Wie was Jozef?Kim był Józef?Wer war Josef?Qui était Joseph ?Chi era Giuseppe?¿Quién fue José?
De evangelies noemen Jozef een rechtvaardige man uit het huis van David, werkzaam als ambachtsman in Nazaret. Het Griekse woord dat Matteüs gebruikt, tekton, duidt op wie met hout en bouwmaterialen werkte; de traditie maakte daar de timmerman van.
Wanneer hij merkt dat Maria zwanger is, wil hij haar in stilte laten gaan om haar niet in opspraak te brengen. Een engel in een droom keert dat besluit om, en Jozef neemt haar tot vrouw. Zijn hele rol in de evangelies verloopt zo: hij spreekt geen enkel woord dat is opgetekend, maar hij handelt.
Hij trekt met Maria naar Bethlehem voor de volkstelling, vlucht na een tweede droom met moeder en kind naar Egypte en keert na een derde droom terug naar Nazaret. De laatste keer dat hij genoemd wordt, is bij de twaalfjarige Jezus in de tempel; bij het openbare leven komt hij niet meer voor.
Ewangelie nazywają Józefa człowiekiem sprawiedliwym z rodu Dawida, pracującym jako rzemieślnik w Nazarecie. Greckie słowo, którego używa Mateusz, tekton, oznacza kogoś pracującego w drewnie i budownictwie; tradycja uczyniła z niego cieślę.
Gdy dowiaduje się, że Maryja jest brzemienna, chce ją oddalić po cichu, aby jej nie narazić. Anioł we śnie odwraca tę decyzję i Józef przyjmuje ją do siebie. Cała jego rola w ewangeliach przebiega w ten sposób: nie zapisano ani jednego jego słowa, ale on działa.
Wyrusza z Maryją do Betlejem na spis ludności, po drugim śnie ucieka z Matką i Dzieckiem do Egiptu, a po trzecim wraca do Nazaretu. Ostatni raz wspomniany jest przy dwunastoletnim Jezusie w świątyni; w życiu publicznym Syna już się nie pojawia.
Die Evangelien nennen Josef einen gerechten Mann aus dem Haus David, tätig als Handwerker in Nazaret. Das griechische Wort, das Matthäus gebraucht, tekton, meint jemanden, der mit Holz und Baustoffen arbeitet; die Überlieferung machte daraus den Zimmermann.
Als er merkt, dass Maria schwanger ist, will er sie in aller Stille entlassen, um sie nicht bloßzustellen. Ein Engel im Traum kehrt diesen Entschluss um, und Josef nimmt sie zu sich. Seine ganze Rolle in den Evangelien verläuft so: kein einziges Wort von ihm ist überliefert, aber er handelt.
Er zieht mit Maria zur Volkszählung nach Betlehem, flieht nach einem zweiten Traum mit Mutter und Kind nach Ägypten und kehrt nach einem dritten nach Nazaret zurück. Zuletzt genannt wird er beim zwölfjährigen Jesus im Tempel; im öffentlichen Leben kommt er nicht mehr vor.
Les évangiles appellent Joseph un homme juste de la maison de David, artisan à Nazareth. Le mot grec employé par Matthieu, tekton, désigne celui qui travaille le bois et la construction ; la tradition en a fait le charpentier.
Quand il apprend que Marie est enceinte, il veut la renvoyer en secret pour ne pas la diffamer. Un ange en songe renverse cette décision, et Joseph la prend chez lui. Tout son rôle dans les évangiles se déroule ainsi : pas une seule de ses paroles n'est conservée, mais il agit.
Il part avec Marie à Bethléem pour le recensement, fuit après un deuxième songe avec la mère et l'enfant en Égypte, et revient à Nazareth après un troisième. Il est nommé une dernière fois auprès de Jésus à douze ans au Temple ; il n'apparaît plus dans la vie publique.
I vangeli chiamano Giuseppe un uomo giusto della casa di Davide, artigiano a Nazaret. La parola greca usata da Matteo, tekton, indica chi lavora il legno e nell'edilizia; la tradizione ne ha fatto il falegname.
Quando si accorge che Maria è incinta, vuole lasciarla in segreto per non esporla. Un angelo in sogno rovescia quella decisione e Giuseppe la prende con sé. Tutto il suo ruolo nei vangeli procede così: non è conservata una sola sua parola, ma egli agisce.
Parte con Maria per Betlemme a causa del censimento, dopo un secondo sogno fugge con madre e bambino in Egitto e dopo un terzo torna a Nazaret. È nominato l'ultima volta accanto a Gesù dodicenne nel tempio; nella vita pubblica non compare più.
Los evangelios llaman a José un hombre justo de la casa de David, artesano en Nazaret. La palabra griega que emplea Mateo, tekton, designa a quien trabaja la madera y la construcción; la tradición hizo de él el carpintero.
Cuando advierte que María está encinta, quiere dejarla en secreto para no exponerla. Un ángel en sueños invierte esa decisión, y José la recibe en su casa. Todo su papel en los evangelios transcurre así: no se conserva una sola palabra suya, pero actúa.
Parte con María a Belén por el censo, tras un segundo sueño huye con la madre y el niño a Egipto y tras un tercero regresa a Nazaret. Se le nombra por última vez junto a Jesús de doce años en el templo; en la vida pública ya no aparece.
Patroon van de Kerk en van de arbeidPatron Kościoła i pracyPatron der Kirche und der ArbeitPatron de l'Église et du travailPatrono della Chiesa e del lavoroPatrón de la Iglesia y del trabajo
De verering kwam in het Westen laat op gang. Pas in 1479 kreeg 19 maart een vaste plaats in de Romeinse kalender. Teresa van Ávila noemde hem in de zestiende eeuw haar voorspreker bij uitstek en droeg vrijwel al haar stichtingen aan hem op, wat de devotie in Spanje en daarbuiten sterk aanwakkerde.
In 1870 riep paus Pius IX hem uit tot patroon van de universele Kerk. Paus Pius XII voegde in 1955 het feest van Sint-Jozef Arbeider op 1 mei toe, bewust op de dag van de arbeid, om werk en geloof bij elkaar te houden.
In 2020 riep paus Franciscus met de brief Patris corde een jaar van Sint-Jozef uit. Sinds 2013 wordt zijn naam in alle eucharistische gebeden genoemd, naast die van Maria.
Kult rozwinął się na Zachodzie późno. Dopiero w 1479 roku 19 marca otrzymał stałe miejsce w kalendarzu rzymskim. Teresa z Ávili nazwała go w XVI wieku swoim szczególnym orędownikiem i niemal wszystkie swoje fundacje jemu poświęciła, co mocno wzmocniło pobożność w Hiszpanii i poza nią.
W 1870 roku papież Pius IX ogłosił go patronem Kościoła powszechnego. Papież Pius XII dodał w 1955 roku święto Józefa Rzemieślnika 1 maja, świadomie w dniu pracy, aby trzymać razem pracę i wiarę.
W 2020 roku papież Franciszek listem Patris corde ogłosił Rok Świętego Józefa. Od 2013 roku jego imię wymieniane jest we wszystkich modlitwach eucharystycznych, obok imienia Maryi.
Die Verehrung kam im Westen spät in Gang. Erst 1479 erhielt der 19. März einen festen Platz im römischen Kalender. Teresa von Ávila nannte ihn im 16. Jahrhundert ihren Fürsprecher schlechthin und weihte ihm fast alle ihre Gründungen, was die Andacht in Spanien und darüber hinaus stark belebte.
1870 erklärte Papst Pius IX. ihn zum Patron der Weltkirche. Papst Pius XII. fügte 1955 das Fest Josef der Arbeiter am 1. Mai hinzu, bewusst am Tag der Arbeit, um Arbeit und Glaube zusammenzuhalten.
2020 rief Papst Franziskus mit dem Schreiben Patris corde ein Jahr des heiligen Josef aus. Seit 2013 wird sein Name in allen Hochgebeten genannt, neben dem Mariens.
La dévotion s'est développée tardivement en Occident. Ce n'est qu'en 1479 que le 19 mars reçut une place fixe au calendrier romain. Thérèse d'Ávila le nomma au XVIe siècle son intercesseur par excellence et lui dédia presque toutes ses fondations, ce qui relança fortement la dévotion en Espagne et au-delà.
En 1870, le pape Pie IX le proclama patron de l'Église universelle. Le pape Pie XII ajouta en 1955 la fête de saint Joseph Artisan au 1er mai, volontairement le jour du travail, pour tenir ensemble le travail et la foi.
En 2020, le pape François proclama par la lettre Patris corde une année de saint Joseph. Depuis 2013, son nom est mentionné dans toutes les prières eucharistiques, à côté de celui de Marie.
La devozione in Occidente si sviluppò tardi. Solo nel 1479 il 19 marzo ebbe un posto fisso nel calendario romano. Teresa d'Ávila lo chiamò nel Cinquecento suo intercessore per eccellenza e gli dedicò quasi tutte le sue fondazioni, ravvivando fortemente la devozione in Spagna e oltre.
Nel 1870 papa Pio IX lo proclamò patrono della Chiesa universale. Papa Pio XII aggiunse nel 1955 la festa di San Giuseppe Lavoratore al 1 maggio, volutamente nel giorno del lavoro, per tenere insieme lavoro e fede.
Nel 2020 papa Francesco proclamò con la lettera Patris corde un anno di San Giuseppe. Dal 2013 il suo nome è ricordato in tutte le preghiere eucaristiche, accanto a quello di Maria.
La devoción se desarrolló tarde en Occidente. Solo en 1479 el 19 de marzo recibió un lugar fijo en el calendario romano. Teresa de Ávila lo llamó en el siglo XVI su intercesor por excelencia y le dedicó casi todas sus fundaciones, lo que impulsó con fuerza la devoción en España y fuera de ella.
En 1870 el papa Pío IX lo proclamó patrón de la Iglesia universal. El papa Pío XII añadió en 1955 la fiesta de San José Obrero el 1 de mayo, deliberadamente en el día del trabajo, para mantener juntos trabajo y fe.
En 2020 el papa Francisco proclamó con la carta Patris corde un año de San José. Desde 2013 su nombre se menciona en todas las plegarias eucarísticas, junto al de María.
Patroon van een goede doodPatron dobrej śmierciPatron eines guten TodesPatron de la bonne mortPatrono della buona mortePatrón de la buena muerte
Volgens de overlevering stierf Jozef in het bijzijn van Jezus en Maria, vóór het openbare leven van zijn zoon begon. Daaruit groeide zijn oudste en hardnekkigste patronaat: dat van de goede dood, met broederschappen die daarvoor in heel Europa baden.
Daarnaast is hij de beschermer van het gezin en van wie met de handen werkt. Timmerlieden, bouwvakkers en later arbeiders in het algemeen kozen hem als patroon; talloze werkplaatsen hingen zijn prent aan de muur.
In de volksdevotie hoort bij hem het gebed om werk, om een huis en om rust in het gezin. De noveen van de zeven vreugden en smarten en het gebed tot Sint-Jozef bij een verhuizing of verkoop van een huis houden die traditie levend.
Według tradycji Józef umarł w obecności Jezusa i Maryi, zanim rozpoczęło się publiczne życie Syna. Stąd wyrosło jego najstarsze i najtrwalsze patronat: patronat dobrej śmierci, z bractwami modlącymi się o nią w całej Europie.
Jest ponadto opiekunem rodziny i tych, którzy pracują rękami. Cieśle, budowlańcy, a później robotnicy w ogóle obrali go za patrona; w niezliczonych warsztatach wisiał jego obraz.
W pobożności ludowej należy do niego modlitwa o pracę, o dom i o spokój w rodzinie. Nowenna siedmiu radości i boleści oraz modlitwa do świętego Józefa przy przeprowadzce czy sprzedaży domu utrzymują tę tradycję przy życiu.
Der Überlieferung nach starb Josef in Gegenwart Jesu und Mariens, bevor das öffentliche Leben seines Sohnes begann. Daraus erwuchs sein ältestes und beständigstes Patronat: das des guten Todes, mit Bruderschaften, die in ganz Europa darum beteten.
Daneben ist er Beschützer der Familie und derer, die mit den Händen arbeiten. Zimmerleute, Bauleute und später Arbeiter überhaupt wählten ihn zum Patron; in unzähligen Werkstätten hing sein Bild an der Wand.
In der Volksfrömmigkeit gehört zu ihm das Gebet um Arbeit, um ein Zuhause und um Frieden in der Familie. Die Novene der sieben Freuden und Schmerzen und das Josefsgebet beim Umzug oder Hausverkauf halten diese Tradition lebendig.
Selon la tradition, Joseph mourut en présence de Jésus et de Marie, avant que commence la vie publique de son fils. De là naquit son patronage le plus ancien et le plus tenace : celui de la bonne mort, avec des confréries qui priaient pour cela dans toute l'Europe.
Il est en outre le protecteur de la famille et de ceux qui travaillent de leurs mains. Charpentiers, maçons puis travailleurs en général le choisirent pour patron ; d'innombrables ateliers avaient son image au mur.
Dans la dévotion populaire, on lui adresse la prière pour le travail, pour un logement et pour la paix du foyer. La neuvaine des sept joies et douleurs et la prière à saint Joseph lors d'un déménagement ou d'une vente maintiennent cette tradition vivante.
Secondo la tradizione Giuseppe morì alla presenza di Gesù e di Maria, prima che iniziasse la vita pubblica del figlio. Da qui nacque il suo patronato più antico e più tenace: quello della buona morte, con confraternite che in tutta Europa pregavano per essa.
È inoltre protettore della famiglia e di chi lavora con le mani. Falegnami, muratori e poi i lavoratori in genere lo scelsero come patrono; in innumerevoli botteghe la sua immagine stava alla parete.
Nella devozione popolare gli si rivolge la preghiera per il lavoro, per una casa e per la pace in famiglia. La novena dei sette dolori e delle sette allegrezze e la preghiera a San Giuseppe in un trasloco o in una vendita mantengono viva questa tradizione.
Según la tradición, José murió en presencia de Jesús y de María, antes de que comenzara la vida pública de su hijo. De ahí nació su patronazgo más antiguo y más persistente: el de la buena muerte, con cofradías que rezaban por ella en toda Europa.
Es además protector de la familia y de quienes trabajan con las manos. Carpinteros, albañiles y más tarde los trabajadores en general lo eligieron como patrón; en innumerables talleres su estampa colgaba de la pared.
En la devoción popular se le dirige la oración por el trabajo, por una casa y por la paz en la familia. La novena de los siete gozos y dolores y la oración a San José en una mudanza o una venta mantienen viva esa tradición.
Feestdagen, afbeelding en devotieŚwięta, wizerunek i pobożnośćFeste, Darstellung und AndachtFêtes, représentation et dévotionFeste, iconografia e devozioneFiestas, iconografía y devoción
Op 19 maart wordt Jozef als bruidegom van Maria gevierd, in veel landen met een vrije dag en met vaderdag. Op 1 mei staat hij als werkman in het middelpunt. In maart houden parochies vaak de Jozefmaand, met noveen en zegening van het werk.
Op beelden draagt hij bijna altijd de lelie, teken van zuiverheid, en vaak de bloeiende staf uit de oude verhalen over zijn verkiezing tot bruidegom. Daarnaast ziet u winkelhaak, zaag of schaaf, en het Kind op zijn arm of aan zijn hand.
Wie hem thuis een plaats geeft, kiest meestal een beeld voor de werkplek of de gang, of een medaille voor wie vader wordt. In de Sint-Jozef collectie staan beelden, medailles, gebedskaarten en iconen bij elkaar.
19 marca czczony jest jako Oblubieniec Maryi, w wielu krajach z dniem wolnym i z dniem ojca. 1 maja staje w centrum jako człowiek pracy. W marcu parafie często obchodzą miesiąc józefowy, z nowenną i błogosławieństwem pracy.
Na figurach niemal zawsze trzyma lilię, znak czystości, a często zakwitłą laskę ze starych opowieści o wyborze na oblubieńca. Obok tego widać kątownik, piłę lub strug oraz Dziecię na ręku albo prowadzone za rękę.
Kto daje mu miejsce w domu, wybiera zwykle figurę do warsztatu lub przedpokoju albo medalik dla tego, kto zostaje ojcem. W kolekcji świętego Józefa zebrane są figury, medaliki, obrazki i ikony.
Am 19. März wird Josef als Bräutigam Mariens gefeiert, in vielen Ländern mit einem freien Tag und mit dem Vatertag. Am 1. Mai steht er als Arbeiter im Mittelpunkt. Im März halten Gemeinden oft den Josefsmonat, mit Novene und Segnung der Arbeit.
Auf Figuren trägt er fast immer die Lilie, Zeichen der Reinheit, und häufig den blühenden Stab aus den alten Erzählungen von seiner Erwählung zum Bräutigam. Daneben sieht man Winkel, Säge oder Hobel und das Kind auf dem Arm oder an der Hand.
Wer ihm zu Hause einen Platz gibt, wählt meist eine Figur für die Werkstatt oder den Flur oder eine Medaille für den, der Vater wird. In der Josefs-Kollektion stehen Figuren, Medaillen, Gebetsbilder und Ikonen beieinander.
Le 19 mars, Joseph est célébré comme époux de Marie, dans bien des pays avec un jour férié et la fête des pères. Le 1er mai, il est au centre comme homme de métier. En mars, les paroisses tiennent souvent le mois de saint Joseph, avec neuvaine et bénédiction du travail.
Sur les statues, il porte presque toujours le lys, signe de pureté, et souvent le bâton fleuri des récits anciens sur son élection comme époux. On voit aussi l'équerre, la scie ou le rabot, et l'Enfant dans ses bras ou par la main.
Pour lui faire une place chez soi, on choisit d'ordinaire une statue pour l'atelier ou l'entrée, ou une médaille pour celui qui devient père. La collection saint Joseph réunit statues, médailles, images de prière et icônes.
Il 19 marzo Giuseppe è celebrato come sposo di Maria, in molti paesi con un giorno festivo e con la festa del papà. Il 1 maggio è al centro come uomo di mestiere. In marzo le parrocchie tengono spesso il mese giuseppino, con novena e benedizione del lavoro.
Nelle statue porta quasi sempre il giglio, segno di purezza, e spesso il bastone fiorito dei racconti antichi sulla sua elezione a sposo. Accanto si vedono squadra, sega o pialla e il Bambino in braccio o per mano.
Chi gli dà un posto in casa sceglie di solito una statua per il laboratorio o l'ingresso, o una medaglia per chi diventa padre. Nella collezione di San Giuseppe si trovano statue, medaglie, immaginette e icone.
El 19 de marzo se celebra a José como esposo de María, en muchos países con día festivo y con el día del padre. El 1 de mayo está en el centro como hombre de oficio. En marzo las parroquias suelen tener el mes josefino, con novena y bendición del trabajo.
En las imágenes lleva casi siempre la azucena, signo de pureza, y a menudo la vara florecida de los relatos antiguos sobre su elección como esposo. Junto a ello se ven la escuadra, la sierra o el cepillo, y el Niño en brazos o de la mano.
Quien le da un lugar en casa elige normalmente una imagen para el taller o el recibidor, o una medalla para quien se convierte en padre. En la colección de San José se reúnen imágenes, medallas, estampas e iconos.
