Wie is Maria?Kim jest Maryja?Wer ist Maria?Qui est Marie ?Chi è Maria?¿Quién es María?
Maria komt in de evangelies naar voren als een jonge vrouw uit Nazaret in Galilea, verloofd met Jozef, een man uit het huis van David. Bij de aankondiging zegt de engel Gabriël haar dat zij een zoon zal krijgen, en zij antwoordt met de woorden die haar hele plaats in het geloof bepalen: mij geschiede naar uw woord.
Daarna volgen het bezoek aan haar nicht Elisabet, de geboorte van Jezus in Bethlehem, de opdracht in de tempel en de vlucht naar Egypte. Uit de jaren in Nazaret is één voorval overgeleverd: de twaalfjarige Jezus die achterblijft in de tempel.
Bij het openbare leven van haar zoon is zij tweemaal nadrukkelijk aanwezig: op de bruiloft te Kana, waar zij de dienaren zegt te doen wat hij hun zegt, en onder het kruis op Golgota. Het boek Handelingen noemt haar ten slotte in de kring die op Pinksteren bijeen is.
Ewangelie przedstawiają Maryję jako młodą kobietę z Nazaretu w Galilei, zaślubioną Józefowi, człowiekowi z rodu Dawida. Przy zwiastowaniu anioł Gabriel zapowiada jej narodziny Syna, a ona odpowiada słowami, które określają całe jej miejsce w wierze: niech mi się stanie według twego słowa.
Potem następują odwiedziny u krewnej Elżbiety, narodzenie Jezusa w Betlejem, ofiarowanie w świątyni i ucieczka do Egiptu. Z lat w Nazarecie zachowało się jedno wydarzenie: dwunastoletni Jezus pozostający w świątyni.
W publicznym życiu Syna jest obecna dwukrotnie w sposób szczególny: na weselu w Kanie, gdzie mówi sługom, aby zrobili wszystko, co im powie, oraz pod krzyżem na Golgocie. Dzieje Apostolskie wymieniają ją wreszcie w gronie zgromadzonym w dniu Pięćdziesiątnicy.
Die Evangelien zeigen Maria als junge Frau aus Nazaret in Galiläa, verlobt mit Josef, einem Mann aus dem Haus David. Bei der Verkündigung sagt ihr der Engel Gabriel einen Sohn an, und sie antwortet mit den Worten, die ihren ganzen Platz im Glauben bestimmen: mir geschehe nach deinem Wort.
Es folgen der Besuch bei ihrer Verwandten Elisabet, die Geburt Jesu in Betlehem, die Darstellung im Tempel und die Flucht nach Ägypten. Aus den Jahren in Nazaret ist ein Vorfall überliefert: der zwölfjährige Jesus, der im Tempel zurückbleibt.
Im öffentlichen Leben ihres Sohnes ist sie zweimal ausdrücklich zugegen: bei der Hochzeit zu Kana, wo sie den Dienern sagt, sie sollten tun, was er ihnen sage, und unter dem Kreuz auf Golgota. Die Apostelgeschichte nennt sie schließlich im Kreis derer, die an Pfingsten versammelt sind.
Les évangiles présentent Marie comme une jeune femme de Nazareth en Galilée, fiancée à Joseph, un homme de la maison de David. À l'Annonciation, l'ange Gabriel lui annonce un fils, et elle répond par les mots qui fixent toute sa place dans la foi : qu'il me soit fait selon ta parole.
Viennent ensuite la visite à sa parente Élisabeth, la naissance de Jésus à Bethléem, la présentation au Temple et la fuite en Égypte. Des années de Nazareth, un épisode est conservé : Jésus, à douze ans, resté au Temple.
Dans la vie publique de son fils, elle est deux fois expressément présente : aux noces de Cana, où elle dit aux serviteurs de faire ce qu'il leur dira, et au pied de la croix sur le Golgotha. Les Actes des Apôtres la nomment enfin parmi ceux qui sont réunis à la Pentecôte.
I vangeli presentano Maria come una giovane donna di Nazaret in Galilea, promessa sposa di Giuseppe, uomo della casa di Davide. All'annunciazione l'angelo Gabriele le annuncia un figlio, ed ella risponde con le parole che fissano tutto il suo posto nella fede: avvenga di me secondo la tua parola.
Seguono la visita alla parente Elisabetta, la nascita di Gesù a Betlemme, la presentazione al tempio e la fuga in Egitto. Degli anni di Nazaret è rimasto un episodio: Gesù dodicenne che resta nel tempio.
Nella vita pubblica del figlio è presente due volte in modo esplicito: alle nozze di Cana, dove dice ai servi di fare quello che egli dirà loro, e sotto la croce sul Golgota. Gli Atti degli Apostoli la nominano infine tra i riuniti nel giorno di Pentecoste.
Los evangelios presentan a María como una joven de Nazaret, en Galilea, desposada con José, hombre de la casa de David. En la anunciación el ángel Gabriel le anuncia un hijo, y ella responde con las palabras que fijan todo su lugar en la fe: hágase en mí según tu palabra.
Siguen la visita a su pariente Isabel, el nacimiento de Jesús en Belén, la presentación en el templo y la huida a Egipto. De los años de Nazaret se conserva un episodio: Jesús, a los doce años, que se queda en el templo.
En la vida pública de su hijo está presente dos veces de manera expresa: en las bodas de Caná, donde dice a los sirvientes que hagan lo que él les diga, y al pie de la cruz en el Gólgota. Los Hechos de los Apóstoles la nombran finalmente entre los reunidos el día de Pentecostés.
Titels en geloofspuntenTytuły i prawdy wiaryTitel und GlaubenssätzeTitres et articles de foiTitoli e verità di fedeTítulos y verdades de fe
Het concilie van Efeze noemde haar in 431 Theotokos, moeder van God: een uitspraak die vooral over haar zoon ging, maar die haar plaats in de liturgie voorgoed vastlegde. De oude Kerk sprak daarnaast over haar blijvende maagdelijkheid.
Twee geloofspunten zijn later plechtig afgekondigd. In 1854 verklaarde paus Pius IX de Onbevlekte Ontvangenis: Maria is vanaf haar ontvangenis vrij van de erfzonde. In 1950 volgde met paus Pius XII de Tenhemelopneming: zij is met ziel en lichaam in de hemel opgenomen.
De titels waarmee gelovigen haar aanroepen vullen een litanie: Onze-Lieve-Vrouw, Sterre der Zee, Toevlucht der zondaren, Koningin van de vrede. Elk daarvan hoort bij een bepaalde nood en bij een eigen traditie van beelden en prenten.
Sobór efeski nazwał ją w 431 roku Theotokos, Bogurodzicą: orzeczenie dotyczyło przede wszystkim jej Syna, ale na zawsze ustaliło jej miejsce w liturgii. Kościół starożytny mówił ponadto o jej trwałym dziewictwie.
Dwie prawdy zostały ogłoszone uroczyście później. W 1854 roku papież Pius IX ogłosił Niepokalane Poczęcie: Maryja od chwili poczęcia jest wolna od grzechu pierworodnego. W 1950 roku Pius XII ogłosił Wniebowzięcie: została z duszą i ciałem wzięta do nieba.
Tytuły, którymi ją wzywają wierni, wypełniają litanię: Matka Boska, Gwiazda Morza, Ucieczka grzesznych, Królowa pokoju. Każdy z nich wiąże się z określoną potrzebą i z własną tradycją figur i obrazów.
Das Konzil von Ephesus nannte sie 431 Theotokos, Gottesgebärerin: eine Aussage, die vor allem ihrem Sohn galt, die ihren Platz in der Liturgie aber endgültig festlegte. Die alte Kirche sprach zudem von ihrer bleibenden Jungfräulichkeit.
Zwei Glaubenssätze wurden später feierlich verkündet. 1854 erklärte Papst Pius IX. die Unbefleckte Empfängnis: Maria ist von ihrer Empfängnis an frei von der Erbsünde. 1950 folgte unter Papst Pius XII. die Aufnahme in den Himmel mit Leib und Seele.
Die Titel, mit denen Gläubige sie anrufen, füllen eine Litanei: Unsere Liebe Frau, Meerstern, Zuflucht der Sünder, Königin des Friedens. Jeder gehört zu einer bestimmten Not und zu einer eigenen Tradition von Figuren und Bildern.
Le concile d'Éphèse la nomma en 431 Theotokos, Mère de Dieu : une affirmation qui portait d'abord sur son fils, mais qui fixa pour toujours sa place dans la liturgie. L'Église ancienne parla en outre de sa virginité permanente.
Deux articles de foi furent proclamés plus tard. En 1854, le pape Pie IX déclara l'Immaculée Conception : Marie est préservée du péché originel dès sa conception. En 1950, Pie XII proclama l'Assomption : elle est élevée au ciel corps et âme.
Les titres sous lesquels on l'invoque remplissent une litanie : Notre-Dame, Étoile de la mer, Refuge des pécheurs, Reine de la paix. Chacun correspond à un besoin précis et à sa propre tradition d'images et de statues.
Il concilio di Efeso la chiamò nel 431 Theotokos, Madre di Dio: un'affermazione che riguardava anzitutto il figlio, ma che fissò per sempre il suo posto nella liturgia. La Chiesa antica parlò inoltre della sua verginità perpetua.
Due verità furono proclamate solennemente più tardi. Nel 1854 papa Pio IX dichiarò l'Immacolata Concezione: Maria è preservata dal peccato originale fin dal concepimento. Nel 1950 Pio XII proclamò l'Assunzione: è accolta in cielo in anima e corpo.
I titoli con cui i fedeli la invocano riempiono una litania: Madonna, Stella del mare, Rifugio dei peccatori, Regina della pace. Ciascuno corrisponde a un bisogno preciso e a una propria tradizione di statue e immagini.
El concilio de Éfeso la llamó en 431 Theotokos, Madre de Dios: una afirmación que se refería ante todo a su hijo, pero que fijó para siempre su lugar en la liturgia. La Iglesia antigua habló además de su virginidad perpetua.
Dos verdades fueron proclamadas solemnemente más tarde. En 1854 el papa Pío IX declaró la Inmaculada Concepción: María está preservada del pecado original desde su concepción. En 1950 Pío XII proclamó la Asunción: fue llevada al cielo en cuerpo y alma.
Los títulos con que los fieles la invocan llenan una letanía: Nuestra Señora, Estrella del mar, Refugio de los pecadores, Reina de la paz. Cada uno corresponde a una necesidad concreta y a su propia tradición de imágenes.
Verschijningen en bedevaartsoordenObjawienia i sanktuariaErscheinungen und WallfahrtsorteApparitions et sanctuairesApparizioni e santuariApariciones y santuarios
Rond Maria is het dichtste net van bedevaartsoorden van Europa gegroeid. In Lourdes zag Bernadette Soubirous in 1858 achttien verschijningen bij de grot van Massabielle; het heiligdom ontvangt sindsdien miljoenen pelgrims per jaar.
In Fátima vertelden drie herderskinderen in 1917 over verschijningen bij de Cova da Iria. Op de Jasna Góra in Częstochowa wordt de Zwarte Madonna vereerd, het geestelijk hart van katholiek Polen, en in Mexico gaat de devotie tot Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe terug op 1531.
Ook dichter bij huis zijn er Mariaoorden met een eeuwenoude traditie, zoals Kevelaer net over de Duitse grens en Scherpenheuvel in Vlaanderen. Wat ze delen is een eenvoudig gebaar: een kaars, een kaarsje bij een beeld, een gebed dat men al kende voordat men er stond.
Wokół Maryi wyrosła najgęstsza sieć sanktuariów w Europie. W Lourdes Bernadetta Soubirous doświadczyła w 1858 roku osiemnastu objawień przy grocie Massabielle; sanktuarium przyjmuje odtąd miliony pielgrzymów rocznie.
W Fatimie troje pastuszków opowiedziało w 1917 roku o objawieniach w Cova da Iria. Na Jasnej Górze w Częstochowie czczona jest Czarna Madonna, duchowe serce katolickiej Polski, a w Meksyku kult Matki Bożej z Guadalupe sięga roku 1531.
Także bliżej są sanktuaria maryjne o wielowiekowej tradycji, jak Kevelaer tuż za granicą niemiecką czy Scherpenheuvel we Flandrii. Łączy je prosty gest: świeca, mała lampka przy figurze, modlitwa znana wcześniej, nim się tam stanęło.
Um Maria ist das dichteste Netz von Wallfahrtsorten Europas gewachsen. In Lourdes erlebte Bernadette Soubirous 1858 achtzehn Erscheinungen an der Grotte von Massabielle; das Heiligtum empfängt seither Millionen Pilger im Jahr.
In Fátima berichteten 1917 drei Hirtenkinder von Erscheinungen in der Cova da Iria. Auf dem Jasna Góra in Tschenstochau wird die Schwarze Madonna verehrt, das geistliche Herz des katholischen Polen, und in Mexiko geht die Verehrung Unserer Lieben Frau von Guadalupe auf 1531 zurück.
Auch näher liegen Marienorte mit jahrhundertealter Tradition, etwa Kevelaer am Niederrhein und Scherpenheuvel in Flandern. Gemeinsam ist ihnen eine einfache Geste: eine Kerze, ein Licht vor einer Figur, ein Gebet, das man schon kannte, bevor man dort stand.
Autour de Marie s'est formé le réseau de sanctuaires le plus dense d'Europe. À Lourdes, Bernadette Soubirous connut en 1858 dix-huit apparitions à la grotte de Massabielle ; le sanctuaire accueille depuis des millions de pèlerins chaque année.
À Fátima, trois enfants bergers rapportèrent en 1917 des apparitions à la Cova da Iria. Au Jasna Góra de Częstochowa, on vénère la Vierge noire, cœur spirituel de la Pologne catholique, et au Mexique la dévotion à Notre-Dame de Guadalupe remonte à 1531.
Plus près se trouvent aussi des lieux mariaux à la tradition séculaire, comme Kevelaer en Allemagne rhénane ou Scherpenheuvel en Flandre. Ils partagent un geste simple : un cierge, une lumière devant une statue, une prière que l'on connaissait déjà avant d'y venir.
Attorno a Maria è cresciuta la rete di santuari più fitta d'Europa. A Lourdes Bernadette Soubirous ebbe nel 1858 diciotto apparizioni alla grotta di Massabielle; il santuario accoglie da allora milioni di pellegrini l'anno.
A Fátima tre pastorelli riferirono nel 1917 di apparizioni alla Cova da Iria. Sul Jasna Góra di Częstochowa si venera la Madonna Nera, cuore spirituale della Polonia cattolica, e in Messico la devozione alla Madonna di Guadalupe risale al 1531.
Più vicini restano luoghi mariani di tradizione secolare, come Kevelaer in Renania e Scherpenheuvel nelle Fiandre. Li unisce un gesto semplice: una candela, una luce davanti a una statua, una preghiera che si conosceva già prima di arrivarci.
En torno a María ha crecido la red de santuarios más densa de Europa. En Lourdes, Bernadette Soubirous tuvo en 1858 dieciocho apariciones en la gruta de Massabielle; el santuario recibe desde entonces millones de peregrinos al año.
En Fátima, tres pastorcillos relataron en 1917 apariciones en la Cova da Iria. En Jasna Góra, en Częstochowa, se venera la Virgen Negra, corazón espiritual de la Polonia católica, y en México la devoción a Nuestra Señora de Guadalupe se remonta a 1531.
Más cerca hay también lugares marianos de tradición secular, como Kevelaer en Renania o Scherpenheuvel en Flandes. Los une un gesto sencillo: una vela, una luz ante una imagen, una oración que ya se sabía antes de llegar allí.
Devotie, feestdagen en afbeeldingPobożność, święta i wizerunekAndacht, Feste und DarstellungDévotion, fêtes et représentationDevozione, feste e iconografiaDevoción, fiestas e iconografía
De rozenkrans is de bekendste Mariadevotie: vijf tientjes met de geheimen van blijdschap, licht, smart of glorie. Mei en oktober gelden als de Mariamaanden, met dagelijkse rozenkransgebeden in veel parochies. Daarnaast staan het Angelus, de noveen en de meiviering in de volkse traditie.
Op beelden en iconen draagt Maria meestal een blauwe mantel over een rood of wit kleed. Twaalf sterren boven haar hoofd, de maansikkel onder haar voeten en soms een slang verwijzen naar het boek Openbaring; een lelie staat voor zuiverheid, het Kind op haar arm voor haar moederschap.
Wie thuis een vaste plaats voor dit gebed wil, kiest doorgaans een Mariabeeld voor de vensterbank of een rozenkrans die de jaren doorstaat. In de Maria-collectie staan beelden, rozenkransen, medailles en iconen bij elkaar.
Różaniec jest najbardziej znanym nabożeństwem maryjnym: pięć dziesiątek z tajemnicami radosnymi, światła, bolesnymi lub chwalebnymi. Maj i październik to miesiące maryjne, z codziennym różańcem w wielu parafiach. Obok tego w tradycji ludowej trwają Anioł Pański, nowenna i nabożeństwa majowe.
Na figurach i ikonach Maryja nosi zwykle błękitny płaszcz na czerwonej lub białej sukni. Dwanaście gwiazd nad głową, półksiężyc pod stopami i niekiedy wąż odsyłają do Apokalipsy; lilia oznacza czystość, Dziecię na ręku macierzyństwo.
Kto chce mieć w domu stałe miejsce tej modlitwy, wybiera zwykle figurę do okna albo różaniec, który przetrwa lata. W kolekcji maryjnej zebrane są figury, różańce, medaliki i ikony.
Der Rosenkranz ist die bekannteste Marienandacht: fünf Gesätze mit den freudenreichen, lichtreichen, schmerzhaften oder glorreichen Geheimnissen. Mai und Oktober gelten als Marienmonate, mit täglichem Rosenkranz in vielen Gemeinden. Daneben stehen Angelus, Novene und Maiandacht in der Volksfrömmigkeit.
Auf Figuren und Ikonen trägt Maria meist einen blauen Mantel über rotem oder weißem Kleid. Zwölf Sterne über dem Haupt, die Mondsichel unter den Füßen und bisweilen eine Schlange verweisen auf die Offenbarung; eine Lilie steht für Reinheit, das Kind auf dem Arm für ihre Mutterschaft.
Wer zu Hause einen festen Ort für dieses Gebet möchte, wählt meist eine Marienfigur für die Fensterbank oder einen Rosenkranz, der die Jahre übersteht. In der Marien-Kollektion stehen Figuren, Rosenkränze, Medaillen und Ikonen beieinander.
Le chapelet est la dévotion mariale la plus connue : cinq dizaines avec les mystères joyeux, lumineux, douloureux ou glorieux. Mai et octobre sont les mois mariaux, avec un chapelet quotidien dans bien des paroisses. S'y ajoutent l'Angélus, la neuvaine et les célébrations du mois de Marie.
Sur les statues et les icônes, Marie porte le plus souvent un manteau bleu sur une robe rouge ou blanche. Douze étoiles au-dessus de la tête, le croissant de lune sous les pieds et parfois un serpent renvoient à l'Apocalypse ; le lys signifie la pureté, l'Enfant sur le bras sa maternité.
Pour donner à cette prière une place fixe à la maison, on choisit d'ordinaire une statue pour le rebord de fenêtre ou un chapelet qui traverse les années. La collection mariale réunit statues, chapelets, médailles et icônes.
Il rosario è la devozione mariana più nota: cinque decine con i misteri gaudiosi, luminosi, dolorosi o gloriosi. Maggio e ottobre sono i mesi mariani, con il rosario quotidiano in molte parrocchie. Accanto restano l'Angelus, la novena e le funzioni del mese di maggio.
Nelle statue e nelle icone Maria porta di solito un manto azzurro su veste rossa o bianca. Dodici stelle sul capo, la falce di luna sotto i piedi e talvolta un serpente rimandano all'Apocalisse; il giglio indica la purezza, il Bambino in braccio la sua maternità.
Chi desidera in casa un luogo fisso per questa preghiera sceglie di solito una statua per il davanzale o un rosario che duri negli anni. Nella collezione mariana si trovano statue, rosari, medaglie e icone.
El rosario es la devoción mariana más conocida: cinco decenas con los misterios gozosos, luminosos, dolorosos o gloriosos. Mayo y octubre son los meses marianos, con rosario diario en muchas parroquias. Junto a ello permanecen el Ángelus, la novena y las funciones del mes de mayo.
En imágenes e iconos María lleva normalmente un manto azul sobre vestido rojo o blanco. Doce estrellas sobre la cabeza, la media luna bajo los pies y a veces una serpiente remiten al Apocalipsis; la azucena indica la pureza, y el Niño en brazos su maternidad.
Quien quiere en casa un lugar fijo para esta oración elige normalmente una imagen para la ventana o un rosario que aguante los años. En la colección mariana se reúnen imágenes, rosarios, medallas e iconos.
