Van Trier naar MilaanZ Trewiru do MediolanuVon Trier nach MailandDe Trèves à MilanDa Treviri a MilanoDe Tréveris a Milán
Ambrosius werd omstreeks 340 geboren in Trier, als zoon van een hoge Romeinse ambtenaar, de prefect van Gallië. Hij groeide op in Rome en studeerde daar recht en welsprekendheid.
Hij maakte carrière in het bestuur en werd omstreeks 370 gouverneur van Aemilia-Liguria, met zijn zetel in Milaan.
In 374 stierf de bisschop van Milaan, Auxentius, en het volk raakte verdeeld over zijn opvolger. Ambrosius greep als gouverneur in en werd zelf gekozen, hoewel hij nog geen gedoopt christen was. Volgens de overlevering riep een kind: Ambrosius bisschop. Hij werd gedoopt en op 7 december 374 tot bisschop gewijd.
Ambroży urodził się około 340 roku w Trewirze jako syn wysokiego rzymskiego urzędnika, prefekta Galii. Wychowywał się w Rzymie i tam studiował prawo i retorykę.
Zrobił karierę w administracji i około 370 roku został namiestnikiem prowincji Emilia-Liguria z siedzibą w Mediolanie.
W 374 roku zmarł biskup Mediolanu Auksencjusz, a lud podzielił się co do następcy. Ambroży jako namiestnik zainterweniował i sam został wybrany, choć nie był jeszcze ochrzczony. Według podania jakieś dziecko zawołało: Ambroży biskupem. Przyjął chrzest, a 7 grudnia 374 roku święcenia biskupie.
Ambrosius wurde um 340 in Trier geboren, als Sohn eines hohen römischen Beamten, des Prätorianerpräfekten von Gallien. Er wuchs in Rom auf und studierte dort Recht und Rhetorik.
Er machte Karriere in der Verwaltung und wurde um 370 Statthalter der Provinz Aemilia-Ligurien mit Sitz in Mailand.
374 starb der Bischof von Mailand, Auxentius, und die Bevölkerung spaltete sich über die Nachfolge. Ambrosius griff als Statthalter ein und wurde selbst gewählt, obwohl er noch nicht getauft war. Der Überlieferung nach rief ein Kind: Ambrosius Bischof. Er ließ sich taufen und wurde am 7. Dezember 374 zum Bischof geweiht.
Ambroise naît vers 340 à Trèves, fils d'un haut fonctionnaire romain, le préfet du prétoire des Gaules. Il grandit à Rome, où il étudie le droit et la rhétorique.
Il fait carrière dans l'administration et devient vers 370 gouverneur de l'Émilie-Ligurie, avec Milan pour résidence.
En 374, l'évêque de Milan, Auxence, meurt, et le peuple se divise sur sa succession. Ambroise intervient en tant que gouverneur et se trouve lui-même élu, bien qu'il ne soit pas encore baptisé. Selon la tradition, un enfant se serait écrié : Ambroise évêque. Il reçoit le baptême et est consacré évêque le 7 décembre 374.
Ambrogio nacque intorno al 340 a Treviri, figlio di un alto funzionario romano, il prefetto del pretorio delle Gallie. Crebbe a Roma, dove studiò diritto e retorica.
Fece carriera nell'amministrazione e intorno al 370 divenne governatore dell'Emilia-Liguria, con sede a Milano.
Nel 374 morì il vescovo di Milano, Aussenzio, e il popolo si divise sulla successione. Ambrogio intervenne come governatore e fu eletto egli stesso, pur non essendo ancora battezzato. Secondo la tradizione, un bambino gridò: Ambrogio vescovo. Ricevette il battesimo e il 7 dicembre 374 fu consacrato vescovo.
Ambrosio nació hacia 340 en Tréveris, hijo de un alto funcionario romano, el prefecto del pretorio de las Galias. Creció en Roma, donde estudió derecho y retórica.
Hizo carrera en la administración y hacia 370 fue gobernador de Emilia-Liguria, con sede en Milán.
En 374 murió el obispo de Milán, Auxencio, y el pueblo se dividió sobre su sucesor. Ambrosio intervino como gobernador y fue elegido él mismo, aunque todavía no estaba bautizado. Según la tradición, un niño exclamó: Ambrosio obispo. Recibió el bautismo y el 7 de diciembre de 374 fue consagrado obispo.
Bisschop tegenover de machtBiskup wobec władzyDer Bischof und die MachtL'évêque face au pouvoirIl vescovo di fronte al potereEl obispo frente al poder
Als bisschop verdedigde hij het geloof van Nicea tegen de arianen. Toen keizerin Justina in 385 en 386 een basiliek voor hen opeiste, weigerde hij die af te staan. In 386 liet hij de gebeenten van de martelaren Gervasius en Protasius opgraven en bijzetten in de basiliek die nu zijn naam draagt.
Tijdens de paaswake van 387 doopte hij in Milaan Augustinus, die naar de stad was gekomen als leraar in de welsprekendheid en zijn preken had gehoord.
In 390 weigerde hij keizer Theodosius de communie na het bloedbad in Thessaloniki, totdat die openbaar boete had gedaan. De keizer deed dat. Ambrosius stierf op 4 april 397 in Milaan.
Jako biskup bronił wiary nicejskiej przed ariaństwem. Gdy cesarzowa Justyna w latach 385 i 386 zażądała dla ariańczyków jednej z bazylik, odmówił jej wydania. W 386 roku kazał odkopać szczątki męczenników Gerwazego i Protazego i złożyć je w bazylice, która dziś nosi jego imię.
Podczas wigilii paschalnej 387 roku ochrzcił w Mediolanie Augustyna, który przybył do miasta jako nauczyciel retoryki i słuchał jego kazań.
W 390 roku odmówił cesarzowi Teodozjuszowi komunii po rzezi w Tesalonice, dopóki nie odbędzie publicznej pokuty. Cesarz to uczynił. Ambroży zmarł 4 kwietnia 397 roku w Mediolanie.
Als Bischof verteidigte er den Glauben von Nizäa gegen die Arianer. Als Kaiserin Justina 385 und 386 eine Basilika für sie forderte, weigerte er sich, sie herauszugeben. 386 ließ er die Gebeine der Märtyrer Gervasius und Protasius ausgraben und in der Basilika beisetzen, die heute seinen Namen trägt.
In der Osternacht 387 taufte er in Mailand Augustinus, der als Lehrer der Rhetorik in die Stadt gekommen war und seine Predigten gehört hatte.
390 verweigerte er Kaiser Theodosius nach dem Blutbad von Thessaloniki die Kommunion, bis dieser öffentlich Buße getan hatte. Der Kaiser tat es. Ambrosius starb am 4. April 397 in Mailand.
Évêque, il défend la foi de Nicée contre les ariens. Quand l'impératrice Justine réclame une basilique pour eux en 385 et 386, il refuse de la céder. En 386, il fait exhumer les restes des martyrs Gervais et Protais et les dépose dans la basilique qui porte aujourd'hui son nom.
Pendant la veillée pascale de 387, il baptise à Milan Augustin, venu dans la ville comme professeur de rhétorique et qui avait écouté ses prédications.
En 390, après le massacre de Thessalonique, il refuse la communion à l'empereur Théodose jusqu'à ce qu'il ait fait pénitence publique. L'empereur s'y soumet. Ambroise meurt le 4 avril 397 à Milan.
Da vescovo difese la fede di Nicea contro gli ariani. Quando l'imperatrice Giustina, nel 385 e nel 386, pretese una basilica per loro, egli rifiutò di cederla. Nel 386 fece riesumare i resti dei martiri Gervasio e Protasio e li fece deporre nella basilica che oggi porta il suo nome.
Durante la veglia pasquale del 387 battezzò a Milano Agostino, giunto in città come maestro di retorica e che ne aveva ascoltato le prediche.
Nel 390, dopo il massacro di Tessalonica, negò la comunione all'imperatore Teodosio finché non avesse fatto penitenza pubblica. L'imperatore vi si sottomise. Ambrogio morì il 4 aprile 397 a Milano.
Como obispo defendió la fe de Nicea contra los arrianos. Cuando la emperatriz Justina, en 385 y 386, exigió una basílica para ellos, se negó a entregarla. En 386 hizo exhumar los restos de los mártires Gervasio y Protasio y los depositó en la basílica que hoy lleva su nombre.
Durante la vigilia pascual de 387 bautizó en Milán a Agustín, llegado a la ciudad como maestro de retórica y que había escuchado sus predicaciones.
En 390, tras la matanza de Tesalónica, negó la comunión al emperador Teodosio hasta que hiciera penitencia pública. El emperador se sometió. Ambrosio murió el 4 de abril de 397 en Milán.
Kerkleraar en zangmeester van MilaanDoktor Kościoła i mistrz pieśni MediolanuKirchenlehrer und Sangesmeister MailandsDocteur de l'Église et maître du chant milanaisDottore della Chiesa e maestro del canto milaneseDoctor de la Iglesia y maestro del canto milanés
In 1298 verklaarde paus Bonifatius VIII hem tot kerkleraar, samen met Augustinus, Hiëronymus en Gregorius de Grote. Zijn preken en geschriften, onder meer De officiis, over de plichten van de geestelijken, zijn bewaard gebleven.
Meerdere hymnen worden aan hem toegeschreven, onder andere Aeterne rerum conditor en Deus creator omnium. De Ambrosiaanse ritus, die in het aartsbisdom Milaan nog altijd wordt gebruikt, draagt zijn naam.
Volgens de overlevering streek als kind een zwerm bijen neer op zijn mond zonder hem te steken, een voorteken van zijn welsprekendheid. Daarom is hij patroon van imkers en kaarsenmakers, en van Milaan zelf.
W 1298 roku papież Bonifacy VIII ogłosił go doktorem Kościoła, razem z Augustynem, Hieronimem i Grzegorzem Wielkim. Zachowały się jego kazania i pisma, między innymi De officiis, o obowiązkach duchownych.
Przypisuje mu się kilka hymnów, między innymi Aeterne rerum conditor i Deus creator omnium. Jego imię nosi obrządek ambrozjański, który do dziś jest w użyciu w archidiecezji mediolańskiej.
Według podania, gdy był dzieckiem, rój pszczół usiadł mu na ustach i go nie użądlił, co uznano za zapowiedź jego wymowy. Dlatego jest patronem pszczelarzy i świecarzy oraz samego Mediolanu.
1298 erklärte Papst Bonifaz VIII. ihn zum Kirchenlehrer, gemeinsam mit Augustinus, Hieronymus und Gregor dem Großen. Seine Predigten und Schriften sind erhalten, darunter De officiis über die Pflichten der Geistlichen.
Mehrere Hymnen werden ihm zugeschrieben, darunter Aeterne rerum conditor und Deus creator omnium. Der ambrosianische Ritus, der im Erzbistum Mailand bis heute gefeiert wird, trägt seinen Namen.
Der Überlieferung nach ließ sich als Kind ein Bienenschwarm auf seinem Mund nieder, ohne ihn zu stechen, ein Vorzeichen seiner Beredsamkeit. Deshalb ist er Patron der Imker und Wachszieher und Schutzherr Mailands.
En 1298, le pape Boniface VIII le proclame docteur de l'Église, avec Augustin, Jérôme et Grégoire le Grand. Ses homélies et ses écrits sont conservés, dont le De officiis, sur les devoirs des clercs.
Plusieurs hymnes lui sont attribuées, dont Aeterne rerum conditor et Deus creator omnium. Le rite ambrosien, toujours en usage dans l'archidiocèse de Milan, porte son nom.
Selon la tradition, un essaim d'abeilles se serait posé sur la bouche de l'enfant sans le piquer, présage de son éloquence. C'est pourquoi il est le patron des apiculteurs et des ciriers, ainsi que de Milan.
Nel 1298 papa Bonifacio VIII lo proclamò dottore della Chiesa, insieme ad Agostino, Girolamo e Gregorio Magno. Sono conservate le sue omelie e le sue opere, tra cui il De officiis, sui doveri del clero.
Gli sono attribuiti diversi inni, tra cui Aeterne rerum conditor e Deus creator omnium. Il rito ambrosiano, ancora in uso nell'arcidiocesi di Milano, porta il suo nome.
Secondo la tradizione, da bambino uno sciame d'api si posò sulla sua bocca senza pungerlo, presagio della sua eloquenza. Per questo è patrono degli apicoltori e dei ceraioli, oltre che di Milano.
En 1298 el papa Bonifacio VIII lo proclamó doctor de la Iglesia, junto con Agustín, Jerónimo y Gregorio Magno. Se conservan sus homilías y sus obras, entre ellas el De officiis, sobre los deberes del clero.
Se le atribuyen varios himnos, entre ellos Aeterne rerum conditor y Deus creator omnium. El rito ambrosiano, que sigue en uso en la archidiócesis de Milán, lleva su nombre.
Según la tradición, de niño un enjambre de abejas se posó en su boca sin picarlo, presagio de su elocuencia. Por eso es patrono de los apicultores y de los cereros, además de Milán.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und VerehrungFête, image et dévotionFesta, immagine e devozioneFiesta, imagen y devoción
Zijn feestdag is 7 december, de dag waarop hij in 374 tot bisschop werd gewijd. In Milaan, waar hij stadspatroon is, is het een feestdag en opent die dag ook het seizoen van La Scala.
Op afbeeldingen draagt hij mijter en staf en heeft hij een bijenkorf naast zich. De geesel verwijst naar zijn strijd tegen de dwaalleer, het boek naar zijn geschriften.
Wie een beeld of icoon van hem zoekt voor huis of werkplaats, kiest vaak een bisschopsfiguur met bijenkorf of een medaille voor onderweg. In de Ambrosius-collectie staan beelden, medailles, gebedskaarten en rozenkransen bij elkaar.
Jego wspomnienie przypada 7 grudnia, w rocznicę święceń biskupich w 374 roku. W Mediolanie, gdzie jest patronem miasta, jest to dzień świąteczny, a tego dnia rozpoczyna się też sezon w La Scali.
Na obrazach nosi mitrę i pastorał, a obok niego stoi ul. Bicz nawiązuje do walki z herezją, księga do jego pism.
Kto szuka jego figury lub ikony do domu czy pracowni, wybiera zwykle postać biskupa z ulem albo medalik w drogę. W kolekcji świętego Ambrożego zebrane są figury, medaliki, obrazki i różańce.
Sein Gedenktag ist der 7. Dezember, der Tag seiner Bischofsweihe im Jahr 374. In Mailand, dessen Stadtpatron er ist, ist er ein Feiertag, und an diesem Tag beginnt auch die Saison der Mailänder Scala.
Auf Bildern trägt er Mitra und Stab und hat einen Bienenkorb neben sich. Die Geißel erinnert an seinen Kampf gegen die Irrlehre, das Buch an seine Schriften.
Wer eine Figur oder Ikone für Haus oder Werkstatt sucht, wählt oft einen Bischof mit Bienenkorb oder eine Medaille für unterwegs. In der Kollektion des heiligen Ambrosius finden Sie Figuren, Medaillen, Gebetskarten und Rosenkränze.
Sa fête tombe le 7 décembre, jour de son ordination épiscopale en 374. À Milan, dont il est le saint patron, c'est un jour férié, et la saison de la Scala s'ouvre ce soir-là.
Sur les images, il porte la mitre et la crosse, avec une ruche à ses côtés. Le fouet rappelle son combat contre l'hérésie, le livre ses écrits.
Pour une statue ou une icône destinée à la maison ou à l'atelier, on choisit souvent un évêque à la ruche ou une médaille pour la route. La collection saint Ambroise réunit statues, médailles, images de prière et chapelets.
La sua festa cade il 7 dicembre, giorno della sua ordinazione episcopale nel 374. A Milano, di cui è patrono, è giorno di festa, e proprio quella sera si apre la stagione della Scala.
Nelle immagini porta mitra e pastorale, con un alveare accanto. Il flagello ricorda la sua lotta contro l'eresia, il libro i suoi scritti.
Chi cerca una statua o un'icona per la casa o per la bottega sceglie spesso un vescovo con l'alveare, oppure una medaglia da portare con sé. Nella collezione di sant'Ambrogio trovate statue, medaglie, immaginette e rosari.
Su fiesta cae el 7 de diciembre, día de su ordenación episcopal en 374. En Milán, de la que es patrono, es día festivo, y esa noche se abre también la temporada de La Scala.
En las imágenes lleva mitra y báculo, con una colmena a su lado. El azote recuerda su lucha contra la herejía, el libro sus escritos.
Quien busca una imagen o un icono para la casa o el taller suele elegir un obispo con colmena o una medalla para el camino. En la colección de san Ambrosio encontrará imágenes, medallas, estampas y rosarios.
