Een Zweedse edelvrouwSzwedzka szlachciankaEine schwedische AdeligeUne noble SuédoiseUna nobildonna svedeseUna noble sueca
Birgitta Birgersdotter werd omstreeks 1303 geboren op het landgoed Finsta in Uppland, als dochter van Birger Persson, een van de hoogste rechtsprekers van de streek. Volgens haar levensbeschrijvingen kreeg zij al als kind visioenen.
Rond 1316 trouwde zij met Ulf Gudmarsson; het echtpaar kreeg acht kinderen, onder wie Catharina van Zweden, die later eveneens als heilige wordt vereerd. Birgitta werd hofmeesteres van koning Magnus Eriksson en maakte omstreeks 1341 met haar man een pelgrimstocht naar Santiago de Compostela. Ulf trad daarna in bij het cisterciënzerklooster van Alvastra en stierf er in 1344.
Brygida Birgersdotter urodziła się około 1303 roku w posiadłości Finsta w Uppland, jako córka Birgera Perssona, jednego z najwyższych sędziów w tej krainie. Według jej życiorysów miała wizje już jako dziecko.
Około 1316 roku wyszła za Ulfa Gudmarssona; małżonkowie mieli ośmioro dzieci, wśród nich Katarzynę Szwedzką, czczoną później również jako święta. Brygida została przełożoną dam dworu na dworze króla Magnusa Erikssona i około 1341 roku wybrała się z mężem na pielgrzymkę do Composteli. Ulf wstąpił potem do klasztoru cystersów w Alvastrze i zmarł tam w 1344 roku.
Birgitta Birgersdotter wurde um 1303 auf dem Gut Finsta in Uppland geboren, als Tochter von Birger Persson, einem der höchsten Rechtsprecher der Landschaft. Nach ihren Lebensbeschreibungen hatte sie schon als Kind Visionen.
Um 1316 heiratete sie Ulf Gudmarsson; das Paar hatte acht Kinder, darunter Katharina von Schweden, die später ebenfalls als Heilige verehrt wird. Birgitta wurde Hofmeisterin am Hof König Magnus Erikssons und unternahm um 1341 mit ihrem Mann eine Pilgerreise nach Santiago de Compostela. Ulf trat danach in das Zisterzienserkloster Alvastra ein und starb dort 1344.
Brigitte Birgersdotter naquit vers 1303 au domaine de Finsta, en Uppland, fille de Birger Persson, l'un des plus hauts juges de la région. Selon ses biographies, elle eut des visions dès l'enfance.
Vers 1316, elle épousa Ulf Gudmarsson ; le couple eut huit enfants, dont Catherine de Suède, vénérée elle aussi comme sainte. Brigitte devint grande maîtresse de la cour du roi Magnus Eriksson et fit vers 1341 avec son mari un pèlerinage à Saint-Jacques-de-Compostelle. Ulf entra ensuite au monastère cistercien d'Alvastra, où il mourut en 1344.
Brigida Birgersdotter nacque intorno al 1303 nella tenuta di Finsta, in Uppland, figlia di Birger Persson, uno dei più alti giudici della regione. Secondo le sue biografie ebbe visioni fin da bambina.
Intorno al 1316 sposò Ulf Gudmarsson; la coppia ebbe otto figli, tra cui Caterina di Svezia, venerata anch'essa come santa. Brigida divenne la prima dama della corte di re Magnus Eriksson e intorno al 1341 compì con il marito un pellegrinaggio a Santiago di Compostela. Ulf entrò poi nel monastero cistercense di Alvastra e vi morì nel 1344.
Brígida Birgersdotter nació hacia 1303 en la finca de Finsta, en Uppland, hija de Birger Persson, uno de los más altos jueces de la región. Según sus biografías, tuvo visiones ya de niña.
Hacia 1316 se casó con Ulf Gudmarsson; el matrimonio tuvo ocho hijos, entre ellos Catalina de Suecia, venerada también como santa. Brígida fue camarera mayor de la corte del rey Magnus Eriksson y hacia 1341 hizo con su marido una peregrinación a Santiago de Compostela. Ulf ingresó después en el monasterio cisterciense de Alvastra y murió allí en 1344.
Weduwe, visionair en stichteresWdowa, wizjonerka i fundatorkaWitwe, Seherin und GründerinVeuve, visionnaire et fondatriceVedova, visionaria e fondatriceViuda, visionaria y fundadora
Na Ulfs dood bleef Birgitta in de buurt van Alvastra wonen en liet zij optekenen wat zij naar eigen zeggen in visioenen van Christus en Maria ontving. Deze Openbaringen, in het Latijn de Revelationes, werden door haar biechtvaders neergeschreven en verspreidden zich in de late middeleeuwen over heel Europa.
Volgens haar eigen getuigenis droeg Christus haar op een orde te stichten. In 1346 schonk koning Magnus Eriksson haar het koninklijk landgoed in Vadstena, waar het eerste klooster van de Orde van de Heilige Verlosser ontstond; paus Urbanus V bevestigde de orde in 1370. Zusters en broeders leefden er in een dubbelklooster onder leiding van een abdis.
In 1349 vertrok Birgitta naar Rome en keerde nooit meer naar Zweden terug. Zij drong er bij de pausen op aan uit Avignon naar Rome terug te keren. In 1372 reisde zij naar het Heilige Land, naar Jeruzalem en Betlehem, en op 23 juli 1373 stierf zij in Rome.
Po śmierci Ulfa Brygida zamieszkała w pobliżu Alvastry i kazała spisywać to, co według własnych słów otrzymywała w wizjach Chrystusa i Maryi. Te Objawienia, po łacinie Revelationes, zapisywali jej spowiednicy, a w późnym średniowieczu rozeszły się po całej Europie.
Według jej własnego świadectwa Chrystus polecił jej założyć zakon. W 1346 roku król Magnus Eriksson podarował jej królewską posiadłość w Vadstena, gdzie powstał pierwszy klasztor Zakonu Najświętszego Zbawiciela; papież Urban V zatwierdził zakon w 1370 roku. Siostry i bracia żyli w podwójnym klasztorze pod kierunkiem przełożonej.
W 1349 roku Brygida wyjechała do Rzymu i już nigdy nie wróciła do Szwecji. Nalegała tam na papieży, by z Awinionu powrócili do Rzymu. W 1372 roku udała się do Ziemi Świętej, do Jerozolimy i Betlejem, a 23 lipca 1373 roku zmarła w Rzymie.
Nach Ulfs Tod blieb Birgitta in der Nähe von Alvastra und ließ aufschreiben, was sie nach eigener Aussage in Visionen von Christus und Maria empfing. Diese Offenbarungen, lateinisch Revelationes, wurden von ihren Beichtvätern niedergeschrieben und verbreiteten sich im späten Mittelalter über ganz Europa.
Nach ihrem eigenen Zeugnis trug Christus ihr auf, einen Orden zu gründen. 1346 schenkte ihr König Magnus Eriksson das königliche Gut in Vadstena, wo das erste Kloster des Erlöserordens entstand; Papst Urban V. bestätigte den Orden 1370. Schwestern und Brüder lebten dort in einem Doppelkloster unter der Leitung einer Äbtissin.
1349 ging Birgitta nach Rom und kehrte nie mehr nach Schweden zurück. Sie drängte dort die Päpste, aus Avignon nach Rom zurückzukehren. 1372 reiste sie ins Heilige Land, nach Jerusalem und Betlehem, und am 23. Juli 1373 starb sie in Rom.
Après la mort d'Ulf, Brigitte resta près d'Alvastra et fit consigner ce qu'elle recevait, selon ses propres dires, dans des visions du Christ et de Marie. Ces Révélations, en latin les Revelationes, furent mises par écrit par ses confesseurs et se répandirent dans toute l'Europe à la fin du Moyen Âge.
D'après son propre témoignage, le Christ lui demanda de fonder un ordre. En 1346, le roi Magnus Eriksson lui donna le domaine royal de Vadstena, où naquit le premier monastère de l'Ordre du Très-Saint-Sauveur ; le pape Urbain V confirma l'ordre en 1370. Sœurs et frères y vivaient dans un monastère double, sous la direction d'une abbesse.
En 1349, Brigitte partit pour Rome et ne revint jamais en Suède. Elle y pressa les papes de quitter Avignon pour revenir à Rome. En 1372, elle se rendit en Terre sainte, à Jérusalem et à Bethléem, et le 23 juillet 1373, elle mourut à Rome.
Dopo la morte di Ulf, Brigida rimase vicino ad Alvastra e fece mettere per iscritto ciò che, secondo le sue parole, riceveva in visioni di Cristo e di Maria. Queste Rivelazioni, in latino Revelationes, furono trascritte dai suoi confessori e si diffusero in tutta Europa nel tardo Medioevo.
Secondo la sua testimonianza, Cristo le chiese di fondare un ordine. Nel 1346 re Magnus Eriksson le donò la tenuta reale di Vadstena, dove sorse il primo monastero dell'Ordine del Santissimo Salvatore; papa Urbano V confermò l'ordine nel 1370. Suore e frati vivevano lì in un monastero doppio, sotto la guida di una badessa.
Nel 1349 Brigida partì per Roma e non tornò mai più in Svezia. Là insistette presso i papi perché lasciassero Avignone e tornassero a Roma. Nel 1372 si recò in Terra Santa, a Gerusalemme e a Betlemme, e il 23 luglio 1373 morì a Roma.
Tras la muerte de Ulf, Brígida permaneció cerca de Alvastra e hizo poner por escrito lo que, según sus propias palabras, recibía en visiones de Cristo y de María. Estas Revelaciones, en latín Revelationes, fueron redactadas por sus confesores y se difundieron por toda Europa a finales de la Edad Media.
Según su propio testimonio, Cristo le encargó fundar una orden. En 1346 el rey Magnus Eriksson le donó la finca real de Vadstena, donde surgió el primer monasterio de la Orden del Santísimo Salvador; el papa Urbano V confirmó la orden en 1370. Hermanas y hermanos vivían allí en un monasterio doble, bajo la dirección de una abadesa.
En 1349 Brígida partió hacia Roma y nunca volvió a Suecia. Allí instó a los papas a dejar Aviñón y regresar a Roma. En 1372 viajó a Tierra Santa, a Jerusalén y Belén, y el 23 de julio de 1373 murió en Roma.
Patrones van Zweden en EuropaPatronka Szwecji i EuropyPatronin Schwedens und EuropasPatronne de la Suède et de l'EuropePatrona di Svezia e d'EuropaPatrona de Suecia y de Europa
Paus Bonifatius IX verklaarde haar in 1391 heilig, nog geen twintig jaar na haar dood. Haar gebeente werd in 1374 naar Vadstena overgebracht, waar het in de abdijkerk rust.
Zij is patrones van Zweden. Op 1 oktober 1999 riep paus Johannes Paulus II haar, samen met Catharina van Siena en Teresia Benedicta van het Kruis, uit tot medepatrones van Europa. Daarnaast wordt zij aangeroepen door weduwen.
Papież Bonifacy IX ogłosił ją świętą w 1391 roku, niespełna dwadzieścia lat po jej śmierci. Jej szczątki przewieziono w 1374 roku do Vadstena, gdzie spoczywają w kościele opactwa.
Jest patronką Szwecji. Dnia 1 października 1999 roku papież Jan Paweł II ogłosił ją, razem z Katarzyną ze Sieny i Teresą Benedyktą od Krzyża, współpatronką Europy. Wzywają ją także wdowy.
Papst Bonifatius IX. sprach sie 1391 heilig, keine zwanzig Jahre nach ihrem Tod. Ihre Gebeine wurden 1374 nach Vadstena überführt, wo sie in der Klosterkirche ruhen.
Sie ist Patronin Schwedens. Am 1. Oktober 1999 erhob Papst Johannes Paul II. sie zusammen mit Katharina von Siena und Teresia Benedicta vom Kreuz zur Mitpatronin Europas. Außerdem rufen Witwen sie an.
Le pape Boniface IX la canonisa en 1391, moins de vingt ans après sa mort. Ses restes furent transférés en 1374 à Vadstena, où ils reposent dans l'église de l'abbaye.
Elle est patronne de la Suède. Le 1er octobre 1999, le pape Jean-Paul II la proclama copatronne de l'Europe, avec Catherine de Sienne et Thérèse-Bénédicte de la Croix. Les veuves l'invoquent également.
Papa Bonifacio IX la canonizzò nel 1391, a meno di vent'anni dalla morte. I suoi resti furono trasferiti nel 1374 a Vadstena, dove riposano nella chiesa dell'abbazia.
È patrona della Svezia. Il 1º ottobre 1999 papa Giovanni Paolo II la proclamò compatrona d'Europa, insieme a Caterina da Siena e a Teresa Benedetta della Croce. Anche le vedove la invocano.
El papa Bonifacio IX la canonizó en 1391, a menos de veinte años de su muerte. Sus restos fueron trasladados en 1374 a Vadstena, donde reposan en la iglesia de la abadía.
Es patrona de Suecia. El 1 de octubre de 1999 el papa Juan Pablo II la proclamó copatrona de Europa, junto con Catalina de Siena y Teresa Benedicta de la Cruz. También las viudas la invocan.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, représentation et dévotionMemoria, iconografia e devozioneFiesta, iconografía y devoción
Haar feestdag is 23 juli, de dag waarop zij in 1373 stierf. De Birgittijnen, de orde die zij stichtte, bestaat nog altijd en herdenkt haar op die dag.
Op afbeeldingen zit of staat zij met een boek en een schrijfpen, verwijzing naar haar Openbaringen. Soms draagt zij een pelgrimsstaf of een kruis. De zusters van haar orde dragen een witte hoofdband met vijf rode stippen, voor de vijf wonden van Christus.
Haar leven als echtgenote, moeder, weduwe en pelgrim maakt haar tot een herkenbare gestalte voor velen. Devotieartikelen rond deze heilige vindt u in de Birgitta-collectie.
Jej wspomnienie przypada 23 lipca, w dniu śmierci z 1373 roku. Założony przez nią zakon brygidek istnieje do dziś i w tym dniu ją wspomina.
Na wizerunkach siedzi lub stoi z księgą i piórem, co odsyła do jej Objawień. Czasem trzyma kij pielgrzymi albo krzyż. Siostry jej zakonu noszą biały pas na głowie z pięcioma czerwonymi punktami, na pamiątkę pięciu ran Chrystusa.
Jej życie żony, matki, wdowy i pielgrzymki jest bliskie wielu ludziom. Dewocjonalia związane z tą świętą znajdziesz w kolekcji świętej Brygidy Szwedzkiej.
Ihr Gedenktag ist der 23. Juli, der Tag, an dem sie 1373 starb. Der von ihr gegründete Birgittenorden besteht bis heute und gedenkt ihrer an diesem Tag.
Auf Bildern sitzt oder steht sie mit einem Buch und einer Schreibfeder, ein Hinweis auf ihre Offenbarungen. Manchmal trägt sie einen Pilgerstab oder ein Kreuz. Die Schwestern ihres Ordens tragen ein weißes Stirnband mit fünf roten Punkten für die fünf Wunden Christi.
Ihr Leben als Ehefrau, Mutter, Witwe und Pilgerin macht sie für viele zu einer vertrauten Gestalt. Andachtsstücke rund um diese Heilige finden sich in der Kollektion der heiligen Birgitta von Schweden.
Sa fête est le 23 juillet, jour de sa mort en 1373. L'ordre des brigittines qu'elle a fondé existe toujours et la commémore ce jour-là.
Sur les images, elle est assise ou debout avec un livre et une plume, renvoi à ses Révélations. Elle porte parfois un bâton de pèlerin ou une croix. Les sœurs de son ordre portent un bandeau blanc orné de cinq points rouges, pour les cinq plaies du Christ.
Sa vie d'épouse, de mère, de veuve et de pèlerine fait d'elle une figure familière pour beaucoup. Les objets de dévotion autour de cette sainte se trouvent dans la collection sainte Brigitte de Suède.
La sua festa è il 23 luglio, giorno della sua morte nel 1373. L'ordine delle brigidine da lei fondato esiste ancora e la ricorda in quella data.
Nelle immagini è seduta o in piedi con un libro e una penna, richiamo alle sue Rivelazioni. A volte porta un bastone da pellegrino o una croce. Le suore del suo ordine portano una fascia bianca con cinque punti rossi, per le cinque piaghe di Cristo.
La sua vita di sposa, madre, vedova e pellegrina la rende una figura familiare per molti. Gli oggetti di devozione legati a questa santa si trovano nella collezione di santa Brigida di Svezia.
Su fiesta es el 23 de julio, día de su muerte en 1373. La orden de las brigidinas que fundó sigue existiendo y la recuerda ese día.
En las imágenes aparece sentada o de pie con un libro y una pluma, alusión a sus Revelaciones. A veces lleva un bastón de peregrino o una cruz. Las hermanas de su orden llevan una banda blanca con cinco puntos rojos, por las cinco llagas de Cristo.
Su vida de esposa, madre, viuda y peregrina la convierte en una figura cercana para muchos. Los objetos de devoción en torno a esta santa se encuentran en la colección de santa Brígida de Suecia.