Een meisje in het Rome van DiocletianusDziewczyna w Rzymie DioklecjanaEin Mädchen im Rom DiokletiansUne enfant dans la Rome de DioclétienUna ragazza nella Roma di DioclezianoUna joven en la Roma de Diocleciano
Over haar leven is weinig bekend, maar haar bestaan en haar vroege verering staan vast. Volgens de overlevering stamde zij uit een welgestelde christelijke familie in Rome en stierf zij als kind, rond het jaar 304, tijdens de laatste en zwaarste christenvervolging onder keizer Diocletianus.
Ambrosius van Milaan, die enkele tientallen jaren later over haar schreef, noemt haar twaalf jaar oud; andere bronnen spreken van dertien. Haar naam gaat terug op het Griekse hagnè, zuiver, en werd al vroeg in verband gebracht met het Latijnse agnus, lam.
O jej życiu wiadomo niewiele, ale pewne jest, że istniała i że jej kult sięga najdawniejszych czasów. Według tradycji pochodziła z zamożnej rodziny chrześcijańskiej w Rzymie i zginęła jako dziecko około 304 roku, w czasie ostatniego i najcięższego prześladowania chrześcijan za cesarza Dioklecjana.
Ambroży z Mediolanu, który kilkadziesiąt lat później pisał o jej męczeństwie, podaje, że miała dwanaście lat; inne źródła mówią o trzynastu. Jej imię wywodzi się z greckiego hagne, czyli czysta, a bardzo wcześnie skojarzono je z łacińskim agnus, baranek.
Über ihr Leben ist wenig bekannt, doch ihre Existenz und ihre frühe Verehrung stehen fest. Der Überlieferung nach stammte sie aus einer wohlhabenden christlichen Familie in Rom und starb als Kind um das Jahr 304, während der letzten und schwersten Christenverfolgung unter Kaiser Diokletian.
Ambrosius von Mailand, der einige Jahrzehnte später über sie schrieb, nennt sie zwölf Jahre alt; andere Quellen sprechen von dreizehn. Ihr Name geht auf das griechische hagne zurück, rein, und wurde früh mit dem lateinischen agnus, Lamm, in Verbindung gebracht.
On sait peu de chose de sa vie, mais son existence et l'ancienneté de son culte sont établies. Selon la tradition, elle venait d'une famille chrétienne aisée de Rome et mourut enfant, vers 304, pendant la dernière et la plus dure des persécutions, sous l'empereur Dioclétien.
Ambroise de Milan, qui écrit sur elle quelques décennies plus tard, lui donne douze ans ; d'autres sources parlent de treize. Son nom vient du grec hagne, pure, et fut très tôt rapproché du latin agnus, l'agneau.
Della sua vita si sa poco, ma la sua esistenza e l'antichità del suo culto sono certe. Secondo la tradizione proveniva da una famiglia cristiana benestante di Roma e morì ancora bambina, intorno al 304, durante l'ultima e più dura persecuzione contro i cristiani, sotto l'imperatore Diocleziano.
Sant'Ambrogio, che scrisse di lei qualche decennio dopo, le attribuisce dodici anni; altre fonti parlano di tredici. Il nome deriva dal greco hagne, pura, e fu presto accostato al latino agnus, agnello.
De su vida se sabe poco, pero su existencia y la antigüedad de su culto están fuera de duda. Según la tradición, procedía de una familia cristiana acomodada de Roma y murió siendo aún una niña, hacia el 304, durante la última y más dura persecución contra los cristianos, bajo el emperador Diocleciano.
San Ambrosio, que escribió sobre ella unas décadas más tarde, le da doce años; otras fuentes hablan de trece. Su nombre procede del griego hagne, pura, y muy pronto se asoció con el latín agnus, cordero.
Standvastig tot het eindeWierna do końcaStandhaft bis zuletztFidèle jusqu'au boutFedele fino alla fineFiel hasta el final
Volgens de overlevering wees zij het huwelijk af dat de zoon van een Romeinse prefect haar aanbood, omdat zij zich aan Christus had gebonden. Daarop werd zij als christin aangegeven, en het verhaal vertelt dat zij zonder angst voor de rechter stond.
De legende kent ook een poging om haar te vernederen en een brandstapel die niet wilde branden. Als haar dood noemen Ambrosius en de dichter Prudentius het zwaard, en paus Damasus liet een grafdicht voor haar schrijven.
Według tradycji odrzuciła oświadczyny syna rzymskiego prefekta, ponieważ związała się z Chrystusem. Odpowiedzią było oskarżenie o chrześcijaństwo, a opowieść mówi, że przed sędzią stanęła bez lęku.
Legenda zna też próbę jej poniżenia oraz stos, który nie chciał się palić. O jej śmierci od miecza pisali Ambroży i poeta Prudencjusz, a papież Damazy kazał ułożyć na jej cześć wierszowany napis nagrobny.
Der Überlieferung nach lehnte sie die Werbung des Sohnes eines römischen Präfekten ab, weil sie sich an Christus gebunden hatte. Darauf wurde sie als Christin angezeigt, und die Erzählung berichtet, sie sei ohne Furcht vor den Richter getreten.
Die Legende kennt auch einen Versuch, sie zu demütigen, und einen Scheiterhaufen, der nicht brennen wollte. Als ihren Tod nennen Ambrosius und der Dichter Prudentius das Schwert, und Papst Damasus ließ ihr ein Gedicht als Grabinschrift widmen.
Selon la tradition, elle refusa la demande en mariage du fils d'un préfet de Rome, parce qu'elle s'était donnée au Christ. Elle fut alors dénoncée comme chrétienne, et le récit raconte qu'elle se tint devant le juge sans crainte.
La légende connaît aussi une tentative pour l'humilier et un bûcher qui refusa de brûler. Ambroise et le poète Prudence désignent le glaive comme cause de sa mort, et le pape Damase fit composer en son honneur un poème gravé sur sa tombe.
Secondo la tradizione rifiutò le nozze proposte dal figlio di un prefetto di Roma, perché si era donata a Cristo. Fu allora denunciata come cristiana, e il racconto dice che si presentò al giudice senza paura.
La leggenda conosce anche un tentativo di umiliarla e un rogo che non volle bruciare. Ambrogio e il poeta Prudenzio indicano la spada come causa della sua morte, e papa Damaso fece comporre in suo onore un carme inciso presso la tomba.
Según la tradición, rechazó la petición de matrimonio del hijo de un prefecto de Roma, porque se había entregado a Cristo. Fue entonces denunciada como cristiana, y el relato cuenta que se presentó ante el juez sin miedo.
La leyenda habla también de un intento de humillarla y de una hoguera que no quiso arder. Ambrosio y el poeta Prudencio señalan la espada como causa de su muerte, y el papa Dámaso hizo componer en su honor un poema grabado junto a la tumba.
Basilieken en patronaatBazyliki i patronatBasiliken und PatronatBasiliques et patronageBasiliche e patronatoBasílicas y patronazgo
Boven haar graf aan de Via Nomentana staat de basiliek Sant'Agnese fuori le mura. Constantina, dochter van keizer Constantijn, liet in de vierde eeuw de eerste kerk bouwen; uit dezelfde tijd stamt het nabije mausoleum Santa Costanza.
Agnes is patrones van meisjes, verloofden, tuiniers en zuiverheid. In het Romeinse kanon wordt zij samen met Cecilia, Agatha en Lucia genoemd onder de grote maagdenmartelaressen van Rome. Ook op de Piazza Navona houdt de kerk Sant'Agnese in Agone haar naam levend, gebouwd op de plek waar volgens de overlevering haar beproeving begon.
Nad jej grobem przy Via Nomentana stoi bazylika Sant'Agnese fuori le mura. Pierwszą świątynię w IV wieku wzniosła Konstancja, córka cesarza Konstantyna; z tego samego czasu pochodzi pobliskie mauzoleum Santa Costanza.
Agnieszka jest patronką dziewcząt, narzeczonych, ogrodników i czystości. W Kanonie rzymskim wymienia się ją obok Cecylii, Agaty i Łucji, wśród wielkich rzymskich męczennic-dziewic. Także na Piazza Navona przypomina o niej kościół Sant'Agnese in Agone, wzniesiony według tradycji w miejscu, gdzie zaczęły się jej męki.
Über ihrem Grab an der Via Nomentana erhebt sich die Basilika Sant'Agnese fuori le mura. Konstantina, die Tochter Kaiser Konstantins, ließ im vierten Jahrhundert die erste Kirche errichten; aus derselben Zeit stammt das nahe Mausoleum Santa Costanza.
Agnes ist Patronin der Mädchen, der Verlobten, der Gärtner und der Reinheit. Im Römischen Kanon wird sie neben Cäcilia, Agatha und Luzia unter den großen römischen Jungfrauenmärtyrerinnen genannt. Auch auf der Piazza Navona erinnert die Kirche Sant'Agnese in Agone an sie, errichtet an der Stelle, wo nach der Überlieferung ihre Leidenszeit begann.
Au-dessus de son tombeau, sur la via Nomentana, se dresse la basilique Sant'Agnese fuori le mura. Constance, fille de l'empereur Constantin, fit élever la première église au quatrième siècle ; le mausolée voisin de Santa Costanza date de la même époque.
Agnès est la patronne des jeunes filles, des fiancés, des jardiniers et de la pureté. Le canon romain la nomme avec Cécile, Agathe et Lucie parmi les grandes vierges martyres de Rome. À la piazza Navona, l'église Sant'Agnese in Agone rappelle aussi son souvenir, bâtie là où, selon la tradition, ses épreuves commencèrent.
Sulla via Nomentana, sopra la sua tomba, sorge la basilica di Sant'Agnese fuori le mura. Costanza, figlia dell'imperatore Costantino, fece costruire la prima chiesa nel IV secolo; risale allo stesso periodo il vicino mausoleo di Santa Costanza.
Agnese è patrona delle ragazze, dei fidanzati, dei giardinieri e della purezza. Il Canone romano la ricorda insieme a Cecilia, Agata e Lucia tra le grandi vergini martiri di Roma. Anche a piazza Navona la chiesa di Sant'Agnese in Agone ne custodisce il ricordo, eretta dove, secondo la tradizione, iniziarono le sue sofferenze.
Sobre su sepulcro, en la vía Nomentana, se alza la basílica de Sant'Agnese fuori le mura. Constanza, hija del emperador Constantino, mandó construir la primera iglesia en el siglo IV; del mismo periodo es el cercano mausoleo de Santa Costanza.
Inés es patrona de las jóvenes, de los novios, de los jardineros y de la pureza. El Canon romano la nombra junto con Cecilia, Águeda y Lucía entre las grandes vírgenes mártires de Roma. También en la plaza Navona la recuerda la iglesia de Sant'Agnese in Agone, levantada donde, según la tradición, comenzaron sus tormentos.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, représentation et dévotionFesta, iconografia e devozioneFiesta, imagen y devoción
Haar feestdag is 21 januari. Op die dag worden in Sant'Agnese fuori le mura twee lammeren gezegend; van hun wol worden de pallia geweven die aartsbisschoppen ontvangen.
Op schilderijen en beelden houdt Agnes een lam vast, vaak samen met de palmtak van de martelaar. Soms wordt zij afgebeeld met lang haar dat haar bedekt, naar het verhaal van haar marteling.
Wie haar dichtbij wil hebben, kiest meestal een klein beeld met het lam of een medaille, een aandenken bij een doop, communie of verloving. In de Agnes-collectie staan beelden, medailles en gebedskaarten bij elkaar.
Wspomnienie świętej przypada 21 stycznia. W tym dniu w Sant'Agnese fuori le mura błogosławi się dwa baranki, z których wełny tka się paliusze wręczane arcybiskupom.
Na obrazach i figurach Agnieszka trzyma baranka, często razem z palmą męczeńską. Bywa też przedstawiana z długimi włosami okrywającymi jej postać, co nawiązuje do opowieści o jej męczeństwie.
Kto chce mieć ją blisko, wybiera zwykle małą figurkę z barankiem albo medalik, pamiątkę chrztu, komunii czy zaręczyn. W kolekcji świętej Agnieszki zebrane są figury, medaliki i obrazki z modlitwą.
Ihr Gedenktag ist der 21. Januar. An diesem Tag werden in Sant'Agnese fuori le mura zwei Lämmer gesegnet; aus ihrer Wolle werden die Pallien gewebt, die Erzbischöfe erhalten.
Auf Bildern und Figuren hält Agnes ein Lamm, oft zusammen mit der Märtyrerpalme. Manchmal wird sie mit langem Haar dargestellt, das sie ganz einhüllt, in Anlehnung an die Erzählung von ihrem Martyrium.
Wer sie bei sich haben möchte, wählt meist eine kleine Figur mit dem Lamm oder eine Medaille, als Erinnerung an Taufe, Kommunion oder Verlobung. In der Agnes-Kollektion stehen Figuren, Medaillen und Gebetsbilder beieinander.
Sa fête est le 21 janvier. Ce jour-là, on bénit deux agneaux à Sant'Agnese fuori le mura ; de leur laine sont tissés les palliums remis aux archevêques.
Sur les tableaux et les statues, Agnès tient un agneau, souvent avec la palme du martyre. On la voit aussi parfois couverte de sa longue chevelure, en écho au récit de son supplice.
Pour l'avoir près de soi, on choisit le plus souvent une petite statue avec l'agneau ou une médaille, souvenir d'un baptême, d'une communion ou de fiançailles. La collection sainte Agnès réunit statues, médailles et images de prière.
La sua festa cade il 21 gennaio. In quel giorno a Sant'Agnese fuori le mura vengono benedetti due agnelli, con la cui lana si tessono i pallii consegnati agli arcivescovi.
Nelle pitture e nelle statue Agnese tiene un agnello, spesso insieme alla palma del martirio. A volte è ritratta con lunghi capelli che la avvolgono, secondo il racconto del suo martirio.
Per averla vicina si sceglie di solito una piccola statua con l'agnello o una medaglia, ricordo di un battesimo, di una comunione o di un fidanzamento. Nella collezione di Sant'Agnese si trovano statue, medaglie e immaginette.
Su fiesta es el 21 de enero. Ese día se bendicen en Sant'Agnese fuori le mura dos corderos, con cuya lana se tejen los palios que reciben los arzobispos.
En pinturas y esculturas, Inés sostiene un cordero, a menudo junto con la palma del martirio. A veces aparece con el cabello largo cubriéndola por completo, según el relato de su martirio.
Para tenerla cerca se suele elegir una pequeña imagen con el cordero o una medalla, recuerdo de un bautizo, una comunión o un compromiso. En la colección de Santa Inés se reúnen imágenes, medallas y estampas.
