Van Nanterre naar ParijsZ Nanterre do ParyżaVon Nanterre nach ParisDe Nanterre à ParisDa Nanterre a ParigiDe Nanterre a París
Genoveva werd rond het jaar 420 geboren in Nanterre, ten westen van Parijs. Wat wij van haar weten, komt vooral uit de Vita Genovefae, een levensbeschrijving die volgens de tekst zelf kort na haar dood is geschreven.
Volgens die Vita ontmoette zij als kind bisschop Germanus van Auxerre, die op doorreis was naar Britannia. Hij zag iets bijzonders in het meisje en moedigde haar aan haar leven aan God te wijden.
Na de dood van haar ouders trok zij naar Parijs, waar zij bij haar meter ging wonen. Daar leefde zij als godgewijde maagd, sober en met veel gebed, en kreeg zij aanzien bij de inwoners.
Genowefa urodziła się około 420 roku w Nanterre, na zachód od Paryża. To, co o niej wiemy, pochodzi głównie z Vita Genovefae, żywotu, który według samego tekstu powstał wkrótce po jej śmierci.
Według tego żywotu jako dziecko spotkała biskupa Germana z Auxerre, który podróżował do Brytanii. Dostrzegł w dziewczynce coś wyjątkowego i zachęcił ją, by poświęciła życie Bogu.
Po śmierci rodziców przeniosła się do Paryża, gdzie zamieszkała u swojej matki chrzestnej. Żyła tam jako dziewica poświęcona Bogu, skromnie i na modlitwie, i zyskała szacunek mieszkańców.
Genoveva wurde um das Jahr 420 in Nanterre geboren, westlich von Paris. Was wir über sie wissen, stammt vor allem aus der Vita Genovefae, einer Lebensbeschreibung, die nach eigener Angabe kurz nach ihrem Tod verfasst wurde.
Dieser Vita zufolge begegnete sie als Kind Bischof Germanus von Auxerre, der auf der Reise nach Britannien war. Er erkannte etwas Besonderes in dem Mädchen und ermutigte es, sein Leben Gott zu weihen.
Nach dem Tod ihrer Eltern zog sie nach Paris zu ihrer Patin. Dort lebte sie als gottgeweihte Jungfrau, einfach und im Gebet, und gewann das Ansehen der Bewohner.
Geneviève naquit vers l'an 420 à Nanterre, à l'ouest de Paris. Ce que nous savons d'elle vient surtout de la Vita Genovefae, une Vie qui, selon le texte lui-même, fut écrite peu après sa mort.
D'après cette Vie, elle rencontra dans son enfance l'évêque Germain d'Auxerre, en route vers la Bretagne insulaire. Il vit quelque chose de singulier en cette fillette et l'encouragea à consacrer sa vie à Dieu.
Après la mort de ses parents, elle s'installa à Paris chez sa marraine. Elle y vécut en vierge consacrée, sobrement et dans la prière, et gagna l'estime des habitants.
Genoveffa nacque intorno all'anno 420 a Nanterre, a ovest di Parigi. Ciò che sappiamo di lei proviene soprattutto dalla Vita Genovefae, una biografia che, secondo il testo stesso, fu scritta poco dopo la sua morte.
Secondo questa Vita, da bambina incontrò il vescovo Germano di Auxerre, in viaggio verso la Britannia. Egli vide qualcosa di speciale nella fanciulla e la incoraggiò a consacrare la vita a Dio.
Dopo la morte dei genitori si trasferì a Parigi presso la sua madrina. Lì visse come vergine consacrata, con sobrietà e nella preghiera, e si guadagnò la stima degli abitanti.
Genoveva nació hacia el año 420 en Nanterre, al oeste de París. Lo que sabemos de ella procede sobre todo de la Vita Genovefae, una biografía que, según el propio texto, se escribió poco después de su muerte.
Según esta Vita, de niña conoció al obispo Germán de Auxerre, que viajaba a Britania. Él vio algo especial en la muchacha y la animó a consagrar su vida a Dios.
Tras la muerte de sus padres se trasladó a París, a casa de su madrina. Allí vivió como virgen consagrada, con sobriedad y en oración, y se ganó el aprecio de los habitantes.
De Hunnen en het belegHunowie i oblężenieDie Hunnen und die BelagerungLes Huns et le siègeGli Unni e l'assedioLos hunos y el asedio
In 451 trokken de Hunnen van Attila door Gallië. Volgens de Vita wilden de Parijzenaars hun stad ontvluchten, maar Genoveva riep hen op te blijven en te bidden, en zij richtte zich daarbij vooral tot de vrouwen. Attila trok niet naar Parijs maar ging naar Orléans.
Later werd Parijs belegerd en leed de stad honger. De Vita vertelt dat Genoveva met boten over de Seine trok om graan te halen en dat zij zo de bevolking aan voedsel hielp. Dit beeld is ook te zien op de muurschilderingen van Puvis de Chavannes in het Panthéon.
Zij stond ook bekend om haar inzet voor gevangenen. Volgens de overlevering vroeg zij de Frankische vorsten Childerik en Clovis om genade voor hen. De Vita noemt haar bovendien als drijvende kracht achter de bouw van een kerk boven het graf van de heilige Dionysius.
W 451 roku Hunowie Attyli przeszli przez Galię. Według żywotu paryżanie chcieli uciec z miasta, lecz Genowefa wezwała ich, by zostali i się modlili, zwracając się przede wszystkim do kobiet. Attyla nie ruszył na Paryż, lecz skierował się ku Orleanowi.
Później Paryż był oblężony i cierpiał głód. Żywot opowiada, że Genowefa popłynęła łodziami po Sekwanie po zboże i w ten sposób pomogła mieszkańcom zdobyć żywność. Tę scenę można zobaczyć na malowidłach Puvisa de Chavannes w Panteonie.
Znana była też z troski o więźniów. Według tradycji prosiła frankijskich władców Childeryka i Chlodwiga o łaskę dla nich. Żywot przedstawia ją także jako główną inicjatorkę budowy kościoła nad grobem świętego Dionizego.
Im Jahr 451 zogen die Hunnen Attilas durch Gallien. Nach der Vita wollten die Pariser aus ihrer Stadt fliehen, doch Genoveva rief sie auf zu bleiben und zu beten und wandte sich dabei vor allem an die Frauen. Attila zog nicht nach Paris, sondern nach Orléans.
Später wurde Paris belagert und litt Hunger. Die Vita erzählt, dass Genoveva mit Booten auf der Seine Getreide holte und so der Bevölkerung Nahrung verschaffte. Diese Szene ist auch auf den Wandbildern von Puvis de Chavannes im Panthéon zu sehen.
Bekannt war sie auch für ihren Einsatz für Gefangene. Der Überlieferung nach bat sie die fränkischen Herrscher Childerich und Chlodwig um Gnade für sie. Die Vita nennt sie außerdem als treibende Kraft beim Bau einer Kirche über dem Grab des heiligen Dionysius.
En 451, les Huns d'Attila traversèrent la Gaule. Selon la Vie, les Parisiens voulaient fuir leur ville, mais Geneviève les appela à rester et à prier, en s'adressant surtout aux femmes. Attila ne marcha pas sur Paris et se dirigea vers Orléans.
Plus tard, Paris fut assiégée et souffrit de la faim. La Vie raconte que Geneviève remonta la Seine en bateau pour chercher du blé et procura ainsi de la nourriture à la population. Cette scène figure aussi sur les peintures murales de Puvis de Chavannes au Panthéon.
Elle était connue également pour son action en faveur des prisonniers. Selon la tradition, elle demanda leur grâce aux souverains francs Childéric et Clovis. La Vie la présente en outre comme l'instigatrice de la construction d'une église sur le tombeau de saint Denis.
Nel 451 gli Unni di Attila attraversarono la Gallia. Secondo la Vita, i parigini volevano fuggire dalla città, ma Genoveffa li esortò a restare e a pregare, rivolgendosi soprattutto alle donne. Attila non marciò su Parigi e si diresse verso Orléans.
In seguito Parigi fu assediata e soffrì la fame. La Vita racconta che Genoveffa risalì la Senna in barca per procurarsi il grano e portò così cibo alla popolazione. Questa scena compare anche nei dipinti murali di Puvis de Chavannes al Panthéon.
Era nota anche per il suo impegno a favore dei prigionieri. Secondo la tradizione chiese la loro grazia ai sovrani franchi Childerico e Clodoveo. La Vita la indica inoltre come promotrice della costruzione di una chiesa sulla tomba di san Dionigi.
En 451 los hunos de Atila atravesaron la Galia. Según la Vita, los parisinos querían huir de la ciudad, pero Genoveva los exhortó a quedarse y a rezar, dirigiéndose sobre todo a las mujeres. Atila no marchó sobre París y se dirigió a Orleans.
Más tarde París fue sitiada y padeció hambre. La Vita cuenta que Genoveva remontó el Sena en barcas para buscar trigo y así procuró alimento a la población. Esta escena aparece también en las pinturas murales de Puvis de Chavannes en el Panteón.
También era conocida por su ayuda a los prisioneros. Según la tradición, pidió clemencia para ellos a los soberanos francos Childerico y Clodoveo. La Vita la presenta además como impulsora de la construcción de una iglesia sobre la tumba de san Dionisio.
Haar graf en haar reliekenGrób i relikwieIhr Grab und ihre ReliquienSon tombeau et ses reliquesLa tomba e le reliquieSu tumba y sus reliquias
Genoveva stierf rond het jaar 500 in Parijs; de bronnen geven geen exact jaar. Zij werd begraven in de kerk van de Heilige Apostelen op de heuvel aan de linkeroever, die koning Clovis had laten bouwen en waar ook hij zelf werd bijgezet. De kerk kreeg later haar naam, en de heuvel heet nog altijd de Montagne Sainte-Geneviève.
Haar relieken werden in tijden van nood in processie door Parijs gedragen. Tijdens de Franse Revolutie, in 1793, werden ze op de Place de Grève verbrand en de as in de Seine gestrooid.
De kerk die koning Lodewijk XV naast de oude abdij ter ere van haar liet bouwen, werd tijdens de Revolutie het Panthéon. In de kerk Saint-Étienne-du-Mont, vlak daarnaast, wordt haar nagedachtenis nog altijd bewaard bij het schrijn dat aan haar is gewijd.
Genowefa zmarła około 500 roku w Paryżu; źródła nie podają dokładnego roku. Pochowano ją w kościele Świętych Apostołów na wzgórzu na lewym brzegu, który wzniósł król Chlodwig i w którym sam został pochowany. Kościół przyjął później jej imię, a wzgórze do dziś nazywa się Montagne Sainte-Geneviève.
W czasach zagrożenia jej relikwie niesiono w procesji przez Paryż. Podczas rewolucji francuskiej, w 1793 roku, spalono je na Place de Grève, a popioły wrzucono do Sekwany.
Kościół, który król Ludwik XV kazał wznieść na jej cześć obok dawnego opactwa, stał się w czasie rewolucji Panteonem. W sąsiednim kościele Saint-Étienne-du-Mont pamięć o niej trwa przy poświęconym jej relikwiarzu.
Genoveva starb um das Jahr 500 in Paris; die Quellen nennen kein genaues Jahr. Sie wurde in der Apostelkirche auf dem Hügel am linken Ufer bestattet, die König Chlodwig hatte errichten lassen und in der er selbst beigesetzt wurde. Die Kirche erhielt später ihren Namen, und der Hügel heißt bis heute Montagne Sainte-Geneviève.
Ihre Reliquien wurden in Notzeiten in Prozessionen durch Paris getragen. Während der Französischen Revolution, im Jahr 1793, wurden sie auf der Place de Grève verbrannt und die Asche in die Seine gestreut.
Die Kirche, die König Ludwig XV. neben der alten Abtei zu ihren Ehren errichten ließ, wurde während der Revolution zum Panthéon. In der benachbarten Kirche Saint-Étienne-du-Mont wird ihr Andenken bis heute an dem ihr geweihten Schrein bewahrt.
Geneviève mourut vers l'an 500 à Paris ; les sources ne donnent pas d'année précise. Elle fut inhumée dans l'église des Saints-Apôtres, sur la colline de la rive gauche, que le roi Clovis avait fait bâtir et où il fut lui-même enseveli. L'église prit ensuite son nom, et la colline s'appelle encore la montagne Sainte-Geneviève.
En temps de crise, ses reliques étaient portées en procession dans Paris. Pendant la Révolution française, en 1793, elles furent brûlées place de Grève et leurs cendres jetées dans la Seine.
L'église que le roi Louis XV fit élever en son honneur près de l'ancienne abbaye devint le Panthéon sous la Révolution. Dans l'église voisine de Saint-Étienne-du-Mont, sa mémoire reste vivante auprès de la châsse qui lui est dédiée.
Genoveffa morì intorno all'anno 500 a Parigi; le fonti non indicano un anno preciso. Fu sepolta nella chiesa dei Santi Apostoli, sulla collina della riva sinistra, fatta costruire dal re Clodoveo, che vi fu a sua volta sepolto. La chiesa prese poi il suo nome e la collina si chiama ancora oggi Montagne Sainte-Geneviève.
Nei momenti di pericolo le sue reliquie venivano portate in processione per Parigi. Durante la Rivoluzione francese, nel 1793, furono bruciate in place de Grève e le ceneri gettate nella Senna.
La chiesa che il re Luigi XV fece erigere in suo onore accanto all'antica abbazia divenne il Panthéon durante la Rivoluzione. Nella vicina chiesa di Saint-Étienne-du-Mont la sua memoria è custodita ancora oggi presso il reliquiario a lei dedicato.
Genoveva murió hacia el año 500 en París; las fuentes no dan un año exacto. Fue enterrada en la iglesia de los Santos Apóstoles, en la colina de la orilla izquierda, que el rey Clodoveo había mandado construir y donde él mismo fue sepultado. La iglesia tomó después su nombre y la colina se sigue llamando Montagne Sainte-Geneviève.
En tiempos de peligro sus reliquias se llevaban en procesión por París. Durante la Revolución francesa, en 1793, fueron quemadas en la plaza de Grève y las cenizas arrojadas al Sena.
La iglesia que el rey Luis XV mandó levantar en su honor junto a la antigua abadía se convirtió en el Panteón durante la Revolución. En la vecina iglesia de Saint-Étienne-du-Mont su memoria sigue viva junto al relicario que se le dedica.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i kultGedenktag, Darstellung und AndachtFête, image et dévotionFesta, immagine e devozioneFiesta, imagen y devoción
Haar feestdag is 3 januari. In Saint-Étienne-du-Mont wordt rond die datum een noveen gehouden, waarvoor Parijzenaars naar haar schrijn komen.
Op afbeeldingen herkent u Genoveva aan de brandende kaars, die volgens de legende door de duivel werd uitgeblazen en door een engel weer werd aangestoken. Vaak is zij ook te zien als jonge herderin met schapen, of met boten vol graan. Op de Pont de la Tournelle in Parijs staat een groot beeld van haar, gemaakt door Paul Landowski.
Genoveva is de patrones van Parijs en sinds de twintigste eeuw ook van de Franse gendarmerie. In de Genoveva-collectie vindt u de noveenkaars en andere artikelen rond deze heilige.
Jej wspomnienie przypada 3 stycznia. W Saint-Étienne-du-Mont odbywa się wtedy nowenna, na którą paryżanie przychodzą do jej relikwiarza.
Na wizerunkach poznasz Genowefę po płonącej świecy, którą według legendy zdmuchnął diabeł, a anioł zapalił ją ponownie. Często ukazywana jest też jako młoda pasterka z owcami albo z łodziami pełnymi zboża. Na moście Pont de la Tournelle w Paryżu stoi jej wielki posąg dłuta Paula Landowskiego.
Genowefa jest patronką Paryża, a od XX wieku także francuskiej żandarmerii. W kolekcji świętej Genowefy znajdziesz świecę nowennową i inne artykuły związane z tą świętą.
Ihr Gedenktag ist der 3. Januar. In Saint-Étienne-du-Mont findet um dieses Datum eine Novene statt, zu der die Pariser an ihren Schrein kommen.
Auf Darstellungen erkennen Sie Genoveva an der brennenden Kerze, die der Legende nach vom Teufel ausgeblasen und von einem Engel wieder entzündet wurde. Oft ist sie auch als junge Hirtin mit Schafen oder mit Booten voller Getreide zu sehen. Auf dem Pont de la Tournelle in Paris steht eine große Statue von ihr, geschaffen von Paul Landowski.
Genoveva ist die Schutzpatronin von Paris und seit dem 20. Jahrhundert auch der französischen Gendarmerie. In der Genoveva-Kollektion finden Sie die Novenenkerze und weitere Artikel zu dieser Heiligen.
Sa fête est le 3 janvier. Une neuvaine a lieu à cette période à Saint-Étienne-du-Mont, où les Parisiens viennent auprès de sa châsse.
Sur les images, on reconnaît Geneviève au cierge allumé que, selon la légende, le diable soufflait et qu'un ange rallumait. Elle apparaît souvent aussi en jeune bergère avec des moutons, ou avec des bateaux chargés de blé. Sur le pont de la Tournelle, à Paris, se dresse une grande statue d'elle due à Paul Landowski.
Geneviève est la patronne de Paris et, depuis le XXe siècle, de la gendarmerie française. La collection de sainte Geneviève réunit la bougie de neuvaine et d'autres articles autour de cette sainte.
La sua festa è il 3 gennaio. In quel periodo a Saint-Étienne-du-Mont si tiene una novena, per la quale i parigini si recano presso il suo reliquiario.
Nelle immagini riconoscete Genoveffa dalla candela accesa che, secondo la leggenda, il diavolo spegneva e un angelo riaccendeva. Spesso è raffigurata anche come giovane pastorella con le pecore, oppure con barche cariche di grano. Sul Pont de la Tournelle a Parigi si trova una sua grande statua, opera di Paul Landowski.
Genoveffa è la patrona di Parigi e, dal Novecento, anche della gendarmeria francese. Nella collezione di santa Genoveffa trovate la candela per la novena e altri articoli legati a questa santa.
Su fiesta es el 3 de enero. En esas fechas se celebra una novena en Saint-Étienne-du-Mont, a la que los parisinos acuden ante su relicario.
En las imágenes reconocerá a Genoveva por la vela encendida que, según la leyenda, el diablo apagaba y un ángel volvía a encender. A menudo aparece también como joven pastora con ovejas, o con barcas llenas de trigo. En el puente de la Tournelle de París se alza una gran estatua suya, obra de Paul Landowski.
Genoveva es la patrona de París y, desde el siglo XX, también de la gendarmería francesa. En la colección de santa Genoveva encontrará la vela de novena y otros artículos relacionados con esta santa.
