Van edelman tot pelgrimOd szlachcica do pielgrzymaVom Edelmann zum PilgerDu gentilhomme au pèlerinDal gentiluomo al pellegrinoDe caballero a peregrino
Hij werd in 1491 geboren op het huis Loyola in Gipuzkoa, als jongste van dertien kinderen uit een Baskische adellijke familie. Zijn jeugd bracht hij door als page aan het hof in Arévalo en daarna in dienst van de onderkoning van Navarra.
Op 20 mei 1521 verdedigde hij Pamplona tegen Franse troepen. Een kanonskogel verbrijzelde zijn rechterbeen; het herstel op Loyola duurde maanden en vroeg verschillende pijnlijke ingrepen.
Aan bed gekluisterd had hij maar twee boeken bij de hand: een leven van Christus en een verzameling heiligenlevens. Hij merkte dat dromen over ridderlijke roem hem leeg achterlieten, terwijl de gedachte om Franciscus en Dominicus na te volgen een blijvende vrede gaf. Daaruit groeide wat hij later de onderscheiding der geesten noemde.
Urodził się w 1491 roku w zamku Loyola w Gipuzkoi, jako najmłodsze z trzynaciorga dzieci baskijskiej rodziny szlacheckiej. Młodość spędził jako paź na dworze w Arévalo, a potem w służbie wicekróla Nawarry.
20 maja 1521 roku bronił Pampeluny przed wojskami francuskimi. Kula armatnia strzaskała mu prawą nogę; powrót do zdrowia w Loyoli trwał miesiące i wymagał kilku bolesnych operacji.
Przykuty do łożka miał pod ręką tylko dwie książki: życie Chrystusa i zbiór żywotów świętych. Zauważył, że marzenia o rycerskiej sławie zostawiają go pustym, a myśl o naśladowaniu Franciszka i Dominika daje trwały pokój. Tak narodziło się jego rozeznawanie duchów.
Er wurde 1491 auf dem Stammhaus Loyola in Gipuzkoa geboren, als jüngstes von dreizehn Kindern einer baskischen Adelsfamilie. Seine Jugend verbrachte er als Page am Hof in Arévalo und danach im Dienst des Vizekönigs von Navarra.
Am 20. Mai 1521 verteidigte er Pamplona gegen französische Truppen. Eine Kanonenkugel zerschmetterte ihm das rechte Bein; die Genesung auf Loyola dauerte Monate und verlangte mehrere schmerzhafte Eingriffe.
Ans Bett gefesselt standen ihm nur zwei Bücher zur Verfügung: ein Leben Christi und eine Sammlung von Heiligenleben. Er bemerkte, dass Träume von ritterlichem Ruhm ihn leer zurückließen, der Gedanke aber, Franziskus und Dominikus nachzufolgen, einen bleibenden Frieden hinterließ. Daraus wurde seine Unterscheidung der Geister.
Il naît en 1491 à la maison forte de Loyola, en Gipuzkoa, dernier de treize enfants d'une famille noble basque. Il passe sa jeunesse comme page à la cour d'Arévalo, puis au service du vice-roi de Navarre.
Le 20 mai 1521, il défend Pampelune contre les troupes françaises. Un boulet lui fracasse la jambe droite; la convalescence à Loyola dure des mois et exige plusieurs opérations douloureuses.
Cloué au lit, il n'a sous la main que deux livres: une vie du Christ et un recueil de vies de saints. Il remarque que les rêves de gloire chevaleresque le laissent vide, tandis que l'idée de suivre François et Dominique lui laisse une paix durable. C'est là que naît son discernement des esprits.
Nacque nel 1491 nella casa-torre di Loyola, in Gipuzkoa, ultimo di tredici figli di una famiglia nobile basca. Trascorse la giovinezza come paggio alla corte di Arévalo e poi al servizio del viceré di Navarra.
Il 20 maggio 1521 difese Pamplona dalle truppe francesi. Una palla di cannone gli fracassò la gamba destra; la convalescenza a Loyola durò mesi e richiese più interventi dolorosi.
Costretto a letto, aveva a disposizione solo due libri: una vita di Cristo e una raccolta di vite di santi. Si accorse che i sogni di gloria cavalleresca lo lasciavano vuoto, mentre il pensiero di seguire Francesco e Domenico gli lasciava una pace duratura. Da lì nacque il suo discernimento degli spiriti.
Nació en 1491 en la casa-torre de Loyola, en Guipúzcoa, el menor de trece hijos de una familia de la nobleza vasca. Pasó su juventud como paje en la corte de Arévalo y después al servicio del virrey de Navarra.
El 20 de mayo de 1521 defendió Pamplona frente a las tropas francesas. Una bala de cañón le destrozó la pierna derecha; la convalecencia en Loyola duró meses y exigió varias operaciones dolorosas.
Postrado en cama, solo tenía a mano dos libros: una vida de Cristo y un flos sanctorum. Advirtió que los sueños de gloria caballeresca lo dejaban vacío, mientras que pensar en seguir a Francisco y a Domingo le dejaba una paz duradera. De ahí nació su discernimiento de espíritus.
Manresa, Parijs en de Societeit van JezusManresa, Paryż i Towarzystwo JezusoweManresa, Paris und die Gesellschaft JesuManrèse, Paris et la Compagnie de JésusManresa, Parigi e la Compagnia di GesùManresa, París y la Compañía de Jesús
Begin 1522 trok hij naar Montserrat, legde zijn zwaard neer voor het Mariabeeld en ruilde zijn kleren met een bedelaar. Daarna bleef hij bijna een jaar in Manresa, waar de aantekeningen ontstonden waaruit de Geestelijke Oefeningen zijn gegroeid.
Na zijn bedevaart naar Jeruzalem in 1523 begreep hij dat hij moest studeren: Barcelona, Alcalá, Salamanca en vanaf 1528 Parijs. Op 15 augustus 1534 legde hij op Montmartre met zes medestudenten geloften van armoede en zuiverheid af, onder wie Franciscus Xaverius en Petrus Faber.
Paus Paulus III keurde de Societeit van Jezus goed op 27 september 1540. In 1541 werd Ignatius tot eerste generale overste gekozen; vanuit Rome bestuurde hij de orde tot zijn dood op 31 juli 1556 en schreef hij de Constituties en duizenden brieven.
Na początku 1522 roku udał się na Montserrat, złożył miecz przed wizerunkiem Matki Bożej i zamienił się ubraniem z żebrakiem. Potem spędził blisko rok w Manresie, gdzie powstały notatki, z których wyrosły Ćwiczenia duchowne.
Po pielgrzymce do Jerozolimy w 1523 roku zrozumiał, że potrzebuje studiów: Barcelona, Alcalá, Salamanka, a od 1528 roku Paryż. 15 sierpnia 1534 roku na Montmartre złożył wraz z sześcioma towarzyszami śluby ubóstwa i czystości; byli wśród nich Franciszek Ksawery i Piotr Faber.
Paweł III zatwierdził Towarzystwo Jezusowe 27 września 1540 roku. W 1541 roku Ignacy został wybrany pierwszym przełożonym generalnym i kierował zakonem z Rzymu aż do śmierci 31 lipca 1556 roku, pisząc Konstytucje i tysiące listów.
Anfang 1522 zog er nach Montserrat, legte sein Schwert vor dem Marienbild nieder und tauschte die Kleider mit einem Bettler. Danach blieb er fast ein Jahr in Manresa, wo die Aufzeichnungen entstanden, aus denen die Geistlichen Übungen hervorgingen.
Nach der Pilgerfahrt nach Jerusalem 1523 erkannte er, dass er studieren musste: Barcelona, Alcalá, Salamanca und ab 1528 Paris. Am 15. August 1534 legte er auf dem Montmartre mit sechs Gefährten Gelübde der Armut und der Keuschheit ab, unter ihnen Franz Xaver und Petrus Faber.
Papst Paul III. bestätigte die Gesellschaft Jesu am 27. September 1540. 1541 wurde Ignatius zum ersten Generaloberen gewählt; von Rom aus leitete er den Orden bis zu seinem Tod am 31. Juli 1556 und verfasste die Konstitutionen und Tausende von Briefen.
Au début de 1522, il monte à Montserrat, dépose son épée devant l'image de la Vierge et échange ses habits avec un mendiant. Il passe ensuite près d'un an à Manrèse, où naissent les notes dont sortiront les Exercices spirituels.
Après son pèlerinage à Jérusalem en 1523, il comprend qu'il lui faut étudier: Barcelone, Alcalá, Salamanque, puis Paris à partir de 1528. Le 15 août 1534, à Montmartre, il prononce avec six compagnons des vœux de pauvreté et de chasteté; parmi eux François Xavier et Pierre Favre.
Le pape Paul III approuve la Compagnie de Jésus le 27 septembre 1540. Élu premier supérieur général en 1541, Ignace la gouverne depuis Rome jusqu'à sa mort, le 31 juillet 1556, en rédigeant les Constitutions et des milliers de lettres.
All'inizio del 1522 salì a Montserrat, depose la spada davanti all'immagine della Vergine e scambiò le vesti con un mendicante. Poi rimase quasi un anno a Manresa, dove nacquero gli appunti da cui sarebbero usciti gli Esercizi spirituali.
Dopo il pellegrinaggio a Gerusalemme del 1523 capì che doveva studiare: Barcellona, Alcalá, Salamanca e, dal 1528, Parigi. Il 15 agosto 1534, a Montmartre, pronunciò con sei compagni i voti di povertà e castità; tra loro Francesco Saverio e Pietro Favre.
Papa Paolo III approvò la Compagnia di Gesù il 27 settembre 1540. Eletto primo preposito generale nel 1541, Ignazio la guidò da Roma fino alla morte, il 31 luglio 1556, scrivendo le Costituzioni e migliaia di lettere.
A comienzos de 1522 subió a Montserrat, dejó su espada ante la imagen de la Virgen y cambió sus ropas con un mendigo. Después pasó casi un año en Manresa, donde surgieron los apuntes de los que saldrían los Ejercicios espirituales.
Tras la peregrinación a Jerusalén en 1523 comprendió que necesitaba estudiar: Barcelona, Alcalá, Salamanca y, desde 1528, París. El 15 de agosto de 1534, en Montmartre, pronunció con seis compañeros votos de pobreza y castidad; entre ellos Francisco Javier y Pedro Fabro.
El papa Paulo III aprobó la Compañía de Jesús el 27 de septiembre de 1540. Elegido primer prepósito general en 1541, Ignacio la gobernó desde Roma hasta su muerte, el 31 de julio de 1556, redactando las Constituciones y miles de cartas.
Verering en patronaatKult i patronatVerehrung und PatronatCulte et patronageCulto e patronatoCulto y patronazgo
Paus Paulus V verklaarde hem in 1609 zalig, paus Gregorius XV op 12 maart 1622 heilig, dezelfde dag als Franciscus Xaverius, Teresa van Ávila, Filippus Neri en Isidorus. Zijn graf ligt in de Romeinse kerk Il Gesù.
Zijn invloed loopt vooral via de Geestelijke Oefeningen, een retraiteweg van vier weken die tot vandaag de ruggengraat vormt van de jezuïetenspiritualiteit en van talloze retraitehuizen. In 1922 riep paus Pius XI hem uit tot patroon van de retraites en geestelijke oefeningen.
Daarnaast wordt hij vereerd als patroon van Baskenland, van Gipuzkoa en Bizkaia, en van soldaten. Op alle continenten dragen jezuïetencolleges en scholen zijn naam.
Paweł V beatyfikował go w 1609 roku, a Grzegorz XV kanonizował 12 marca 1622 roku, tego samego dnia co Franciszka Ksawerego, Teresę z Ávili, Filipa Neriego i Izydora. Jego grób znajduje się w rzymskim kościele Il Gesù.
Najtrwalszym śladem są Ćwiczenia duchowne: czterotygodniowa droga rekolekcyjna, która do dziś stanowi podstawę duchowości jezuickiej i pracy domów rekolekcyjnych. W 1922 roku Pius XI ogłosił go patronem rekolekcji i ćwiczeń duchownych.
Czczony jest także jako patron Kraju Basków, Gipuzkoi i Biskai oraz żołnierzy. Jego imię noszą kolegia i szkoły jezuickie na wszystkich kontynentach.
Paul V. sprach ihn 1609 selig, Gregor XV. am 12. März 1622 heilig, am selben Tag wie Franz Xaver, Teresa von Ávila, Philipp Neri und Isidor. Sein Grab liegt in der römischen Kirche Il Gesù.
Am stärksten wirkt er durch die Geistlichen Übungen, einen Exerzitienweg von vier Wochen, der bis heute das Rückgrat jesuitischer Spiritualität und zahlloser Exerzitienhäuser bildet. 1922 erklärte Papst Pius XI. ihn zum Patron der Exerzitien.
Verehrt wird er außerdem als Patron des Baskenlandes, von Gipuzkoa und Bizkaia sowie der Soldaten. Auf allen Kontinenten tragen Jesuitenkollegien und Schulen seinen Namen.
Béatifié en 1609 par Paul V, il est canonisé le 12 mars 1622 par Grégoire XV, le même jour que François Xavier, Thérèse d'Ávila, Philippe Neri et Isidore. Son tombeau se trouve dans l'église du Gesù, à Rome.
Son influence tient surtout aux Exercices spirituels, un parcours de retraite en quatre semaines qui reste l'ossature de la spiritualité jésuite et de nombreuses maisons de retraite. En 1922, Pie XI l'a déclaré patron des retraites et des exercices spirituels.
On l'honore aussi comme patron du Pays basque, du Gipuzkoa et de la Biscaye, ainsi que des soldats. Des collèges jésuites portent son nom sur tous les continents.
Beatificato nel 1609 da Paolo V, fu canonizzato il 12 marzo 1622 da Gregorio XV, lo stesso giorno di Francesco Saverio, Teresa d'Ávila, Filippo Neri e Isidoro. La sua tomba si trova nella chiesa del Gesù a Roma.
La sua eredità più viva sono gli Esercizi spirituali, un cammino di ritiro in quattro settimane che resta l'ossatura della spiritualità gesuita e di molte case di esercizi. Nel 1922 Pio XI lo dichiarò patrono degli esercizi spirituali e dei ritiri.
È venerato anche come patrono dei Paesi Baschi, del Gipuzkoa e della Biscaglia, e dei soldati. Collegi e scuole della Compagnia in ogni continente portano il suo nome.
Beatificado en 1609 por Paulo V, fue canonizado el 12 de marzo de 1622 por Gregorio XV, el mismo día que Francisco Javier, Teresa de Ávila, Felipe Neri e Isidro. Su sepulcro está en la iglesia del Gesù, en Roma.
Su huella más viva son los Ejercicios espirituales, un itinerario de retiro de cuatro semanas que sigue siendo la columna vertebral de la espiritualidad jesuita y de numerosas casas de ejercicios. En 1922 Pío XI lo declaró patrono de los ejercicios espirituales y los retiros.
Se le venera además como patrono del País Vasco, de Guipúzcoa y de Vizcaya, y de los soldados. Colegios de la Compañía en todos los continentes llevan su nombre.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, représentation et dévotionMemoria, iconografia e devozioneFiesta, iconografía y devoción
Zijn feestdag valt op 31 juli, de dag van zijn sterven. In Azpeitia en Loyola gaat die gepaard met processies; in jezuïetenkerken van Rome tot Krakau met een plechtige liturgie.
Op schilderijen draagt hij de zwarte toog met bonet en houdt hij het boek van de Constituties of van de Oefeningen vast. Boven hem of op zijn borst staat het monogram IHS in een krans van stralen; soms is hij in kazuifel bij het altaar afgebeeld.
Wie dat gebed thuis een vaste plaats wil geven, kiest doorgaans een beeld voor het bureau of een medaille bij het gebedenboek. In de Ignatius-collectie staan beelden, medailles, gebedskaarten en rozenkransen bij elkaar.
Wspomnienie przypada 31 lipca, w dniu jego śmierci. W Azpeitii i Loyoli obchodzi się je procesjami, a w kościołach jezuickich od Rzymu po Kraków uroczystą liturgią.
Na obrazach nosi czarną sutannę z biretem i trzyma księgę Konstytucji albo Ćwiczeń duchownych. Nad nim albo na piersi widnieje monogram IHS w wieńcu promieni; bywa też przedstawiany w ornacie przy ołtarzu.
Kto chce dać tej modlitwie stałe miejsce w domu, wybiera zwykle figurę na biurko albo medalik przy książeczce do nabożeństwa. W kolekcji świętego Ignacego zebrane są figury, medaliki, obrazki i różańce.
Sein Gedenktag ist der 31. Juli, sein Todestag. In Azpeitia und Loyola wird er mit Prozessionen begangen, in den Jesuitenkirchen von Rom bis Krakau mit festlicher Liturgie.
Dargestellt wird er in schwarzer Soutane mit Birett, in der Hand das Buch der Konstitutionen oder der Exerzitien. Über ihm oder auf der Brust steht das Monogramm IHS im Strahlenkranz; mitunter zeigt man ihn im Messgewand am Altar.
Wer diesem Gebet zu Hause einen festen Platz geben will, wählt meist eine Figur für den Schreibtisch oder eine Medaille beim Gebetbuch. In der Ignatius-Kollektion stehen Figuren, Medaillen, Gebetsbilder und Rosenkränze beieinander.
Sa fête est le 31 juillet, jour de sa mort. À Azpeitia et à Loyola, elle s'accompagne de processions; dans les églises jésuites, de Rome à Cracovie, d'une liturgie solennelle.
On le représente en soutane noire avec la barrette, tenant le livre des Constitutions ou des Exercices. Au-dessus de lui ou sur sa poitrine figure le monogramme IHS dans un rayonnement; parfois il est montré en chasuble à l'autel.
Pour donner à cette prière une place fixe chez soi, on choisit d'ordinaire une statue pour le bureau ou une médaille glissée dans le livre de prières. La collection saint Ignace réunit statues, médailles, images de prière et chapelets.
La sua memoria cade il 31 luglio, giorno della morte. Ad Azpeitia e a Loyola si celebra con processioni, nelle chiese della Compagnia da Roma a Cracovia con liturgia solenne.
È raffigurato in tonaca nera con la berretta, con in mano il libro delle Costituzioni o degli Esercizi. Sopra di lui o sul petto compare il monogramma IHS tra i raggi; a volte è mostrato in casula all'altare.
Chi vuole dare a questa preghiera un posto fisso in casa sceglie di solito una statua per la scrivania o una medaglia da tenere nel libro di preghiere. Nella collezione di Sant'Ignazio si trovano statue, medaglie, immaginette e rosari.
Su fiesta es el 31 de julio, día de su muerte. En Azpeitia y Loyola se celebra con procesiones, y en las iglesias de la Compañía, de Roma a Cracovia, con liturgia solemne.
Se le representa con sotana negra y bonete, sosteniendo el libro de las Constituciones o de los Ejercicios. Sobre él o en el pecho aparece el monograma IHS entre rayos; a veces se le muestra con casulla ante el altar.
Quien quiere dar a esa oración un lugar fijo en casa elige normalmente una imagen para el escritorio o una medalla en el libro de oraciones. En la colección de San Ignacio se reúnen imágenes, medallas, estampas y rosarios.
