Een jongen uit MilaanChłopiec z MediolanuEin Junge aus MailandUn garçon de MilanUn ragazzo di MilanoUn chico de Milán
Carlo Acutis werd op 3 mei 1991 in Londen geboren, als zoon van de Italiaanse ouders Andrea Acutis en Antonia Salzano. Kort na zijn geboorte verhuisde het gezin naar Milaan, waar hij opgroeide.
Hij deed zijn eerste communie op zevenjarige leeftijd en ging daarna zo veel mogelijk dagelijks naar de mis. Hij volgde onderwijs aan het Istituto Leone XIII in Milaan.
Buiten school hield hij van computers en programmeren, en hij zette zich in voor mensen in nood. Zijn geloof en zijn technische interesse liepen bij hem door elkaar heen.
Carlo Acutis przyszedł na świat 3 maja 1991 roku w Londynie, jako syn włoskich rodziców, Andrei Acutisa i Antonii Salzano. Wkrótce po jego narodzinach rodzina przeniosła się do Mediolanu, gdzie dorastał.
Do pierwszej Komunii świętej przystąpił w wieku siedmiu lat, a potem starał się uczestniczyć we Mszy codziennie. Uczył się w Istituto Leone XIII w Mediolanie.
Poza szkołą pasjonował się komputerami i programowaniem, a także angażował się w pomoc ludziom w potrzebie. U niego wiara i zainteresowania techniczne splatały się ze sobą.
Carlo Acutis kam am 3. Mai 1991 in London zur Welt, als Sohn der italienischen Eltern Andrea Acutis und Antonia Salzano. Kurz nach seiner Geburt zog die Familie nach Mailand, wo er aufwuchs.
Seine Erstkommunion empfing er mit sieben Jahren und ging danach so oft wie möglich täglich zur Messe. Er besuchte das Istituto Leone XIII in Mailand.
Neben der Schule interessierte er sich für Computer und Programmieren und engagierte sich für Menschen in Not. Glaube und technische Neugier gingen bei ihm ineinander über.
Carlo Acutis est né le 3 mai 1991 à Londres, de parents italiens, Andrea Acutis et Antonia Salzano. Peu après sa naissance, la famille s'est installée à Milan, où il a grandi.
Il a fait sa première communion à sept ans, puis il a assisté à la messe aussi souvent que possible, chaque jour. Il a fréquenté l'Istituto Leone XIII à Milan.
En dehors de l'école, il aimait l'informatique et la programmation, et il s'engageait auprès des personnes dans le besoin. Chez lui, la foi et la curiosité technique allaient de pair.
Carlo Acutis nacque il 3 maggio 1991 a Londra, da genitori italiani, Andrea Acutis e Antonia Salzano. Poco dopo la nascita la famiglia si trasferì a Milano, dove crebbe.
Fece la prima comunione a sette anni e in seguito andò a messa ogni giorno, per quanto possibile. Frequentò l'Istituto Leone XIII di Milano.
Fuori dalla scuola amava i computer e la programmazione e si impegnava per chi era nel bisogno. In lui la fede e la curiosità tecnica andavano di pari passo.
Carlo Acutis nació el 3 de mayo de 1991 en Londres, de padres italianos, Andrea Acutis y Antonia Salzano. Poco después de nacer, la familia se instaló en Milán, donde creció.
Hizo la primera comunión a los siete años y después iba a misa cada día siempre que podía. Estudió en el Istituto Leone XIII de Milán.
Fuera del colegio le gustaban los ordenadores y la programación, y se comprometía con quienes estaban necesitados. En él la fe y la curiosidad técnica iban de la mano.
Internet en EucharistieInternet i EucharystiaInternet und EucharistieInternet et EucharistieInternet ed EucaristiaInternet y Eucaristía
Carlo maakte in zijn tienerjaren een website over Eucharistische wonderen, waarop hij verhalen en getuigenissen uit vele landen verzamelde. Uit die verzameling ontstond later een tentoonstelling die op vijf continenten is getoond.
In oktober 2006 werd hij plotseling ziek: er werd acute leukemie vastgesteld. Hij stierf op 12 oktober 2006 in het ziekenhuis van Monza, vijftien jaar oud.
Zijn graf ligt in Assisi, de stad die hij graag bezocht. Sindsdien komen er jaarlijks jongeren en gezinnen om er te bidden.
W wieku nastoletnim Carlo stworzył stronę internetową o cudach eucharystycznych, na której zebrał opowieści i świadectwa z wielu krajów. Z tego zbioru powstała później wystawa, prezentowana na pięciu kontynentach.
W październiku 2006 roku nagle zachorował: rozpoznano ostrą białaczkę. Zmarł 12 października 2006 roku w szpitalu w Monzy, mając piętnaście lat.
Jego grób znajduje się w Asyżu, mieście, które chętnie odwiedzał. Od tamtej pory przyjeżdżają tam co roku młodzi ludzie i rodziny, by się modlić.
Als Jugendlicher erstellte Carlo eine Website über eucharistische Wunder, auf der er Berichte und Zeugnisse aus vielen Ländern sammelte. Aus dieser Sammlung entstand später eine Ausstellung, die auf fünf Kontinenten gezeigt wurde.
Im Oktober 2006 erkrankte er plötzlich: Diagnostiziert wurde akute Leukämie. Er starb am 12. Oktober 2006 im Krankenhaus von Monza im Alter von fünfzehn Jahren.
Sein Grab liegt in Assisi, der Stadt, die er gern besuchte. Seither kommen dort jedes Jahr Jugendliche und Familien zum Gebet zusammen.
Adolescent, Carlo a créé un site consacré aux miracles eucharistiques, où il rassemblait des récits et des témoignages venus de nombreux pays. De cette collection est née plus tard une exposition présentée sur cinq continents.
En octobre 2006, il est tombé brusquement malade : une leucémie aiguë a été diagnostiquée. Il est mort le 12 octobre 2006 à l'hôpital de Monza, à quinze ans.
Sa tombe se trouve à Assise, la ville qu'il aimait visiter. Depuis, des jeunes et des familles y viennent chaque année prier.
Da adolescente Carlo creò un sito sui miracoli eucaristici, dove raccolse racconti e testimonianze da molti paesi. Da quella raccolta nacque poi una mostra presentata su cinque continenti.
Nell'ottobre 2006 si ammalò all'improvviso: gli fu diagnosticata una leucemia acuta. Morì il 12 ottobre 2006 all'ospedale di Monza, a quindici anni.
La sua tomba si trova ad Assisi, la città che amava visitare. Da allora giovani e famiglie vi giungono ogni anno per pregare.
De adolescente, Carlo creó un sitio web sobre los milagros eucarísticos, donde reunió relatos y testimonios de muchos países. De esa recopilación nació más tarde una exposición presentada en cinco continentes.
En octubre de 2006 enfermó de repente: se le diagnosticó una leucemia aguda. Murió el 12 de octubre de 2006 en el hospital de Monza, a los quince años.
Su tumba está en Asís, la ciudad que le gustaba visitar. Desde entonces acuden cada año jóvenes y familias a rezar.
Verering en patronaatKult i patronatVerehrung und PatronatCulte et patronageCulto e patronatoVeneración y patronazgo
Op 10 oktober 2020 werd Carlo in Assisi zalig verklaard. De Kerk erkende twee genezingen op zijn voorspraak als wonder: de eerste voor de zaligverklaring, de tweede voor de heiligverklaring. Paus Leo XIV verklaarde hem op 7 september 2025 heilig.
Hij wordt in de volksdevotie genoemd als patroon van jongeren, internetgebruikers en programmeurs. Waar Johannes Bosco de jeugd van de negentiende eeuw begeleidde, wordt Carlo vooral aangeroepen door tieners van nu.
Zijn graf in Assisi trekt pelgrims uit de hele wereld. Zijn lichaam ligt daar in een glazen schrijn, gekleed in de kleren die hij als scholier droeg.
10 października 2020 roku Carlo został beatyfikowany w Asyżu. Kościół uznał za cud dwa uzdrowienia za jego wstawiennictwem: pierwsze przed beatyfikacją, drugie przed kanonizacją. Papież Leon XIV ogłosił go świętym 7 września 2025 roku.
W pobożności ludowej bywa nazywany patronem młodzieży, internautów i programistów. Jak Jan Bosko towarzyszył młodzieży XIX wieku, tak Carlo jest wzywany przede wszystkim przez dzisiejszych nastolatków.
Jego grób w Asyżu przyciąga pielgrzymów z całego świata. Jego ciało spoczywa tam w szklanej trumnie, ubrane w rzeczy, które nosił jako uczeń.
Am 10. Oktober 2020 wurde Carlo in Assisi seliggesprochen. Die Kirche erkannte zwei Heilungen auf seine Fürsprache als Wunder an: die erste vor der Seligsprechung, die zweite vor der Heiligsprechung. Papst Leo XIV. sprach ihn am 7. September 2025 heilig.
In der Volksfrömmigkeit gilt er als Patron der Jugendlichen, der Internetnutzer und der Programmierer. Wie Johannes Bosco die Jugend des 19. Jahrhunderts begleitete, so rufen Carlo vor allem Teenager von heute an.
Sein Grab in Assisi zieht Pilger aus aller Welt an. Sein Leib ruht dort in einem gläsernen Schrein, gekleidet in die Sachen, die er als Schüler trug.
Carlo a été béatifié à Assise le 10 octobre 2020. L'Église a reconnu comme miracles deux guérisons obtenues par son intercession : la première avant la béatification, la seconde avant la canonisation. Le pape Léon XIV l'a canonisé le 7 septembre 2025.
Dans la dévotion populaire, on le présente comme le patron des jeunes, des internautes et des programmeurs. Comme Jean Bosco accompagnait la jeunesse du XIXe siècle, Carlo est surtout invoqué par les adolescents d'aujourd'hui.
Sa tombe à Assise attire des pèlerins du monde entier. Son corps y repose dans une châsse de verre, vêtu des habits qu'il portait comme lycéen.
Carlo fu beatificato ad Assisi il 10 ottobre 2020. La Chiesa riconobbe come miracoli due guarigioni ottenute per la sua intercessione: la prima prima della beatificazione, la seconda prima della canonizzazione. Papa Leone XIV lo canonizzò il 7 settembre 2025.
Nella devozione popolare viene indicato come patrono dei giovani, degli utenti di Internet e dei programmatori. Come Giovanni Bosco accompagnò la gioventù dell'Ottocento, così Carlo è invocato soprattutto dagli adolescenti di oggi.
La sua tomba ad Assisi attira pellegrini da tutto il mondo. Il suo corpo riposa lì in un'urna di vetro, vestito con gli abiti che portava da studente.
Carlo fue beatificado en Asís el 10 de octubre de 2020. La Iglesia reconoció como milagros dos curaciones obtenidas por su intercesión: la primera antes de la beatificación y la segunda antes de la canonización. El papa León XIV lo canonizó el 7 de septiembre de 2025.
En la devoción popular se le nombra patrono de los jóvenes, de los internautas y de los programadores. Como Juan Bosco acompañó a la juventud del siglo XIX, a Carlo lo invocan sobre todo los adolescentes de hoy.
Su tumba en Asís atrae a peregrinos de todo el mundo. Su cuerpo reposa allí en una urna de cristal, vestido con la ropa que llevaba de estudiante.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, représentation et dévotionMemoria, iconografia e devozioneFiesta, iconografía y devoción
Zijn feestdag is 12 oktober, de dag waarop hij stierf. Op die dag en tijdens de eucharistische aanbidding in veel parochies krijgt hij bijzondere aandacht.
Op afbeeldingen wordt Carlo getoond als een gewone jongen: in spijkerbroek, sweater en sportschoenen, soms met een laptop of een hostie in de handen. Zo maken beelden en prenten duidelijk dat heiligheid ook bij de eigen tijd hoort.
Wie hem thuis of in de klas bij zich wil houden, kiest vaak een gebedskaart, een medaille of een klein beeld. In de Carlo Acutis-collectie staan deze devotieartikelen bij elkaar.
Jego wspomnienie przypada 12 października, w dniu jego śmierci. W tym dniu oraz podczas adoracji eucharystycznej w wielu parafiach pamięta się o nim szczególnie.
Na wizerunkach Carlo ukazany jest jako zwykły chłopak: w dżinsach, bluzie i sportowych butach, czasem z laptopem albo hostią w dłoniach. Dzięki temu obrazy i figury pokazują, że świętość należy także do własnych czasów.
Kto chce mieć go przy sobie w domu lub w szkolnej ławce, wybiera często obrazek do modlitwy, medalik albo małą figurkę. W kolekcji świętego Carla Acutisa zebrane są te dewocjonalia.
Sein Gedenktag ist der 12. Oktober, der Tag seines Todes. An diesem Tag und bei der eucharistischen Anbetung in vielen Gemeinden wird besonders an ihn gedacht.
Auf Bildern erscheint Carlo als ganz normaler Junge: in Jeans, Pullover und Turnschuhen, manchmal mit einem Laptop oder einer Hostie in den Händen. So zeigen Bilder und Figuren, dass Heiligkeit auch zur eigenen Zeit gehört.
Wer ihn zu Hause oder im Klassenzimmer bei sich haben möchte, wählt oft ein Gebetsbild, eine Medaille oder eine kleine Figur. In der Carlo-Acutis-Kollektion stehen diese Andachtsgegenstände beieinander.
Sa fête est le 12 octobre, jour de sa mort. Ce jour-là, comme lors de l'adoration eucharistique dans de nombreuses paroisses, on pense tout particulièrement à lui.
Sur les images, Carlo apparaît comme un garçon ordinaire : en jean, sweat-shirt et baskets, parfois avec un ordinateur portable ou une hostie dans les mains. Images et statues rappellent ainsi que la sainteté appartient aussi à son temps.
Qui veut le garder chez soi ou en classe choisit souvent une image de prière, une médaille ou une petite statue. La collection saint Carlo Acutis réunit ces objets de dévotion.
La sua festa cade il 12 ottobre, giorno della sua morte. In quella data, e durante l'adorazione eucaristica in molte parrocchie, lo si ricorda in modo particolare.
Nelle immagini Carlo appare come un ragazzo qualunque: in jeans, felpa e scarpe da ginnastica, a volte con un computer portatile o un'ostia tra le mani. Così immagini e statue ricordano che la santità appartiene anche al proprio tempo.
Chi vuole averlo con sé a casa o in classe sceglie spesso un'immaginetta, una medaglia o una piccola statua. Nella collezione di San Carlo Acutis si trovano questi oggetti di devozione.
Su fiesta es el 12 de octubre, día de su muerte. En esa fecha, y en la adoración eucarística de muchas parroquias, se le recuerda de manera especial.
En las imágenes, Carlo aparece como un chico corriente: con vaqueros, sudadera y zapatillas, a veces con un portátil o una hostia entre las manos. Así, imágenes y figuras recuerdan que la santidad también pertenece al propio tiempo.
Quien quiere tenerlo consigo en casa o en el aula suele elegir una estampa de oración, una medalla o una pequeña imagen. En la colección de San Carlo Acutis se reúnen estos objetos de devoción.
