Uit MagdalaZ MagdaliAus MagdalaDe MagdalaDa MagdalaDe Magdala
Maria Magdalena kwam uit Magdala, een plaats aan het meer van Galilea, en was een van de vrouwen die Jezus volgden. Het evangelie van Lucas noemt haar onder de vrouwen die met Jezus en de twaalf meetrokken en hen uit eigen middelen ondersteunden. Over haar geboortejaar, gezin en sterfjaar vertellen de bronnen niets.
Volgens Lucas en Marcus had Jezus zeven demonen uit haar verdreven. Sindsdien sloot ze zich bij hem aan en bleef ze bij hem tot het einde.
Haar naam staat in alle vier de evangeliën, telkens bij de gebeurtenissen rond het kruis, het graf en de opstanding. Magdalena verwijst naar haar herkomst en is geen familienaam.
Maria Magdalena pochodziła z Magdali nad Jeziorem Galilejskim i była jedną z kobiet, które szły za Jezusem. Ewangelia Łukasza wymienia ją wśród kobiet towarzyszących Jezusowi i dwunastu, które wspierały ich z własnych środków. O roku jej urodzenia, rodzinie i śmierci źródła nic nie mówią.
Według Łukasza i Marka Jezus wyrzucił z niej siedem demonów. Od tej chwili poszła za nim i została przy nim do końca.
Jej imię pojawia się we wszystkich czterech Ewangeliach, zawsze przy wydarzeniach wokół krzyża, grobu i zmartwychwstania. Przydomek Magdalena wskazuje na miejsce pochodzenia, a nie na nazwisko rodowe.
Maria Magdalena stammte aus Magdala am See Genezareth und war eine der Frauen, die Jesus folgten. Das Lukasevangelium nennt sie unter den Frauen, die mit Jesus und den Zwölf zogen und sie aus ihrem Vermögen unterstützten. Über ihr Geburtsjahr, ihre Familie und ihr Todesjahr sagen die Quellen nichts.
Nach Lukas und Markus hatte Jesus sieben Dämonen aus ihr ausgetrieben. Seitdem schloss sie sich ihm an und blieb bis zum Ende bei ihm.
Ihr Name steht in allen vier Evangelien, jeweils bei den Ereignissen um Kreuz, Grab und Auferstehung. Magdalena verweist auf ihre Herkunft und ist kein Familienname.
Marie-Madeleine venait de Magdala, au bord du lac de Galilée, et fut l'une des femmes qui suivaient Jésus. L'évangile de Luc la nomme parmi celles qui accompagnaient Jésus et les Douze et les aidaient de leurs biens. Sur son année de naissance, sa famille et sa mort, les sources ne disent rien.
Selon Luc et Marc, Jésus avait chassé d'elle sept démons. Depuis lors, elle s'attacha à lui et resta auprès de lui jusqu'au bout.
Son nom figure dans les quatre Évangiles, chaque fois à propos de la croix, du tombeau et de la résurrection. Madeleine renvoie à son lieu d'origine et n'est pas un nom de famille.
Maria Maddalena veniva da Magdala, sul lago di Galilea, ed era una delle donne che seguivano Gesù. Il Vangelo di Luca la nomina tra quelle che accompagnavano Gesù e i Dodici e li assistevano con i propri beni. Sull'anno di nascita, sulla famiglia e sulla morte le fonti non dicono nulla.
Secondo Luca e Marco, Gesù aveva scacciato da lei sette demòni. Da allora si unì a lui e gli rimase accanto fino alla fine.
Il suo nome compare in tutti e quattro i Vangeli, sempre in relazione alla croce, al sepolcro e alla risurrezione. Maddalena rimanda al luogo d'origine e non è un cognome.
María Magdalena procedía de Magdala, a orillas del lago de Galilea, y era una de las mujeres que seguían a Jesús. El Evangelio de Lucas la nombra entre las que acompañaban a Jesús y a los Doce y los ayudaban con sus bienes. Sobre su año de nacimiento, su familia y su muerte, las fuentes no dicen nada.
Según Lucas y Marcos, Jesús había expulsado de ella siete demonios. Desde entonces se unió a él y permaneció a su lado hasta el final.
Su nombre aparece en los cuatro Evangelios, siempre en relación con la cruz, el sepulcro y la resurrección. Magdalena remite a su lugar de origen y no es un apellido.
Getuige van de opstandingŚwiadkini zmartwychwstaniaZeugin der AuferstehungTémoin de la RésurrectionTestimone della RisurrezioneTestigo de la Resurrección
Maria Magdalena stond met andere vrouwen bij het kruis en zag waar Jezus werd begraven. Op de eerste dag van de week ging ze in de vroege ochtend naar het graf en vond het leeg.
Volgens het evangelie van Johannes liep ze terug om Petrus en de andere leerling te waarschuwen. Daarna bleef ze huilend bij het graf achter, en de verrezen Jezus verscheen aan haar; ze herkende hem toen hij haar bij haar naam riep. Hij droeg haar op de leerlingen te vertellen wat ze had gezien.
Daarom noemt de traditie haar al sinds de oude Kerk de apostel van de apostelen. In 2016 verhief paus Franciscus haar gedachtenis in de Romeinse kalender tot feest, op dezelfde rang als de feesten van de apostelen.
Maria Magdalena stała z innymi kobietami pod krzyżem i widziała, gdzie złożono ciało Jezusa. Pierwszego dnia tygodnia wczesnym rankiem poszła do grobu i zastała go pusty.
Według Ewangelii Jana pobiegła powiadomić Piotra i drugiego ucznia. Potem została przy grobie i płakała, a zmartwychwstały Jezus ukazał się jej; poznała go, gdy zawołał ją po imieniu. Polecił jej powiedzieć uczniom, co zobaczyła.
Dlatego tradycja od dawna nazywa ją apostołką apostołów. W 2016 roku papież Franciszek podniósł jej wspomnienie w kalendarzu rzymskim do rangi święta, takiej jak święta apostołów.
Maria Magdalena stand mit anderen Frauen unter dem Kreuz und sah, wohin man Jesus legte. Am ersten Tag der Woche ging sie in der Frühe zum Grab und fand es leer.
Nach dem Johannesevangelium lief sie zurück, um Petrus und den anderen Jünger zu benachrichtigen. Dann blieb sie weinend am Grab, und der auferstandene Jesus erschien ihr; sie erkannte ihn, als er sie beim Namen rief. Er trug ihr auf, den Jüngern zu sagen, was sie gesehen hatte.
Deshalb nennt die Tradition sie seit alters Apostelin der Apostel. 2016 erhob Papst Franziskus ihr Gedenken im Römischen Kalender zum Fest, im gleichen Rang wie die Feste der Apostel.
Marie-Madeleine se tenait avec d'autres femmes au pied de la croix et vit où Jésus fut déposé. Le premier jour de la semaine, elle se rendit de bon matin au tombeau et le trouva vide.
Selon l'évangile de Jean, elle courut prévenir Pierre et l'autre disciple. Puis elle resta près du tombeau en pleurant, et Jésus ressuscité lui apparut ; elle le reconnut lorsqu'il l'appela par son nom. Il lui demanda de dire aux disciples ce qu'elle avait vu.
C'est pourquoi la tradition l'appelle depuis l'Antiquité apôtre des apôtres. En 2016, le pape François a élevé sa mémoire au rang de fête dans le calendrier romain, au même degré que les fêtes des apôtres.
Maria Maddalena stava con altre donne ai piedi della croce e vide dove fu deposto Gesù. Il primo giorno della settimana andò di buon mattino al sepolcro e lo trovò vuoto.
Secondo il Vangelo di Giovanni corse ad avvertire Pietro e l'altro discepolo. Poi rimase presso il sepolcro a piangere, e Gesù risorto le apparve; lo riconobbe quando la chiamò per nome. Le disse di riferire ai discepoli ciò che aveva visto.
Per questo la tradizione la chiama fin dall'antichità apostola degli apostoli. Nel 2016 papa Francesco ha elevato la sua memoria nel calendario romano al rango di festa, come le feste degli apostoli.
María Magdalena estuvo con otras mujeres al pie de la cruz y vio dónde fue puesto Jesús. El primer día de la semana fue de madrugada al sepulcro y lo encontró vacío.
Según el Evangelio de Juan, corrió a avisar a Pedro y al otro discípulo. Después se quedó llorando junto al sepulcro, y Jesús resucitado se le apareció; ella lo reconoció cuando la llamó por su nombre. Él le encargó que contara a los discípulos lo que había visto.
Por eso la tradición la llama desde antiguo apóstol de los apóstoles. En 2016 el papa Francisco elevó su memoria en el calendario romano al rango de fiesta, como las fiestas de los apóstoles.
Verering en patronaatKult i patronatVerehrung und PatronatVénération et patronageVenerazione e patronatoVeneración y patronazgo
In het Westen werd Maria Magdalena eeuwenlang vereenzelvigd met de zondares uit het evangelie van Lucas en met Maria van Betanië, vooral sinds een preek van paus Gregorius de Grote rond het jaar 591. De evangeliën zelf leggen die verbinding niet. Zo ontstond het beeld van de boetvaardige Magdalena.
Uit die traditie komt haar patronaat over de boetelingen. Ze is ook patrones van parfumeurs, apothekers en kappers, naar de specerijen die zij naar het graf bracht.
Volgens een middeleeuwse Franse overlevering kwam ze na Pinksteren over zee naar de Provence en leefde ze als kluizenares in de grot van La Sainte-Baume. Haar relikwieën worden vereerd in Saint-Maximin-la-Sainte-Baume, en de basiliek van Vézelay was in de middeleeuwen een grote bedevaartsplaats te harer ere.
Na Zachodzie Marię Magdalenę przez wieki utożsamiano z grzesznicą z Ewangelii Łukasza i z Marią z Betanii, zwłaszcza od homilii papieża Grzegorza Wielkiego około roku 591. Same Ewangelie nie łączą tych postaci. Stąd wziął się obraz Magdaleny pokutnicy.
Z tej tradycji wywodzi się jej patronat nad pokutnikami. Jest też patronką perfumiarzy, aptekarzy i fryzjerów, w nawiązaniu do wonności, które niosła do grobu.
Według średniowiecznej francuskiej legendy po Zesłaniu Ducha Świętego przypłynęła do Prowansji i żyła jako pustelnica w grocie La Sainte-Baume. Jej relikwie czczone są w Saint-Maximin-la-Sainte-Baume, a bazylika w Vézelay była w średniowieczu wielkim miejscem pielgrzymek ku jej czci.
Im Westen wurde Maria Magdalena jahrhundertelang mit der Sünderin aus dem Lukasevangelium und mit Maria von Betanien gleichgesetzt, vor allem seit einer Predigt Papst Gregors des Großen um das Jahr 591. Die Evangelien selbst stellen diese Verbindung nicht her. Daraus entstand das Bild der büßenden Magdalena.
Aus dieser Tradition stammt ihr Patronat für die Büßer. Sie ist außerdem Patronin der Parfümeure, Apotheker und Friseure, im Blick auf die Spezereien, die sie zum Grab brachte.
Einer mittelalterlichen französischen Überlieferung zufolge kam sie nach Pfingsten über das Meer in die Provence und lebte als Einsiedlerin in der Grotte von La Sainte-Baume. Ihre Reliquien werden in Saint-Maximin-la-Sainte-Baume verehrt, und die Basilika von Vézelay war im Mittelalter ein bedeutender Wallfahrtsort zu ihren Ehren.
En Occident, Marie-Madeleine fut pendant des siècles identifiée à la pécheresse de l'évangile de Luc et à Marie de Béthanie, surtout depuis une homélie du pape Grégoire le Grand vers 591. Les Évangiles eux-mêmes n'établissent pas ce lien. De là est née l'image de la Madeleine pénitente.
De cette tradition vient son patronage des pénitents. Elle est aussi la patronne des parfumeurs, des pharmaciens et des coiffeurs, en référence aux aromates qu'elle apporta au tombeau.
Selon une tradition française médiévale, elle vint après la Pentecôte par la mer en Provence et vécut en ermite dans la grotte de la Sainte-Baume. Ses reliques sont vénérées à Saint-Maximin-la-Sainte-Baume, et la basilique de Vézelay fut au Moyen Âge un grand lieu de pèlerinage en son honneur.
In Occidente Maria Maddalena fu per secoli identificata con la peccatrice del Vangelo di Luca e con Maria di Betania, soprattutto dopo un'omelia di papa Gregorio Magno intorno al 591. I Vangeli stessi non stabiliscono questo legame. Da qui nacque l'immagine della Maddalena penitente.
Da questa tradizione deriva il suo patronato sui penitenti. È anche patrona dei profumieri, dei farmacisti e dei parrucchieri, in riferimento agli aromi che portò al sepolcro.
Secondo una tradizione francese medievale, dopo la Pentecoste giunse per mare in Provenza e visse da eremita nella grotta della Sainte-Baume. Le sue reliquie sono venerate a Saint-Maximin-la-Sainte-Baume, e la basilica di Vézelay fu nel Medioevo un grande luogo di pellegrinaggio in suo onore.
En Occidente, María Magdalena fue identificada durante siglos con la pecadora del Evangelio de Lucas y con María de Betania, sobre todo a partir de una homilía del papa Gregorio Magno hacia el año 591. Los Evangelios mismos no establecen ese vínculo. De ahí nació la imagen de la Magdalena penitente.
De esa tradición procede su patronazgo sobre los penitentes. Es también patrona de los perfumistas, los farmacéuticos y los peluqueros, en referencia a los aromas que llevó al sepulcro.
Según una tradición francesa medieval, tras Pentecostés llegó por mar a Provenza y vivió como ermitaña en la cueva de la Sainte-Baume. Sus reliquias se veneran en Saint-Maximin-la-Sainte-Baume, y la basílica de Vézelay fue en la Edad Media un gran lugar de peregrinación en su honor.
Feestdag, afbeelding en devotieŚwięto, wizerunek i pobożnośćFesttag, Darstellung und AndachtFête, image et dévotionFesta, immagine e devozioneFiesta, imagen y devoción
Haar feestdag is 22 juli. In Vézelay en Saint-Maximin-la-Sainte-Baume wordt die dag gevierd met een processie en een mis, en ook de oosterse Kerken gedenken haar dan.
Kunstenaars tonen haar meestal met lang, los haar en een zalfpot, soms met een schedel of een kruis als teken van boete en overweging. Volgens de oosterse overlevering houdt ze een rood ei vast, teken van Pasen. Veel gekozen is ook de scène Noli me tangere: Maria voor de verrezen Jezus in de tuin.
Wie haar thuis wil hebben, kiest meestal een beeld met de zalfpot of een medaille voor onderweg. In de Maria Magdalena-collectie staan beelden, medailles, gebedskaarten en rozenkransen bij elkaar.
Jej święto przypada 22 lipca. W Vézelay i Saint-Maximin-la-Sainte-Baume obchodzi się je procesją i Mszą, a tego dnia wspominają ją także Kościoły wschodnie.
Artyści przedstawiają ją zwykle z długimi rozpuszczonymi włosami i naczyniem z olejkiem, czasem z czaszką lub krzyżem jako znakiem pokuty i rozważania. Według tradycji wschodniej trzyma czerwone jajko, znak Wielkanocy. Częstym motywem jest scena Noli me tangere: Maria przed zmartwychwstałym Jezusem w ogrodzie.
Kto chce mieć ją w domu, wybiera zwykle figurę z naczyniem z olejkiem albo medalik. W kolekcji Marii Magdaleny zebrane są figury, medaliki, obrazki modlitewne i różańce.
Ihr Festtag ist der 22. Juli. In Vézelay und Saint-Maximin-la-Sainte-Baume wird er mit Prozession und Messe begangen, und auch die Ostkirchen gedenken ihrer an diesem Tag.
Künstler zeigen sie meist mit langem, offenem Haar und einem Salbgefäß, manchmal mit Totenschädel oder Kreuz als Zeichen von Buße und Besinnung. Nach ostkirchlicher Überlieferung hält sie ein rotes Ei, Zeichen von Ostern. Beliebt ist auch die Szene Noli me tangere: Maria vor dem auferstandenen Jesus im Garten.
Wer sie im Haus haben möchte, wählt meist eine Figur mit dem Salbgefäß oder eine Medaille für unterwegs. In der Maria-Magdalena-Kollektion stehen Figuren, Medaillen, Gebetsbilder und Rosenkränze beieinander.
Sa fête est le 22 juillet. À Vézelay et à Saint-Maximin-la-Sainte-Baume, elle est marquée par une procession et une messe, et les Églises d'Orient en font mémoire ce jour-là.
Les artistes la représentent le plus souvent avec de longs cheveux dénoués et un vase de parfum, parfois avec un crâne ou une croix, signes de pénitence et de méditation. Selon la tradition orientale, elle tient un œuf rouge, signe de Pâques. La scène du Noli me tangere est très répandue : Marie devant Jésus ressuscité dans le jardin.
Qui veut l'avoir chez soi choisit le plus souvent une statue avec le vase de parfum ou une médaille à emporter. Dans la collection Marie-Madeleine, on trouve réunis des statues, des médailles, des images de prière et des chapelets.
La sua festa è il 22 luglio. A Vézelay e a Saint-Maximin-la-Sainte-Baume è celebrata con processione e Messa, e anche le Chiese orientali la ricordano in questo giorno.
Gli artisti la raffigurano di solito con lunghi capelli sciolti e un vaso d'unguento, talvolta con un teschio o una croce come segni di penitenza e meditazione. Secondo la tradizione orientale tiene un uovo rosso, segno della Pasqua. Molto diffusa è la scena del Noli me tangere: Maria davanti a Gesù risorto nel giardino.
Chi vuole averla in casa sceglie di solito una statua con il vaso d'unguento o una medaglia da portare con sé. Nella collezione di Maria Maddalena si trovano insieme statue, medaglie, immagini di preghiera e rosari.
Su fiesta es el 22 de julio. En Vézelay y en Saint-Maximin-la-Sainte-Baume se celebra con procesión y misa, y también las Iglesias orientales la recuerdan ese día.
Los artistas la representan casi siempre con el cabello largo y suelto y un frasco de ungüento, a veces con una calavera o una cruz como signos de penitencia y meditación. Según la tradición oriental, sostiene un huevo rojo, signo de la Pascua. Muy difundida es la escena del Noli me tangere: María ante Jesús resucitado en el jardín.
Quien quiere tenerla en casa suele elegir una figura con el frasco de ungüento o una medalla para llevar consigo. En la colección de María Magdalena se reúnen figuras, medallas, estampas y rosarios.
