Jeugd in ForlìMłodość w ForlìJugend in ForlìJeunesse à ForlìGiovinezza a ForlìJuventud en Forlì
Peregrinus Laziosi werd rond 1260 geboren in Forlì, in de Italiaanse streek Romagna; sommige bronnen noemen 1265. Hij kwam uit een welgestelde familie die in de politieke strijd van die tijd tegenover de paus stond. Forlì lag in die jaren onder een kerkelijk interdict.
In de jaren 1280 kwam de heilige Filippus Benitius, de overste van de Serviten, naar Forlì om de stad met de Kerk te verzoenen. Hij werd de stad uit gejaagd. Volgens de overlevering bespotte de jonge Peregrinus hem en sloeg hij hem zelfs.
Daarna kreeg Peregrinus spijt. Hij zocht Filippus op en vroeg hem om vergeving, die hij volgens de overlevering ook kreeg. Deze ontmoeting wordt gezien als het keerpunt in zijn leven.
Peregryn Laziosi urodził się około 1260 roku w Forlì, we włoskim regionie Romania; niektóre źródła podają rok 1265. Pochodził z zamożnej rodziny, która w ówczesnych sporach politycznych stała po stronie przeciwników papieża. Forlì było w tych latach objęte interdyktem.
W latach osiemdziesiątych XIII wieku do Forlì przybył święty Filip Benicjusz, przełożony serwitów, aby pojednać miasto z Kościołem. Wypędzono go z miasta. Według tradycji młody Peregryn wyszydził go, a nawet uderzył.
Potem Peregryn pożałował swojego czynu. Odszukał Filipa i poprosił go o przebaczenie, które według tradycji otrzymał. To spotkanie uważa się za punkt zwrotny w jego życiu.
Peregrin Laziosi wurde um 1260 in Forlì in der italienischen Romagna geboren; manche Quellen nennen 1265. Er stammte aus einer wohlhabenden Familie, die in den politischen Kämpfen jener Zeit gegen den Papst stand. Über Forlì lag in diesen Jahren ein kirchliches Interdikt.
In den 1280er Jahren kam der heilige Philippus Benitius, der Obere der Serviten, nach Forlì, um die Stadt mit der Kirche zu versöhnen. Er wurde aus der Stadt vertrieben. Der Überlieferung nach verspottete ihn der junge Peregrin und schlug ihn sogar.
Danach bereute Peregrin seine Tat. Er suchte Philippus auf und bat ihn um Vergebung, die er der Überlieferung nach auch erhielt. Diese Begegnung gilt als Wendepunkt in seinem Leben.
Pérégrin Laziosi naquit vers 1260 à Forlì, en Romagne italienne ; certaines sources donnent 1265. Il venait d'une famille aisée qui s'opposait au pape dans les luttes politiques de l'époque. Forlì était alors frappée d'un interdit ecclésiastique.
Dans les années 1280, saint Philippe Benizi, supérieur des Servites, vint à Forlì pour réconcilier la ville avec l'Église. Il en fut chassé. Selon la tradition, le jeune Pérégrin se moqua de lui et alla jusqu'à le frapper.
Pérégrin regretta ensuite son geste. Il alla trouver Philippe et lui demanda pardon, ce qu'il obtint selon la tradition. Cette rencontre est considérée comme le tournant de sa vie.
Pellegrino Laziosi nacque intorno al 1260 a Forlì, in Romagna; alcune fonti indicano il 1265. Proveniva da una famiglia benestante che nelle lotte politiche del tempo si opponeva al papa. In quegli anni Forlì era colpita da un interdetto ecclesiastico.
Negli anni Ottanta del Duecento san Filippo Benizi, superiore dei Servi di Maria, giunse a Forlì per riconciliare la città con la Chiesa. Ne fu cacciato. Secondo la tradizione, il giovane Pellegrino lo derise e arrivò a colpirlo.
In seguito Pellegrino si pentì. Cercò Filippo e gli chiese perdono, che secondo la tradizione ottenne. Questo incontro è considerato la svolta della sua vita.
Peregrín Laziosi nació hacia 1260 en Forlì, en la Romaña italiana; algunas fuentes indican 1265. Procedía de una familia acomodada que en las luchas políticas de la época se oponía al papa. En aquellos años Forlì estaba bajo un entredicho eclesiástico.
En la década de 1280, san Felipe Benicio, superior de los servitas, llegó a Forlì para reconciliar la ciudad con la Iglesia. Fue expulsado de ella. Según la tradición, el joven Peregrín se burló de él e incluso lo golpeó.
Después Peregrín se arrepintió. Buscó a Felipe y le pidió perdón, que según la tradición obtuvo. Este encuentro se considera el punto de inflexión de su vida.
Bij de ServitenWśród serwitówBei den ServitenChez les ServitesTra i Servi di MariaEntre los servitas
Enige tijd later trad Peregrinus in bij de Serviten, de orde van de Dienaren van Maria, die in de dertiende eeuw in Florence was ontstaan. Hij verbond zich in Siena aan de orde en keerde daarna terug naar Forlì.
In zijn geboortestad werd hij bekend om zijn prediking, zijn goede raad en zijn zorg voor armen en zieken. Hij bleef daar de rest van zijn leven wonen en werken.
Volgens de overlevering legde hij zichzelf een strenge boete op. Hij bleef zoveel mogelijk staan, ook in het koor, en leunde alleen tegen het koorgestoelte als hij moe was.
Jakiś czas później Peregryn wstąpił do serwitów, Zakonu Sług Maryi, powstałego w XIII wieku we Florencji. W Sienie związał się z zakonem, a następnie wrócił do Forlì.
W rodzinnym mieście zasłynął z kaznodziejstwa, dobrych rad oraz troski o ubogich i chorych. Mieszkał tam i pracował do końca życia.
Według tradycji nałożył na siebie surową pokutę. Starał się jak najwięcej stać, także w chórze, a opierał się o stalle tylko wtedy, gdy był zmęczony.
Einige Zeit später trat Peregrin bei den Serviten ein, dem Orden der Diener Mariens, der im 13. Jahrhundert in Florenz entstanden war. In Siena band er sich an den Orden und kehrte dann nach Forlì zurück.
In seiner Heimatstadt wurde er für seine Predigten, seinen guten Rat und seine Sorge um Arme und Kranke bekannt. Dort lebte und wirkte er bis an sein Lebensende.
Der Überlieferung nach legte er sich eine strenge Buße auf. Er stand so viel wie möglich, auch im Chor, und lehnte sich nur an das Chorgestühl, wenn er müde war.
Quelque temps plus tard, Pérégrin entra chez les Servites, l'ordre des Serviteurs de Marie, né au XIIIe siècle à Florence. Il s'engagea dans l'ordre à Sienne, puis revint à Forlì.
Dans sa ville natale, il devint connu pour sa prédication, ses bons conseils et son attention aux pauvres et aux malades. Il y vécut et y travailla jusqu'à la fin de sa vie.
Selon la tradition, il s'imposa une dure pénitence. Il restait debout autant que possible, y compris au chœur, et ne s'appuyait contre les stalles que lorsqu'il était fatigué.
Qualche tempo dopo Pellegrino entrò nei Servi di Maria, ordine nato nel Duecento a Firenze. Si legò all'ordine a Siena e tornò poi a Forlì.
Nella sua città divenne noto per la predicazione, per i buoni consigli e per la cura dei poveri e dei malati. Lì visse e operò fino alla fine della sua vita.
Secondo la tradizione si impose una dura penitenza. Rimaneva in piedi il più possibile, anche in coro, e si appoggiava allo stallo soltanto quando era stanco.
Algún tiempo después Peregrín entró en los servitas, la orden de los Siervos de María, nacida en el siglo XIII en Florencia. Se vinculó a la orden en Siena y luego regresó a Forlì.
En su ciudad natal se hizo conocido por su predicación, sus buenos consejos y su atención a los pobres y a los enfermos. Allí vivió y trabajó hasta el final de su vida.
Según la tradición, se impuso una dura penitencia. Permanecía de pie todo lo posible, también en el coro, y solo se apoyaba en la sillería cuando estaba cansado.
Zijn been en zijn doodNoga i śmierćSein Bein und sein TodSa jambe et sa mortLa gamba e la morteSu pierna y su muerte
Rond zijn zestigste kreeg Peregrinus volgens zijn levensverhaal een ernstige aandoening aan zijn been. De bronnen spreken van een zweer, van kanker of van koudvuur; wat het precies was, is niet vast te stellen. De artsen besloten het been af te zetten.
De overlevering vertelt dat hij de nacht voor de ingreep bad voor een afbeelding van de gekruisigde Christus en dat het been daarna niet meer hoefde te worden afgezet. Dit verhaal is de reden dat hij later werd vereerd als patroon van mensen met ernstige ziekten.
Peregrinus stierf op 1 mei 1345 in Forlì, op hoge leeftijd. Zijn lichaam rust in een kristallen urn in de Servietenkerk van de stad, die nu als basiliek zijn naam draagt. Paus Benedictus XIII verklaarde hem op 27 december 1726 heilig.
Około sześćdziesiątego roku życia Peregryn według swojego żywotu zapadł na ciężką chorobę nogi. Źródła mówią o wrzodzie, nowotworze albo zgorzeli; nie da się ustalić, co to dokładnie było. Lekarze postanowili amputować nogę.
Tradycja opowiada, że w noc przed zabiegiem modlił się przed wizerunkiem Chrystusa ukrzyżowanego i że później nogi nie trzeba już było amputować. Z powodu tej opowieści zaczęto go czcić jako patrona osób ciężko chorych.
Peregryn zmarł 1 maja 1345 roku w Forlì, w podeszłym wieku. Jego ciało spoczywa w kryształowej urnie w kościele serwitów w tym mieście, który jako bazylika nosi dziś jego imię. Papież Benedykt XIII ogłosił go świętym 27 grudnia 1726 roku.
Um sein sechzigstes Lebensjahr erkrankte Peregrin nach seiner Lebensbeschreibung schwer am Bein. Die Quellen sprechen von einem Geschwür, von Krebs oder von Brand; was es genau war, lässt sich nicht feststellen. Die Ärzte beschlossen, das Bein abzunehmen.
Die Überlieferung erzählt, dass er in der Nacht vor dem Eingriff vor einem Bild des gekreuzigten Christus betete und das Bein danach nicht mehr abgenommen werden musste. Diese Erzählung ist der Grund, weshalb er später als Patron schwer kranker Menschen verehrt wurde.
Peregrin starb am 1. Mai 1345 in Forlì in hohem Alter. Sein Leichnam ruht in einer Kristallurne in der Servitenkirche der Stadt, die heute als Basilika seinen Namen trägt. Papst Benedikt XIII. sprach ihn am 27. Dezember 1726 heilig.
Vers soixante ans, Pérégrin souffrit, d'après le récit de sa vie, d'une grave affection à la jambe. Les sources parlent d'un ulcère, d'un cancer ou d'une gangrène ; on ne peut établir exactement de quoi il s'agissait. Les médecins décidèrent de l'amputer.
La tradition raconte que, la nuit précédant l'opération, il pria devant une image du Christ crucifié et que l'amputation ne fut ensuite plus nécessaire. C'est à cause de ce récit qu'il fut plus tard vénéré comme patron des personnes gravement malades.
Pérégrin mourut le 1er mai 1345 à Forlì, à un âge avancé. Son corps repose dans une urne de cristal dans l'église des Servites de la ville, basilique qui porte aujourd'hui son nom. Le pape Benoît XIII le canonisa le 27 décembre 1726.
Intorno ai sessant'anni Pellegrino fu colpito, secondo il racconto della sua vita, da una grave malattia alla gamba. Le fonti parlano di un'ulcera, di un tumore o di cancrena; non è possibile stabilire di che cosa si trattasse esattamente. I medici decisero di amputare la gamba.
La tradizione racconta che la notte prima dell'intervento pregò davanti a un'immagine di Cristo crocifisso e che in seguito l'amputazione non fu più necessaria. Per questo racconto fu poi venerato come patrono delle persone gravemente malate.
Pellegrino morì il 1° maggio 1345 a Forlì, in età avanzata. Il suo corpo riposa in un'urna di cristallo nella chiesa dei Servi della città, oggi basilica che porta il suo nome. Papa Benedetto XIII lo canonizzò il 27 dicembre 1726.
Hacia los sesenta años Peregrín sufrió, según el relato de su vida, una grave dolencia en la pierna. Las fuentes hablan de una úlcera, de cáncer o de gangrena; no es posible determinar qué era exactamente. Los médicos decidieron amputarle la pierna.
La tradición cuenta que la noche anterior a la operación rezó ante una imagen de Cristo crucificado y que después la amputación ya no fue necesaria. Por este relato fue venerado más tarde como patrono de las personas gravemente enfermas.
Peregrín murió el 1 de mayo de 1345 en Forlì, a edad avanzada. Su cuerpo descansa en una urna de cristal en la iglesia de los servitas de la ciudad, hoy basílica que lleva su nombre. El papa Benedicto XIII lo canonizó el 27 de diciembre de 1726.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i kultGedenktag, Darstellung und AndachtFête, image et dévotionFesta, immagine e devozioneFiesta, imagen y devoción
Zijn feestdag is 1 mei, zijn sterfdag; de orde van de Serviten viert hem op 4 mei. In Forlì, waar hij medepatroon is, wordt op 1 mei bij de basiliek ook een jaarmarkt gehouden.
Op afbeeldingen draagt Peregrinus het zwarte habijt van de Serviten. Vaak ziet u hem met een wond aan zijn been of met een staf, of met Christus die zich vanaf het kruis tot hem wendt.
Peregrinus is de patroon van mensen met kanker en andere ernstige ziekten, die in hun gebed zijn voorspraak vragen. In de Peregrinus-collectie vindt u de noveenkaars en een beeld van deze heilige.
Jego wspomnienie przypada 1 maja, w dniu śmierci; zakon serwitów obchodzi je 4 maja. W Forlì, którego jest współpatronem, 1 maja przy bazylice odbywa się także jarmark.
Na wizerunkach Peregryn nosi czarny habit serwitów. Często zobaczysz go z raną na nodze lub z laską albo z Chrystusem, który z krzyża zwraca się ku niemu.
Peregryn jest patronem osób chorych na raka i inne ciężkie choroby, które proszą w modlitwie o jego wstawiennictwo. W kolekcji świętego Peregryna znajdziesz świecę nowennową i figurę tego świętego.
Sein Gedenktag ist der 1. Mai, sein Todestag; der Servitenorden feiert ihn am 4. Mai. In Forlì, dessen Mitpatron er ist, findet am 1. Mai bei der Basilika auch ein Jahrmarkt statt.
Auf Darstellungen trägt Peregrin den schwarzen Habit der Serviten. Oft sehen Sie ihn mit einer Wunde am Bein oder mit einem Stab, oder mit Christus, der sich ihm vom Kreuz aus zuwendet.
Peregrin ist der Patron von Menschen mit Krebs und anderen schweren Krankheiten, die im Gebet um seine Fürsprache bitten. In der Peregrin-Kollektion finden Sie die Novenenkerze und eine Figur dieses Heiligen.
Sa fête est le 1er mai, jour de sa mort ; l'ordre des Servites la célèbre le 4 mai. À Forlì, dont il est copatron, une foire se tient aussi le 1er mai près de la basilique.
Sur les images, Pérégrin porte l'habit noir des Servites. On le voit souvent avec une plaie à la jambe ou un bâton, ou encore avec le Christ qui se tourne vers lui depuis la croix.
Pérégrin est le patron des personnes atteintes d'un cancer ou d'une autre maladie grave, qui demandent son intercession dans leur prière. La collection de saint Pérégrin réunit la bougie de neuvaine et une statue de ce saint.
La sua festa è il 1° maggio, giorno della morte; l'ordine dei Servi di Maria la celebra il 4 maggio. A Forlì, di cui è compatrono, il 1° maggio si tiene anche una fiera presso la basilica.
Nelle immagini Pellegrino indossa l'abito nero dei Servi di Maria. Spesso lo vedete con una piaga alla gamba o con un bastone, oppure con Cristo che dalla croce si volge verso di lui.
Pellegrino è il patrono delle persone con il cancro e con altre malattie gravi, che nella preghiera chiedono la sua intercessione. Nella collezione di san Pellegrino trovate la candela per la novena e una statua di questo santo.
Su fiesta es el 1 de mayo, día de su muerte; la orden de los servitas la celebra el 4 de mayo. En Forlì, de la que es copatrono, el 1 de mayo se celebra también una feria junto a la basílica.
En las imágenes, Peregrín viste el hábito negro de los servitas. A menudo lo verá con una llaga en la pierna o con un bastón, o bien con Cristo, que desde la cruz se vuelve hacia él.
Peregrín es el patrono de las personas con cáncer y otras enfermedades graves, que en su oración piden su intercesión. En la colección de san Peregrín encontrará la vela de novena y una imagen de este santo.
