia.
Im September 1808 kam Klemens nach Wien. 1809, beim Angriff Napoleons auf die Stadt, war er Krankenhausseelsorger. Im Juli 1813 wurde er Seelsorger der Ursulinen, und ihre Kirche wurde zum Mittelpunkt seiner Arbeit.
Er predigte, nahm die Beichte ab und stand den Menschen bei und wurde Apostel von Wien genannt. Schriftsteller und Denker der Romantik suchten ihn auf, darunter Friedrich Schlegel, Clemens Brentano und Joseph von Eichendorff. Seine Predigten gerieten in Konflikt mit dem Josephinismus, und die Polizei beobachtete ihn.
Klemens starb am 15. März 1820 in Wien im Alter von 68 Jahren. Noch im selben Jahr erhielten die Redemptoristen die Kirche Maria am Gestade, und Wien wurde zum Ausgangspunkt für die weitere Verbreitung der Kongregation.
En septembre 1808, Clément arriva à Vienne. En 1809, lors de l'attaque de Napoléon contre la ville, il fut aumônier d'hôpital. En juillet 1813, il devint aumônier des ursulines, et leur église devint le centre de son travail.
Il prêchait, confessait et soutenait les gens, et on l'appela l'apôtre de Vienne. Des écrivains et penseurs romantiques vinrent le voir, parmi lesquels Friedrich Schlegel, Clemens Brentano et Joseph von Eichendorff. Ses sermons entraient en conflit avec le joséphisme, et la police le surveillait.
Clément mourut le 15 mars 1820 à Vienne, à 68 ans. La même année, les rédemptoristes reçurent l'église Maria am Gestade, et Vienne devint le point de départ de la diffusion de la congrégation.
Nel settembre 1808 Clemente arrivò a Vienna. Nel 1809, durante l'attacco di Napoleone alla città, fu cappellano d'ospedale. Nel luglio 1813 divenne cappellano delle orsoline, e la loro chiesa divenne il centro del suo lavoro.
Predicava, confessava e sosteneva le persone, e fu chiamato apostolo di Vienna. Scrittori e pensatori romantici andarono a trovarlo, tra cui Friedrich Schlegel, Clemens Brentano e Joseph von Eichendorff. Le sue prediche si scontravano con il giuseppinismo e la polizia lo teneva d'occhio.
Clemente morì il 15 marzo 1820 a Vienna, a 68 anni. Nello stesso anno i redentoristi ricevettero la chiesa di Maria am Gestade e Vienna divenne il punto di partenza per la diffusione della congregazione.
En septiembre de 1808 Clemente llegó a Viena. En 1809, durante el ataque de Napoleón a la ciudad, fue capellán de hospital. En julio de 1813 fue nombrado capellán de las ursulinas, y su iglesia se convirtió en el centro de su trabajo.
Predicaba, confesaba y ayudaba a la gente, y lo llamaron el apóstol de Viena. Escritores y pensadores del romanticismo acudieron a él, entre ellos Friedrich Schlegel, Clemens Brentano y Joseph von Eichendorff. Sus sermones chocaban con el josefinismo y la policía lo vigilaba.
Clemente murió el 15 de marzo de 1820 en Viena, a los 68 años. Ese mismo año los redentoristas recibieron la iglesia de Maria am Gestade, y Viena se convirtió en el punto de partida de la expansión de la congregación.
Feestdag, graf en devotieWspomnienie, grób i kultGedenktag, Grab und AndachtFête, tombeau et dévotionFesta, tomba e devozioneFiesta, tumba y devoción
Zijn feestdag is 15 maart. Hij werd eerst begraven in Maria Enzersdorf bij Wenen; op 4 november 1862 werden zijn relieken overgebracht naar de kerk Maria am Gestade, waar ze nu in een gouden schrijn onder een altaar rusten.
Paus Leo XIII verklaarde hem op 29 januari 1888 zalig en paus Pius X verklaarde hem op 20 mei 1909 heilig. Sinds 1914 is hij medepatroon van Wenen.
Op afbeeldingen ziet u hem meestal als priester in zwarte kleding. Het portret op deze pagina is een tekening van P. Rinn. In de Clemens Hofbauer-collectie vindt u de noveenkaars van deze heilige.
Jego wspomnienie przypada 15 marca. Najpierw pochowano go w Maria Enzersdorf pod Wiedniem; 4 listopada 1862 roku jego relikwie przeniesiono do kościoła Maria am Gestade, gdzie spoczywają dziś w złotym relikwiarzu pod ołtarzem.
Papież Leon XIII beatyfikował go 29 stycznia 1888 roku, a papież Pius X kanonizował 20 maja 1909 roku. Od 1914 roku jest współpatronem Wiednia.
Na wizerunkach zobaczysz go zwykle jako kapłana w czarnym stroju. Portret na tej stronie to rysunek P. Rinna. W kolekcji świętego Klemensa Hofbauera znajdziesz świecę nowennową tego świętego.
Sein Gedenktag ist der 15. März. Er wurde zunächst in Maria Enzersdorf bei Wien begraben; am 4. November 1862 wurden seine Reliquien in die Kirche Maria am Gestade übertragen, wo sie heute in einem goldenen Schrein unter einem Altar ruhen.
Papst Leo XIII. sprach ihn am 29. Januar 1888 selig und Papst Pius X. am 20. Mai 1909 heilig. Seit 1914 ist er Mitpatron von Wien.
Auf Darstellungen sehen Sie ihn meist als Priester in schwarzer Kleidung. Das Porträt auf dieser Seite ist eine Zeichnung von P. Rinn. In der Klemens-Hofbauer-Kollektion finden Sie die Novenenkerze dieses Heiligen.
Sa fête est le 15 mars. Il fut d'abord enterré à Maria Enzersdorf, près de Vienne ; le 4 novembre 1862, ses reliques furent transférées dans l'église Maria am Gestade, où elles reposent aujourd'hui dans une châsse dorée sous un autel.
Le pape Léon XIII le béatifia le 29 janvier 1888 et le pape Pie X le canonisa le 20 mai 1909. Depuis 1914, il est copatron de Vienne.
Sur les images, on le voit le plus souvent en prêtre vêtu de noir. Le portrait de cette page est un dessin de P. Rinn. La collection de saint Clément-Marie Hofbauer propose la bougie de neuvaine de ce saint.
La sua festa è il 15 marzo. Fu sepolto dapprima a Maria Enzersdorf, presso Vienna; il 4 novembre 1862 le sue reliquie furono trasferite nella chiesa di Maria am Gestade, dove oggi riposano in un reliquiario dorato sotto un altare.
Papa Leone XIII lo proclamò beato il 29 gennaio 1888 e papa Pio X lo canonizzò il 20 maggio 1909. Dal 1914 è compatrono di Vienna.
Nelle immagini lo vedete di solito come sacerdote vestito di nero. Il ritratto di questa pagina è un disegno di P. Rinn. Nella collezione di san Clemente Hofbauer trovate la candela per la novena di questo santo.
Su fiesta es el 15 de marzo. Fue enterrado primero en Maria Enzersdorf, cerca de Viena; el 4 de noviembre de 1862 sus reliquias fueron trasladadas a la iglesia de Maria am Gestade, donde hoy descansan en un relicario dorado bajo un altar.
El papa León XIII lo beatificó el 29 de enero de 1888 y el papa Pío X lo canonizó el 20 de mayo de 1909. Desde 1914 es copatrono de Viena.
En las imágenes lo verá por lo general como sacerdote vestido de negro. El retrato de esta página es un dibujo de P. Rinn. En la colección de san Clemente Hofbauer encontrará la vela de novena de este santo.
