Święty KrzyżŚwięty KrzyżŚwięty KrzyżŚwięty KrzyżŚwięty KrzyżŚwięty Krzyż

De Łysa Góra was al een gewijde plaats voordat er monniken kwamen. Rond het hoogste deel van de top ligt een U-vormige stenen wal van ongeveer anderhalve kilometer lang en twee meter hoog, aangelegd tussen de achtste en de tiende eeuw. Vermoedelijk stond hier een heidense tempel van drie goden; na de doop van Polen, laat in de tiende eeuw, raakte de plaats verlaten.

De herinnering aan die oude cultus is nooit helemaal verdwenen. De volksverhalen over heksensabbatten op de Łysa Góra worden in verband gebracht met het voorchristelijke heiligdom dat hier ooit stond.

Over het ontstaan van de abdij bestaat een oude overlevering. Volgens de overlevering werd het klooster in 1006 gesticht door Bolesław de Dappere. Wat de geschiedschrijving vaststelt, is bescheidener: op de berg vestigde zich in de elfde eeuw een benedictijnengemeenschap. De vroegste bouwsporen die vandaag nog in het complex bewaard zijn, dateren uit de twaalfde eeuw.

Ook de komst van het reliek is overlevering. Het klooster is genoemd naar een fragment van het kruis van Christus dat hier volgens de overlevering werd bijgezet. Aan dat reliek — een klein stuk hout van het kruis waaraan Jezus werd gekruisigd — dankt het hele gebergte zijn naam.

De berg werd een doel van bedevaart. Słupia Nowa, aan de voet van de Łysa Góra, groeide uit tot een plaats die de pelgrims onderweg naar Święty Krzyż van diensten voorzag. Onder hen bevond zich koning Władysław II Jagiełło.

In 1819 nam het Russische Rijk de gebouwen over en richtte er een gevangenis in. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende het complex opnieuw als gevangenis, nu onder Duits bestuur; ongeveer zesduizend Sovjetkrijgsgevangenen kwamen er om het leven. Op 12 juni 1940 werd de abt vermoord.

Het klooster wordt tegenwoordig bediend door de Missionarissen Oblaten van de Onbevlekte Maagd Maria. Op 15 maart 2017 werd Święty Krzyż aangewezen als Pomnik historii, historisch monument van Polen.

Łysa Góra była miejscem świętym, zanim przybyli tu mnisi. Wokół najwyższej części szczytu biegnie kamienny wał w kształcie podkowy, długi na około półtora kilometra i wysoki na dwa metry, usypany między VIII a X wiekiem. Prawdopodobnie stała tu pogańska świątynia trzech bogów; po chrzcie Polski, pod koniec X wieku, miejsce opustoszało.

Pamięć o tamtym dawnym kulcie nigdy do końca nie zaginęła. Ludowe opowieści o sabatach czarownic na Łysej Górze wiąże się z przedchrześcijańskim miejscem kultu, które tu niegdyś istniało.

O powstaniu opactwa mówi stara tradycja. Według tradycji klasztor ufundował w 1006 roku Bolesław Chrobry. To, co ustala historiografia, jest skromniejsze: na górze osiadła w XI wieku wspólnota benedyktynów. Najstarsze ślady budowlane zachowane dziś w zespole pochodzą z XII wieku.

Tradycją jest również przybycie relikwii. Klasztor nosi nazwę od fragmentu krzyża Chrystusa, który według tradycji tutaj złożono. Tej relikwii — małemu kawałkowi drewna z krzyża, na którym ukrzyżowano Jezusa — całe pasmo górskie zawdzięcza swoją nazwę.

Góra stała się celem pielgrzymek. Słupia Nowa u stóp Łysej Góry wyrosła na miejscowość obsługującą pielgrzymów zdążających do Świętego Krzyża. Wśród nich był król Władysław II Jagiełło.

W 1819 roku zabudowania przejęło Imperium Rosyjskie i urządziło w nich więzienie. W czasie drugiej wojny światowej zespół ponownie służył jako więzienie, tym razem pod zarządem niemieckim; zginęło tu około sześciu tysięcy jeńców radzieckich. 12 czerwca 1940 roku zamordowano opata.

Klasztorem opiekują się dziś Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej. 15 marca 2017 roku Święty Krzyż uznano za Pomnik historii.

Die Łysa Góra war eine geweihte Stätte, lange bevor Mönche kamen. Um den höchsten Teil des Gipfels zieht sich ein U-förmiger Steinwall von rund anderthalb Kilometern Länge und zwei Metern Höhe, angelegt zwischen dem achten und dem zehnten Jahrhundert. Vermutlich stand hier ein heidnischer Tempel dreier Götter; nach der Taufe Polens im späten zehnten Jahrhundert wurde der Ort verlassen.

Die Erinnerung an diesen alten Kult ist nie ganz verschwunden. Die Volkserzählungen von Hexensabbaten auf der Łysa Góra werden mit dem vorchristlichen Heiligtum in Verbindung gebracht, das hier einst stand.

Über die Entstehung der Abtei gibt es eine alte Überlieferung. Der Überlieferung nach wurde das Kloster 1006 von Bolesław dem Tapferen gegründet. Was die Geschichtsschreibung feststellt, ist bescheidener: Auf dem Berg ließ sich im elften Jahrhundert eine Benediktinergemeinschaft nieder. Die frühesten Bauspuren, die heute noch in der Anlage erhalten sind, stammen aus dem zwölften Jahrhundert.

Auch die Ankunft der Reliquie ist Überlieferung. Das Kloster ist nach einem Fragment des Kreuzes Christi benannt, das hier der Überlieferung nach beigesetzt wurde. Dieser Reliquie — einem kleinen Stück Holz vom Kreuz, an dem Jesus gekreuzigt wurde — verdankt das ganze Gebirge seinen Namen.

Der Berg wurde zu einem Wallfahrtsziel. Słupia Nowa am Fuß der Łysa Góra wuchs zu einem Ort heran, der die Pilger auf ihrem Weg nach Święty Krzyż versorgte. Unter ihnen befand sich König Władysław II. Jagiełło.

1819 übernahm das Russische Reich die Gebäude und richtete darin ein Gefängnis ein. Im Zweiten Weltkrieg diente die Anlage erneut als Gefängnis, nun unter deutscher Verwaltung; etwa sechstausend sowjetische Kriegsgefangene kamen dort ums Leben. Am 12. Juni 1940 wurde der Abt ermordet.

Das Kloster wird heute von den Oblatenmissionaren der Unbefleckten Jungfrau Maria betreut. Am 15. März 2017 wurde Święty Krzyż als Pomnik historii, als historisches Denkmal Polens, ausgewiesen.

La Łysa Góra était déjà un lieu consacré avant l'arrivée des moines. Autour de la partie la plus élevée du sommet court un rempart de pierre en forme de U, long d'environ un kilomètre et demi et haut de deux mètres, élevé entre le VIIIe et le Xe siècle. Un temple païen de trois divinités s'y dressait vraisemblablement ; après le baptême de la Pologne, à la fin du Xe siècle, le lieu fut abandonné.

Le souvenir de ce culte ancien ne s'est jamais tout à fait effacé. Les récits populaires sur les sabbats de sorcières de la Łysa Góra sont mis en rapport avec le sanctuaire préchrétien qui s'élevait ici jadis.

Sur la naissance de l'abbaye court une vieille tradition. Selon la tradition, le monastère aurait été fondé en 1006 par Boleslas le Vaillant. Ce que l'histoire établit est plus modeste : une communauté bénédictine s'installa sur la montagne au XIe siècle. Les plus anciennes traces bâties encore conservées dans le complexe datent du XIIe siècle.

L'arrivée de la relique relève elle aussi de la tradition. Le monastère porte le nom d'un fragment de la croix du Christ qui y aurait été déposé selon la tradition. C'est à cette relique — un petit morceau du bois de la croix sur laquelle Jésus fut crucifié — que tout le massif doit son nom.

La montagne devint un but de pèlerinage. Słupia Nowa, au pied de la Łysa Góra, se développa en une localité au service des pèlerins en route vers Święty Krzyż. Parmi eux figurait le roi Ladislas II Jagellon.

En 1819, l'Empire russe s'empara des bâtiments et y installa une prison. Pendant la Seconde Guerre mondiale, le complexe servit de nouveau de prison, sous administration allemande cette fois ; environ six mille prisonniers de guerre soviétiques y périrent. Le 12 juin 1940, l'abbé fut assassiné.

Le monastère est aujourd'hui desservi par les Missionnaires oblats de Marie-Immaculée. Le 15 mars 2017, Święty Krzyż a été classé Pomnik historii, monument historique de la Pologne.

La Łysa Góra era un luogo sacro già prima che vi giungessero i monaci. Attorno alla parte più alta della cima corre un vallo di pietra a forma di U, lungo circa un chilometro e mezzo e alto due metri, realizzato fra l'VIII e il X secolo. Qui sorgeva probabilmente un tempio pagano di tre divinità; dopo il battesimo della Polonia, sul finire del X secolo, il luogo fu abbandonato.

Il ricordo di quell'antico culto non è mai scomparso del tutto. I racconti popolari sui sabba delle streghe sulla Łysa Góra vengono messi in relazione con il santuario precristiano che un tempo sorgeva qui.

Sull'origine dell'abbazia esiste un'antica tradizione. Secondo la tradizione il monastero fu fondato nel 1006 da Boleslao il Prode. Quanto accerta la storiografia è più modesto: sul monte si stabilì nell'XI secolo una comunità benedettina. Le più antiche tracce architettoniche oggi conservate nel complesso risalgono al XII secolo.

Anche l'arrivo della reliquia appartiene alla tradizione. Il monastero prende nome da un frammento della croce di Cristo che qui, secondo la tradizione, fu deposto. A quella reliquia — un piccolo pezzo di legno della croce alla quale Gesù fu crocifisso — l'intera catena montuosa deve il proprio nome.

Il monte divenne meta di pellegrinaggio. Słupia Nowa, ai piedi della Łysa Góra, crebbe come luogo che offriva i propri servizi ai pellegrini diretti a Święty Krzyż. Fra loro vi fu il re Ladislao II Jagellone.

Nel 1819 l'Impero russo prese possesso degli edifici e vi allestì una prigione. Durante la seconda guerra mondiale il complesso servì nuovamente da carcere, ora sotto amministrazione tedesca; vi persero la vita circa seimila prigionieri di guerra sovietici. Il 12 giugno 1940 l'abate fu assassinato.

Il monastero è oggi officiato dai Missionari Oblati di Maria Immacolata. Il 15 marzo 2017 Święty Krzyż è stato dichiarato Pomnik historii, monumento storico della Polonia.

La Łysa Góra era ya un lugar sagrado antes de que llegaran los monjes. En torno a la parte más alta de la cima se conserva una muralla de piedra en forma de U, de kilómetro y medio de longitud y dos metros de altura, levantada entre los siglos VIII y X. Es probable que aquí hubiera un templo pagano de tres dioses; tras el bautismo de Polonia, a finales del siglo X, el lugar quedó abandonado.

El recuerdo de aquel culto antiguo nunca desapareció del todo. Los relatos populares sobre aquelarres de brujas en la Łysa Góra se relacionan con el santuario precristiano que aquí hubo.

Sobre el origen de la abadía existe una tradición antigua. Según la tradición, el monasterio fue fundado en 1006 por Boleslao I el Bravo. Lo que la historiografía establece es más modesto: en el siglo XI se instaló en la montaña una comunidad benedictina. Los vestigios constructivos más antiguos que se conservan hoy en el conjunto datan del siglo XII.

También la llegada de la reliquia es tradición. El monasterio recibe su nombre de un fragmento de la cruz de Cristo que según la tradición fue depositado aquí. A esa reliquia — un pequeño trozo de madera de la cruz en la que Jesús fue crucificado — debe toda la sierra su nombre.

La montaña se convirtió en meta de peregrinación. Słupia Nowa, al pie de la Łysa Góra, creció hasta ser una localidad que atendía a los peregrinos de camino a Święty Krzyż. Entre ellos estuvo el rey Ladislao II Jagellón.

En 1819 el Imperio ruso se hizo con los edificios y estableció en ellos una cárcel. Durante la Segunda Guerra Mundial el conjunto sirvió de nuevo como prisión, ahora bajo administración alemana; unos seis mil prisioneros de guerra soviéticos perdieron allí la vida. El 12 de junio de 1940 el abad fue asesinado.

El monasterio lo atienden hoy los Misioneros Oblatos de María Inmaculada. El 15 de marzo de 2017 Święty Krzyż fue declarado Pomnik historii, monumento histórico de Polonia.

Het hart van de verering is het reliek van het Heilig Kruis: een klein stuk hout van het kruis waaraan Christus werd gekruisigd. Het wordt bewaard in de kapel van de familie Oleśnicki, die aan de kloosterkerk grenst.

Hoe het reliek op de berg terechtkwam, laat zich niet met documenten vaststellen. Wat wél vaststaat, is de reikwijdte van de naam die eruit voortkwam: het klooster heet naar het kruisfragment, het gebergte heet naar het Heilig Kruis, en de woiwodschap Świętokrzyskie draagt diezelfde naam.

Sercem kultu jest relikwia Krzyża Świętego: mały kawałek drewna z krzyża, na którym ukrzyżowano Chrystusa. Przechowuje się ją w kaplicy rodu Oleśnickich, przylegającej do kościoła klasztornego.

Jak relikwia trafiła na górę, nie da się ustalić na podstawie dokumentów. Pewny jest natomiast zasięg nazwy, która z niej wyrosła: klasztor nosi imię od fragmentu krzyża, pasmo górskie nazywa się od Krzyża Świętego, a województwo świętokrzyskie nosi tę samą nazwę.

Das Herz der Verehrung ist die Reliquie des Heiligen Kreuzes: ein kleines Stück Holz vom Kreuz, an dem Christus gekreuzigt wurde. Sie wird in der Kapelle der Familie Oleśnicki bewahrt, die an die Klosterkirche grenzt.

Wie die Reliquie auf den Berg gelangte, lässt sich mit Dokumenten nicht klären. Fest steht dagegen die Reichweite des Namens, der daraus hervorging: Das Kloster heißt nach dem Kreuzfragment, das Gebirge heißt nach dem Heiligen Kreuz, und die Woiwodschaft Świętokrzyskie trägt denselben Namen.

Le cœur de la vénération est la relique de la Sainte Croix : un petit morceau du bois de la croix sur laquelle le Christ fut crucifié. Elle est conservée dans la chapelle de la famille Oleśnicki, attenante à l'église abbatiale.

Comment la relique est parvenue sur la montagne, aucun document ne permet de l'établir. Ce qui est certain, en revanche, c'est la portée du nom qui en est né : le monastère porte le nom du fragment de la croix, le massif porte celui de la Sainte Croix, et la voïvodie de Świętokrzyskie porte ce même nom.

Il cuore della venerazione è la reliquia della Santa Croce: un piccolo pezzo di legno della croce alla quale Cristo fu crocifisso. È custodita nella cappella della famiglia Oleśnicki, attigua alla chiesa del monastero.

Come la reliquia sia giunta sul monte non si può stabilire con i documenti. Ciò che invece è certo è la portata del nome che ne è derivato: il monastero prende nome dal frammento della croce, i monti prendono nome dalla Santa Croce e il voivodato di Świętokrzyskie porta lo stesso nome.

El corazón de la veneración es la reliquia de la Santa Cruz: un pequeño trozo de madera de la cruz en la que Cristo fue crucificado. Se guarda en la capilla de la familia Oleśnicki, contigua a la iglesia del monasterio.

Cómo llegó la reliquia a la montaña no puede establecerse con documentos. Lo que sí consta es el alcance del nombre que de ella nació: el monasterio se llama por el fragmento de la cruz, la sierra se llama por la Santa Cruz y el voivodato de Świętokrzyskie lleva ese mismo nombre.

Święty Krzyż ligt op 595 meter hoogte, op de op een na hoogste top van het Świętokrzyskie-gebergte; alleen de Łysica is hoger. De berg bestaat vooral uit kwartsiet en cambrische leisteen. Het gebergte zelf is een van de oudste van Europa: het werd geplooid tijdens de Caledonische gebergtevorming in het Siluur en tijdens de Hercynische gebergtevorming in het Laat-Carboon opnieuw verjongd.

Rondom strekt zich het Świętokrzyski Nationaal Park uit, in 1950 opgericht om het gebergte te beschermen. Aan de voet ligt Nowa Słupia, ongeveer vierendertig kilometer ten oosten van Kielce. Vanaf dat stadje is de top te voet bereikbaar.

Bij de hoofdingang van het nationaal park knielt een stenen figuur, de Kamienny pielgrzym of Stenen Pelgrim. De legende wil dat hij zich per jaar één zandkorrel verder naar de top beweegt.

De kloosterkerk kreeg haar huidige, barok-classicistische gedaante in 1781. Ouder is de gotische kruisgang uit de vijftiende eeuw, en in het muurwerk zitten nog fragmenten uit de twaalfde eeuw, romaans van oorsprong. De kapel van de Oleśnicki's, waarin het reliek rust, sluit op dit geheel aan.

In het complex zijn twee musea ondergebracht: een museum van de congregatie en een museum van het Świętokrzyski Nationaal Park. Naast het klooster staat sinds 1966 een betonnen televisietoren van 157 meter — een onverwachte buur voor een middeleeuwse abdij.

Święty Krzyż leży na wysokości 595 metrów, na drugim co do wysokości szczycie Gór Świętokrzyskich; wyższa jest tylko Łysica. Górę budują przede wszystkim kwarcyty i kambryjskie łupki. Samo pasmo należy do najstarszych w Europie: sfałdowała je orogeneza kaledońska w sylurze, a w późnym karbonie odmłodziła orogeneza hercyńska.

Dookoła rozciąga się Świętokrzyski Park Narodowy, utworzony w 1950 roku dla ochrony gór. U podnóża leży Nowa Słupia, około trzydziestu czterech kilometrów na wschód od Kielc. Z tego miasteczka na szczyt można dojść pieszo.

Przy głównym wejściu do parku narodowego klęczy kamienna postać, Kamienny pielgrzym. Legenda głosi, że przesuwa się on ku szczytowi o jedno ziarnko piasku rocznie.

Kościół klasztorny otrzymał obecną, barokowo-klasycystyczną postać w 1781 roku. Starszy jest gotycki krużganek z XV wieku, a w murach tkwią jeszcze fragmenty z XII wieku, romańskie z pochodzenia. Kaplica Oleśnickich, w której spoczywa relikwia, przylega do tej całości.

W zespole mieszczą się dwa muzea: muzeum zgromadzenia i muzeum Świętokrzyskiego Parku Narodowego. Obok klasztoru stoi od 1966 roku betonowa wieża telewizyjna o wysokości 157 metrów — niespodziewany sąsiad średniowiecznego opactwa.

Święty Krzyż liegt auf 595 Metern Höhe, auf dem zweithöchsten Gipfel des Heiligkreuzgebirges; nur die Łysica ist höher. Der Berg besteht vor allem aus Quarzit und kambrischem Schiefer. Das Gebirge selbst gehört zu den ältesten Europas: Es wurde während der kaledonischen Gebirgsbildung im Silur aufgefaltet und während der herzynischen Gebirgsbildung im späten Karbon erneut herausgehoben.

Ringsum erstreckt sich der Nationalpark Świętokrzyski, 1950 zum Schutz des Gebirges gegründet. Am Fuß liegt Nowa Słupia, etwa vierunddreißig Kilometer östlich von Kielce. Von diesem Städtchen aus ist der Gipfel zu Fuß erreichbar.

Am Haupteingang des Nationalparks kniet eine steinerne Figur, der Kamienny pielgrzym oder Steinerne Pilger. Die Legende will, dass er sich pro Jahr um ein Sandkorn weiter auf den Gipfel zubewegt.

Die Klosterkirche erhielt ihre heutige barock-klassizistische Gestalt im Jahr 1781. Älter ist der gotische Kreuzgang aus dem fünfzehnten Jahrhundert, und im Mauerwerk stecken noch Fragmente aus dem zwölften Jahrhundert, romanisch im Ursprung. Die Kapelle der Oleśnicki, in der die Reliquie ruht, schließt daran an.

In der Anlage sind zwei Museen untergebracht: ein Museum der Kongregation und ein Museum des Nationalparks Świętokrzyski. Neben dem Kloster steht seit 1966 ein 157 Meter hoher Fernsehturm aus Beton — ein unerwarteter Nachbar für eine mittelalterliche Abtei.

Święty Krzyż se trouve à 595 mètres d'altitude, sur le deuxième sommet du massif de Świętokrzyskie ; seule la Łysica est plus haute. La montagne est surtout composée de quartzite et de schistes cambriens. Le massif lui-même est l'un des plus anciens d'Europe : il fut plissé lors de l'orogenèse calédonienne, au Silurien, puis rajeuni lors de l'orogenèse hercynienne, au Carbonifère supérieur.

Tout autour s'étend le parc national de Świętokrzyski, créé en 1950 pour protéger le massif. À son pied se trouve Nowa Słupia, à environ trente-quatre kilomètres à l'est de Kielce. De ce bourg, le sommet est accessible à pied.

À l'entrée principale du parc national s'agenouille une figure de pierre, le Kamienny pielgrzym ou Pèlerin de pierre. La légende veut qu'il avance d'un grain de sable par an vers le sommet.

L'église abbatiale a reçu en 1781 son aspect actuel, baroque et néoclassique. Plus ancien est le cloître gothique du XVe siècle, et les maçonneries conservent encore des fragments du XIIe siècle, romans d'origine. La chapelle des Oleśnicki, où repose la relique, se greffe sur cet ensemble.

Le complexe abrite deux musées : un musée de la congrégation et un musée du parc national de Świętokrzyski. À côté du monastère se dresse depuis 1966 une tour de télévision en béton de 157 mètres — un voisin inattendu pour une abbaye médiévale.

Święty Krzyż si trova a 595 metri di quota, sulla seconda cima più alta dei Monti Świętokrzyskie; solo la Łysica è più elevata. Il monte è formato soprattutto da quarzite e da scisti cambriani. La catena stessa è una delle più antiche d'Europa: fu corrugata durante l'orogenesi caledoniana nel Siluriano e ringiovanita durante l'orogenesi ercinica nel Carbonifero superiore.

Tutt'intorno si estende il Parco nazionale di Świętokrzyski, istituito nel 1950 per proteggere questi monti. Ai suoi piedi si trova Nowa Słupia, circa trentaquattro chilometri a est di Kielce. Da quel paese la cima si raggiunge a piedi.

All'ingresso principale del parco nazionale è inginocchiata una figura di pietra, il Kamienny pielgrzym ovvero Pellegrino di pietra. La leggenda vuole che ogni anno avanzi verso la cima di un granello di sabbia.

La chiesa del monastero assunse nel 1781 l'attuale aspetto barocco-neoclassico. Più antico è il chiostro gotico del XV secolo, e nella muratura si conservano ancora frammenti del XII secolo, romanici d'origine. La cappella degli Oleśnicki, nella quale riposa la reliquia, si innesta su questo insieme.

Nel complesso sono ospitati due musei: un museo della congregazione e un museo del Parco nazionale di Świętokrzyski. Accanto al monastero si erge dal 1966 una torre televisiva in cemento di 157 metri, un vicino inatteso per un'abbazia medievale.

Święty Krzyż está a 595 metros de altitud, en la segunda cima más alta de los montes de Santa Cruz; solo la Łysica la supera. La montaña se compone sobre todo de cuarcita y de pizarras cámbricas. La sierra misma es una de las más antiguas de Europa: se plegó durante la orogenia caledoniana, en el Silúrico, y volvió a rejuvenecer durante la orogenia hercínica, en el Carbonífero superior.

Alrededor se extiende el Parque Nacional de Świętokrzyski, creado en 1950 para proteger la sierra. Al pie está Nowa Słupia, a unos treinta y cuatro kilómetros al este de Kielce. Desde esa pequeña localidad se puede subir a pie hasta la cumbre.

Junto a la entrada principal del parque nacional se arrodilla una figura de piedra, el Kamienny pielgrzym o Peregrino de Piedra. La leyenda quiere que avance hacia la cima un grano de arena por año.

La iglesia del monasterio adquirió su aspecto actual, barroco-neoclásico, en 1781. Más antiguo es el claustro gótico del siglo XV, y en la fábrica de los muros quedan aún fragmentos del siglo XII, románicos de origen. La capilla de los Oleśnicki, donde reposa la reliquia, se adosa a este conjunto.

El complejo alberga dos museos: un museo de la congregación y un museo del Parque Nacional de Świętokrzyski. Junto al monasterio se alza desde 1966 una torre de televisión de hormigón de 157 metros — un vecino inesperado para una abadía medieval.

De devotie op Święty Krzyż is die van het Heilig Kruis, en zij is oud. Al in de middeleeuwen trokken pelgrims naar de berg; het stadje aan de voet leefde van hun komst en doortocht. Koning Władysław II Jagiełło was een van hen.

Die gewoonte is niet uitgestorven. Nog altijd gaan mensen te voet omhoog, langs dezelfde helling, naar dezelfde kapel. Het klooster is een levende gemeenschap: er worden regelmatig diensten gehouden en in de kersttijd concerten gegeven.

Wie de berg beklimt, staat op een plaats waar drie lagen over elkaar heen liggen: een voorchristelijk heiligdom, een benedictijnse abdij die tot de elfde eeuw teruggaat, en een gemeenschap die er vandaag het Heilig Kruis vereert.

Pobożność Świętego Krzyża jest pobożnością Krzyża Świętego i jest stara. Już w średniowieczu pielgrzymi ciągnęli na górę; miasteczko u jej stóp żyło z ich przybywania i przechodzenia. Król Władysław II Jagiełło był jednym z nich.

Ten zwyczaj nie wygasł. Wciąż ludzie idą pieszo w górę, tym samym zboczem, do tej samej kaplicy. Klasztor jest żywą wspólnotą: odprawia się tu regularnie nabożeństwa, a w okresie Bożego Narodzenia odbywają się koncerty.

Kto wejdzie na górę, staje w miejscu, w którym trzy warstwy nakładają się na siebie: przedchrześcijańskie miejsce kultu, opactwo benedyktynów sięgające XI wieku i wspólnota, która czci tu dziś Krzyż Święty.

Die Frömmigkeit auf Święty Krzyż ist die des Heiligen Kreuzes, und sie ist alt. Schon im Mittelalter zogen Pilger auf den Berg; das Städtchen am Fuß lebte von ihrer Ankunft und ihrem Durchzug. König Władysław II. Jagiełło war einer von ihnen.

Dieser Brauch ist nicht ausgestorben. Noch immer steigen Menschen zu Fuß hinauf, denselben Hang entlang, zu derselben Kapelle. Das Kloster ist eine lebendige Gemeinschaft: Es werden regelmäßig Gottesdienste gehalten und in der Weihnachtszeit Konzerte gegeben.

Wer den Berg besteigt, steht an einem Ort, an dem drei Schichten übereinanderliegen: ein vorchristliches Heiligtum, eine Benediktinerabtei, die bis ins elfte Jahrhundert zurückreicht, und eine Gemeinschaft, die hier heute das Heilige Kreuz verehrt.

La dévotion de Święty Krzyż est celle de la Sainte Croix, et elle est ancienne. Dès le Moyen Âge, des pèlerins montaient vers la montagne ; le bourg du pied vivait de leur venue et de leur passage. Le roi Ladislas II Jagellon fut de ceux-là.

Cet usage ne s'est pas éteint. Aujourd'hui encore, on monte à pied, par le même versant, vers la même chapelle. Le monastère est une communauté vivante : on y célèbre régulièrement les offices et l'on y donne des concerts au temps de Noël.

Qui gravit la montagne se tient en un lieu où trois couches se superposent : un sanctuaire préchrétien, une abbaye bénédictine qui remonte au XIe siècle, et une communauté qui y vénère aujourd'hui la Sainte Croix.

La devozione di Święty Krzyż è quella della Santa Croce, ed è antica. Già nel Medioevo i pellegrini salivano al monte; il paese ai suoi piedi viveva del loro arrivo e del loro passaggio. Il re Ladislao II Jagellone fu uno di essi.

Quella consuetudine non si è estinta. Ancora oggi si sale a piedi, lungo lo stesso pendio, verso la stessa cappella. Il monastero è una comunità viva: vi si celebrano regolarmente le funzioni e nel tempo di Natale si tengono concerti.

Chi sale sul monte si trova in un luogo in cui tre strati si sovrappongono: un santuario precristiano, un'abbazia benedettina che risale all'XI secolo e una comunità che vi venera oggi la Santa Croce.

La devoción de Święty Krzyż es la de la Santa Cruz, y es antigua. Ya en la Edad Media los peregrinos subían a la montaña; la villa del pie vivía de su llegada y de su paso. El rey Ladislao II Jagellón fue uno de ellos.

Esa costumbre no se ha extinguido. Todavía hoy hay quien sube a pie, por la misma ladera, hasta la misma capilla. El monasterio es una comunidad viva: se celebran cultos con regularidad y en Navidad se ofrecen conciertos.

Quien asciende a la montaña pisa un lugar donde se superponen tres estratos: un santuario precristiano, una abadía benedictina que se remonta al siglo XI y una comunidad que hoy venera allí la Santa Cruz.