Van Nursia naar SubiacoZ Nursji do SubiacoVon Nursia nach SubiacoDe Nursie à SubiacoDa Norcia a SubiacoDe Nursia a Subiaco
Benedictus werd rond 480 geboren in Nursia, het huidige Norcia in Umbrië, in een welgestelde familie. Voor zijn studie werd hij naar Rome gestuurd. Volgens Gregorius de Grote, die zijn leven beschreef, keerde hij zich af van het studentenleven omdat hij God wilde zoeken.
Hij trok zich terug in de bergen bij Subiaco en leefde er drie jaar in een grot, de Sacro Speco. Een monnik genaamd Romanus bracht hem in die tijd brood.
Herders ontdekten hem, en al snel kwamen mensen om raad te vragen. Zo werd de kluizenaar tegen zijn wil een leraar in het geestelijk leven.
Benedykt urodził się około 480 roku w Nursji, dzisiejszej Norcii w Umbrii, w zamożnej rodzinie. Na studia posłano go do Rzymu. Według Grzegorza Wielkiego, który opisał jego życie, porzucił tamtejsze życie studenckie, bo chciał szukać Boga.
Wycofał się w góry koło Subiaco i przez trzy lata mieszkał w grocie zwanej Sacro Speco. W tym czasie mnich imieniem Roman przynosił mu chleb.
Odkryli go pasterze i wkrótce zaczęli przychodzić ludzie po radę. Tak pustelnik stał się wbrew własnej woli nauczycielem życia duchowego.
Benedikt wurde um 480 in Nursia, dem heutigen Norcia in Umbrien, in eine wohlhabende Familie geboren. Zum Studium schickte man ihn nach Rom. Nach Gregor dem Großen, der sein Leben beschrieb, wandte er sich vom dortigen Studentenleben ab, weil er Gott suchen wollte.
Er zog sich in die Berge bei Subiaco zurück und lebte drei Jahre in einer Höhle, dem Sacro Speco. In dieser Zeit brachte ihm ein Mönch namens Romanus Brot.
Hirten entdeckten ihn, und bald kamen Menschen, um Rat zu suchen. So wurde der Einsiedler gegen seinen Willen zum Lehrer des geistlichen Lebens.
Benoît naît vers 480 à Nursie, aujourd'hui Norcia en Ombrie, dans une famille aisée. On l'envoie étudier à Rome. Selon Grégoire le Grand, qui a raconté sa vie, il se détourne de la vie d'étudiant parce qu'il veut chercher Dieu.
Il se retire dans la montagne près de Subiaco et vit trois ans dans une grotte, le Sacro Speco. Un moine nommé Romain lui apporte du pain pendant ce temps.
Des bergers le découvrent, et bientôt des gens viennent lui demander conseil. L'ermite devient ainsi, malgré lui, un maître de la vie spirituelle.
Benedetto nacque intorno al 480 a Norcia, in Umbria, in una famiglia agiata. Fu mandato a studiare a Roma. Secondo Gregorio Magno, che ne scrisse la vita, si allontanò dalla vita studentesca perché voleva cercare Dio.
Si ritirò sui monti presso Subiaco e visse per tre anni in una grotta, il Sacro Speco. In quel periodo un monaco di nome Romano gli portava il pane.
Alcuni pastori lo scoprirono e ben presto la gente cominciò a venire per chiedergli consiglio. Così l'eremita divenne, suo malgrado, maestro di vita spirituale.
Benito nació hacia el año 480 en Nursia, la actual Norcia, en Umbría, en una familia acomodada. Lo enviaron a estudiar a Roma. Según Gregorio Magno, que escribió su vida, se apartó de la vida estudiantil porque quería buscar a Dios.
Se retiró a los montes cerca de Subiaco y vivió tres años en una cueva, el Sacro Speco. En ese tiempo un monje llamado Romano le llevaba pan.
Unos pastores lo descubrieron y pronto la gente empezó a acudir a pedirle consejo. Así el ermitaño se convirtió, contra su voluntad, en maestro de vida espiritual.
Monte Cassino en de RegelMonte Cassino i RegułaMonte Cassino und die RegelLe Mont-Cassin et la RègleMontecassino e la RegolaMontecassino y la Regla
Bij Subiaco stichtte Benedictus volgens Gregorius twaalf kleine kloosters. Rond 529 vertrok hij naar Monte Cassino, waar hij op een heuvel boven de stad Casinum een nieuw klooster begon. Daar schreef hij zijn Regel.
De Regel telt drieënzeventig korte hoofdstukken en regelt het gemeenschappelijk leven onder een abt: gebed, werk, lezing en gehoorzaamheid. Later werd de samenvatting ora et labora, bid en werk, aan zijn geest verbonden. In het verhaal van Gregorius wordt Benedictus door een vergiftigde beker bedreigd, die volgens de overlevering versplinterde toen hij het kruisteken maakte.
Hij stierf rond 547 in Monte Cassino en werd, zo vertelt Gregorius, begraven naast zijn zuster Scholastica. Zijn Regel werd in de eeuwen daarna de norm voor het kloosterleven in West-Europa.
Według Grzegorza Benedykt założył koło Subiaco dwanaście małych klasztorów. Około 529 roku przeniósł się na Monte Cassino, gdzie na wzgórzu nad miastem Casinum zaczął budować nowy klasztor. Tam napisał swoją Regułę.
Reguła liczy siedemdziesiąt trzy krótkie rozdziały i porządkuje życie wspólnoty pod kierunkiem opata: modlitwę, pracę, lekturę i posłuszeństwo. Później jej ducha streszczono w haśle ora et labora, módl się i pracuj. W opowieści Grzegorza Benedykta zagraża zatruty kielich, który według tradycji pękł, gdy uczynił znak krzyża.
Zmarł około 547 roku na Monte Cassino i został pochowany, jak opowiada Grzegorz, obok swojej siostry Scholastyki. W następnych wiekach jego Reguła stała się normą życia zakonnego w Europie Zachodniej.
Bei Subiaco gründete Benedikt laut Gregor zwölf kleine Klöster. Um 529 zog er auf den Monte Cassino, wo er auf einem Hügel über der Stadt Casinum ein neues Kloster begann. Dort schrieb er seine Regel.
Die Regel umfasst dreiundsiebzig kurze Kapitel und ordnet das gemeinsame Leben unter einem Abt: Gebet, Arbeit, Lesung und Gehorsam. Später wurde ihr Geist im Wort ora et labora, bete und arbeite, zusammengefasst. In Gregors Erzählung bedroht ihn ein vergifteter Becher, der der Überlieferung nach zersprang, als er das Kreuzzeichen machte.
Er starb um 547 auf dem Monte Cassino und wurde, wie Gregor berichtet, neben seiner Schwester Scholastika beigesetzt. In den folgenden Jahrhunderten wurde seine Regel zur Norm des Klosterlebens in Westeuropa.
Près de Subiaco, Benoît fonde douze petits monastères, dit Grégoire. Vers 529, il gagne le Mont-Cassin, où il commence un nouveau monastère sur une colline dominant la ville de Casinum. C'est là qu'il écrit sa Règle.
La Règle compte soixante-treize chapitres brefs et organise la vie commune sous l'autorité d'un abbé : prière, travail, lecture et obéissance. On résumera plus tard son esprit dans la formule ora et labora, prie et travaille. Dans le récit de Grégoire, une coupe empoisonnée le menace, et elle se brise, selon la tradition, quand il fait le signe de croix.
Il meurt vers 547 au Mont-Cassin et est enterré, raconte Grégoire, auprès de sa sœur Scholastique. Dans les siècles suivants, sa Règle devient la norme de la vie monastique en Europe occidentale.
Presso Subiaco Benedetto fondò, secondo Gregorio, dodici piccoli monasteri. Intorno al 529 si trasferì a Montecassino, dove su un colle sopra la città di Casinum iniziò un nuovo monastero. Lì scrisse la sua Regola.
La Regola conta settantatré brevi capitoli e ordina la vita comune sotto un abate: preghiera, lavoro, lettura e obbedienza. Più tardi il suo spirito fu riassunto nella formula ora et labora, prega e lavora. Nel racconto di Gregorio lo minaccia un calice avvelenato che, secondo la tradizione, andò in frantumi quando fece il segno della croce.
Morì intorno al 547 a Montecassino e fu sepolto, racconta Gregorio, accanto alla sorella Scolastica. Nei secoli successivi la sua Regola divenne la norma della vita monastica nell'Europa occidentale.
Cerca de Subiaco, Benito fundó, según Gregorio, doce pequeños monasterios. Hacia el 529 se trasladó a Montecassino, donde en una colina sobre la ciudad de Casinum comenzó un nuevo monasterio. Allí escribió su Regla.
La Regla tiene setenta y tres capítulos breves y ordena la vida común bajo un abad: oración, trabajo, lectura y obediencia. Más tarde su espíritu se resumió en la fórmula ora et labora, reza y trabaja. En el relato de Gregorio lo amenaza una copa envenenada que, según la tradición, se hizo pedazos cuando hizo la señal de la cruz.
Murió hacia el 547 en Montecassino y fue sepultado, cuenta Gregorio, junto a su hermana Escolástica. En los siglos siguientes su Regla se convirtió en la norma de la vida monástica en Europa occidental.
Verering en patronaatKult i patronatVerehrung und PatronatVénération et patronageCulto e patronatoVeneración y patronazgo
Honorius III verklaarde Benedictus in 1220 heilig. Op 24 oktober 1964 riep Paulus VI hem uit tot patroon van Europa, omdat de benedictijnse kloosters zoveel hebben bijgedragen aan het geestelijk en cultureel leven van het continent.
Hij wordt ook vereerd als patroon van de monniken en van scholieren en studenten. Rond zijn naam is de Benedictusmedaille ontstaan, met de letters van een oud zegengebed tegen het kwaad, die veel gelovigen bij zich dragen.
Monte Cassino werd tijdens de Tweede Wereldoorlog in 1944 verwoest en daarna weer opgebouwd. Ook nu nog vormt de abdij het hart van de verering van Benedictus.
Honoriusz III ogłosił Benedykta świętym w 1220 roku. Dnia 24 października 1964 roku Paweł VI uczynił go patronem Europy, ponieważ klasztory benedyktyńskie tak wiele wniosły w życie duchowe i kulturalne kontynentu.
Czczony jest także jako patron mnichów oraz uczniów i studentów. Z jego imieniem wiąże się medal świętego Benedykta, z literami dawnej modlitwy błogosławieństwa przeciw złu, który wielu wiernych nosi przy sobie.
Monte Cassino zostało zniszczone w 1944 roku podczas drugiej wojny światowej i później odbudowane. Do dziś opactwo pozostaje sercem kultu Benedykta.
Honorius III. sprach Benedikt 1220 heilig. Am 24. Oktober 1964 erhob ihn Paul VI. zum Patron Europas, weil die benediktinischen Klöster so viel zum geistlichen und kulturellen Leben des Kontinents beigetragen haben.
Er wird auch als Patron der Mönche sowie der Schüler und Studenten verehrt. Um seinen Namen entstand die Benediktusmedaille mit den Buchstaben eines alten Segensgebets gegen das Böse, die viele Gläubige bei sich tragen.
Der Monte Cassino wurde 1944 im Zweiten Weltkrieg zerstört und danach wieder aufgebaut. Bis heute bildet die Abtei das Herz der Benediktsverehrung.
Honorius III canonise Benoît en 1220. Le 24 octobre 1964, Paul VI le proclame patron de l'Europe, car les monastères bénédictins ont tant apporté à la vie spirituelle et culturelle du continent.
Il est aussi vénéré comme patron des moines et des écoliers et étudiants. Autour de son nom est née la médaille de saint Benoît, gravée des lettres d'une ancienne prière de bénédiction contre le mal, que beaucoup de fidèles portent sur eux.
Le Mont-Cassin fut détruit en 1944 pendant la Seconde Guerre mondiale, puis reconstruit. Aujourd'hui encore, l'abbaye reste le cœur de la vénération de saint Benoît.
Onorio III proclamò santo Benedetto nel 1220. Il 24 ottobre 1964 Paolo VI lo dichiarò patrono d'Europa, perché i monasteri benedettini hanno dato tanto alla vita spirituale e culturale del continente.
È venerato anche come patrono dei monaci e degli scolari e studenti. Intorno al suo nome è nata la medaglia di san Benedetto, con le lettere di un'antica preghiera di benedizione contro il male, che molti fedeli portano con sé.
Montecassino fu distrutta nel 1944, durante la Seconda guerra mondiale, e poi ricostruita. Ancora oggi l'abbazia è il cuore del culto di san Benedetto.
Honorio III canonizó a Benito en 1220. El 24 de octubre de 1964 Pablo VI lo proclamó patrono de Europa, porque los monasterios benedictinos han aportado mucho a la vida espiritual y cultural del continente.
Se le venera también como patrono de los monjes y de los escolares y estudiantes. En torno a su nombre nació la medalla de san Benito, con las letras de una antigua oración de bendición contra el mal, que muchos fieles llevan consigo.
Montecassino fue destruida en 1944, durante la Segunda Guerra Mundial, y después reconstruida. Aún hoy la abadía es el corazón de la devoción a san Benito.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, iconographie et dévotionFesta, iconografia e devozioneFiesta, iconografía y devoción
Zijn feestdag valt op 11 juli. In veel benedictijnse kloosters wordt op 21 maart daarnaast zijn heengaan herdacht.
Op afbeeldingen draagt hij de zwarte pij van de benedictijnen, met een abtsstaf en het boek van de Regel. Een raaf met een brood en een beker met een slang verwijzen naar de verhalen bij Gregorius.
Wie hem thuis of onderweg bij zich wil houden, kiest meestal de Benedictusmedaille, een kruis of een beeld. In de Benedictus-collectie staan beelden, medailles, kruisen en rozenkransen bij elkaar.
Jego wspomnienie przypada 11 lipca. W wielu klasztorach benedyktyńskich 21 marca obchodzi się dodatkowo pamiątkę jego odejścia z tego świata.
Na wizerunkach nosi czarny habit benedyktyński, z pastorałem opata i księgą Reguły. Kruk z chlebem oraz kielich z wężem nawiązują do opowieści u Grzegorza.
Kto chce mieć go w domu lub w drodze, wybiera zwykle medal świętego Benedykta, krzyż albo figurkę. W kolekcji świętego Benedykta znajdują się figurki, medale, krzyże i różańce.
Sein Gedenktag ist der 11. Juli. In vielen Benediktinerklöstern wird zusätzlich am 21. März seines Heimgangs gedacht.
Auf Bildern trägt er den schwarzen Habit der Benediktiner, mit Abtsstab und dem Buch der Regel. Ein Rabe mit einem Brot und ein Becher mit einer Schlange verweisen auf die Erzählungen bei Gregor.
Wer ihn zu Hause oder unterwegs bei sich haben will, wählt meist die Benediktusmedaille, ein Kreuz oder eine Figur. In der Benediktus-Kollektion stehen Figuren, Medaillen, Kreuze und Rosenkränze beieinander.
Sa fête tombe le 11 juillet. Dans beaucoup de monastères bénédictins, on commémore en outre son passage le 21 mars.
Sur les images, il porte l'habit noir des bénédictins, avec la crosse d'abbé et le livre de la Règle. Un corbeau tenant un pain et une coupe avec un serpent renvoient aux récits de Grégoire.
Pour l'avoir chez soi ou avec soi en chemin, on choisit le plus souvent la médaille de saint Benoît, une croix ou une statue. Dans la collection de saint Benoît, statues, médailles, croix et chapelets sont réunis.
La sua festa cade l'11 luglio. In molti monasteri benedettini il 21 marzo si ricorda inoltre il suo transito.
Nelle immagini indossa l'abito nero dei benedettini, con il pastorale abbaziale e il libro della Regola. Un corvo con un pane e un calice con un serpente rimandano ai racconti di Gregorio.
Chi lo vuole in casa o con sé in viaggio sceglie di solito la medaglia di san Benedetto, una croce o una statua. Nella collezione di san Benedetto trovano posto statue, medaglie, croci e rosari.
Su fiesta cae el 11 de julio. En muchos monasterios benedictinos se recuerda además su tránsito el 21 de marzo.
En las imágenes viste el hábito negro de los benedictinos, con el báculo de abad y el libro de la Regla. Un cuervo con un pan y una copa con una serpiente remiten a los relatos de Gregorio.
Quien lo quiere en casa o consigo de viaje suele elegir la medalla de san Benito, una cruz o una imagen. En la colección de san Benito hay imágenes, medallas, cruces y rosarios.
