Engelen in de SchriftAniołowie w Piśmie ŚwiętymEngel in der Heiligen SchriftLes anges dans l'ÉcritureGli angeli nella ScritturaLos ángeles en la Escritura
Het woord engel betekent bode. In de Bijbel zijn engelen dienaren van God, die zijn boodschap overbrengen en mensen bijstaan. In het boek Exodus belooft God zijn volk een engel die voor hen uit gaat op de weg, en in Psalm 91 staat dat God zijn engelen opdracht geeft u te behoeden op al uw wegen.
In het evangelie van Matteüs zegt Jezus dat niemand een van de kleinen mag verachten, want hun engelen in de hemel zien altijd het gelaat van zijn Vader. Deze woorden uit Matteüs 18,10 zijn de bekendste grond voor het geloof in de engelbewaarders.
Ook elders in het Nieuwe Testament klinkt die gedachte door. Wanneer Petrus door een engel uit de gevangenis is bevrijd en aan de deur klopt, denken de gelovigen in Jeruzalem dat het zijn engel is. De brief aan de Hebreeën noemt de engelen dienende geesten, uitgezonden voor hen die het heil zullen ontvangen.
Słowo anioł oznacza posłańca. W Biblii aniołowie są sługami Boga, którzy przekazują Jego orędzie i wspierają ludzi. W Księdze Wyjścia Bóg obiecuje swojemu ludowi anioła, który pójdzie przed nim w drodze, a w Psalmie 91 czytamy, że Bóg poleca swoim aniołom strzec człowieka na wszystkich jego drogach.
W Ewangelii według świętego Mateusza Jezus mówi, by nie gardzić żadnym z tych najmniejszych, bo ich aniołowie w niebie zawsze oglądają oblicze Jego Ojca. Te słowa z Mt 18,10 są najbardziej znaną podstawą wiary w Aniołów Stróżów.
Ta myśl pojawia się także w innych miejscach Nowego Testamentu. Gdy anioł uwalnia Piotra z więzienia, a ten puka do drzwi, wierni w Jerozolimie sądzą, że to jego anioł. List do Hebrajczyków nazywa aniołów duchami posłanymi na pomoc tym, którzy mają dostąpić zbawienia.
Das Wort Engel bedeutet Bote. In der Bibel sind Engel Diener Gottes, die seine Botschaft überbringen und den Menschen beistehen. Im Buch Exodus verheißt Gott seinem Volk einen Engel, der ihm auf dem Weg vorangeht, und in Psalm 91 heißt es, dass Gott seinen Engeln befiehlt, den Menschen auf all seinen Wegen zu behüten.
Im Matthäusevangelium sagt Jesus, dass niemand einen von den Kleinen verachten soll, denn ihre Engel im Himmel sehen stets das Angesicht seines Vaters. Diese Worte aus Matthäus 18,10 sind die bekannteste Grundlage für den Glauben an die Schutzengel.
Auch an anderen Stellen des Neuen Testaments klingt dieser Gedanke an. Als Petrus von einem Engel aus dem Gefängnis befreit wird und an die Tür klopft, meinen die Gläubigen in Jerusalem, es sei sein Engel. Der Hebräerbrief nennt die Engel dienende Geister, ausgesandt für jene, die das Heil erlangen sollen.
Le mot ange signifie messager. Dans la Bible, les anges sont des serviteurs de Dieu qui portent son message et assistent les hommes. Dans le livre de l'Exode, Dieu promet à son peuple un ange qui marchera devant lui sur le chemin, et le psaume 91 dit que Dieu ordonne à ses anges de garder l'homme sur toutes ses routes.
Dans l'évangile selon saint Matthieu, Jésus demande de ne mépriser aucun de ces petits, car leurs anges dans les cieux voient sans cesse la face de son Père. Ces paroles de Matthieu 18,10 sont le fondement le plus connu de la foi aux anges gardiens.
Cette pensée revient ailleurs dans le Nouveau Testament. Lorsque Pierre, libéré de prison par un ange, frappe à la porte, les croyants de Jérusalem pensent qu'il s'agit de son ange. La lettre aux Hébreux appelle les anges des esprits serviteurs, envoyés pour ceux qui doivent recevoir le salut.
La parola angelo significa messaggero. Nella Bibbia gli angeli sono servitori di Dio che portano il suo messaggio e assistono gli uomini. Nel libro dell'Esodo Dio promette al suo popolo un angelo che lo precederà lungo il cammino, e il Salmo 91 dice che Dio ordina ai suoi angeli di custodire l'uomo in tutte le sue vie.
Nel Vangelo secondo Matteo Gesù chiede di non disprezzare nessuno di questi piccoli, perché i loro angeli nei cieli vedono sempre il volto del Padre suo. Queste parole di Matteo 18,10 sono il fondamento più noto della fede negli angeli custodi.
Questo pensiero ritorna anche altrove nel Nuovo Testamento. Quando Pietro, liberato dal carcere da un angelo, bussa alla porta, i credenti di Gerusalemme pensano che sia il suo angelo. La Lettera agli Ebrei chiama gli angeli spiriti al servizio di Dio, mandati per coloro che devono ricevere la salvezza.
La palabra ángel significa mensajero. En la Biblia los ángeles son servidores de Dios que transmiten su mensaje y asisten a los hombres. En el libro del Éxodo, Dios promete a su pueblo un ángel que irá delante de él en el camino, y el salmo 91 dice que Dios ordena a sus ángeles guardar al hombre en todos sus caminos.
En el Evangelio según san Mateo, Jesús pide que no se desprecie a ninguno de estos pequeños, porque sus ángeles en el cielo ven siempre el rostro de su Padre. Estas palabras de Mateo 18,10 son el fundamento más conocido de la fe en los ángeles custodios.
Esta idea aparece también en otros lugares del Nuevo Testamento. Cuando Pedro, liberado de la cárcel por un ángel, llama a la puerta, los creyentes de Jerusalén piensan que es su ángel. La carta a los Hebreos llama a los ángeles espíritus servidores, enviados en favor de quienes han de recibir la salvación.
De leer van de KerkNauczanie KościołaDie Lehre der KircheL'enseignement de l'ÉgliseL'insegnamento della ChiesaLa enseñanza de la Iglesia
De kerkvaders schreven al vroeg over de engel die de mens vergezelt. De heilige Basilius de Grote schreef in de vierde eeuw dat naast iedere gelovige een engel staat als beschermer en herder, die hem naar het leven leidt. Die woorden staan ook in de Catechismus van de Katholieke Kerk.
De heilige Hiëronymus zag het als een teken van de waardigheid van de ziel dat ieder mens vanaf de geboorte een engel heeft die over hem waakt. In de dertiende eeuw behandelde de heilige Thomas van Aquino de bescherming door de engelen uitvoerig in zijn Summa Theologiae.
De Catechismus zegt in nummer 336 dat het menselijk leven van het begin tot de dood omringd is door de zorg en de voorspraak van de engelen. Dat ieder mens een eigen engel heeft, is niet als dogma afgekondigd, maar het behoort tot de vaste overtuiging van de Kerk en leeft al eeuwen in haar gebed.
Ojcowie Kościoła wcześnie pisali o aniele towarzyszącym człowiekowi. Święty Bazyli Wielki napisał w IV wieku, że obok każdego wierzącego stoi anioł jako opiekun i pasterz, który prowadzi go do życia. Te słowa przytacza także Katechizm Kościoła Katolickiego.
Święty Hieronim widział znak godności duszy w tym, że każdy człowiek od urodzenia ma anioła, który nad nim czuwa. W XIII wieku święty Tomasz z Akwinu obszernie omówił opiekę aniołów w swojej Sumie teologicznej.
Katechizm mówi w punkcie 336, że życie ludzkie od początku aż do śmierci otacza opieka i wstawiennictwo aniołów. To, że każdy człowiek ma własnego anioła, nie zostało ogłoszone jako dogmat, lecz należy do trwałego przekonania Kościoła i od wieków żyje w jego modlitwie.
Die Kirchenväter schrieben schon früh über den Engel, der den Menschen begleitet. Der heilige Basilius der Große schrieb im 4. Jahrhundert, dass jedem Gläubigen ein Engel als Beschützer und Hirte zur Seite steht, der ihn zum Leben führt. Diese Worte stehen auch im Katechismus der Katholischen Kirche.
Der heilige Hieronymus sah es als Zeichen für die Würde der Seele, dass jeder Mensch von Geburt an einen Engel hat, der über ihn wacht. Im 13. Jahrhundert behandelte der heilige Thomas von Aquin den Schutz durch die Engel ausführlich in seiner Summa Theologiae.
Der Katechismus sagt in Nummer 336, dass das menschliche Leben vom Anfang bis zum Tod unter dem Schutz und der Fürbitte der Engel steht. Dass jeder Mensch einen eigenen Engel hat, wurde nicht als Dogma verkündet, gehört aber zur festen Überzeugung der Kirche und lebt seit Jahrhunderten in ihrem Gebet.
Les Pères de l'Église ont écrit très tôt sur l'ange qui accompagne l'homme. Saint Basile le Grand écrivait au IVe siècle que chaque fidèle a à ses côtés un ange, protecteur et pasteur, qui le conduit à la vie. Ces mots figurent aussi dans le Catéchisme de l'Église catholique.
Saint Jérôme voyait un signe de la dignité de l'âme dans le fait que chaque homme a, dès sa naissance, un ange qui veille sur lui. Au XIIIe siècle, saint Thomas d'Aquin a traité longuement de la protection des anges dans sa Somme théologique.
Le Catéchisme dit au numéro 336 que, du début à la mort, la vie humaine est entourée de la garde et de l'intercession des anges. Que chaque homme ait un ange propre n'a pas été proclamé comme dogme, mais cela appartient à la conviction constante de l'Église et vit depuis des siècles dans sa prière.
I Padri della Chiesa scrissero presto dell'angelo che accompagna l'uomo. San Basilio Magno scrisse nel IV secolo che accanto a ogni credente sta un angelo come protettore e pastore, che lo conduce alla vita. Queste parole si trovano anche nel Catechismo della Chiesa Cattolica.
San Girolamo vedeva un segno della dignità dell'anima nel fatto che ogni uomo abbia fin dalla nascita un angelo che veglia su di lui. Nel XIII secolo san Tommaso d'Aquino trattò ampiamente della custodia degli angeli nella sua Summa Theologiae.
Il Catechismo afferma al numero 336 che dall'inizio fino alla morte la vita umana è circondata dalla protezione e dall'intercessione degli angeli. Che ogni uomo abbia un proprio angelo non è stato proclamato come dogma, ma appartiene alla costante convinzione della Chiesa e vive da secoli nella sua preghiera.
Los Padres de la Iglesia escribieron pronto sobre el ángel que acompaña al hombre. San Basilio Magno escribió en el siglo IV que junto a cada creyente está un ángel como protector y pastor, que lo conduce a la vida. Estas palabras figuran también en el Catecismo de la Iglesia Católica.
San Jerónimo veía un signo de la dignidad del alma en que cada hombre tenga, desde su nacimiento, un ángel que vela por él. En el siglo XIII, santo Tomás de Aquino trató ampliamente de la custodia de los ángeles en su Suma Teológica.
El Catecismo afirma en el número 336 que, desde el comienzo hasta la muerte, la vida humana está rodeada de la custodia y de la intercesión de los ángeles. Que cada hombre tenga su propio ángel no se ha proclamado como dogma, pero pertenece a la convicción constante de la Iglesia y vive desde hace siglos en su oración.
Een feest voor de hele KerkŚwięto całego KościołaEin Fest der ganzen KircheUne fête pour toute l'ÉgliseUna festa per tutta la ChiesaUna fiesta para toda la Iglesia
De viering van de engelbewaarders begon plaatselijk. In de late zestiende eeuw vroegen en kregen Spaanse bisdommen als Córdoba, Toledo en Valencia toestemming voor een eigen feest met eigen gebeden.
Begin zeventiende eeuw nam paus Paulus V het feest op in de algemene kalender, voorlopig nog als vrije keuze. Paus Clemens X maakte het in 1670 verplicht voor de hele Kerk en plaatste het op 2 oktober, de eerste vrije dag na het feest van de aartsengel Michaël.
Het feest staat nog altijd op de algemene kalender. De Kerk viert de aartsengelen Michaël, Gabriël en Rafaël op 29 september en enkele dagen later de engelbewaarders. In het getijdengebed van 2 oktober wordt een tekst gelezen van de heilige Bernardus van Clairvaux, die in een reeks preken het psalmvers over de engelen uitlegde.
Kult Aniołów Stróżów zaczął się lokalnie. Pod koniec XVI wieku hiszpańskie diecezje, takie jak Kordoba, Toledo i Walencja, prosiły o zgodę na własne święto z własnymi modlitwami i ją otrzymały.
Na początku XVII wieku papież Paweł V wpisał to święto do kalendarza ogólnego, na razie jako dowolne. Papież Klemens X uczynił je w 1670 roku obowiązkowym dla całego Kościoła i wyznaczył na 2 października, pierwszy wolny dzień po święcie archanioła Michała.
Święto do dziś znajduje się w kalendarzu ogólnym. Kościół czci archaniołów Michała, Gabriela i Rafała 29 września, a kilka dni później Aniołów Stróżów. W liturgii godzin 2 października czyta się tekst świętego Bernarda z Clairvaux, który w cyklu kazań objaśniał psalmowy werset o aniołach.
Die Verehrung der Schutzengel begann auf örtlicher Ebene. Im späten 16. Jahrhundert baten spanische Bistümer wie Córdoba, Toledo und Valencia um die Erlaubnis für ein eigenes Fest mit eigenen Gebeten und erhielten sie.
Anfang des 17. Jahrhunderts nahm Papst Paul V. das Fest in den allgemeinen Kalender auf, zunächst noch zur freien Wahl. Papst Clemens X. machte es 1670 für die ganze Kirche verbindlich und legte es auf den 2. Oktober, den ersten freien Tag nach dem Fest des Erzengels Michael.
Das Fest steht bis heute im allgemeinen Kalender. Die Kirche feiert die Erzengel Michael, Gabriel und Raphael am 29. September und wenige Tage später die Schutzengel. Im Stundengebet des 2. Oktober wird ein Text des heiligen Bernhard von Clairvaux gelesen, der den Psalmvers über die Engel in einer Reihe von Predigten auslegte.
Le culte des anges gardiens a commencé localement. À la fin du XVIe siècle, des diocèses espagnols comme Cordoue, Tolède et Valence demandèrent et obtinrent l'autorisation d'avoir une fête propre avec des prières propres.
Au début du XVIIe siècle, le pape Paul V inscrivit la fête au calendrier général, d'abord à titre facultatif. Le pape Clément X la rendit obligatoire pour toute l'Église en 1670 et la fixa au 2 octobre, premier jour libre après la fête de l'archange Michel.
La fête figure toujours au calendrier général. L'Église célèbre les archanges Michel, Gabriel et Raphaël le 29 septembre, puis quelques jours plus tard les anges gardiens. L'office du 2 octobre comporte un texte de saint Bernard de Clairvaux, qui a commenté le verset du psaume sur les anges dans une série de sermons.
Il culto degli angeli custodi iniziò a livello locale. Alla fine del Cinquecento diocesi spagnole come Cordova, Toledo e Valencia chiesero e ottennero il permesso di avere una festa propria con preghiere proprie.
All'inizio del Seicento papa Paolo V inserì la festa nel calendario generale, inizialmente come facoltativa. Papa Clemente X la rese obbligatoria per tutta la Chiesa nel 1670 e la fissò al 2 ottobre, primo giorno libero dopo la festa dell'arcangelo Michele.
La memoria è ancora oggi nel calendario generale. La Chiesa celebra gli arcangeli Michele, Gabriele e Raffaele il 29 settembre e pochi giorni dopo gli angeli custodi. Nella liturgia delle ore del 2 ottobre si legge un testo di san Bernardo di Chiaravalle, che commentò il versetto del salmo sugli angeli in una serie di sermoni.
El culto a los ángeles custodios comenzó en el ámbito local. A finales del siglo XVI, diócesis españolas como Córdoba, Toledo y Valencia pidieron y obtuvieron permiso para tener una fiesta propia con oraciones propias.
A comienzos del siglo XVII, el papa Pablo V incluyó la fiesta en el calendario general, al principio de forma opcional. El papa Clemente X la hizo obligatoria para toda la Iglesia en 1670 y la fijó el 2 de octubre, primer día libre después de la fiesta del arcángel Miguel.
La fiesta sigue hoy en el calendario general. La Iglesia celebra a los arcángeles Miguel, Gabriel y Rafael el 29 de septiembre y, pocos días después, a los ángeles custodios. En la liturgia de las horas del 2 de octubre se lee un texto de san Bernardo de Claraval, que comentó el versículo del salmo sobre los ángeles en una serie de sermones.
Gebed, afbeelding en devotieModlitwa, wizerunek i kultGebet, Darstellung und AndachtPrière, image et dévotionPreghiera, immagine e devozioneOración, imagen y devoción
Veel kinderen leren al jong het gebed tot de engelbewaarder, in het Nederlands bekend als Engel van God en in het Latijn als Angele Dei. Daarin vraagt de bidder zijn engel om hem te verlichten, te bewaren en te leiden. Veel mensen bidden het bij het begin en aan het einde van de dag.
Op schilderijen en prenten ziet u de engel meestal met grote vleugels, naast een kind dat hij aan de hand meeneemt of voor gevaar behoedt. Zo schilderde Marcantonio Franceschini hem op het doek bovenaan deze pagina. Dezelfde voorstelling vindt u op devotieprenten en medailles.
De devotie tot de engelbewaarder is vooral verbonden met het dagelijks leven, met kinderen en met het gebed in het gezin. In de Engelbewaarder-collectie vindt u de noveenkaars, medailles, gebedskaartjes en wierook rond deze devotie.
Wiele dzieci już od najmłodszych lat uczy się modlitwy Aniele Boży, po łacinie Angele Dei. Prosi się w niej anioła, aby oświecał, strzegł i prowadził. Wiele osób odmawia ją na początku i na końcu dnia.
Na obrazach i obrazkach zobaczysz anioła zwykle z wielkimi skrzydłami, obok dziecka, które prowadzi za rękę lub chroni przed niebezpieczeństwem. Tak namalował go Marcantonio Franceschini na płótnie u góry tej strony. To samo przedstawienie znajdziesz na obrazkach dewocyjnych i medalikach.
Nabożeństwo do Anioła Stróża wiąże się przede wszystkim z codziennym życiem, z dziećmi i z modlitwą w rodzinie. W kolekcji Anioła Stróża znajdziesz świecę nowennową, medaliki, kartki modlitewne i kadzidło związane z tym nabożeństwem.
Viele Kinder lernen schon früh ein Gebet zum Schutzengel, etwa das lateinische Angele Dei. Darin bittet der Betende seinen Engel, ihn zu erleuchten, zu behüten und zu führen. Viele Menschen beten es am Anfang und am Ende des Tages.
Auf Gemälden und Bildern sehen Sie den Engel meist mit großen Flügeln neben einem Kind, das er an der Hand führt oder vor Gefahr bewahrt. So malte ihn Marcantonio Franceschini auf dem Bild oben auf dieser Seite. Dieselbe Darstellung finden Sie auf Andachtsbildern und Medaillen.
Die Andacht zum Schutzengel ist vor allem mit dem Alltag, mit Kindern und mit dem Gebet in der Familie verbunden. In der Schutzengel-Kollektion finden Sie die Novenenkerze, Medaillen, Gebetskärtchen und Weihrauch zu dieser Andacht.
Beaucoup d'enfants apprennent très tôt la prière à l'ange gardien, connue en latin sous le nom d'Angele Dei. On y demande à son ange d'éclairer, de garder et de conduire celui qui prie. Beaucoup la disent au début et à la fin de la journée.
Sur les tableaux et les images, vous voyez le plus souvent l'ange avec de grandes ailes, près d'un enfant qu'il mène par la main ou qu'il garde du danger. C'est ainsi que Marcantonio Franceschini l'a peint sur la toile en haut de cette page. La même représentation se retrouve sur les images pieuses et les médailles.
La dévotion à l'ange gardien est surtout liée à la vie quotidienne, aux enfants et à la prière en famille. La collection de l'Ange gardien réunit la bougie de neuvaine, des médailles, des cartes de prière et de l'encens autour de cette dévotion.
Molti bambini imparano fin da piccoli la preghiera Angelo di Dio, in latino Angele Dei. In essa si chiede all'angelo di illuminare, custodire e guidare chi prega. Molti la recitano all'inizio e alla fine della giornata.
Nei dipinti e nelle immagini vedete di solito l'angelo con grandi ali, accanto a un bambino che conduce per mano o protegge dal pericolo. Così lo dipinse Marcantonio Franceschini nella tela in alto in questa pagina. La stessa rappresentazione si trova sui santini e sulle medaglie.
La devozione all'angelo custode è legata soprattutto alla vita quotidiana, ai bambini e alla preghiera in famiglia. Nella collezione dell'Angelo custode trovate la candela per la novena, medaglie, cartoncini di preghiera e incenso legati a questa devozione.
Muchos niños aprenden desde pequeños una oración al ángel de la guarda, como la latina Angele Dei. En ella se pide al ángel que ilumine, guarde y guíe a quien reza. Muchas personas la rezan al comienzo y al final del día.
En los cuadros y estampas verá por lo general al ángel con grandes alas, junto a un niño al que lleva de la mano o protege del peligro. Así lo pintó Marcantonio Franceschini en el lienzo que encabeza esta página. La misma representación aparece en estampas devocionales y medallas.
La devoción al ángel de la guarda está unida sobre todo a la vida diaria, a los niños y a la oración en familia. En la colección del Ángel de la guarda encontrará la vela de novena, medallas, estampas de oración e incienso relacionados con esta devoción.
