Soldaat aan het keizerlijke hofŻołnierz na dworze cesarskimEin Soldat am KaiserhofUn soldat à la cour impérialeUn soldato alla corte imperialeUn soldado en la corte imperial
Over zijn jeugd is weinig zeker, maar de overlevering zegt dat hij uit Narbonne kwam en in Milaan werd opgevoed. Als jongeman trad hij in het Romeinse leger en klom hij op tot officier van de keizerlijke lijfwacht, onder de keizers Diocletianus en Maximianus.
Volgens dezelfde overlevering verborg hij dat hij christen was en gebruikte hij zijn positie om gevangen medegelovigen te bezoeken en te bemoedigen. Zo bleef hij lange tijd ongemoeid, tot zijn geloof aan het licht kwam.
O jego młodości niewiele wiadomo z pewnością, ale tradycja mówi, że pochodził z Narbonne, a wychował się w Mediolanie. Jako młody człowiek wstąpił do armii rzymskiej i dosłużył się stopnia oficera cesarskiej straży za panowania Dioklecjana i Maksymiana.
Według tej samej tradycji ukrywał swoją wiarę i wykorzystywał pozycję, by odwiedzać uwięzionych współwyznawców i dodawać im otuchy. Przez długi czas nikt go nie niepokoił, aż jego wiara wyszła na jaw.
Über seine Jugend ist wenig gesichert, doch die Überlieferung nennt Narbonne als Herkunftsort und Mailand als Ort seiner Erziehung. Als junger Mann trat er ins römische Heer ein und stieg unter den Kaisern Diokletian und Maximian zum Offizier der kaiserlichen Leibwache auf.
Der Überlieferung nach verbarg er seinen Glauben und nutzte seine Stellung, um gefangene Glaubensgenossen zu besuchen und zu ermutigen. So blieb er lange unbehelligt, bis sein Glaube ans Licht kam.
On sait peu de chose sûr sur sa jeunesse, mais la tradition le dit originaire de Narbonne et élevé à Milan. Jeune homme, il entra dans l'armée romaine et devint officier de la garde impériale sous les empereurs Dioclétien et Maximien.
Selon cette même tradition, il cacha sa foi et profita de sa position pour visiter et encourager les chrétiens emprisonnés. Il resta longtemps à l'abri, jusqu'à ce que sa foi soit découverte.
Sulla sua giovinezza si sa poco di sicuro, ma la tradizione lo dice originario di Narbona e cresciuto a Milano. Da giovane entrò nell'esercito romano e divenne ufficiale della guardia imperiale sotto gli imperatori Diocleziano e Massimiano.
Secondo la stessa tradizione nascose la sua fede e usò la sua posizione per visitare e incoraggiare i cristiani imprigionati. Rimase a lungo indisturbato, finché la sua fede venne alla luce.
Poco se sabe con certeza de su juventud, pero la tradición lo hace originario de Narbona y criado en Milán. De joven ingresó en el ejército romano y llegó a oficial de la guardia imperial bajo los emperadores Diocleciano y Maximiano.
Según la misma tradición, ocultó su fe y aprovechó su posición para visitar y animar a los cristianos encarcelados. Durante mucho tiempo nadie lo molestó, hasta que su fe salió a la luz.
De pijlen en de tweede marteldoodStrzały i druga śmierćDie Pfeile und der zweite TodLes flèches et la seconde mortLe frecce e la seconda morteLas flechas y la segunda muerte
Toen Diocletianus van zijn geloof hoorde, liet hij hem vastbinden en door boogschutters beschieten. Ze lieten hem doorboord door pijlen voor dood achter. Dit beeld is sindsdien zijn kenmerk gebleven.
De overlevering vertelt dat de weduwe Irene zijn lichaam kwam ophalen en merkte dat hij nog leefde. Ze verzorgde hem tot hij hersteld was. Sebastiaan ging daarna zelf naar de keizer om hem de vervolging van de christenen voor te houden.
Ditmaal werd hij met knuppels doodgeslagen. Zijn lichaam werd in de Cloaca Maxima gegooid, maar werd volgens de overlevering teruggevonden en begraven bij de catacomben aan de Via Appia. Daar staat nu de basiliek San Sebastiano fuori le mura.
Gdy Dioklecjan dowiedział się o jego wierze, kazał go przywiązać i ostrzelać z łuków. Sebastiana zostawiono przeszytego strzałami jako martwego. Ten obraz na zawsze stał się jego znakiem.
Tradycja opowiada, że wdowa Irena przyszła po jego ciało i odkryła, że jeszcze żyje. Opiekowała się nim, aż wrócił do zdrowia. Sebastian sam stanął potem przed cesarzem, by wypomnieć mu prześladowanie chrześcijan.
Tym razem został zatłuczony pałkami. Jego ciało wrzucono do Cloaca Maxima, lecz według tradycji odnaleziono je i pochowano w katakumbach przy Via Appia. Dziś stoi tam bazylika San Sebastiano fuori le mura.
Als Diokletian von seinem Glauben erfuhr, ließ er ihn an einen Pfahl binden und von Bogenschützen beschießen. Man ließ ihn von Pfeilen durchbohrt für tot zurück. Dieses Bild ist seither sein Kennzeichen.
Die Überlieferung erzählt, die Witwe Irene sei gekommen, um den Leichnam zu holen, und habe bemerkt, dass er noch lebte. Sie pflegte ihn gesund. Danach trat Sebastian selbst vor den Kaiser und hielt ihm die Verfolgung der Christen vor.
Diesmal wurde er mit Knüppeln erschlagen. Sein Leib wurde in die Cloaca Maxima geworfen, aber nach der Überlieferung geborgen und bei den Katakomben an der Via Appia bestattet. Dort steht heute die Basilika San Sebastiano fuori le mura.
Lorsque Dioclétien apprit sa foi, il le fit attacher et cribler de flèches par des archers. On le laissa pour mort, transpercé de traits. Cette image est restée son emblème depuis lors.
La tradition raconte que la veuve Irène vint chercher son corps et s'aperçut qu'il vivait encore. Elle le soigna jusqu'à sa guérison. Sébastien se présenta ensuite lui-même devant l'empereur pour lui reprocher la persécution des chrétiens.
Cette fois, il fut assommé à coups de bâtons. Son corps fut jeté dans la Cloaca Maxima, mais selon la tradition on le retrouva et on l'enterra près des catacombes de la Via Appia. La basilique San Sebastiano fuori le mura s'y dresse aujourd'hui.
Quando Diocleziano seppe della sua fede, lo fece legare e trafiggere dagli arcieri. Fu lasciato per morto, crivellato di frecce. Questa immagine è rimasta da allora il suo segno.
La tradizione racconta che la vedova Irene venne a prenderne il corpo e si accorse che era ancora vivo. Lo curò finché non fu guarito. Sebastiano si presentò poi di persona all'imperatore per rimproverargli la persecuzione dei cristiani.
Questa volta fu ucciso a colpi di bastone. Il suo corpo fu gettato nella Cloaca Maxima, ma secondo la tradizione fu recuperato e sepolto presso le catacombe sulla via Appia. Lì sorge oggi la basilica di San Sebastiano fuori le mura.
Cuando Diocleciano supo de su fe, lo mandó atar y asaetear por los arqueros. Lo dejaron por muerto, atravesado por las flechas. Esa imagen quedó desde entonces como su emblema.
La tradición cuenta que la viuda Irene fue a recoger su cuerpo y comprobó que aún vivía. Lo cuidó hasta que se recuperó. Sebastián se presentó después ante el emperador para reprocharle la persecución de los cristianos.
Esta vez lo mataron a golpes de palo. Su cuerpo fue arrojado a la Cloaca Máxima, pero según la tradición lo recuperaron y lo enterraron junto a las catacumbas de la vía Apia. Allí se levanta hoy la basílica de San Sebastián extramuros.
Patroon van schutters en tegen de pestPatron strzelców i obrońca przed zaraząPatron der Schützen und Helfer gegen die PestPatron des archers et protecteur contre la pestePatrono degli arcieri e protettore contro la pestePatrono de arqueros y protector contra la peste
Zijn verering is heel oud. De Kerk van Rome herdenkt hem al in de kalender van het jaar 354 en Ambrosius van Milaan noemt hem in zijn geschriften. Zijn graf aan de Via Appia werd een van de grote bedevaartsplaatsen van Rome.
De pijlen maakten hem tot patroon van boogschutters, schutters en soldaten, later ook van atleten. In de Lage Landen dragen talloze schuttersgilden zijn naam als Sint-Sebastiaansgilde.
Ook werd hij een beschermer tegen de pest, omdat men de pijlen zag als beeld van een ziekte die plotseling toeslaat. Tijdens een epidemie in het jaar 680 werd in Pavia een altaar voor hem opgericht. Sinds de late middeleeuwen wordt hij in dat patronaat vaak samen met Rochus aangeroepen.
Jego kult jest bardzo stary. Kościół w Rzymie wspominał go już w kalendarzu z roku 354, a Ambroży z Mediolanu wspomina o nim w swoich pismach. Grób przy Via Appia stał się jednym z wielkich miejsc pielgrzymkowych Rzymu.
Strzały uczyniły go patronem łuczników, strzelców i żołnierzy, a z czasem także sportowców. W wielu krajach Europy jego imię noszą bractwa strzeleckie.
Wzywano go również w czasie dżumy, bo strzały kojarzono z chorobą, która uderza nagle. Podczas epidemii w roku 680 w Pawii wzniesiono ku jego czci ołtarz. Od późnego średniowiecza w tym patronacie wzywa się go często razem z Rochem.
Seine Verehrung ist sehr alt. Die Kirche von Rom gedachte seiner schon im Kalender des Jahres 354, und Ambrosius von Mailand erwähnt ihn in seinen Schriften. Sein Grab an der Via Appia wurde zu einem der großen Wallfahrtsorte Roms.
Die Pfeile machten ihn zum Patron der Bogenschützen, Schützen und Soldaten, später auch der Sportler. In Deutschland tragen zahlreiche Schützenbruderschaften seinen Namen, allen voran die Sebastianus-Schützenbruderschaften.
Auch als Helfer gegen die Pest wurde er angerufen, denn man sah in den Pfeilen ein Bild der Krankheit, die jäh zuschlägt. Bei einer Epidemie im Jahr 680 wurde in Pavia ein Altar für ihn errichtet. Seit dem späten Mittelalter ruft man ihn in diesem Anliegen oft gemeinsam mit Rochus an.
Son culte est très ancien. L'Église de Rome le commémorait déjà dans le calendrier de l'an 354, et Ambroise de Milan le mentionne dans ses écrits. Son tombeau sur la Via Appia devint l'un des grands lieux de pèlerinage de Rome.
Les flèches ont fait de lui le patron des archers, des tireurs et des soldats, puis des athlètes. En France et en Belgique, de nombreuses compagnies d'archers portent son nom.
On l'invoqua aussi contre la peste, car les flèches évoquaient un mal qui frappe soudain. Lors d'une épidémie en 680, un autel lui fut élevé à Pavie. Depuis la fin du Moyen Âge, on l'invoque souvent avec Roch dans cette intention.
Il suo culto è antichissimo. La Chiesa di Roma lo ricordava già nel calendario dell'anno 354, e Ambrogio di Milano lo cita nei suoi scritti. La sua tomba sulla via Appia divenne una delle grandi mete di pellegrinaggio di Roma.
Le frecce ne fecero il patrono di arcieri, tiratori e soldati, poi anche degli atleti. In molti paesi europei confraternite e società di tiro portano il suo nome.
Fu invocato anche contro la peste, perché le frecce richiamavano un male che colpisce all'improvviso. Durante un'epidemia nell'anno 680 fu eretto in suo onore un altare a Pavia. Dal tardo Medioevo in questa intercessione lo si invoca spesso insieme a Rocco.
Su culto es antiquísimo. La Iglesia de Roma lo recordaba ya en el calendario del año 354, y Ambrosio de Milán lo menciona en sus escritos. Su sepulcro en la vía Apia se convirtió en uno de los grandes lugares de peregrinación de Roma.
Las flechas lo hicieron patrono de arqueros, tiradores y soldados, y más tarde de los atletas. En toda Europa numerosas cofradías y sociedades de tiro llevan su nombre.
También se le invocó contra la peste, pues las flechas evocaban un mal que golpea de repente. Durante una epidemia en el año 680 se levantó un altar en su honor en Pavía. Desde la Baja Edad Media se le invoca a menudo junto con san Roque con esta intención.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćFest, Darstellung und VerehrungFête, iconographie et dévotionMemoria, iconografia e devozioneFiesta, iconografía y devoción
Zijn feestdag is 20 januari. Op of rond die dag houden schuttersgilden in de Lage Landen en Duitsland hun gildefeest, met een mis en een optocht. In Rome wordt de dag gevierd bij zijn graf aan de Via Appia.
Op schilderijen en beelden is hij meestal een jonge man, vastgebonden aan een boom of paal en doorboord door pijlen. Andere kenmerken zijn de palmtak van de martelaar en soms het harnas van een soldaat. Sinds de Renaissance behoort hij tot de meest geschilderde heiligen.
Wie hem thuis of onderweg bij zich wil houden, kiest vaak een beeldje of een medaille. In de Sebastiaan-collectie staan beelden, medailles, gebedskaarten en rozenkransen bij elkaar.
Jego wspomnienie przypada 20 stycznia. W tym dniu bractwa strzeleckie odprawiają swoje święto patronalne, z mszą i pochodem. W Rzymie dzień ten obchodzi się przy jego grobie przy Via Appia.
Na obrazach i figurach jest zwykle młodym mężczyzną przywiązanym do drzewa lub pala, przeszytym strzałami. Innymi znakami są palma męczeńska i czasem zbroja żołnierza. Od renesansu należy do najczęściej malowanych świętych.
Kto chce mieć go przy sobie w domu lub w drodze, wybiera zwykle figurkę albo medalik. W kolekcji świętego Sebastiana znajdziesz figury, medaliki, obrazki modlitewne i różańce.
Sein Gedenktag ist der 20. Januar. Um diesen Tag feiern die Schützenbruderschaften ihr Patronatsfest mit Messe und Festzug. In Rom wird der Tag an seinem Grab an der Via Appia begangen.
Auf Bildern und Statuen ist er meist ein junger Mann, an einen Baum oder Pfahl gebunden und von Pfeilen durchbohrt. Weitere Kennzeichen sind die Märtyrerpalme und manchmal die Rüstung des Soldaten. Seit der Renaissance gehört er zu den am häufigsten gemalten Heiligen.
Wer ihn zu Hause oder unterwegs bei sich haben möchte, wählt meist eine Figur oder eine Medaille. In der Sebastian-Kollektion stehen Figuren, Medaillen, Gebetsbilder und Rosenkränze beieinander.
Sa fête tombe le 20 janvier. Autour de cette date, les compagnies d'archers célèbrent leur saint patron par une messe et un défilé. À Rome, la journée est marquée près de son tombeau sur la Via Appia.
Sur les tableaux et les statues, il est le plus souvent un jeune homme attaché à un arbre ou à un poteau, transpercé de flèches. On voit aussi la palme du martyr et parfois l'armure du soldat. Depuis la Renaissance, il compte parmi les saints les plus peints.
Qui veut l'avoir auprès de soi à la maison ou en route choisit volontiers une statuette ou une médaille. Dans la collection de saint Sébastien, on trouve statues, médailles, images pieuses et chapelets.
La sua memoria cade il 20 gennaio. Intorno a questa data le confraternite e le società di tiro celebrano il santo patrono con la messa e la processione. A Roma la giornata è ricordata presso la sua tomba sulla via Appia.
Nei dipinti e nelle statue è di solito un giovane legato a un albero o a un palo, trafitto dalle frecce. Altri segni sono la palma del martire e talvolta l'armatura del soldato. Dal Rinascimento è tra i santi più dipinti.
Chi vuole averlo con sé in casa o in viaggio sceglie di solito una statuetta o una medaglia. Nella collezione di San Sebastiano si trovano statue, medaglie, immaginette e rosari.
Su fiesta cae el 20 de enero. Hacia esa fecha las cofradías y sociedades de tiro celebran a su patrono con misa y procesión. En Roma la jornada se recuerda junto a su sepulcro en la vía Apia.
En pinturas y esculturas suele ser un joven atado a un árbol o a un poste, atravesado por las flechas. Otros signos son la palma del mártir y a veces la armadura del soldado. Desde el Renacimiento es uno de los santos más pintados.
Quien quiere tenerlo consigo en casa o de viaje suele elegir una imagen o una medalla. En la colección de San Sebastián se reúnen imágenes, medallas, estampas y rosarios.
