Helena uit GłogowiecHelena z GłogowcaHelena aus GłogowiecHelena de GłogowiecHelena di GłogowiecHelena de Głogowiec
Zij werd op 25 augustus 1905 geboren als Helena Kowalska, het derde van tien kinderen van een arme boerenfamilie in het dorp Głogowiec in Midden-Polen. Zij ging maar enkele jaren naar school en werkte vanaf haar zestiende als dienstmeisje in Aleksandrów en Łódź.
Al vroeg wilde zij het klooster in, maar haar ouders gaven geen toestemming. In 1924 vertrok zij naar Warschau en klopte daar bij verschillende huizen aan; de meeste wezen het arme meisje zonder bruidsschat af.
In augustus 1925 werd zij aangenomen bij de Congregatie van de Zusters van Onze-Lieve-Vrouw van Barmhartigheid, die zich bezighield met de opvang van meisjes in nood. Zij kreeg de naam Maria Faustina en werkte de rest van haar leven in de keuken, de tuin en aan de poort.
Urodziła się 25 sierpnia 1905 roku jako Helena Kowalska, trzecie z dziesięciorga dzieci ubogiej rodziny chłopskiej w Głogowcu w środkowej Polsce. Do szkoły chodziła zaledwie kilka lat, a od szesnastego roku życia służyła u obcych w Aleksandrowie i Łodzi.
Do klasztoru chciała wstąpić wcześnie, lecz rodzice nie wyrazili zgody. W 1924 roku wyjechała do Warszawy i pukała do kolejnych furt; większość domów odprawiała ubogą dziewczynę bez posagu.
W sierpniu 1925 roku przyjęto ją do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, które zajmowało się dziewczętami potrzebującymi pomocy. Otrzymała imię Maria Faustyna i przez resztę życia pracowała w kuchni, w ogrodzie i na furcie.
Sie wurde am 25. August 1905 als Helena Kowalska geboren, das dritte von zehn Kindern einer armen Bauernfamilie in Głogowiec in Mittelpolen. Die Schule besuchte sie nur wenige Jahre, und vom sechzehnten Lebensjahr an diente sie als Hausmädchen in Aleksandrów und Łódź.
Ins Kloster wollte sie früh, doch ihre Eltern gaben die Erlaubnis nicht. 1924 ging sie nach Warschau und klopfte an mehreren Pforten an; die meisten Häuser wiesen das arme Mädchen ohne Mitgift ab.
Im August 1925 nahm sie die Kongregation der Schwestern von der Muttergottes der Barmherzigkeit auf, die sich um Mädchen in Not kümmerte. Sie erhielt den Namen Maria Faustyna und arbeitete ihr Leben lang in der Küche, im Garten und an der Pforte.
Elle naît le 25 août 1905 sous le nom de Helena Kowalska, troisième des dix enfants d'une famille paysanne pauvre de Głogowiec, en Pologne centrale. Elle ne fréquente l'école que quelques années et sert, dès seize ans, comme domestique à Aleksandrów puis à Łódź.
Elle veut très tôt entrer au couvent, mais ses parents refusent leur accord. En 1924, elle part pour Varsovie et frappe à plusieurs portes ; la plupart des maisons éconduisent cette fille pauvre et sans dot.
En août 1925, la congrégation des Sœurs de Notre-Dame de la Miséricorde, qui accueillait des jeunes filles en difficulté, l'admet enfin. Elle reçoit le nom de Marie Faustine et travaillera toute sa vie à la cuisine, au jardin et à la porterie.
Nacque il 25 agosto 1905 come Helena Kowalska, terza di dieci figli di una povera famiglia contadina di Głogowiec, nella Polonia centrale. Frequentò la scuola solo per pochi anni e dai sedici anni servì come domestica ad Aleksandrów e a Łódź.
Voleva entrare in convento fin da ragazza, ma i genitori non diedero il permesso. Nel 1924 partì per Varsavia e bussò a diverse porte; quasi tutte le case respinsero quella ragazza povera e senza dote.
Nell'agosto del 1925 fu accolta dalla Congregazione delle Suore della Beata Vergine Maria della Misericordia, che si occupava di ragazze in difficoltà. Ricevette il nome di Maria Faustina e per il resto della vita lavorò in cucina, in giardino e alla portineria.
Nació el 25 de agosto de 1905 con el nombre de Helena Kowalska, tercera de los diez hijos de una familia campesina pobre de Głogowiec, en el centro de Polonia. Fue a la escuela apenas unos años y desde los dieciséis sirvió como criada en Aleksandrów y en Łódź.
Quiso entrar en el convento siendo muy joven, pero sus padres no dieron permiso. En 1924 se marchó a Varsovia y llamó a varias puertas; la mayoría de las casas rechazaron a aquella muchacha pobre y sin dote.
En agosto de 1925 la admitió la Congregación de las Hermanas de la Madre de Dios de la Misericordia, dedicada a las jóvenes necesitadas. Recibió el nombre de María Faustina y el resto de su vida trabajó en la cocina, en la huerta y en la portería.
Het beeld en het dagboekObraz i DzienniczekDas Bild und das TagebuchL'image et le Petit JournalL'immagine e il DiarioLa imagen y el Diario
Op 22 februari 1931 zag zij, zo tekende zij op, in het klooster van Płock Christus in een wit gewaad, met twee stralen uit zijn hart, en kreeg zij de opdracht dat beeld te laten schilderen met daaronder de woorden Jezus, ik vertrouw op U. Zij kon zelf niet schilderen en zweeg er lange tijd over.
In Vilnius vond zij in Michał Sopoćko een biechtvader die haar geloofde. Onder zijn leiding schilderde Eugeniusz Kazimirowski in 1934 het eerste beeld, en op zijn aanwijzing begon zij haar ervaringen op te schrijven in het dagboek dat later in tientallen talen zou verschijnen.
In diezelfde jaren kreeg de devotie haar vaste vorm: de rozenkrans van de Goddelijke Barmhartigheid, gebeden op gewone rozenkranskralen, het uur van drie in de middag, en de vraag om een feest op de zondag na Pasen. Faustina zelf bleef ondertussen keukenzuster en tuinierster, zonder opleiding en zonder ambt.
22 lutego 1931 roku w klasztorze w Płocku zobaczyła, jak zapisała, Chrystusa w białej szacie, z dwoma promieniami wychodzącymi z serca, i usłyszała polecenie, by wymalować ten obraz z podpisem Jezu, ufam Tobie. Sama nie umiała malować i przez długi czas o tym milczała.
W Wilnie znalazła w Michale Sopoćce spowiednika, który jej uwierzył. Pod jego kierunkiem Eugeniusz Kazimirowski namalował w 1934 roku pierwszy obraz, a na jego polecenie siostra zaczęła spisywać swoje doświadczenia w Dzienniczku, przetłumaczonym później na dziesiątki języków.
W tych samych latach nabożeństwo przybrało trwały kształt: koronka do Bożego Miłosierdzia odmawiana na zwykłym różańcu, godzina trzecia po południu i prośba o święto w pierwszą niedzielę po Wielkanocy. Sama Faustyna pozostawała przy tym siostrą od kuchni i ogrodu, bez wykształcenia i bez urzędu.
Am 22. Februar 1931 sah sie, wie sie aufschrieb, im Kloster von Płock Christus in einem weißen Gewand, mit zwei Strahlen aus seinem Herzen, und erhielt den Auftrag, dieses Bild malen zu lassen mit den Worten Jesus, ich vertraue auf dich darunter. Malen konnte sie selbst nicht, und lange schwieg sie darüber.
In Wilna fand sie in Michał Sopoćko einen Beichtvater, der ihr glaubte. Unter seiner Leitung malte Eugeniusz Kazimirowski 1934 das erste Bild, und auf seine Anweisung hin begann sie, ihre Erfahrungen in jenem Tagebuch festzuhalten, das später in Dutzende Sprachen übersetzt wurde.
In denselben Jahren erhielt die Andacht ihre feste Gestalt: der Barmherzigkeitsrosenkranz, gebetet auf gewöhnlichen Rosenkranzperlen, die Stunde um drei Uhr nachmittags und die Bitte um ein Fest am Sonntag nach Ostern. Faustyna selbst blieb dabei Küchen- und Gartenschwester, ohne Ausbildung und ohne Amt.
Le 22 février 1931, écrit-elle, elle voit au couvent de Płock le Christ vêtu de blanc, deux rayons jaillissant de son cœur, et reçoit la demande de faire peindre cette image avec, en dessous, les mots Jésus, j'ai confiance en toi. Elle ne sait pas peindre et se tait longtemps.
À Vilnius, elle trouve en Michał Sopoćko un confesseur qui la croit. Sous sa direction, Eugeniusz Kazimirowski peint la première image en 1934, et c'est sur son ordre qu'elle commence à noter son expérience dans le journal traduit plus tard en des dizaines de langues.
Ces mêmes années fixent la forme de la dévotion : le chapelet de la Miséricorde, récité sur un chapelet ordinaire, l'heure de trois heures de l'après-midi, et la demande d'une fête le dimanche après Pâques. Faustine, elle, reste sœur de cuisine et de jardin, sans études et sans charge.
Il 22 febbraio 1931, come lei stessa scrisse, nel convento di Płock vide Cristo in veste bianca, con due raggi che uscivano dal suo cuore, e ricevette l'incarico di far dipingere quell'immagine con sotto le parole Gesù, confido in te. Non sapeva dipingere e a lungo tacque.
A Vilnius trovò in Michał Sopoćko un confessore che le credette. Sotto la sua guida Eugeniusz Kazimirowski dipinse nel 1934 la prima immagine, e per suo ordine la suora cominciò ad annotare la propria esperienza nel Diario, tradotto poi in decine di lingue.
Negli stessi anni la devozione prese forma stabile: la coroncina della Divina Misericordia, recitata sui grani di un rosario comune, l'ora delle tre del pomeriggio e la richiesta di una festa nella domenica dopo Pasqua. Faustina intanto restava suora di cucina e di orto, senza studi e senza incarichi.
El 22 de febrero de 1931, según ella misma escribió, vio en el convento de Płock a Cristo con una túnica blanca y dos rayos que salían de su corazón, y recibió el encargo de mandar pintar esa imagen con las palabras Jesús, en ti confío debajo. Ella no sabía pintar y calló durante mucho tiempo.
En Vilna encontró en Michał Sopoćko un confesor que la creyó. Bajo su dirección Eugeniusz Kazimirowski pintó en 1934 la primera imagen, y por orden suya la religiosa empezó a anotar su experiencia en el Diario, traducido después a decenas de lenguas.
En esos mismos años la devoción tomó su forma fija: la coronilla de la Divina Misericordia, rezada con las cuentas de un rosario corriente, la hora de las tres de la tarde y la petición de una fiesta el domingo después de Pascua. Faustina, entretanto, seguía siendo hermana de cocina y de huerta, sin estudios y sin cargo.
Van Łagiewniki naar de hele wereldZ Łagiewnik na cały światVon Łagiewniki in die ganze WeltDe Łagiewniki au monde entierDa Łagiewniki al mondo interoDe Łagiewniki al mundo entero
Tuberculose maakte haar laatste jaren zwaar. Zij stierf op 5 oktober 1938 in het klooster van Kraków-Łagiewniki, drieëndertig jaar oud, en werd daar begraven; enkele jaren later begon het bezoek aan haar graf.
De weg naar de altaren verliep niet rechtlijnig: in 1959 verbood Rome de verspreiding van de devotie in de vorm die uit haar geschriften was ontstaan, onder meer door een gebrekkige vertaling van het dagboek. Het verbod werd in 1978 opgeheven, mede door toedoen van kardinaal Karol Wojtyła, die het onderzoek als aartsbisschop van Kraków had laten overdoen.
Als paus Johannes Paulus II verklaarde dezelfde man haar in 1993 zalig en op 30 april 2000 heilig, de eerste heilige van het nieuwe millennium. Op die dag stelde hij de zondag na Pasen in als zondag van de Goddelijke Barmhartigheid voor de hele kerk. Het heiligdom in Łagiewniki groeide uit tot een van de drukst bezochte plaatsen van Polen.
Gruźlica uczyniła jej ostatnie lata bardzo ciężkimi. Zmarła 5 października 1938 roku w klasztorze w Krakowie-Łagiewnikach, mając trzydzieści trzy lata, i tam została pochowana; po kilku latach do jej grobu zaczęli przychodzić wierni.
Droga na ołtarze nie była prosta: w 1959 roku Rzym zakazał szerzenia nabożeństwa w formie wyrosłej z jej pism, między innymi z powodu wadliwego tłumaczenia Dzienniczka. Zakaz zniesiono w 1978 roku, nie bez udziału kardynała Karola Wojtyły, który jako arcybiskup krakowski doprowadził do ponownego zbadania sprawy.
Ten sam człowiek jako papież Jan Paweł II ogłosił ją błogosławioną w 1993 roku, a 30 kwietnia 2000 roku świętą, pierwszą świętą nowego tysiąclecia. Tego dnia ustanowił dla całego Kościoła Niedzielę Miłosierdzia Bożego. Sanktuarium w Łagiewnikach stało się jednym z najliczniej odwiedzanych miejsc w Polsce.
Die Tuberkulose machte ihre letzten Jahre schwer. Sie starb am 5. Oktober 1938 im Kloster von Krakau-Łagiewniki mit dreiunddreißig Jahren und wurde dort begraben; wenige Jahre später kamen die ersten Beter an ihr Grab.
Der Weg zur Ehre der Altäre verlief nicht geradlinig: 1959 untersagte Rom die Verbreitung der Andacht in der aus ihren Schriften erwachsenen Form, unter anderem wegen einer fehlerhaften Übersetzung des Tagebuchs. Das Verbot wurde 1978 aufgehoben, nicht ohne Zutun von Kardinal Karol Wojtyła, der als Erzbischof von Krakau eine neue Prüfung veranlasst hatte.
Derselbe Mann sprach sie als Papst Johannes Paul II. 1993 selig und am 30. April 2000 heilig, als erste Heilige des neuen Jahrtausends. Am selben Tag setzte er den Sonntag nach Ostern für die ganze Kirche als Barmherzigkeitssonntag ein. Das Heiligtum in Łagiewniki wurde zu einem der meistbesuchten Orte Polens.
La tuberculose rend ses dernières années très dures. Elle meurt le 5 octobre 1938 au couvent de Cracovie-Łagiewniki, à trente-trois ans, et y est enterrée ; quelques années plus tard, on commence à venir prier sur sa tombe.
Le chemin vers les autels n'a rien de rectiligne : en 1959, Rome interdit la diffusion de la dévotion telle qu'elle était issue de ses écrits, notamment à cause d'une traduction défectueuse du journal. L'interdiction est levée en 1978, non sans l'intervention du cardinal Karol Wojtyła, qui avait fait reprendre l'examen du dossier comme archevêque de Cracovie.
Devenu le pape Jean-Paul II, le même homme la béatifie en 1993 et la canonise le 30 avril 2000, première sainte du nouveau millénaire. Ce jour-là, il institue pour toute l'Église le dimanche de la Miséricorde divine, au dimanche après Pâques. Le sanctuaire de Łagiewniki est devenu l'un des lieux les plus fréquentés de Pologne.
La tubercolosi rese durissimi i suoi ultimi anni. Morì il 5 ottobre 1938 nel convento di Cracovia-Łagiewniki, a trentatré anni, e lì fu sepolta; pochi anni dopo cominciarono le visite alla sua tomba.
La strada verso gli altari non fu lineare: nel 1959 Roma vietò la diffusione della devozione nella forma nata dai suoi scritti, anche a causa di una traduzione difettosa del Diario. Il divieto fu revocato nel 1978, non senza l'intervento del cardinale Karol Wojtyła, che come arcivescovo di Cracovia aveva fatto riesaminare la questione.
Divenuto papa Giovanni Paolo II, lo stesso uomo la proclamò beata nel 1993 e santa il 30 aprile 2000, prima santa del nuovo millennio. Quel giorno istituì per tutta la Chiesa la domenica della Divina Misericordia, nella domenica dopo Pasqua. Il santuario di Łagiewniki è diventato uno dei luoghi più visitati della Polonia.
La tuberculosis hizo muy duros sus últimos años. Murió el 5 de octubre de 1938 en el convento de Cracovia-Łagiewniki, a los treinta y tres años, y allí fue enterrada; pocos años después empezaron las visitas a su tumba.
El camino hacia los altares no fue recto: en 1959 Roma prohibió difundir la devoción en la forma surgida de sus escritos, entre otras razones por una traducción defectuosa del Diario. La prohibición se levantó en 1978, no sin la intervención del cardenal Karol Wojtyła, que como arzobispo de Cracovia había hecho revisar el expediente.
Convertido en el papa Juan Pablo II, ese mismo hombre la beatificó en 1993 y la canonizó el 30 de abril de 2000, primera santa del nuevo milenio. Aquel día instituyó para toda la Iglesia el domingo de la Divina Misericordia, el domingo siguiente a Pascua. El santuario de Łagiewniki se ha convertido en uno de los lugares más visitados de Polonia.
Feestdag, afbeelding en devotieŚwięto, wizerunek i pobożnośćFest, Darstellung und FrömmigkeitFête, image et dévotionFesta, immagine e devozioneFiesta, imagen y devoción
Haar feestdag valt op 5 oktober. Daarnaast is de zondag na Pasen aan de barmhartigheid gewijd; in veel parochies wordt dan een noveen gebeden die op Goede Vrijdag begint, met elke dag de rozenkrans van de Barmhartigheid.
Op afbeeldingen draagt zij het zwart-witte habijt van haar congregatie en staat zij vaak naast het beeld van de Barmhartige Jezus, met de rode en de witte straal. Het beeld hoort bij haar zoals het dagboek, dat zij in eenvoudige, korte notities volschreef.
Wie deze devotie thuis onderhoudt, hangt meestal het beeld van de Barmhartige Jezus op en houdt een rozenkrans bij de hand voor het uur van drie. In de Faustina-collectie staan iconen, beelden, rozenkransen en gebedskaarten bij elkaar.
Jej wspomnienie przypada 5 października. Ponadto pierwsza niedziela po Wielkanocy poświęcona jest miłosierdziu; w wielu parafiach odmawia się wtedy nowennę rozpoczętą w Wielki Piątek, każdego dnia z koronką do Bożego Miłosierdzia.
Na wizerunkach nosi czarno-biały habit swojego zgromadzenia i stoi zwykle obok obrazu Jezusa Miłosiernego z promieniem czerwonym i białym. Obraz należy do niej tak samo jak Dzienniczek, który zapełniła prostymi, krótkimi notatkami.
Kto pielęgnuje to nabożeństwo w domu, wiesza zwykle obraz Jezusa Miłosiernego i trzyma pod ręką różaniec na godzinę trzecią. W kolekcji świętej Faustyny zebrane są ikony, figury, różańce i obrazki.
Ihr Gedenktag fällt auf den 5. Oktober. Daneben ist der Sonntag nach Ostern der Barmherzigkeit gewidmet; in vielen Pfarreien betet man dazu eine Novene, die am Karfreitag beginnt, täglich mit dem Barmherzigkeitsrosenkranz.
Auf Bildern trägt sie den schwarz-weißen Habit ihrer Kongregation und steht meist neben der Darstellung des Barmherzigen Jesus mit dem roten und dem weißen Strahl. Das Bild gehört ebenso zu ihr wie das Tagebuch, das sie in einfachen, kurzen Notizen füllte.
Wer diese Andacht zu Hause pflegt, hängt gewöhnlich das Bild des Barmherzigen Jesus auf und hält einen Rosenkranz für die Stunde um drei bereit. In der Faustyna-Kollektion stehen Ikonen, Figuren, Rosenkränze und Gebetsbilder beieinander.
Sa fête tombe le 5 octobre. Le dimanche après Pâques est en outre consacré à la miséricorde ; beaucoup de paroisses y préparent une neuvaine commencée le Vendredi saint, avec chaque jour le chapelet de la Miséricorde.
Sur les images, elle porte l'habit noir et blanc de sa congrégation et se tient le plus souvent près du tableau du Christ miséricordieux, aux rayons rouge et blanc. Ce tableau lui appartient autant que son journal, rempli de notes simples et brèves.
Pour entretenir cette dévotion chez soi, on accroche d'ordinaire l'image du Christ miséricordieux et l'on garde un chapelet à portée de main pour l'heure de trois heures. La collection sainte Faustine réunit icônes, statues, chapelets et images de prière.
La sua festa cade il 5 ottobre. Inoltre la domenica dopo Pasqua è dedicata alla misericordia; in molte parrocchie si prega allora una novena iniziata il Venerdì santo, ogni giorno con la coroncina della Divina Misericordia.
Nelle immagini indossa l'abito bianco e nero della sua congregazione e sta quasi sempre accanto al quadro di Gesù Misericordioso, con il raggio rosso e quello bianco. Quel quadro le appartiene quanto il Diario, che riempì di note semplici e brevi.
Chi coltiva questa devozione in casa appende di solito l'immagine di Gesù Misericordioso e tiene una corona a portata di mano per l'ora delle tre. Nella collezione di Santa Faustina si trovano icone, statue, rosari e immaginette.
Su fiesta cae el 5 de octubre. Además, el domingo después de Pascua está dedicado a la misericordia; en muchas parroquias se reza entonces una novena comenzada el Viernes Santo, cada día con la coronilla de la Divina Misericordia.
En las imágenes viste el hábito blanco y negro de su congregación y aparece casi siempre junto al cuadro de Jesús Misericordioso, con el rayo rojo y el blanco. Ese cuadro le pertenece tanto como el Diario, que llenó de notas sencillas y breves.
Quien cultiva esta devoción en casa suele colgar la imagen de Jesús Misericordioso y tener un rosario a mano para la hora de las tres. En la colección de Santa Faustina se reúnen iconos, imágenes, rosarios y estampas.
