Een adellijke dochter uit AssisiSzlachecka córka z AsyżuEine Adelstochter aus AssisiUne fille de la noblesse d'AssiseUna figlia della nobiltà di AssisiUna hija de la nobleza de Asís
Clara werd in 1194 in Assisi geboren als dochter van Favarone di Offreduccio en Ortolana, een adellijke familie uit de stad. Zij groeide op in welstand en er werd van haar een goed huwelijk verwacht.
Toen zij Franciscus hoorde preken, raakte zij overtuigd van een leven in armoede. In de nacht na Palmzondag 1212 verliet zij in het geheim het ouderlijk huis.
Klara urodziła się w 1194 roku w Asyżu jako córka Favarone di Offreduccio i Ortolany, z rodziny szlacheckiej. Dorastała w dostatku i oczekiwano dla niej dobrego małżeństwa.
Gdy usłyszała kazanie Franciszka, nabrała przekonania do życia w ubóstwie. W nocy po Niedzieli Palmowej 1212 roku potajemnie opuściła dom rodzinny.
Klara wurde 1194 in Assisi als Tochter von Favarone di Offreduccio und Ortolana geboren, einer adligen Familie der Stadt. Sie wuchs in Wohlstand auf, und man erwartete für sie eine gute Heirat.
Als sie Franziskus predigen hörte, wurde sie von einem Leben in Armut überzeugt. In der Nacht nach dem Palmsonntag 1212 verließ sie heimlich das Elternhaus.
Claire naît en 1194 à Assise, fille de Favarone di Offreduccio et d'Ortolana, d'une famille noble de la ville. Elle grandit dans l'aisance, et l'on attend d'elle un beau mariage.
Après avoir entendu prêcher François, elle se convainc de choisir une vie de pauvreté. Dans la nuit qui suit le dimanche des Rameaux 1212, elle quitte en secret la maison paternelle.
Chiara nacque nel 1194 ad Assisi da Favarone di Offreduccio e da Ortolana, una famiglia nobile della città. Crebbe nell'agiatezza e per lei ci si aspettava un buon matrimonio.
Dopo aver sentito predicare Francesco, si convinse a scegliere una vita di povertà. Nella notte dopo la Domenica delle Palme del 1212 lasciò di nascosto la casa paterna.
Clara nació en 1194 en Asís, hija de Favarone di Offreduccio y de Ortolana, de una familia noble de la ciudad. Creció en la abundancia y de ella se esperaba un buen matrimonio.
Tras oír predicar a Francisco, se convenció de elegir una vida de pobreza. En la noche posterior al Domingo de Ramos de 1212 abandonó en secreto la casa paterna.
Armoede in San DamianoUbóstwo w San DamianoArmut in San DamianoLa pauvreté à San DamianoLa povertà a San DamianoLa pobreza en San Damiano
Bij de kapel van de Portiuncula knipte Franciscus haar haar af en gaf haar een boetekleed. Na een verblijf bij benedictijnse zusters vestigde zij zich bij het kerkje San Damiano, buiten de stadsmuren van Assisi. Haar zus Agnes voegde zich al snel bij haar, later ook haar moeder Ortolana.
Zij leidde de gemeenschap als abdis en hield vast aan het leven zonder bezit. In 1228 verkreeg zij van paus Gregorius IX het privilege om geen eigendommen te hoeven aannemen.
Volgens de overlevering hield zij in 1240, toen soldaten het klooster naderden, de monstrans omhoog voor het raam, waarna de aanvallers zich terugtrokken. Haar eigen regel werd op 9 augustus 1253 door paus Innocentius IV goedgekeurd, twee dagen voor haar dood.
Przy kaplicy Porcjunkuli Franciszek obciął jej włosy i dał jej szatę pokutną. Po pobycie u sióstr benedyktynek zamieszkała przy kościółku San Damiano, poza murami Asyżu. Wkrótce dołączyła do niej siostra Agnieszka, a później także matka, Ortolana.
Kierowała wspólnotą jako ksieni i trwała przy życiu bez własności. W 1228 roku otrzymała od papieża Grzegorza IX przywilej, dzięki któremu nie musiała przyjmować żadnych dóbr.
Według tradycji w 1240 roku, gdy żołnierze zbliżali się do klasztoru, uniosła w oknie monstrancję, a napastnicy się wycofali. Jej własną regułę zatwierdził papież Innocenty IV 9 sierpnia 1253 roku, na dwa dni przed jej śmiercią.
Bei der Portiuncula-Kapelle schnitt Franziskus ihr das Haar ab und gab ihr ein Bußgewand. Nach einem Aufenthalt bei Benediktinerinnen ließ sie sich bei der Kirche San Damiano vor den Mauern von Assisi nieder. Bald schloss sich ihre Schwester Agnes an, später auch ihre Mutter Ortolana.
Sie leitete die Gemeinschaft als Äbtissin und hielt am Leben ohne Besitz fest. 1228 erhielt sie von Papst Gregor IX. das Privileg, keinen Besitz annehmen zu müssen.
Der Überlieferung nach hielt sie 1240, als Soldaten sich dem Kloster näherten, die Monstranz am Fenster empor, worauf die Angreifer abzogen. Ihre eigene Regel bestätigte Papst Innozenz IV. am 9. August 1253, zwei Tage vor ihrem Tod.
Près de la chapelle de la Portioncule, François lui coupe les cheveux et lui donne un habit de pénitence. Après un séjour chez des bénédictines, elle s'installe près de la petite église de San Damiano, hors des murs d'Assise. Sa sœur Agnès la rejoint bientôt, puis leur mère Ortolana.
Elle dirige la communauté comme abbesse et tient à une vie sans possessions. En 1228, elle obtient du pape Grégoire IX le privilège de ne devoir accepter aucun bien.
Selon la tradition, en 1240, alors que des soldats approchaient du monastère, elle éleva l'ostensoir à la fenêtre, et les assaillants se retirèrent. Sa propre règle est approuvée par le pape Innocent IV le 9 août 1253, deux jours avant sa mort.
Presso la cappella della Porziuncola Francesco le tagliò i capelli e le diede un abito di penitenza. Dopo un soggiorno presso monache benedettine si stabilì accanto alla chiesetta di San Damiano, fuori dalle mura di Assisi. La sorella Agnese la raggiunse presto, più tardi anche la madre Ortolana.
Guidò la comunità come badessa e tenne fermo il vivere senza possedimenti. Nel 1228 ottenne da papa Gregorio IX il privilegio di non dover accettare alcun bene.
Secondo la tradizione, nel 1240, quando dei soldati si avvicinavano al monastero, sollevò l'ostensorio alla finestra e gli assalitori si ritirarono. La sua regola fu approvata da papa Innocenzo IV il 9 agosto 1253, due giorni prima della morte.
Junto a la capilla de la Porciúncula, Francisco le cortó el cabello y le dio un hábito de penitencia. Tras una estancia con monjas benedictinas se instaló junto a la iglesita de San Damiano, fuera de las murallas de Asís. Su hermana Inés se unió pronto a ella, y más tarde también su madre, Ortolana.
Dirigió la comunidad como abadesa y mantuvo firme la vida sin posesiones. En 1228 obtuvo del papa Gregorio IX el privilegio de no tener que aceptar ningún bien.
Según la tradición, en 1240, cuando unos soldados se acercaban al monasterio, alzó la custodia en la ventana y los atacantes se retiraron. Su propia regla fue aprobada por el papa Inocencio IV el 9 de agosto de 1253, dos días antes de su muerte.
Patrones van televisie en ogenPatronka telewizji i wzrokuPatronin des Fernsehens und der AugenPatronne de la télévision et des yeuxPatrona della televisione e della vistaPatrona de la televisión y de la vista
Clara stierf op 11 augustus 1253 in San Damiano. Paus Alexander IV verklaarde haar in 1255 heilig.
In 1958 riep paus Pius XII haar uit tot patrones van de televisie. Volgens de overlevering kon zij in de kerstnacht van 1252, ziek op bed, de mis in de kerk van Assisi zien en horen. Ook ooglijders en goudsmeden worden onder haar bescherming gesteld.
Haar graf ligt in de basiliek Santa Chiara in Assisi. De clarissen leven wereldwijd nog altijd naar haar regel.
Klara zmarła 11 sierpnia 1253 roku w San Damiano. Papież Aleksander IV kanonizował ją w 1255 roku.
W 1958 roku Pius XII ogłosił ją patronką telewizji. Według tradycji w noc Bożego Narodzenia 1252 roku, chora, mogła widzieć i słyszeć Mszę odprawianą w kościele w Asyżu. Pod jej opiekę oddaje się też osoby z chorobami oczu oraz złotników.
Jej grób znajduje się w bazylice Santa Chiara w Asyżu. Klaryski na całym świecie żyją do dziś według jej reguły.
Klara starb am 11. August 1253 in San Damiano. Papst Alexander IV. sprach sie 1255 heilig.
1958 erklärte Papst Pius XII. sie zur Patronin des Fernsehens. Der Überlieferung nach konnte sie in der Weihnachtsnacht 1252 krank im Bett die Messe in der Kirche von Assisi sehen und hören. Auch Augenleidende und Goldschmiede stellen sich unter ihren Schutz.
Ihr Grab befindet sich in der Basilika Santa Chiara in Assisi. Die Klarissen leben weltweit noch heute nach ihrer Regel.
Claire meurt le 11 août 1253 à San Damiano. Le pape Alexandre IV la canonise en 1255.
En 1958, Pie XII la proclame patronne de la télévision. Selon la tradition, dans la nuit de Noël 1252, malade dans son lit, elle put voir et entendre la messe célébrée dans l'église d'Assise. Les malades des yeux et les orfèvres se placent aussi sous sa protection.
Son tombeau se trouve dans la basilique Sainte-Claire d'Assise. Les clarisses vivent encore aujourd'hui, dans le monde entier, selon sa règle.
Chiara morì l'11 agosto 1253 a San Damiano. Papa Alessandro IV la canonizzò nel 1255.
Nel 1958 Pio XII la proclamò patrona della televisione. Secondo la tradizione, nella notte di Natale del 1252, malata a letto, poté vedere e ascoltare la messa celebrata nella chiesa di Assisi. Anche chi soffre agli occhi e gli orafi si pongono sotto la sua protezione.
La sua tomba si trova nella basilica di Santa Chiara ad Assisi. Le clarisse vivono ancora oggi in tutto il mondo secondo la sua regola.
Clara murió el 11 de agosto de 1253 en San Damiano. El papa Alejandro IV la canonizó en 1255.
En 1958 Pío XII la proclamó patrona de la televisión. Según la tradición, en la Nochebuena de 1252, enferma en su lecho, pudo ver y oír la misa celebrada en la iglesia de Asís. También quienes padecen de los ojos y los orfebres se ponen bajo su protección.
Su sepulcro se encuentra en la basílica de Santa Clara de Asís. Las clarisas siguen viviendo hoy en todo el mundo según su regla.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, représentation et dévotionMemoria, iconografia e devozioneFiesta, iconografía y devoción
Haar feestdag is 11 augustus. Clarissenkloosters over de hele wereld gedenken haar op die dag, in Assisi voorop.
Op afbeeldingen draagt zij de pij van de franciscanen met een sluier en houdt zij de monstrans vast, een verwijzing naar het verhaal van San Damiano. Daarnaast zijn de lelie voor zuiverheid en de abdissenstaf haar vaste kenmerken.
Wie haar wil volgen in stilte en eenvoud, kiest vaak een klein beeld of een gebedskaart voor een vaste plek in huis. Bij die devotie past de Clara-collectie.
Jej wspomnienie przypada 11 sierpnia. Klasztory klarysek na całym świecie czczą ją tego dnia, a w Asyżu szczególnie.
Na wizerunkach nosi franciszkański habit z welonem i trzyma monstrancję, co nawiązuje do opowieści o San Damiano. Stałymi znakami są też lilia, symbol czystości, oraz pastorał ksieni.
Kto chce iść jej śladem w ciszy i prostocie, wybiera często małą figurę lub obrazek na stałe miejsce w domu. Do tej pobożności nawiązuje kolekcja świętej Klary.
Ihr Gedenktag ist der 11. August. Klarissenklöster in aller Welt gedenken ihrer an diesem Tag, in Assisi besonders.
Auf Bildern trägt sie das franziskanische Ordenskleid mit Schleier und hält die Monstranz, eine Anspielung auf die Erzählung von San Damiano. Feste Kennzeichen sind außerdem die Lilie als Zeichen der Reinheit und der Äbtissinnenstab.
Wer ihr in Stille und Schlichtheit folgen möchte, wählt oft eine kleine Figur oder ein Gebetsbild für einen festen Platz im Haus. Zu dieser Andacht passt die Klara-Kollektion.
Sa fête est le 11 août. Les monastères de clarisses du monde entier la célèbrent ce jour-là, à Assise en particulier.
Sur les images, elle porte l'habit franciscain avec un voile et tient l'ostensoir, allusion au récit de San Damiano. Le lys, signe de pureté, et la crosse d'abbesse sont ses autres attributs habituels.
Celui qui veut la suivre dans le silence et la simplicité choisit souvent une petite statue ou une image de prière pour une place fixe à la maison. La collection sainte Claire s'accorde à cette dévotion.
La sua memoria cade l'11 agosto. I monasteri delle clarisse in tutto il mondo la ricordano in quel giorno, ad Assisi in modo particolare.
Nelle immagini indossa l'abito francescano con il velo e regge l'ostensorio, allusione al racconto di San Damiano. Il giglio, segno di purezza, e il pastorale da badessa sono gli altri suoi attributi consueti.
Chi vuole seguirla nel silenzio e nella semplicità sceglie spesso una piccola statua o un'immagine di preghiera per un posto fisso in casa. A questa devozione si accompagna la collezione di Santa Chiara.
Su fiesta es el 11 de agosto. Los monasterios de clarisas de todo el mundo la recuerdan ese día, y Asís de manera especial.
En las imágenes viste el hábito franciscano con velo y sostiene la custodia, alusión al relato de San Damiano. El lirio, signo de pureza, y el báculo de abadesa son sus otros atributos habituales.
Quien quiere seguirla en el silencio y la sencillez elige a menudo una pequeña imagen o una estampa para un lugar fijo de la casa. A esta devoción acompaña la colección de Santa Clara.
