BruggeBrugiaBrüggeBrugesBrugesBrujas

De benedenkapel van Sint-Basilius werd in de twaalfde eeuw gebouwd, volgens de bronnen in de jaren 1134 tot 1149 of 1157. Zij is een sober, donker romaans bouwwerk dat vrijwel ongewijzigd bewaard bleef.

Over de komst van de relikwie bestaan twee lezingen. De overlevering wil dat Diederik van de Elzas, graaf van Vlaanderen, het Heilig Bloed tijdens de Tweede Kruistocht van 1147 tot 1149 uit Jeruzalem meebracht, als beloning van zijn zwager Boudewijn III van Jeruzalem.

Recent onderzoek heeft in de Brugse archieven echter geen spoor van de relikwie gevonden van vóór de jaren 1250. Historici achten het waarschijnlijker dat zij afkomstig is uit de plundering van Constantinopel in 1204, tijdens de Vierde Kruistocht, waaraan de manschappen van graaf Boudewijn IX deelnamen.

In 1310 vaardigde paus Clemens V een bul uit die aflaten verleende aan pelgrims die de relikwie kwamen vereren. In dezelfde tijd gold de overtuiging dat het bloed elke vrijdag vloeibaar werd. Dat verschijnsel zou nog datzelfde jaar zijn opgehouden; in 1388 werd nog eenmaal een herhaling gemeld.

De bovenkapel werd in de vijftiende en zestiende eeuw in gotische stijl herbouwd. Tussen 1529 en 1533 kwam de monumentale trap tot stand, in laatgotische en renaissancevormen. Na de schade van de Franse Revolutie werd die trap in 1832 vier meter naar achteren verplaatst.

In de negentiende eeuw volgde een grondige neogotische restauratie, waaraan onder anderen Jean-Baptiste Bethune, Louis Delacenserie en Charles De Wulf werkten. In 1923 werd de kerk tot basilica minor verheven. De basiliek staat aan de Burg, het oude bestuurlijke hart van Brugge.

Dolną kaplicę św. Bazylego zbudowano w dwunastym wieku, według źródeł w latach 1134-1149 lub 1157. Jest to surowa, ciemna budowla romańska, zachowana niemal bez zmian.

O tym, jak relikwia trafiła do Brugii, mówią dwie wersje. Tradycja chce, by Dietrich Alzacki, hrabia Flandrii, przywiózł Najświętszą Krew z Jerozolimy podczas drugiej krucjaty w latach 1147-1149, jako nagrodę od swojego szwagra Baldwina III Jerozolimskiego.

Nowsze badania nie znalazły jednak w archiwach Brugii śladu relikwii sprzed lat pięćdziesiątych trzynastego wieku, czyli sprzed 1250 roku. Historycy uważają za bardziej prawdopodobne, że pochodzi ona z grabieży Konstantynopola w 1204 roku, podczas czwartej krucjaty, w której brali udział ludzie hrabiego Baldwina IX.

W 1310 roku papież Klemens V wydał bullę przyznającą odpusty pielgrzymom przybywającym oddać cześć relikwii. W tym samym czasie panowało przekonanie, że krew w każdy piątek staje się płynna. Zjawisko to miało ustać jeszcze tego samego roku; w 1388 roku odnotowano jednorazowo jego powtórzenie.

Kaplicę górną przebudowano w piętnastym i szesnastym wieku w stylu gotyckim. W latach 1529-1533 powstały monumentalne schody, w formach późnogotyckich i renesansowych. Po zniszczeniach rewolucji francuskiej schody te przesunięto w 1832 roku o cztery metry do tyłu.

W dziewiętnastym wieku nastąpiła gruntowna restauracja neogotycka, przy której pracowali między innymi Jean-Baptiste Bethune, Louis Delacenserie i Charles De Wulf. W 1923 roku kościół podniesiono do godności bazyliki mniejszej. Bazylika stoi przy placu Burg, dawnym administracyjnym sercu Brugii.

Die Unterkapelle St. Basilius wurde im zwölften Jahrhundert errichtet, den Quellen zufolge in den Jahren 1134 bis 1149 oder 1157. Sie ist ein schlichter, dunkler romanischer Bau, der nahezu unverändert erhalten blieb.

Über die Herkunft der Reliquie gibt es zwei Lesarten. Die Überlieferung will, dass Dietrich von Elsass, Graf von Flandern, das Heilige Blut während des Zweiten Kreuzzugs von 1147 bis 1149 aus Jerusalem mitbrachte, als Belohnung seines Schwagers Balduin III. von Jerusalem.

Neuere Forschungen haben in den Brügger Archiven jedoch keine Spur der Reliquie aus der Zeit vor 1250 gefunden. Historiker halten es für wahrscheinlicher, dass sie aus der Plünderung Konstantinopels im Jahr 1204 während des Vierten Kreuzzugs stammt, an dem die Mannschaften des Grafen Balduin IX. teilnahmen.

1310 erließ Papst Klemens V. eine Bulle, die Pilgern, die zur Verehrung der Reliquie kamen, Ablässe gewährte. In derselben Zeit galt die Überzeugung, dass das Blut jeden Freitag flüssig werde. Dieses Phänomen soll noch im selben Jahr aufgehört haben; 1388 wurde noch einmal eine Wiederholung gemeldet.

Die Oberkapelle wurde im fünfzehnten und sechzehnten Jahrhundert im gotischen Stil neu errichtet. Zwischen 1529 und 1533 entstand die monumentale Treppe in spätgotischen und Renaissanceformen. Nach den Schäden der Französischen Revolution wurde diese Treppe 1832 um vier Meter nach hinten versetzt.

Im neunzehnten Jahrhundert folgte eine gründliche neugotische Restaurierung, an der unter anderem Jean-Baptiste Bethune, Louis Delacenserie und Charles De Wulf mitwirkten. 1923 wurde die Kirche zur Basilica minor erhoben. Die Basilika steht am Burgplatz, dem alten Verwaltungsherzen von Brügge.

La chapelle basse Saint-Basile fut bâtie au XIIe siècle, entre 1134 et 1149 ou 1157 selon les sources. C'est un édifice roman sobre et sombre, conservé presque sans modification.

Sur l'arrivée de la relique, deux versions coexistent. La tradition veut que Thierry d'Alsace, comte de Flandre, ait rapporté le Saint-Sang de Jérusalem lors de la deuxième croisade, de 1147 à 1149, en récompense de son beau-frère Baudouin III de Jérusalem.

Les recherches récentes n'ont toutefois trouvé dans les archives brugeoises aucune trace de la relique avant les années 1250. Les historiens jugent plus vraisemblable qu'elle provienne du sac de Constantinople en 1204, lors de la quatrième croisade, à laquelle participèrent les hommes du comte Baudouin IX.

En 1310, le pape Clément V publia une bulle accordant des indulgences aux pèlerins venus vénérer la relique. On tenait à la même époque pour certain que le sang se liquéfiait chaque vendredi. Le phénomène aurait cessé cette année-là ; en 1388 fut encore signalée une unique répétition.

La chapelle haute fut rebâtie aux XVe et XVIe siècles en style gothique. De 1529 à 1533 s'éleva l'escalier monumental, de formes gothiques tardives et Renaissance. Après les dégâts de la Révolution française, cet escalier fut reculé de quatre mètres en 1832.

Au XIXe siècle suivit une restauration néogothique en profondeur, à laquelle travaillèrent notamment Jean-Baptiste Bethune, Louis Delacenserie et Charles De Wulf. En 1923, l'église fut élevée au rang de basilique mineure. Elle se dresse sur le Burg, l'ancien cœur administratif de Bruges.

La cappella inferiore di San Basilio fu costruita nel XII secolo, secondo le fonti negli anni fra il 1134 e il 1149 o il 1157. È un edificio romanico sobrio e scuro, conservatosi quasi immutato.

Sull'arrivo della reliquia esistono due versioni. La tradizione vuole che Teodorico d'Alsazia, conte di Fiandra, abbia portato il Santo Sangue da Gerusalemme durante la Seconda crociata, fra il 1147 e il 1149, come ricompensa del cognato Baldovino III di Gerusalemme.

Le ricerche recenti non hanno però trovato negli archivi di Bruges alcuna traccia della reliquia anteriore agli anni 1250. Gli storici ritengono più probabile che provenga dal saccheggio di Costantinopoli del 1204, durante la Quarta crociata, alla quale parteciparono gli uomini del conte Baldovino IX.

Nel 1310 papa Clemente V emanò una bolla che concedeva indulgenze ai pellegrini venuti a venerare la reliquia. Nello stesso periodo si riteneva che il sangue tornasse liquido ogni venerdì. Quel fenomeno sarebbe cessato in quello stesso anno; nel 1388 se ne segnalò un'ultima ripetizione.

La cappella superiore fu ricostruita in stile gotico nel XV e XVI secolo. Tra il 1529 e il 1533 fu realizzata la monumentale scalinata, in forme tardogotiche e rinascimentali. Dopo i danni della Rivoluzione francese quella scala fu arretrata di quattro metri nel 1832.

Nell'Ottocento seguì un profondo restauro neogotico, al quale lavorarono fra gli altri Jean-Baptiste Bethune, Louis Delacenserie e Charles De Wulf. Nel 1923 la chiesa fu elevata a basilica minore. La basilica sorge sul Burg, l'antico cuore amministrativo di Bruges.

La capilla baja de San Basilio se construyó en el siglo XII, según las fuentes entre 1134 y 1149 o 1157. Es una obra románica sobria y oscura que se ha conservado casi sin alteraciones.

Sobre la llegada de la reliquia existen dos versiones. La tradición quiere que Teodorico de Alsacia, conde de Flandes, trajera la Santa Sangre de Jerusalén durante la Segunda Cruzada, entre 1147 y 1149, como recompensa de su cuñado Balduino III de Jerusalén.

La investigación reciente, sin embargo, no ha hallado en los archivos de Brujas rastro alguno de la reliquia anterior a la década de 1250. Los historiadores consideran más probable que proceda del saqueo de Constantinopla de 1204, durante la Cuarta Cruzada, en el que participaron las tropas del conde Balduino IX.

En 1310 el papa Clemente V promulgó una bula que concedía indulgencias a los peregrinos que acudieran a venerar la reliquia. Por aquel entonces se tenía la convicción de que la sangre se licuaba todos los viernes. Ese fenómeno habría cesado aquel mismo año; en 1388 se informó aún de una repetición.

La capilla alta se reconstruyó en estilo gótico en los siglos XV y XVI. Entre 1529 y 1533 se levantó la escalera monumental, en formas del gótico tardío y del renacimiento. Tras los daños de la Revolución francesa, esa escalera se retranqueó cuatro metros en 1832.

En el siglo XIX siguió una restauración neogótica a fondo, en la que trabajaron, entre otros, Jean-Baptiste Bethune, Louis Delacenserie y Charles De Wulf. En 1923 el templo fue elevado a basílica menor. La basílica se halla en el Burg, el antiguo corazón administrativo de Brujas.

Vereerd wordt de relikwie van het Heilig Bloed: een fiool waarin zich een doek bevindt die volgens de overlevering bloed van Christus draagt. Het flesje zelf is onderzocht en blijkt een Byzantijns parfumflesje te zijn, gemaakt in de streek van Constantinopel in de elfde of twaalfde eeuw.

Het is uitgevoerd in bergkristal, omwonden met gouden draad en afgesloten met een zegel van rode was. Die verzegeling is nooit verbroken. De relikwie wordt bewaard en getoond door de Edele Confrerie van het Heilig Bloed, die zich sinds eeuwen over de verering ontfermt.

Voor de processie rust de relikwie in een rijk schrijn dat in 1617 werd besteld bij de Brugse goudsmid Jan Crabbe. Hij verwerkte er ongeveer dertig kilogram goud en zilver in en meer dan honderd edelstenen. Het zeshoekige schrijn draagt gouden beelden van Christus, de Maagd Maria, de heilige Donatianus en de heilige Basilius.

Czczona jest relikwia Najświętszej Krwi: ampułka, w której znajduje się tkanina nosząca według tradycji krew Chrystusa. Samo naczyńko poddano badaniom i okazało się bizantyjskim flakonikiem na perfumy, wykonanym w okolicach Konstantynopola w jedenastym lub dwunastym wieku.

Jest ono z kryształu górskiego, oplecione złotą nicią i zamknięte pieczęcią z czerwonego wosku. Pieczęci tej nigdy nie złamano. Relikwię przechowuje i wystawia Szlachetne Bractwo Najświętszej Krwi, które od stuleci opiekuje się tym kultem.

Na czas procesji relikwia spoczywa w bogatym relikwiarzu, zamówionym w 1617 roku u brugijskiego złotnika Jana Crabbego. Zużył on na niego około trzydziestu kilogramów złota i srebra oraz ponad sto drogich kamieni. Sześcioboczny relikwiarz zdobią złote figury Chrystusa, Marii Panny, świętego Donacjana i świętego Bazylego.

Verehrt wird die Reliquie des Heiligen Blutes: ein Fläschchen, in dem sich ein Tuch befindet, das der Überlieferung nach Blut Christi trägt. Das Fläschchen selbst wurde untersucht und erwies sich als byzantinisches Parfümfläschchen, hergestellt in der Gegend von Konstantinopel im elften oder zwölften Jahrhundert.

Es ist aus Bergkristall gefertigt, mit Golddraht umwickelt und mit einem Siegel aus rotem Wachs verschlossen. Diese Versiegelung wurde nie gebrochen. Die Reliquie wird von der Edlen Bruderschaft vom Heiligen Blut bewahrt und gezeigt, die sich seit Jahrhunderten um die Verehrung kümmert.

Für die Prozession ruht die Reliquie in einem reichen Schrein, der 1617 beim Brügger Goldschmied Jan Crabbe in Auftrag gegeben wurde. Er verarbeitete darin rund dreißig Kilogramm Gold und Silber und mehr als hundert Edelsteine. Der sechseckige Schrein trägt goldene Figuren Christi, der Jungfrau Maria, des heiligen Donatian und des heiligen Basilius.

On vénère ici la relique du Saint-Sang : une fiole contenant un linge qui, selon la tradition, porte du sang du Christ. Le flacon lui-même a été étudié : il s'agit d'un flacon à parfum byzantin, fabriqué dans la région de Constantinople au XIe ou au XIIe siècle.

Il est en cristal de roche, entouré d'un fil d'or et fermé par un sceau de cire rouge. Ce scellé n'a jamais été rompu. La relique est conservée et présentée par la Noble Confrérie du Saint-Sang, qui veille sur ce culte depuis des siècles.

Pour la procession, la relique repose dans une châsse somptueuse, commandée en 1617 à l'orfèvre brugeois Jan Crabbe. Il y mit en œuvre une trentaine de kilos d'or et d'argent et plus de cent pierres précieuses. La châsse hexagonale porte des statues d'or du Christ, de la Vierge Marie, de saint Donatien et de saint Basile.

Si venera la reliquia del Santo Sangue: un'ampolla che contiene un panno recante, secondo la tradizione, sangue di Cristo. La fiala stessa è stata esaminata e si è rivelata un flacone da profumo bizantino, prodotto nella regione di Costantinopoli nell'XI o XII secolo.

È in cristallo di rocca, avvolta da un filo d'oro e chiusa con un sigillo di ceralacca rossa. Quella sigillatura non è mai stata rotta. La reliquia è custodita ed esposta dalla Nobile Confraternita del Santo Sangue, che da secoli si prende cura del culto.

Per la processione la reliquia riposa in un ricco reliquiario commissionato nel 1617 all'orafo di Bruges Jan Crabbe. Egli vi impiegò circa trenta chilogrammi d'oro e d'argento e più di cento pietre preziose. Il reliquiario esagonale porta statue dorate di Cristo, della Vergine Maria, di san Donaziano e di san Basilio.

Se venera la reliquia de la Santa Sangre: una ampolla que contiene un paño que, según la tradición, lleva sangre de Cristo. El frasco mismo ha sido estudiado y resulta ser un frasco de perfume bizantino, fabricado en la región de Constantinopla en el siglo XI o XII.

Está ejecutado en cristal de roca, ceñido con hilo de oro y cerrado con un sello de lacre rojo. Ese precinto no se ha roto nunca. La reliquia la custodia y la expone la Noble Cofradía de la Santa Sangre, que desde hace siglos cuida de su veneración.

Para la procesión, la reliquia reposa en un rico relicario encargado en 1617 al orfebre brujense Jan Crabbe. Empleó en él unos treinta kilos de oro y plata y más de cien piedras preciosas. El relicario hexagonal lleva figuras de oro de Cristo, la Virgen María, san Donaciano y san Basilio.

Vanaf de Burg voert een monumentale trap uit de jaren 1529 tot 1533 naar de bovenkapel. Op de gevel staan vergulde bronzen beelden van historische figuren, onder wie Diederik van de Elzas en Maria van Bourgondië.

De benedenkapel is het oudste deel. Zij is gewijd aan de heilige Basilius, donker en zwaar gewelfd, en geldt als een van de best bewaarde romaanse kerken van West-Vlaanderen. Wie van het drukke plein binnenstapt, valt het verschil in sfeer onmiddellijk op.

De bovenkapel is daarentegen kleurrijk. Zij kreeg in de negentiende eeuw een neogotische inrichting. De glasramen uit 1845 tonen vorsten van Filips de Stoute tot Maria Theresia van Oostenrijk. Een muurschildering uit 1905 verbeeldt het lijden van Christus en het vervoer van de relikwie van Jeruzalem naar Brugge.

De preekstoel uit 1728 is het werk van Henry Pulinckx en heeft de vorm van een wereldbol, een verwijzing naar de zending over de aarde. Het hoogaltaar draagt een albasten reliëf van het Laatste Avondmaal uit het begin van de zeventiende eeuw.

In de zijkapel waar de relikwie wordt bewaard, staat een wit marmeren barokaltaar uit 1751 van Laurent Delvaux, met aanbiddende engelen van Peter Pepers. Naast de basiliek zijn een museum en een schatkamer ingericht, waar het processieschrijn van Jan Crabbe te zien is samen met liturgisch vaatwerk en gewaden.

De twee kapellen boven elkaar maken van dit kleine gebouw een van de meest gelaagde kerken van de stad: romaans beneden, gotisch en negentiende-eeuws boven, en aan de buitenzijde een rijk bewerkte gevel aan het plein.

Z placu Burg do kaplicy górnej prowadzą monumentalne schody z lat 1529-1533. Na fasadzie stoją złocone figury z brązu przedstawiające postacie historyczne, wśród nich Dietricha Alzackiego i Marię Burgundzką.

Kaplica dolna jest najstarszą częścią. Poświęcona świętemu Bazylemu, ciemna i ciężko sklepiona, uchodzi za jeden z najlepiej zachowanych kościołów romańskich Flandrii Zachodniej. Kto wchodzi tu z gwarnego placu, od razu odczuwa różnicę nastroju.

Kaplica górna jest natomiast pełna barw. W dziewiętnastym wieku otrzymała neogotyckie wyposażenie. Witraże z 1845 roku ukazują władców od Filipa Śmiałego po Marię Teresę Austriaczkę. Malowidło ścienne z 1905 roku przedstawia mękę Chrystusa i przewiezienie relikwii z Jerozolimy do Brugii.

Ambona z 1728 roku jest dziełem Henry'ego Pulinckxa i ma kształt kuli ziemskiej, co odsyła do misji na całym świecie. Ołtarz główny zdobi alabastrowy relief Ostatniej Wieczerzy z początku siedemnastego wieku.

W kaplicy bocznej, gdzie przechowywana jest relikwia, stoi barokowy ołtarz z białego marmuru z 1751 roku dłuta Laurenta Delvaux, z adorującymi aniołami Petera Pepersa. Obok bazyliki urządzono muzeum i skarbiec, gdzie można obejrzeć procesyjny relikwiarz Jana Crabbego wraz z naczyniami i szatami liturgicznymi.

Dwie kaplice jedna nad drugą czynią z tej niewielkiej budowli jeden z najbardziej wielowarstwowych kościołów miasta: romański na dole, gotycki i dziewiętnastowieczny na górze, a od zewnątrz bogato opracowana fasada od strony placu.

Vom Burgplatz aus führt eine monumentale Treppe aus den Jahren 1529 bis 1533 zur Oberkapelle. An der Fassade stehen vergoldete Bronzefiguren historischer Persönlichkeiten, darunter Dietrich von Elsass und Maria von Burgund.

Die Unterkapelle ist der älteste Teil. Sie ist dem heiligen Basilius geweiht, dunkel und schwer gewölbt, und gilt als eine der am besten erhaltenen romanischen Kirchen Westflanderns. Wer vom belebten Platz hereintritt, bemerkt den Unterschied in der Stimmung sofort.

Die Oberkapelle ist dagegen farbenreich. Sie erhielt im neunzehnten Jahrhundert eine neugotische Ausstattung. Die Glasfenster von 1845 zeigen Fürsten von Philipp dem Kühnen bis Maria Theresia von Österreich. Ein Wandgemälde von 1905 stellt das Leiden Christi und die Überführung der Reliquie von Jerusalem nach Brügge dar.

Die Kanzel von 1728 ist ein Werk von Henry Pulinckx und hat die Form einer Weltkugel, ein Hinweis auf die Sendung über die Erde. Der Hochaltar trägt ein Alabasterrelief des Letzten Abendmahls vom Anfang des siebzehnten Jahrhunderts.

In der Seitenkapelle, in der die Reliquie aufbewahrt wird, steht ein barocker Altar aus weißem Marmor von 1751 von Laurent Delvaux, mit anbetenden Engeln von Peter Pepers. Neben der Basilika sind ein Museum und eine Schatzkammer eingerichtet, wo der Prozessionsschrein von Jan Crabbe zusammen mit liturgischem Gerät und Gewändern zu sehen ist.

Die beiden übereinanderliegenden Kapellen machen dieses kleine Gebäude zu einer der vielschichtigsten Kirchen der Stadt: unten romanisch, oben gotisch und neunzehntes Jahrhundert, und nach außen hin eine reich gearbeitete Fassade zum Platz.

Depuis le Burg, un escalier monumental des années 1529 à 1533 mène à la chapelle haute. Sur la façade se détachent des statues de bronze doré représentant des personnages historiques, parmi lesquels Thierry d'Alsace et Marie de Bourgogne.

La chapelle basse est la partie la plus ancienne. Dédiée à saint Basile, sombre et lourdement voûtée, elle passe pour l'une des églises romanes les mieux conservées de Flandre-Occidentale. Qui entre depuis la place animée saisit aussitôt le changement d'atmosphère.

La chapelle haute est en revanche haute en couleur. Elle a reçu au XIXe siècle un aménagement néogothique. Les vitraux de 1845 montrent des souverains, de Philippe le Hardi à Marie-Thérèse d'Autriche. Une peinture murale de 1905 figure la passion du Christ et le transport de la relique de Jérusalem à Bruges.

La chaire de 1728 est l'œuvre d'Henry Pulinckx et a la forme d'un globe terrestre, allusion à la mission par toute la terre. Le maître-autel porte un relief d'albâtre représentant la Cène, du début du XVIIe siècle.

Dans la chapelle latérale où est gardée la relique se dresse un autel baroque de marbre blanc, exécuté en 1751 par Laurent Delvaux, avec des anges en adoration de Peter Pepers. À côté de la basilique ont été aménagés un musée et un trésor, où l'on peut voir la châsse de procession de Jan Crabbe avec des vases liturgiques et des ornements.

Les deux chapelles superposées font de ce petit édifice l'une des églises les plus stratifiées de la ville : roman en bas, gothique et XIXe siècle en haut, et sur la place une façade richement ouvragée.

Dal Burg una scalinata monumentale degli anni 1529-1533 conduce alla cappella superiore. Sulla facciata si allineano statue di bronzo dorato di personaggi storici, fra cui Teodorico d'Alsazia e Maria di Borgogna.

La cappella inferiore è la parte più antica. È dedicata a san Basilio, scura e coperta da volte pesanti, ed è considerata una delle chiese romaniche meglio conservate delle Fiandre Occidentali. Chi entra dalla piazza affollata avverte immediatamente il cambio di atmosfera.

La cappella superiore è invece piena di colore. Nell'Ottocento ricevette un arredo neogotico. Le vetrate del 1845 raffigurano sovrani da Filippo l'Ardito a Maria Teresa d'Austria. Un dipinto murale del 1905 rappresenta la passione di Cristo e il trasporto della reliquia da Gerusalemme a Bruges.

Il pulpito del 1728 è opera di Henry Pulinckx e ha la forma di un globo terrestre, in riferimento alla missione nel mondo intero. L'altare maggiore reca un rilievo in alabastro dell'Ultima Cena, dell'inizio del Seicento.

Nella cappella laterale dove si custodisce la reliquia si trova un altare barocco in marmo bianco del 1751, opera di Laurent Delvaux, con angeli adoranti di Peter Pepers. Accanto alla basilica sono allestiti un museo e un tesoro, dove il reliquiario processionale di Jan Crabbe è esposto insieme a suppellettili liturgiche e paramenti.

Le due cappelle sovrapposte fanno di questo piccolo edificio una delle chiese più stratificate della città: romanica in basso, gotica e ottocentesca in alto, e all'esterno una facciata riccamente lavorata sulla piazza.

Desde el Burg, una escalera monumental de los años 1529 a 1533 conduce a la capilla alta. En la fachada hay estatuas de bronce dorado de personajes históricos, entre ellos Teodorico de Alsacia y María de Borgoña.

La capilla baja es la parte más antigua. Está dedicada a san Basilio, es oscura y de bóvedas pesadas, y está considerada una de las iglesias románicas mejor conservadas de Flandes Occidental. Quien entra desde la plaza bulliciosa nota de inmediato el cambio de ambiente.

La capilla alta, en cambio, es de gran colorido. Recibió en el siglo XIX un ajuar neogótico. Las vidrieras de 1845 muestran a soberanos, de Felipe el Atrevido a María Teresa de Austria. Una pintura mural de 1905 representa la pasión de Cristo y el traslado de la reliquia de Jerusalén a Brujas.

El púlpito de 1728 es obra de Henry Pulinckx y tiene forma de globo terráqueo, alusión a la misión por toda la tierra. El altar mayor lleva un relieve de alabastro de la Última Cena, de comienzos del siglo XVII.

En la capilla lateral donde se guarda la reliquia hay un altar barroco de mármol blanco de 1751, obra de Laurent Delvaux, con ángeles adoradores de Peter Pepers. Junto a la basílica se han instalado un museo y una cámara del tesoro, donde puede verse el relicario procesional de Jan Crabbe junto con vasos y ornamentos litúrgicos.

Las dos capillas superpuestas hacen de este pequeño edificio una de las iglesias más estratificadas de la ciudad: románica abajo, gótica y decimonónica arriba y, por fuera, una fachada ricamente labrada a la plaza.

De relikwie wordt elke vrijdag ter verering getoond, en dagelijks in de twee weken die aan Hemelvaart voorafgaan. Gelovigen leggen dan kort de hand op de fiool.

Het hoogtepunt van het jaar is de Heilig Bloedprocessie, die telkens op Hemelvaartsdag door Brugge trekt. Al in 1303 werd de relikwie in processie rond de stad gedragen; de stadsomwalling waarlangs de tocht ging, was in 1297 voltooid.

De processie herdenkt ook de bevrijding van de Franse overheersing in 1302, met Jan Breydel en Pieter de Coninck als volkshelden. Zij bestaat uit koren, dansgroepen, dieren, praalwagens met paarden en korte toneelstukken, en meer dan drieduizend Bruggelingen werken eraan mee.

In 2009 werd de Heilig Bloedprocessie opgenomen op de representatieve lijst van het immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid van de UNESCO. Daarmee geldt zij als een van de belangrijkste levende tradities van Vlaanderen. De aflaten die paus Clemens V in 1310 aan de verering verbond, staan aan het begin van die eeuwenlange traditie.

Relikwia jest wystawiana do czci w każdy piątek, a codziennie w ciągu dwóch tygodni poprzedzających Wniebowstąpienie. Wierni kładą wtedy na krótko dłoń na ampułce.

Punktem kulminacyjnym roku jest Procesja Najświętszej Krwi, która co roku przechodzi ulicami Brugii w uroczystość Wniebowstąpienia. Już w 1303 roku relikwię obnoszono w procesji wokół miasta; mury miejskie, wzdłuż których szła wtedy droga, ukończono w 1297 roku.

Procesja upamiętnia także uwolnienie spod panowania francuskiego w 1302 roku, z Janem Breydelem i Pieterem de Coninckiem jako bohaterami ludowymi. Składa się z chórów, grup tanecznych, zwierząt, wozów procesyjnych z końmi i krótkich scen teatralnych, a bierze w niej udział ponad trzy tysiące mieszkańców Brugii.

W 2009 roku Procesję Najświętszej Krwi wpisano na reprezentatywną listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości UNESCO. Uchodzi ona dzięki temu za jedną z najważniejszych żywych tradycji Flandrii. U początku tej wielowiekowej tradycji stoją odpusty, które papież Klemens V związał z tym kultem w 1310 roku.

Die Reliquie wird jeden Freitag zur Verehrung gezeigt, und täglich in den beiden Wochen vor Christi Himmelfahrt. Die Gläubigen legen dann kurz die Hand auf das Fläschchen.

Der Höhepunkt des Jahres ist die Heilig-Blut-Prozession, die jeweils an Christi Himmelfahrt durch Brügge zieht. Schon 1303 wurde die Reliquie in einer Prozession um die Stadt getragen; die Stadtbefestigung, an der der Zug entlangführte, war 1297 vollendet worden.

Die Prozession erinnert auch an die Befreiung von der französischen Herrschaft im Jahr 1302, mit Jan Breydel und Pieter de Coninck als Volkshelden. Sie besteht aus Chören, Tanzgruppen, Tieren, Prunkwagen mit Pferden und kurzen Schauspielen, und mehr als dreitausend Brügger wirken daran mit.

2009 wurde die Heilig-Blut-Prozession in die repräsentative Liste des immateriellen Kulturerbes der Menschheit der UNESCO aufgenommen. Damit gilt sie als eine der bedeutendsten lebendigen Traditionen Flanderns. Die Ablässe, die Papst Klemens V. 1310 mit der Verehrung verband, stehen am Anfang dieser jahrhundertealten Tradition.

La relique est présentée à la vénération chaque vendredi, et chaque jour durant les deux semaines qui précèdent l'Ascension. Les fidèles posent alors brièvement la main sur la fiole.

Le sommet de l'année est la procession du Saint-Sang, qui parcourt Bruges chaque année le jour de l'Ascension. Dès 1303, la relique était portée en procession autour de la ville ; l'enceinte urbaine que longeait le cortège avait été achevée en 1297.

La procession commémore aussi la libération de la domination française en 1302, avec Jan Breydel et Pieter de Coninck en héros populaires. Elle se compose de chœurs, de groupes de danse, d'animaux, de chars attelés et de brèves saynètes ; plus de trois mille Brugeois y participent.

En 2009, la procession du Saint-Sang a été inscrite sur la liste représentative du patrimoine culturel immatériel de l'humanité de l'UNESCO. Elle compte ainsi parmi les traditions vivantes les plus importantes de Flandre. Les indulgences que le pape Clément V attacha à ce culte en 1310 se trouvent à l'origine de cette tradition séculaire.

La reliquia viene esposta alla venerazione ogni venerdì, e ogni giorno nelle due settimane che precedono l'Ascensione. I fedeli posano allora brevemente la mano sull'ampolla.

Il culmine dell'anno è la Processione del Santo Sangue, che ogni anno attraversa Bruges nel giorno dell'Ascensione. Già nel 1303 la reliquia veniva portata in processione attorno alla città; la cinta muraria lungo la quale passava il corteo era stata completata nel 1297.

La processione ricorda anche la liberazione dal dominio francese nel 1302, con Jan Breydel e Pieter de Coninck come eroi popolari. È composta da cori, gruppi di danza, animali, carri allegorici con cavalli e brevi rappresentazioni teatrali, e vi partecipano più di tremila abitanti di Bruges.

Nel 2009 la Processione del Santo Sangue è stata iscritta nella lista rappresentativa del patrimonio culturale immateriale dell'umanità dell'UNESCO. È così considerata una delle più importanti tradizioni viventi delle Fiandre. Le indulgenze che papa Clemente V legò al culto nel 1310 stanno all'inizio di questa tradizione secolare.

La reliquia se expone a la veneración todos los viernes, y a diario durante las dos semanas que preceden a la Ascensión. Los fieles posan entonces brevemente la mano sobre la ampolla.

La cumbre del año es la Procesión de la Santa Sangre, que recorre Brujas cada año el día de la Ascensión. Ya en 1303 la reliquia se llevaba en procesión alrededor de la ciudad; la muralla urbana por la que discurría el recorrido se había terminado en 1297.

La procesión conmemora también la liberación del dominio francés en 1302, con Jan Breydel y Pieter de Coninck como héroes populares. La componen coros, grupos de danza, animales, carrozas tiradas por caballos y breves escenas teatrales, y en ella participan más de tres mil brujenses.

En 2009 la Procesión de la Santa Sangre fue inscrita en la lista representativa del patrimonio cultural inmaterial de la humanidad de la Unesco. Con ello está considerada una de las tradiciones vivas más importantes de Flandes. Las indulgencias que el papa Clemente V vinculó a esta veneración en 1310 están en el arranque de esa tradición secular.