Tollenaar in KafarnaümCelnik z KafarnaumZöllner in KafarnaumPublicain à CapharnaümPubblicano a CafarnaoPublicano en Cafarnaún
Mattheüs werkte als tollenaar in Kafarnaüm, aan het meer van Galilea, toen Jezus hem riep. De evangeliën van Marcus en Lucas noemen dezelfde roeping bij de naam Levi, zoon van Alfeüs; de traditie ziet in Levi en Mattheüs één man.
Een tollenaar inde belasting voor de Romeinse overheid en werd in de evangelies steeds in één adem genoemd met zondaars. Dat Mattheüs zijn tolhuis verliet om Jezus te volgen, is de kern van zijn verhaal. Daarna gaf hij een maaltijd in zijn huis, waar veel tollenaars en zondaars aanzaten.
Mateusz pracował jako celnik w Kafarnaum nad Jeziorem Galilejskim, gdy powołał go Jezus. Ewangelie według Marka i Łukasza opisują to samo powołanie, nazywając powołanego Lewim, synem Alfeusza; tradycja widzi w Lewim i Mateuszu jedną osobę.
Celnik zbierał podatki na rzecz rzymskiej władzy, a w Ewangeliach wymienia się go zwykle razem z grzesznikami. To, że Mateusz porzucił swoją komorę celną i poszedł za Jezusem, jest sednem jego historii. Potem wydał u siebie ucztę, przy której zasiadło wielu celników i grzeszników.
Matthäus arbeitete als Zöllner in Kafarnaum am See Genezareth, als Jesus ihn rief. Die Evangelien nach Markus und Lukas erzählen dieselbe Berufung und nennen den Berufenen Levi, Sohn des Alphäus; die Überlieferung sieht in Levi und Matthäus einen einzigen Mann.
Ein Zöllner trieb Steuern für die römische Obrigkeit ein und wird in den Evangelien fast immer im selben Atemzug mit Sündern genannt. Dass Matthäus sein Zollhaus verließ, um Jesus zu folgen, ist der Kern seiner Geschichte. Danach gab er in seinem Haus ein Mahl, an dem viele Zöllner und Sünder teilnahmen.
Matthieu exerçait le métier de publicain à Capharnaüm, sur les bords du lac de Galilée, quand Jésus l'appela. Les évangiles de Marc et de Luc racontent le même appel en nommant l'appelé Lévi, fils d'Alphée ; la tradition voit en Lévi et en Matthieu un seul homme.
Le publicain percevait les impôts pour le compte de l'autorité romaine, et les évangiles le citent presque toujours dans le même souffle que les pécheurs. Que Matthieu ait quitté son bureau de perception pour suivre Jésus est le cœur de son histoire. Il offrit ensuite un repas chez lui, où prirent place de nombreux publicains et pécheurs.
Matteo faceva il pubblicano a Cafarnao, sul lago di Galilea, quando Gesù lo chiamò. I vangeli di Marco e di Luca raccontano la stessa chiamata dando al chiamato il nome di Levi, figlio di Alfeo; la tradizione vede in Levi e Matteo un solo uomo.
Il pubblicano riscuoteva le tasse per conto dell'autorità romana, e i vangeli lo citano quasi sempre insieme ai peccatori. Che Matteo abbia lasciato il banco delle imposte per seguire Gesù è il cuore della sua storia. Poi offrì un banchetto nella sua casa, a cui sedettero molti pubblicani e peccatori.
Mateo trabajaba como publicano en Cafarnaún, a orillas del lago de Galilea, cuando Jesús lo llamó. Los evangelios de Marcos y de Lucas cuentan la misma llamada dando al llamado el nombre de Leví, hijo de Alfeo; la tradición ve en Leví y en Mateo a un solo hombre.
El publicano cobraba impuestos por cuenta de la autoridad romana, y los evangelios lo mencionan casi siempre junto a los pecadores. Que Mateo dejara su mesa de cobro para seguir a Jesús es el núcleo de su historia. Después ofreció un banquete en su casa, al que se sentaron muchos publicanos y pecadores.
Het eerste evangeliePierwsza EwangeliaDas erste EvangeliumLe premier évangileIl primo vangeloEl primer evangelio
Het evangelie zelf vertelt de roeping in enkele woorden: Jezus zag hem in het tolhuis zitten, zei ‘Volg mij’, en Mattheüs stond op en volgde hem. Hij staat vervolgens in alle lijsten van de twaalf apostelen, en in zijn eigen evangelie wordt hij daarbij nadrukkelijk de tollenaar genoemd.
De traditie schrijft hem het eerste evangelie van het Nieuwe Testament toe. De kerkvader Papias van Hierapolis, aangehaald door Eusebius, meldt dat Mattheüs de woorden van de Heer in het Hebreeuws bijeenbracht.
Dit evangelie bevat de Bergrede en als enige de woorden waarmee Jezus aan Petrus zegt dat hij zijn kerk op deze rots zal bouwen. Het eindigt met de opdracht aan de leerlingen om alle volken tot zijn leerlingen te maken.
Sama Ewangelia opowiada o powołaniu kilkoma słowami: Jezus zobaczył go siedzącego w komorze celnej, powiedział „Pójdź za Mną”, a Mateusz wstał i poszedł za Nim. Występuje potem we wszystkich wykazach Dwunastu, a w swojej Ewangelii wprost nazwany jest celnikiem.
Tradycja przypisuje mu pierwszą Ewangelię Nowego Testamentu. Papiasz z Hierapolis, cytowany przez Euzebiusza, pisze, że Mateusz zebrał słowa Pana w języku hebrajskim.
Ta Ewangelia zawiera Kazanie na Górze i tylko w niej znajdują się słowa, którymi Jezus mówi Piotrowi, że na tej skale zbuduje swój Kościół. Kończy się poleceniem, by uczniowie uczynili uczniami wszystkie narody.
Das Evangelium selbst erzählt die Berufung in wenigen Worten: Jesus sah ihn am Zoll sitzen, sagte „Folge mir nach“, und Matthäus stand auf und folgte ihm. Danach steht er in allen Listen der Zwölf, und in seinem eigenen Evangelium wird er dabei ausdrücklich als Zöllner bezeichnet.
Die Überlieferung schreibt ihm das erste Evangelium des Neuen Testaments zu. Der Kirchenvater Papias von Hierapolis, zitiert bei Eusebius, berichtet, Matthäus habe die Worte des Herrn in hebräischer Sprache zusammengestellt.
Dieses Evangelium enthält die Bergpredigt und als einziges die Worte, mit denen Jesus zu Petrus sagt, auf diesen Felsen wolle er seine Kirche bauen. Es endet mit dem Auftrag an die Jünger, alle Völker zu Jüngern zu machen.
L'évangile raconte l'appel en quelques mots : Jésus le vit assis au bureau des impôts, lui dit « Suis-moi », et Matthieu se leva et le suivit. Il figure ensuite dans toutes les listes des Douze, et dans son propre évangile il y est expressément appelé le publicain.
La tradition lui attribue le premier évangile du Nouveau Testament. Le Père de l'Église Papias de Hiérapolis, cité par Eusèbe, rapporte que Matthieu rassembla les paroles du Seigneur en langue hébraïque.
Cet évangile contient le Sermon sur la montagne et, seul, les paroles par lesquelles Jésus dit à Pierre qu'il bâtira son Église sur ce roc. Il s'achève sur l'ordre donné aux disciples de faire de toutes les nations des disciples.
Il vangelo racconta la chiamata in poche parole: Gesù lo vide seduto al banco delle imposte, gli disse «Seguimi», e Matteo si alzò e lo seguì. Compare poi in tutti gli elenchi dei Dodici, e nel suo stesso vangelo vi è indicato espressamente come il pubblicano.
La tradizione gli attribuisce il primo vangelo del Nuovo Testamento. Il padre della Chiesa Papia di Gerapoli, citato da Eusebio, riferisce che Matteo raccolse le parole del Signore in lingua ebraica.
Questo vangelo contiene il Discorso della montagna e, unico, le parole con cui Gesù dice a Pietro che su questa pietra edificherà la sua Chiesa. Si chiude con l'ordine ai discepoli di fare discepole tutte le nazioni.
El evangelio cuenta la llamada en pocas palabras: Jesús lo vio sentado en el despacho de impuestos, le dijo «Sígueme», y Mateo se levantó y lo siguió. Figura después en todas las listas de los Doce, y en su propio evangelio se le llama expresamente el publicano.
La tradición le atribuye el primer evangelio del Nuevo Testamento. El Padre de la Iglesia Papías de Hierápolis, citado por Eusebio, refiere que Mateo reunió las palabras del Señor en lengua hebrea.
Este evangelio contiene el Sermón de la Montaña y, único entre todos, las palabras con que Jesús dice a Pedro que sobre esta piedra edificará su Iglesia. Termina con el encargo a los discípulos de hacer discípulos a todas las naciones.
Martelaar en patroon van het geldMęczennik i patron pieniędzyMärtyrer und Patron des GeldesMartyr et patron de l'argentMartire e patrono del denaroMártir y patrono del dinero
Over zijn latere leven zwijgt het Nieuwe Testament; Mattheüs wordt nog genoemd onder de apostelen in Jeruzalem. De overlevering laat hem eerst onder Joden prediken en later in verre landen, en spreekt van een marteldood, zonder dat plaats of tijd vaststaan.
Zijn relieken worden vereerd in de kathedraal van Salerno, waar hij stadspatroon is. Zijn graf in de crypte wordt door pelgrims bezocht.
Als voormalig tollenaar is hij patroon van douaniers, belastingambtenaren, bankiers en boekhouders. Als evangelist wordt hij verbeeld door een engel of gevleugelde man, het eerste van de vier evangelistensymbolen.
O jego późniejszym życiu Nowy Testament milczy; Mateusz jest jeszcze wymieniony wśród apostołów w Jerozolimie. Tradycja każe mu głosić Ewangelię najpierw Żydom, później w dalekich krajach, i mówi o śmierci męczeńskiej, choć miejsce i czas nie są pewne.
Jego relikwie czczone są w katedrze w Salerno, gdzie jest patronem miasta. Jego grób w krypcie odwiedzają pielgrzymi.
Jako były celnik jest patronem celników, urzędników skarbowych, bankierów i księgowych. Jako ewangelista przedstawiany jest pod postacią anioła lub uskrzydlonego człowieka, pierwszego z czterech symboli ewangelistów.
Über sein späteres Leben schweigt das Neue Testament; Matthäus wird noch unter den Aposteln in Jerusalem genannt. Die Überlieferung lässt ihn zuerst unter Juden und später in fernen Ländern predigen und spricht von einem Martyrium, ohne dass Ort und Zeit feststehen.
Seine Reliquien werden in der Kathedrale von Salerno verehrt, wo er Stadtpatron ist. Sein Grab in der Krypta wird von Pilgern besucht.
Als ehemaliger Zöllner ist er Patron der Zöllner, Steuerbeamten, Bankiers und Buchhalter. Als Evangelist wird er durch einen Engel oder geflügelten Menschen dargestellt, das erste der vier Evangelistensymbole.
Sur sa vie ultérieure, le Nouveau Testament se tait ; Matthieu est encore cité parmi les apôtres à Jérusalem. La tradition le fait prêcher d'abord parmi les Juifs, puis dans des pays lointains, et parle d'une mort de martyr, sans que le lieu ni le temps soient établis.
Ses reliques sont vénérées dans la cathédrale de Salerne, dont il est le patron. Sa tombe, dans la crypte, est visitée par les pèlerins.
Ancien publicain, il est le patron des douaniers, des fonctionnaires des impôts, des banquiers et des comptables. Comme évangéliste, il est représenté par un ange ou un homme ailé, le premier des quatre symboles des évangélistes.
Sulla sua vita successiva il Nuovo Testamento tace; Matteo è ancora nominato tra gli apostoli a Gerusalemme. La tradizione lo fa predicare prima tra i Giudei, poi in paesi lontani, e parla di una morte da martire, senza che luogo e tempo siano accertati.
Le sue reliquie sono venerate nella cattedrale di Salerno, di cui è patrono. La sua tomba nella cripta è visitata dai pellegrini.
Da ex pubblicano è patrono di doganieri, funzionari delle tasse, banchieri e contabili. Come evangelista è raffigurato da un angelo o da un uomo alato, il primo dei quattro simboli degli evangelisti.
Sobre su vida posterior el Nuevo Testamento guarda silencio; Mateo aún es nombrado entre los apóstoles en Jerusalén. La tradición lo hace predicar primero entre los judíos y luego en países lejanos, y habla de una muerte martirial, sin que el lugar ni el tiempo estén establecidos.
Sus reliquias se veneran en la catedral de Salerno, de la que es patrono. Su tumba en la cripta es visitada por los peregrinos.
Como antiguo publicano es patrono de aduaneros, funcionarios de hacienda, banqueros y contables. Como evangelista se le representa con un ángel o un hombre alado, el primero de los cuatro símbolos de los evangelistas.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunki i nabożeństwoGedenktag, Darstellung und VerehrungFête, iconographie et dévotionFesta, iconografia e devozioneFiesta, iconografía y devoción
Zijn feestdag is 21 september. In Salerno wordt die dag gevierd met een processie door de stad en een eucharistieviering in de kathedraal.
Op afbeeldingen schrijft Mattheüs zijn evangelie, terwijl een engel hem inspireert of de pen leidt. Andere attributen zijn een geldbuidel, verwijzing naar zijn tolhuis, en soms een zwaard of bijl als teken van zijn marteldood. Het beroemdste schilderij van zijn leven is de Roeping van Mattheüs van Caravaggio in de Sint-Lodewijkkerk van de Fransen in Rome.
Beelden, medailles en gebedskaarten van de apostel en evangelist staan bij elkaar in de Mattheüs-collectie.
Wspomnienie świętego Mateusza przypada 21 września. W Salerno tego dnia odbywa się procesja ulicami miasta i uroczysta Msza w katedrze.
Na obrazach Mateusz pisze swoją Ewangelię, a anioł go natchnął albo prowadzi mu pióro. Innymi atrybutami są sakiewka, nawiązanie do komory celnej, oraz miecz lub topór, znak męczeństwa. Najsłynniejszym obrazem jego życia jest „Powołanie świętego Mateusza” Caravaggia w kościele San Luigi dei Francesi w Rzymie.
Figury, medaliki i obrazki apostoła i ewangelisty zebrane są w kolekcji świętego Mateusza.
Sein Gedenktag ist der 21. September. In Salerno wird er mit einer Prozession durch die Stadt und einem Festgottesdienst in der Kathedrale begangen.
Auf Bildern schreibt Matthäus sein Evangelium, während ein Engel ihn inspiriert oder ihm die Feder führt. Weitere Attribute sind ein Geldbeutel als Hinweis auf das Zollhaus und manchmal ein Schwert oder Beil als Zeichen seines Martyriums. Das berühmteste Gemälde seines Lebens ist die „Berufung des Matthäus“ von Caravaggio in San Luigi dei Francesi in Rom.
Figuren, Medaillen und Gebetsbilder des Apostels und Evangelisten finden sich gesammelt in der Matthäus-Kollektion.
Sa fête est le 21 septembre. À Salerne, ce jour-là est marqué par une procession à travers la ville et une messe solennelle à la cathédrale.
Sur les images, Matthieu écrit son évangile, tandis qu'un ange l'inspire ou lui guide la plume. D'autres attributs sont la bourse, rappel de son bureau de publicain, et parfois l'épée ou la hache, signes de son martyre. Le tableau le plus célèbre de sa vie est la « Vocation de saint Matthieu » du Caravage, à San Luigi dei Francesi à Rome.
Statues, médailles et images de prière de l'apôtre et évangéliste sont réunies dans la collection saint Matthieu.
La sua festa è il 21 settembre. A Salerno quel giorno è segnato da una processione per la città e da una solenne messa in cattedrale.
Nelle immagini Matteo scrive il suo vangelo, mentre un angelo lo ispira o gli guida la penna. Altri attributi sono la borsa, richiamo al banco delle imposte, e talvolta la spada o la scure, segni del martirio. Il dipinto più celebre della sua vita è la «Vocazione di San Matteo» del Caravaggio in San Luigi dei Francesi a Roma.
Statue, medaglie e immaginette dell'apostolo ed evangelista sono raccolte nella collezione di San Matteo.
Su fiesta es el 21 de septiembre. En Salerno ese día se marca con una procesión por la ciudad y una misa solemne en la catedral.
En las imágenes Mateo escribe su evangelio, mientras un ángel lo inspira o le guía la pluma. Otros atributos son la bolsa, recuerdo de su mesa de publicano, y a veces la espada o el hacha, signos de su martirio. La pintura más célebre de su vida es la «Vocación de san Mateo» de Caravaggio, en San Luigi dei Francesi de Roma.
Imágenes, medallas y estampas del apóstol y evangelista se reúnen en la colección de San Mateo.
