Student in Parijs en OrléansStudent w Paryżu i OrleanieStudent in Paris und OrléansÉtudiant à Paris et à OrléansStudente a Parigi e a OrléansEstudiante en París y Orleans
Ivo Hélory werd rond 1253 geboren op het landgoed Kermartin in Minihy-Tréguier, in het noorden van Bretagne. Hij kwam uit een adellijke familie. Daarom wordt hij ook Ivo van Kermartin genoemd.
Als jongen ging hij met zijn huisleraar Jean de Kerhos naar Parijs, waar hij aan de universiteit studeerde. Daar begon zijn lange opleiding in de wijsbegeerte en de rechten.
Later studeerde hij ook in Orléans, en daarna theologie. De bronnen verschillen over de precieze volgorde van deze studies. Vast staat dat hij zowel het kerkelijk als het burgerlijk recht leerde kennen.
Iwo Hélory urodził się około 1253 roku w majątku Kermartin w Minihy-Tréguier, na północy Bretanii. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Dlatego nazywany jest także Iwonem z Kermartin.
Jako chłopiec wyjechał ze swoim nauczycielem Jeanem de Kerhos do Paryża, gdzie studiował na uniwersytecie. Tam rozpoczął długą naukę filozofii i prawa.
Później studiował także w Orleanie, a następnie teologię. Źródła różnią się co do dokładnej kolejności tych studiów. Pewne jest, że poznał zarówno prawo kościelne, jak i świeckie.
Ivo Hélory wurde um 1253 auf dem Gut Kermartin in Minihy-Tréguier im Norden der Bretagne geboren. Er stammte aus einer adligen Familie. Deshalb wird er auch Ivo von Kermartin genannt.
Als Junge ging er mit seinem Hauslehrer Jean de Kerhos nach Paris, wo er an der Universität studierte. Dort begann seine lange Ausbildung in Philosophie und Recht.
Später studierte er auch in Orléans und anschließend Theologie. Die Quellen unterscheiden sich in der genauen Reihenfolge dieser Studien. Fest steht, dass er sowohl das kirchliche als auch das weltliche Recht kennenlernte.
Yves Hélory naquit vers 1253 au manoir de Kermartin, à Minihy-Tréguier, dans le nord de la Bretagne. Il venait d'une famille noble. C'est pourquoi on l'appelle aussi Yves de Kermartin.
Encore jeune, il partit pour Paris avec son précepteur Jean de Kerhos et y étudia à l'université. Là commença sa longue formation en philosophie et en droit.
Il étudia ensuite aussi à Orléans, puis la théologie. Les sources diffèrent sur l'ordre exact de ces études. Il est établi qu'il connut à la fois le droit de l'Église et le droit civil.
Ivo Hélory nacque intorno al 1253 nel maniero di Kermartin, a Minihy-Tréguier, nel nord della Bretagna. Proveniva da una famiglia nobile. Per questo è chiamato anche Ivo di Kermartin.
Da ragazzo andò a Parigi con il precettore Jean de Kerhos e studiò all'università. Lì iniziò la sua lunga formazione in filosofia e diritto.
In seguito studiò anche a Orléans e poi teologia. Le fonti divergono sull'ordine preciso di questi studi. È certo che conobbe sia il diritto canonico sia quello civile.
Ivo Hélory nació hacia 1253 en la finca de Kermartin, en Minihy-Tréguier, en el norte de Bretaña. Procedía de una familia noble. Por eso se le llama también Ivo de Kermartin.
Siendo joven fue a París con su preceptor Jean de Kerhos y estudió en la universidad. Allí comenzó su larga formación en filosofía y derecho.
Más tarde estudió también en Orleans y después teología. Las fuentes difieren sobre el orden exacto de estos estudios. Lo seguro es que conoció tanto el derecho eclesiástico como el civil.
Rechter in Rennes en TréguierSędzia w Rennes i TréguierRichter in Rennes und TréguierJuge à Rennes et à TréguierGiudice a Rennes e a TréguierJuez en Rennes y Tréguier
In 1280 werd Ivo in Rennes officiaal van de aartsdiaken. Een officiaal was een kerkelijk rechter, die namens een bisschop of aartsdiaken rechtspraak uitoefende.
In 1284 riep de bisschop van Tréguier, Alain de Bruc, hem terug naar zijn geboortestreek, waar hij officiaal van het bisdom werd. In datzelfde jaar werd hij tot priester gewijd.
Ivo stond bekend om zijn eerlijkheid als rechter. Hij kwam op voor armen die zichzelf niet konden verdedigen, en daarom werd hij de advocaat van de armen genoemd.
W 1280 roku Iwo został w Rennes oficjałem archidiakona. Oficjał był sędzią kościelnym, który sprawował sądy w imieniu biskupa lub archidiakona.
W 1284 roku biskup Tréguier, Alain de Bruc, wezwał go z powrotem w rodzinne strony, gdzie został oficjałem diecezji. W tym samym roku przyjął święcenia kapłańskie.
Iwo słynął z uczciwości jako sędzia. Stawał w obronie ubogich, którzy nie potrafili się sami bronić, i dlatego nazywano go adwokatem ubogich.
1280 wurde Ivo in Rennes Offizial des Archidiakons. Ein Offizial war ein Kirchenrichter, der im Namen eines Bischofs oder Archidiakons Recht sprach.
1284 rief ihn der Bischof von Tréguier, Alain de Bruc, in seine Heimat zurück, wo er Offizial des Bistums wurde. Im selben Jahr wurde er zum Priester geweiht.
Ivo war für seine Redlichkeit als Richter bekannt. Er setzte sich für Arme ein, die sich selbst nicht verteidigen konnten, und wurde darum Advokat der Armen genannt.
En 1280, Yves devint à Rennes official de l'archidiacre. L'official était un juge ecclésiastique, qui rendait la justice au nom d'un évêque ou d'un archidiacre.
En 1284, l'évêque de Tréguier, Alain de Bruc, le rappela dans sa région natale, où il devint official du diocèse. La même année, il fut ordonné prêtre.
Yves était connu pour son intégrité de juge. Il prenait la défense des pauvres qui ne pouvaient se défendre eux-mêmes, et on l'appela pour cela l'avocat des pauvres.
Nel 1280 Ivo divenne a Rennes officiale dell'arcidiacono. L'officiale era un giudice ecclesiastico che amministrava la giustizia a nome di un vescovo o di un arcidiacono.
Nel 1284 il vescovo di Tréguier, Alain de Bruc, lo richiamò nella sua terra, dove divenne officiale della diocesi. Nello stesso anno fu ordinato sacerdote.
Ivo era noto per la sua onestà di giudice. Prendeva le difese dei poveri che non potevano difendersi da soli, e per questo fu chiamato avvocato dei poveri.
En 1280 Ivo fue nombrado en Rennes oficial del arcediano. El oficial era un juez eclesiástico que administraba justicia en nombre de un obispo o de un arcediano.
En 1284 el obispo de Tréguier, Alain de Bruc, lo llamó de vuelta a su tierra, donde fue nombrado oficial de la diócesis. Ese mismo año fue ordenado sacerdote.
Ivo era conocido por su honradez como juez. Defendía a los pobres que no podían defenderse por sí mismos, y por eso se le llamó abogado de los pobres.
Pastoor, dood en heiligverklaringProboszcz, śmierć i kanonizacjaPfarrer, Tod und HeiligsprechungCuré, mort et canonisationParroco, morte e canonizzazionePárroco, muerte y canonización
Naast zijn werk als rechter kreeg Ivo de zorg voor een parochie, eerst in Trédrez en later, rond 1292, in Louannec. Hij kleedde zich eenvoudig, preekte en zorgde voor de armen van zijn parochie.
Rond 1298 legde hij zijn taken voor het bisdom neer om zich meer aan gebed te wijden. Hij stierf op 19 mei 1303 en werd bijgezet in de kathedraal van Tréguier.
In 1330 liet paus Johannes XXII een onderzoek naar zijn leven instellen, waarbij in Tréguier veel getuigen werden gehoord. Paus Clemens VI verklaarde hem in 1347 heilig. In datzelfde jaar werd zijn schedel in een reliekhouder geplaatst.
Oprócz pracy sędziego Iwo objął opiekę nad parafią, najpierw w Trédrez, a później, około 1292 roku, w Louannec. Ubierał się skromnie, głosił kazania i troszczył się o ubogich w swojej parafii.
Około 1298 roku zrezygnował z obowiązków w diecezji, aby więcej czasu poświęcić modlitwie. Zmarł 19 maja 1303 roku i spoczął w katedrze w Tréguier.
W 1330 roku papież Jan XXII polecił zbadać jego życie, a w Tréguier przesłuchano wielu świadków. Papież Klemens VI ogłosił go świętym w 1347 roku. W tym samym roku jego czaszkę umieszczono w relikwiarzu.
Neben seiner Arbeit als Richter übernahm Ivo die Sorge für eine Pfarrei, zuerst in Trédrez und später, um 1292, in Louannec. Er kleidete sich einfach, predigte und sorgte für die Armen seiner Pfarrei.
Um 1298 gab er seine Aufgaben im Bistum auf, um sich mehr dem Gebet zu widmen. Er starb am 19. Mai 1303 und wurde in der Kathedrale von Tréguier beigesetzt.
1330 ließ Papst Johannes XXII. eine Untersuchung seines Lebens einleiten, bei der in Tréguier viele Zeugen gehört wurden. Papst Clemens VI. sprach ihn 1347 heilig. Im selben Jahr wurde sein Schädel in ein Reliquiar gelegt.
En plus de son travail de juge, Yves reçut la charge d'une paroisse, d'abord à Trédrez, puis, vers 1292, à Louannec. Il s'habillait simplement, prêchait et prenait soin des pauvres de sa paroisse.
Vers 1298, il quitta ses fonctions diocésaines pour se consacrer davantage à la prière. Il mourut le 19 mai 1303 et fut déposé dans la cathédrale de Tréguier.
En 1330, le pape Jean XXII fit ouvrir une enquête sur sa vie, au cours de laquelle de nombreux témoins furent entendus à Tréguier. Le pape Clément VI le canonisa en 1347. La même année, son crâne fut placé dans un reliquaire.
Oltre al lavoro di giudice, Ivo ricevette la cura di una parrocchia, prima a Trédrez e poi, intorno al 1292, a Louannec. Vestiva con semplicità, predicava e si prendeva cura dei poveri della parrocchia.
Intorno al 1298 lasciò i suoi incarichi nella diocesi per dedicarsi di più alla preghiera. Morì il 19 maggio 1303 e fu deposto nella cattedrale di Tréguier.
Nel 1330 papa Giovanni XXII fece aprire un'indagine sulla sua vita, durante la quale a Tréguier furono ascoltati molti testimoni. Papa Clemente VI lo canonizzò nel 1347. Nello stesso anno il suo cranio fu collocato in un reliquiario.
Además de su trabajo como juez, Ivo recibió el cuidado de una parroquia, primero en Trédrez y después, hacia 1292, en Louannec. Vestía con sencillez, predicaba y cuidaba de los pobres de su parroquia.
Hacia 1298 dejó sus cargos en la diócesis para dedicarse más a la oración. Murió el 19 de mayo de 1303 y fue depositado en la catedral de Tréguier.
En 1330 el papa Juan XXII mandó abrir una investigación sobre su vida, en la que se escuchó en Tréguier a muchos testigos. El papa Clemente VI lo canonizó en 1347. Ese mismo año su cráneo fue colocado en un relicario.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i kultGedenktag, Darstellung und AndachtFête, image et dévotionFesta, immagine e devozioneFiesta, imagen y devoción
Zijn feestdag is 19 mei. Elk jaar, op de derde zondag van mei, wordt in Tréguier de Grand Pardon de Saint-Yves gehouden. De schedel van de heilige wordt dan in processie van de kathedraal naar de kerk van Minihy-Tréguier gedragen, en ook juristen nemen eraan deel.
Op afbeeldingen ziet u Ivo met een beurs, voor het geld dat hij aan de armen gaf, en een perkament, voor zijn werk als rechter. Vaak staat hij tussen een rijke en een arme. Jacob Jordaens schilderde hem terwijl hij verzoekers ontvangt. Een oud Latijns rijmpje noemt hem schertsend een Bretoen, advocaat en geen dief, tot verwondering van het volk.
Ivo is de patroon van Bretagne en van juristen, vooral advocaten. In Rome zijn de kerken Sant'Ivo alla Sapienza en Sant'Ivo dei Bretoni aan hem gewijd. In de Ivo-collectie vindt u een beeld van deze heilige in Franse steen.
Jego wspomnienie przypada 19 maja. Co roku, w trzecią niedzielę maja, w Tréguier odbywa się Grand Pardon de Saint-Yves. Czaszkę świętego niesie się wtedy w procesji z katedry do kościoła w Minihy-Tréguier, a udział biorą w niej także prawnicy.
Na wizerunkach zobaczysz Iwona z sakiewką, oznaczającą pieniądze dawane ubogim, i pergaminem, oznaczającym pracę sędziego. Często stoi między bogaczem a ubogim. Jacob Jordaens namalował go podczas przyjmowania proszących. Stary łaciński wierszyk żartobliwie nazywa go Bretończykiem, adwokatem, a nie złodziejem, ku zdumieniu ludu.
Iwo jest patronem Bretanii i prawników, zwłaszcza adwokatów. W Rzymie są mu poświęcone kościoły Sant'Ivo alla Sapienza i Sant'Ivo dei Bretoni. W kolekcji świętego Iwona znajdziesz figurę tego świętego z francuskiego kamienia.
Sein Gedenktag ist der 19. Mai. Jedes Jahr am dritten Sonntag im Mai findet in Tréguier der Grand Pardon de Saint-Yves statt. Der Schädel des Heiligen wird dann in einer Prozession von der Kathedrale zur Kirche von Minihy-Tréguier getragen, und auch Juristen nehmen daran teil.
Auf Darstellungen sehen Sie Ivo mit einem Geldbeutel, für das Geld, das er den Armen gab, und einem Pergament, für seine Arbeit als Richter. Oft steht er zwischen einem Reichen und einem Armen. Jacob Jordaens malte ihn, wie er Bittsteller empfängt. Ein alter lateinischer Reim nennt ihn scherzhaft einen Bretonen, Advokat und kein Dieb, zur Verwunderung des Volkes.
Ivo ist der Patron der Bretagne und der Juristen, besonders der Anwälte. In Rom sind ihm die Kirchen Sant'Ivo alla Sapienza und Sant'Ivo dei Bretoni geweiht. In der Ivo-Kollektion finden Sie eine Figur dieses Heiligen aus französischem Stein.
Sa fête est le 19 mai. Chaque année, le troisième dimanche de mai, se tient à Tréguier le Grand Pardon de Saint-Yves. Le chef du saint est alors porté en procession de la cathédrale à l'église de Minihy-Tréguier, et des juristes y prennent part.
Sur les images, vous voyez Yves avec une bourse, pour l'argent qu'il donnait aux pauvres, et un parchemin, pour son travail de juge. Il se tient souvent entre un riche et un pauvre. Jacob Jordaens l'a peint recevant des solliciteurs. Un vieux distique latin l'appelle plaisamment Breton, avocat et non voleur, à l'étonnement du peuple.
Yves est le patron de la Bretagne et des juristes, en particulier des avocats. À Rome, les églises Sant'Ivo alla Sapienza et Saint-Yves-des-Bretons lui sont dédiées. La collection de saint Yves propose une statue de ce saint en pierre de France.
La sua festa è il 19 maggio. Ogni anno, la terza domenica di maggio, si tiene a Tréguier il Grand Pardon de Saint-Yves. Il cranio del santo viene portato in processione dalla cattedrale alla chiesa di Minihy-Tréguier, e vi partecipano anche i giuristi.
Nelle immagini vedete Ivo con una borsa, per il denaro che dava ai poveri, e una pergamena, per il suo lavoro di giudice. Spesso sta tra un ricco e un povero. Jacob Jordaens lo dipinse mentre riceve dei supplici. Un'antica rima latina lo definisce scherzosamente bretone, avvocato e non ladro, con meraviglia del popolo.
Ivo è il patrono della Bretagna e dei giuristi, in particolare degli avvocati. A Roma gli sono dedicate le chiese di Sant'Ivo alla Sapienza e di Sant'Ivo dei Bretoni. Nella collezione di sant'Ivo trovate una statua di questo santo in pietra francese.
Su fiesta es el 19 de mayo. Cada año, el tercer domingo de mayo, se celebra en Tréguier el Grand Pardon de Saint-Yves. El cráneo del santo se lleva entonces en procesión de la catedral a la iglesia de Minihy-Tréguier, y en ella participan también juristas.
En las imágenes verá a Ivo con una bolsa, por el dinero que daba a los pobres, y un pergamino, por su trabajo de juez. A menudo aparece entre un rico y un pobre. Jacob Jordaens lo pintó recibiendo a unos suplicantes. Una antigua rima latina lo llama en broma bretón, abogado y no ladrón, para asombro del pueblo.
Ivo es el patrono de Bretaña y de los juristas, en especial de los abogados. En Roma le están dedicadas las iglesias de Sant'Ivo alla Sapienza y Sant'Ivo dei Bretoni. En la colección de san Ivo encontrará una imagen de este santo en piedra francesa.




