Góra Świętej AnnyGóra Świętej AnnyGóra Świętej AnnyGóra Świętej AnnyGóra Świętej AnnyGóra Świętej Anny

De geschiedenis van de bedevaart begint bij een kerk die tussen 1480 en 1485 in hout werd opgetrokken. Uit diezelfde tijd stamt het houten beeld van de heilige Anna dat in het hoofdaltaar bewaard wordt. In 1655 vestigden franciscanen zich op de berg. Zij stichtten er een klooster en legden de kalvarieberg aan die het heiligdom tot vandaag zijn gezicht geeft.

In 1733 kwam een stenen kerk in de plaats van het houten gebouw. In dezelfde jaren, tussen 1733 en 1749, verrees het kloostergebouw; in 1905 werd het uitgebreid. De kalvarieberg zelf ontstond in de zeventiende eeuw, terwijl de paden en de meeste kapellen in de achttiende eeuw hun vorm kregen.

De negentiende eeuw bracht onderbrekingen. In 1810 werd het klooster geseculariseerd. Vanaf 1860 keerden de franciscanen terug, al moesten zij tussen 1874 en 1887 tijdens de Kulturkampf opnieuw wijken. Onder het nationaalsocialistische bewind werden zij nogmaals verdreven; na 1945 konden zij hun huis weer betrekken.

De berg werd ook een politiek strijdtoneel. Tijdens de derde Silezische opstand, begonnen op 30 april 1921, namen Poolse opstandelingen de ongeveer vierhonderd meter hoge Annaberg op 4 mei in. Duitse Freikorps-eenheden heroverden hem vanaf 21 mei; de gevechten duurden tot 26 mei. Begin juli scheidden geallieerde troepen de partijen. De berg bleef Duits tot 1945.

Na de oorlog kwam de plaats aan Polen en kreeg de berg daarnaast een wereldlijke gedenkfunctie. In 1955 werd het monument voor de Silezische opstanden opgericht, in 1961 opende een museum over de opstand.

In 1980 verleende de Kerk aan de bedevaartkerk de titel basilica minor. Drie jaar later, in 1983, bezochten paus Johannes Paulus II en Joseph Ratzinger de bedevaartplaats.

Dzieje pielgrzymowania zaczynają się od kościoła, który między 1480 a 1485 rokiem wzniesiono z drewna. Z tego samego czasu pochodzi drewniana figura świętej Anny przechowywana w ołtarzu głównym. W 1655 roku na górze osiedlili się franciszkanie. Założyli tam klasztor i urządzili kalwarię, która do dziś nadaje sanktuarium jego oblicze.

W 1733 roku miejsce drewnianej budowli zajął kościół murowany. W tych samych latach, między 1733 a 1749 rokiem, powstał budynek klasztorny; w 1905 roku został rozbudowany. Sama kalwaria powstała w siedemnastym wieku, natomiast ścieżki i większość kaplic otrzymały swój kształt w wieku osiemnastym.

Wiek dziewiętnasty przyniósł przerwy. W 1810 roku klasztor został poddany sekularyzacji. Od 1860 roku franciszkanie powrócili, choć w latach 1874-1887, podczas Kulturkampfu, musieli ponownie ustąpić. Pod rządami narodowego socjalizmu zostali wypędzeni raz jeszcze; po 1945 roku mogli znów objąć swój dom.

Góra stała się także areną walk politycznych. Podczas trzeciego powstania śląskiego, rozpoczętego 30 kwietnia 1921 roku, polscy powstańcy zajęli 4 maja liczącą około czterystu metrów Górę Świętej Anny. Niemieckie oddziały Freikorpsu odbiły ją od 21 maja; walki trwały do 26 maja. Na początku lipca wojska alianckie rozdzieliły strony. Góra pozostała niemiecka do 1945 roku.

Po wojnie miejscowość przypadła Polsce, a góra otrzymała ponadto świecką funkcję upamiętniającą. W 1955 roku wzniesiono pomnik Czynu Powstańczego, w 1961 roku otwarto muzeum poświęcone powstaniom.

W 1980 roku Kościół nadał kościołowi pielgrzymkowemu tytuł bazyliki mniejszej. Trzy lata później, w 1983 roku, miejsce pielgrzymkowe odwiedzili papież Jan Paweł II i Joseph Ratzinger.

Die Geschichte der Wallfahrt beginnt mit einer Kirche, die zwischen 1480 und 1485 aus Holz errichtet wurde. Aus derselben Zeit stammt die hölzerne Figur der heiligen Anna, die im Hochaltar bewahrt wird. 1655 ließen sich Franziskaner auf dem Berg nieder. Sie gründeten dort ein Kloster und legten den Kalvarienberg an, der dem Heiligtum bis heute sein Gesicht gibt.

1733 trat eine steinerne Kirche an die Stelle des hölzernen Baus. In denselben Jahren, zwischen 1733 und 1749, entstand das Klostergebäude; 1905 wurde es erweitert. Der Kalvarienberg selbst entstand im siebzehnten Jahrhundert, während die Wege und die meisten Kapellen im achtzehnten Jahrhundert ihre Gestalt erhielten.

Das neunzehnte Jahrhundert brachte Unterbrechungen. 1810 wurde das Kloster säkularisiert. Ab 1860 kehrten die Franziskaner zurück, mussten jedoch zwischen 1874 und 1887 während des Kulturkampfs erneut weichen. Unter der nationalsozialistischen Herrschaft wurden sie abermals vertrieben; nach 1945 konnten sie ihr Haus wieder beziehen.

Der Berg wurde auch zum politischen Kampfplatz. Während des dritten Schlesischen Aufstands, der am 30. April 1921 begann, nahmen polnische Aufständische den rund vierhundert Meter hohen Annaberg am 4. Mai ein. Deutsche Freikorps-Einheiten eroberten ihn ab dem 21. Mai zurück; die Kämpfe dauerten bis zum 26. Mai. Anfang Juli trennten alliierte Truppen die Parteien. Der Berg blieb bis 1945 deutsch.

Nach dem Krieg fiel der Ort an Polen, und der Berg erhielt daneben eine weltliche Gedenkfunktion. 1955 wurde das Denkmal für die Schlesischen Aufstände errichtet, 1961 eröffnete ein Museum über den Aufstand.

1980 verlieh die Kirche der Wallfahrtskirche den Titel Basilica minor. Drei Jahre später, 1983, besuchten Papst Johannes Paul II. und Joseph Ratzinger den Wallfahrtsort.

L'histoire du pèlerinage commence avec une église édifiée en bois entre 1480 et 1485. De la même époque date la statue en bois de sainte Anne conservée dans le maître-autel. En 1655, des franciscains s'établirent sur la montagne. Ils y fondèrent un couvent et aménagèrent le calvaire qui donne aujourd'hui encore au sanctuaire son visage.

En 1733, une église en pierre remplaça l'édifice de bois. Durant les mêmes années, entre 1733 et 1749, s'éleva le bâtiment conventuel ; en 1905, il fut agrandi. Le calvaire lui-même naquit au dix-septième siècle, tandis que les chemins et la plupart des chapelles reçurent leur forme au dix-huitième siècle.

Le dix-neuvième siècle apporta des interruptions. En 1810, le couvent fut sécularisé. À partir de 1860, les franciscains revinrent, même s'ils durent de nouveau céder la place entre 1874 et 1887, pendant le Kulturkampf. Sous le régime national-socialiste, ils furent chassés une fois encore ; après 1945, ils purent réintégrer leur maison.

La montagne fut aussi un théâtre d'affrontements politiques. Lors du troisième soulèvement silésien, commencé le 30 avril 1921, des insurgés polonais prirent le 4 mai l'Annaberg, haut d'environ quatre cents mètres. Des unités allemandes de Freikorps le reconquirent à partir du 21 mai ; les combats durèrent jusqu'au 26 mai. Au début de juillet, des troupes alliées séparèrent les parties. La montagne resta allemande jusqu'en 1945.

Après la guerre, le lieu revint à la Pologne et la montagne reçut en outre une fonction mémorielle profane. En 1955 fut érigé le monument aux insurrections silésiennes ; en 1961 ouvrit un musée consacré au soulèvement.

En 1980, l'Église conféra à l'église de pèlerinage le titre de basilique mineure. Trois ans plus tard, en 1983, le pape Jean-Paul II et Joseph Ratzinger visitèrent le lieu de pèlerinage.

La storia del pellegrinaggio comincia con una chiesa costruita in legno tra il 1480 e il 1485. Allo stesso periodo risale la statua lignea di sant'Anna custodita nell'altare maggiore. Nel 1655 i francescani si stabilirono sul monte. Vi fondarono un convento e realizzarono il calvario che ancora oggi dà al santuario il suo volto.

Nel 1733 una chiesa in pietra prese il posto dell'edificio ligneo. Negli stessi anni, tra il 1733 e il 1749, sorse il fabbricato conventuale, che nel 1905 fu ampliato. Il calvario stesso nacque nel Seicento, mentre i sentieri e la maggior parte delle cappelle presero forma nel Settecento.

L'Ottocento portò con sé delle interruzioni. Nel 1810 il convento fu secolarizzato. Dal 1860 i francescani fecero ritorno, benché tra il 1874 e il 1887, durante il Kulturkampf, dovessero nuovamente cedere il posto. Sotto il regime nazionalsocialista furono ancora una volta scacciati; dopo il 1945 poterono rientrare nella loro casa.

Il monte divenne anche teatro di scontri politici. Durante la terza insurrezione slesiana, iniziata il 30 aprile 1921, il 4 maggio gli insorti polacchi conquistarono l'Annaberg, alto circa quattrocento metri. Reparti tedeschi dei Freikorps lo riconquistarono a partire dal 21 maggio; i combattimenti durarono fino al 26 maggio. All'inizio di luglio truppe alleate separarono le parti. Il monte rimase tedesco fino al 1945.

Dopo la guerra la località passò alla Polonia e il monte assunse inoltre una funzione commemorativa civile. Nel 1955 fu eretto il monumento alle insurrezioni slesiane e nel 1961 aprì un museo dedicato all'insurrezione.

Nel 1980 la Chiesa conferì alla chiesa di pellegrinaggio il titolo di basilica minore. Tre anni più tardi, nel 1983, papa Giovanni Paolo II e Joseph Ratzinger visitarono il luogo di pellegrinaggio.

La historia de la peregrinación comienza con una iglesia levantada en madera entre 1480 y 1485. De esa misma época data la imagen de madera de santa Ana que se conserva en el altar mayor. En 1655 los franciscanos se establecieron en el monte. Allí fundaron un convento y trazaron el calvario que hasta hoy da su fisonomía al santuario.

En 1733 una iglesia de piedra sustituyó al edificio de madera. En esos mismos años, entre 1733 y 1749, se levantó el edificio conventual; en 1905 fue ampliado. El calvario propiamente dicho surgió en el siglo XVII, mientras que los senderos y la mayoría de las capillas adquirieron su forma en el siglo XVIII.

El siglo XIX trajo interrupciones. En 1810 el convento fue secularizado. A partir de 1860 los franciscanos regresaron, aunque entre 1874 y 1887, durante el Kulturkampf, tuvieron que ceder de nuevo. Bajo el régimen nacionalsocialista fueron expulsados una vez más; después de 1945 pudieron volver a ocupar su casa.

El monte fue también escenario de lucha política. Durante la tercera insurrección de Silesia, iniciada el 30 de abril de 1921, los insurgentes polacos tomaron el 4 de mayo el Annaberg, de unos cuatrocientos metros de altura. Unidades alemanas de los Freikorps lo reconquistaron a partir del 21 de mayo; los combates duraron hasta el 26 de mayo. A comienzos de julio las tropas aliadas separaron a las partes. El monte siguió siendo alemán hasta 1945.

Tras la guerra la localidad pasó a Polonia y el monte recibió además una función conmemorativa civil. En 1955 se erigió el monumento a las insurrecciones de Silesia y en 1961 abrió un museo sobre el levantamiento.

En 1980 la Iglesia concedió a la iglesia de peregrinación el título de basílica menor. Tres años más tarde, en 1983, el papa Juan Pablo II y Joseph Ratzinger visitaron el lugar de peregrinación.

Het middelpunt van de verering is een houten beeld van de heilige Anna uit het einde van de vijftiende eeuw. Het staat in het hoofdaltaar van de basiliek en toont het type Anna-te-Drieën: de heilige Anna met haar dochter Maria en het Kind Jezus. Het beeld is daarmee ouder dan de stenen kerk die er nu omheen staat.

De kerk is sinds haar stichting aan de heilige Anna gewijd, de moeder van Maria; aan haar naam ontlenen zowel de berg als het dorp hun benaming. Sinds 1655 wordt het heiligdom door franciscanen bediend, met de onderbrekingen die de negentiende en twintigste eeuw hun oplegden.

Ośrodkiem kultu jest drewniana figura świętej Anny z końca piętnastego wieku. Stoi ona w ołtarzu głównym bazyliki i przedstawia typ Świętej Anny Samotrzeciej: święta Anna wraz z córką Maryją i Dzieciątkiem Jezus. Figura jest zatem starsza niż murowany kościół, który ją dziś otacza.

Kościół od swojego powstania jest poświęcony świętej Annie, matce Maryi; od jej imienia biorą swą nazwę zarówno góra, jak i wieś. Od 1655 roku sanktuarium prowadzą franciszkanie, z przerwami, jakie narzuciły im wiek dziewiętnasty i dwudziesty.

Im Mittelpunkt der Verehrung steht eine hölzerne Figur der heiligen Anna vom Ende des fünfzehnten Jahrhunderts. Sie steht im Hochaltar der Basilika und zeigt den Typus Anna selbdritt: die heilige Anna mit ihrer Tochter Maria und dem Jesuskind. Damit ist die Figur älter als die steinerne Kirche, die sie heute umgibt.

Die Kirche ist seit ihrer Gründung der heiligen Anna geweiht, der Mutter Marias; ihrem Namen verdanken sowohl der Berg als auch das Dorf ihre Bezeichnung. Seit 1655 wird das Heiligtum von Franziskanern betreut, mit den Unterbrechungen, die das neunzehnte und zwanzigste Jahrhundert ihnen auferlegten.

Le centre de la vénération est une statue en bois de sainte Anne datant de la fin du quinzième siècle. Elle se dresse dans le maître-autel de la basilique et relève du type dit sainte Anne trinitaire : sainte Anne avec sa fille Marie et l'Enfant Jésus. La statue est donc plus ancienne que l'église en pierre qui l'entoure aujourd'hui.

Depuis sa fondation, l'église est dédiée à sainte Anne, la mère de Marie ; la montagne comme le village tirent leur nom du sien. Depuis 1655, le sanctuaire est desservi par des franciscains, avec les interruptions que leur imposèrent le dix-neuvième et le vingtième siècle.

Al centro della venerazione è una statua lignea di sant'Anna della fine del Quattrocento. Si trova nell'altare maggiore della basilica e raffigura il tipo della Sant'Anna Metterza: sant'Anna con la figlia Maria e il Bambino Gesù. La statua è dunque più antica della chiesa in pietra che oggi la circonda.

Fin dalla sua fondazione la chiesa è dedicata a sant'Anna, la madre di Maria; dal suo nome derivano tanto il monte quanto il villaggio. Dal 1655 il santuario è officiato dai francescani, con le interruzioni che l'Ottocento e il Novecento imposero loro.

El centro de la veneración es una imagen de madera de santa Ana de finales del siglo XV. Se encuentra en el altar mayor de la basílica y representa el tipo de santa Ana Triple: santa Ana con su hija María y el Niño Jesús. La imagen es, por tanto, más antigua que la iglesia de piedra que hoy la rodea.

La iglesia está dedicada desde su fundación a santa Ana, la madre de María; de su nombre toman su denominación tanto el monte como el pueblo. Desde 1655 el santuario está atendido por franciscanos, con las interrupciones que le impusieron los siglos XIX y XX.

Boven op de berg staan de basiliek van de heilige Anna en het aangrenzende franciscanenklooster, dat teruggaat op de zeventiende eeuw en waarin tegenwoordig ook een museum is ondergebracht. Rondom strekt zich de kalvarieberg uit: drieëndertig kapellen uit de zeventiende en achttiende eeuw, verbonden door paden over de helling.

Tot het terrein behoren verder een Lourdesgrot en een monument voor paus Johannes Paulus II. Even verderop ligt een verlaten kalksteengroeve waarin tussen 1934 en 1938 een amfitheater werd uitgehouwen, met zevenduizend zitplaatsen en ruimte voor twintigduizend staande toeschouwers.

In diezelfde groeve is een geologisch natuurreservaat ingericht. Daarnaast staat het granieten monument voor de Silezische opstanden, in 1955 gemaakt door de beeldhouwer Xawery Dunikowski. Uit het midden van de negentiende eeuw dateert een bewaard gebleven kalkoven.

Berg en dorp liggen in het landschapspark Góra Świętej Anny, dat in 1988 werd ingesteld en ruim vijftig vierkante kilometer beslaat. Het park is genoemd naar het dorp en de gelijknamige heuvel waaromheen het ligt.

Na szczycie góry stoją bazylika świętej Anny i przylegający do niej klasztor franciszkanów, sięgający siedemnastego wieku, w którym mieści się dziś również muzeum. Wokół rozciąga się kalwaria: trzydzieści trzy kaplice z siedemnastego i osiemnastego wieku, połączone ścieżkami biegnącymi po zboczu.

Do terenu należą ponadto grota lurdzka i pomnik papieża Jana Pawła II. Nieco dalej leży opuszczony kamieniołom wapienia, w którym w latach 1934-1938 wykuto amfiteatr, z siedmioma tysiącami miejsc siedzących i miejscem dla dwudziestu tysięcy stojących widzów.

W tym samym kamieniołomie urządzono geologiczny rezerwat przyrody. Obok stoi granitowy pomnik Czynu Powstańczego, wykonany w 1955 roku przez rzeźbiarza Xawerego Dunikowskiego. Z połowy dziewiętnastego wieku pochodzi zachowany piec wapienniczy.

Góra i wieś leżą w Parku Krajobrazowym Góra Świętej Anny, utworzonym w 1988 roku i obejmującym ponad pięćdziesiąt kilometrów kwadratowych. Park nosi nazwę od wsi i od tego samego imienia wzgórza, wokół którego się rozciąga.

Oben auf dem Berg stehen die Basilika der heiligen Anna und das angrenzende Franziskanerkloster, das auf das siebzehnte Jahrhundert zurückgeht und in dem heute auch ein Museum untergebracht ist. Ringsum erstreckt sich der Kalvarienberg: dreiunddreißig Kapellen aus dem siebzehnten und achtzehnten Jahrhundert, verbunden durch Wege über den Hang.

Zum Gelände gehören ferner eine Lourdesgrotte und ein Denkmal für Papst Johannes Paul II. Etwas weiter liegt ein verlassener Kalksteinbruch, in den zwischen 1934 und 1938 ein Amphitheater gehauen wurde, mit siebentausend Sitzplätzen und Raum für zwanzigtausend stehende Zuschauer.

In demselben Steinbruch ist ein geologisches Naturschutzgebiet eingerichtet. Daneben steht das granitene Denkmal für die Schlesischen Aufstände, 1955 geschaffen von dem Bildhauer Xawery Dunikowski. Aus der Mitte des neunzehnten Jahrhunderts stammt ein erhaltener Kalkofen.

Berg und Dorf liegen im Landschaftspark Góra Świętej Anny, der 1988 eingerichtet wurde und gut fünfzig Quadratkilometer umfasst. Der Park ist nach dem Dorf und dem gleichnamigen Hügel benannt, um den er sich legt.

Au sommet de la montagne se dressent la basilique Sainte-Anne et le couvent franciscain attenant, qui remonte au dix-septième siècle et abrite aujourd'hui également un musée. Tout autour s'étend le calvaire : trente-trois chapelles des dix-septième et dix-huitième siècles, reliées par des chemins qui parcourent le versant.

Le site comprend en outre une grotte de Lourdes et un monument au pape Jean-Paul II. Un peu plus loin s'ouvre une carrière de calcaire abandonnée, dans laquelle fut taillé entre 1934 et 1938 un amphithéâtre de sept mille places assises, pouvant accueillir vingt mille spectateurs debout.

Dans cette même carrière a été aménagée une réserve naturelle géologique. À côté s'élève le monument de granit aux insurrections silésiennes, réalisé en 1955 par le sculpteur Xawery Dunikowski. Du milieu du dix-neuvième siècle date un four à chaux conservé.

La montagne et le village se trouvent dans le parc paysager de Góra Świętej Anny, créé en 1988 et couvrant plus de cinquante kilomètres carrés. Le parc doit son nom au village et à la colline homonyme autour de laquelle il s'étend.

In cima al monte sorgono la basilica di Sant'Anna e l'attiguo convento francescano, che risale al Seicento e che oggi ospita anche un museo. Tutt'intorno si estende il calvario: trentatré cappelle del Seicento e del Settecento, collegate da sentieri lungo il pendio.

Fanno parte dell'area anche una grotta di Lourdes e un monumento a papa Giovanni Paolo II. Poco distante si trova una cava di calcare abbandonata, nella quale tra il 1934 e il 1938 fu ricavato un anfiteatro con settemila posti a sedere e spazio per ventimila spettatori in piedi.

Nella stessa cava è stata istituita una riserva naturale geologica. Accanto sorge il monumento in granito alle insurrezioni slesiane, realizzato nel 1955 dallo scultore Xawery Dunikowski. Della metà dell'Ottocento è invece una fornace da calce conservatasi fino a oggi.

Il monte e il villaggio si trovano nel parco paesaggistico Góra Świętej Anny, istituito nel 1988 ed esteso su oltre cinquanta chilometri quadrati. Il parco prende il nome dal villaggio e dall'omonima collina attorno alla quale si dispone.

En lo alto del monte se alzan la basílica de Santa Ana y el convento franciscano contiguo, que se remonta al siglo XVII y que hoy alberga también un museo. Alrededor se extiende el calvario: treinta y tres capillas de los siglos XVII y XVIII, unidas por senderos que recorren la ladera.

Al recinto pertenecen además una gruta de Lourdes y un monumento al papa Juan Pablo II. Algo más allá se encuentra una cantera de caliza abandonada en la que, entre 1934 y 1938, se excavó un anfiteatro con siete mil asientos y espacio para veinte mil espectadores de pie.

En esa misma cantera se ha establecido una reserva natural geológica. Junto a ella se alza el monumento de granito a las insurrecciones de Silesia, realizado en 1955 por el escultor Xawery Dunikowski. De mediados del siglo XIX data un horno de cal conservado.

El monte y el pueblo se encuentran en el parque paisajístico de Góra Świętej Anny, creado en 1988 y de algo más de cincuenta kilómetros cuadrados de extensión. El parque debe su nombre al pueblo y a la colina homónima en torno a la cual se extiende.

De devotie op de Annaberg kent twee bewegingen: het gebed bij het beeld van de heilige Anna in de basiliek en de gang langs de kapellen van de kalvarieberg. Die route, in de zeventiende eeuw door de franciscanen aangelegd en in de achttiende eeuw voltooid, verbindt de kerk met de helling eromheen en maakt het lijden van Christus stap voor stap begaanbaar.

Het zwaartepunt van het bedevaartjaar ligt rond 14 september, wanneer pelgrims naar de berg trekken. In de tweede helft van juli vindt er daarnaast een jeugdontmoeting plaats.

Aan het bezoek van paus Johannes Paulus II in 1983 herinnert een monument op het terrein. De titel basilica minor, in 1980 verleend, bevestigt de plaats die dit heiligdom in het kerkelijk leven van Opper-Silezië inneemt.

Pobożność na Górze Świętej Anny ma dwa nurty: modlitwę przy figurze świętej Anny w bazylice oraz przejście wzdłuż kaplic kalwarii. Ta trasa, wytyczona w siedemnastym wieku przez franciszkanów i ukończona w wieku osiemnastym, łączy kościół z otaczającym go zboczem i pozwala krok po kroku przemierzyć mękę Chrystusa.

Punkt ciężkości roku pielgrzymkowego przypada na dni wokół 14 września, kiedy pielgrzymi ciągną na górę. W drugiej połowie lipca odbywa się tam ponadto spotkanie młodzieży.

O wizycie papieża Jana Pawła II w 1983 roku przypomina pomnik na terenie sanktuarium. Tytuł bazyliki mniejszej, nadany w 1980 roku, potwierdza miejsce, jakie sanktuarium zajmuje w życiu kościelnym Górnego Śląska.

Die Frömmigkeit auf dem Annaberg kennt zwei Bewegungen: das Gebet vor der Figur der heiligen Anna in der Basilika und den Gang entlang den Kapellen des Kalvarienbergs. Dieser Weg, im siebzehnten Jahrhundert von den Franziskanern angelegt und im achtzehnten Jahrhundert vollendet, verbindet die Kirche mit dem Hang ringsum und macht das Leiden Christi Schritt für Schritt begehbar.

Der Schwerpunkt des Wallfahrtsjahres liegt um den 14. September, wenn Pilger auf den Berg ziehen. In der zweiten Julihälfte findet dort außerdem ein Jugendtreffen statt.

An den Besuch von Papst Johannes Paul II. im Jahr 1983 erinnert ein Denkmal auf dem Gelände. Der 1980 verliehene Titel Basilica minor bestätigt den Platz, den dieses Heiligtum im kirchlichen Leben Oberschlesiens einnimmt.

La dévotion à l'Annaberg connaît deux mouvements : la prière devant la statue de sainte Anne dans la basilique et le parcours des chapelles du calvaire. Ce chemin, aménagé au dix-septième siècle par les franciscains et achevé au dix-huitième, relie l'église au versant qui l'entoure et rend la Passion du Christ praticable pas à pas.

Le temps fort de l'année de pèlerinage se situe autour du 14 septembre, lorsque les pèlerins montent à la montagne. Dans la seconde moitié de juillet s'y tient par ailleurs une rencontre de jeunes.

Un monument élevé sur le site rappelle la visite du pape Jean-Paul II en 1983. Le titre de basilique mineure, conféré en 1980, confirme la place que ce sanctuaire occupe dans la vie ecclésiale de Haute-Silésie.

La devozione sull'Annaberg conosce due movimenti: la preghiera davanti alla statua di sant'Anna nella basilica e il percorso lungo le cappelle del calvario. Quel tracciato, realizzato dai francescani nel Seicento e completato nel Settecento, collega la chiesa al pendio circostante e rende la passione di Cristo percorribile passo dopo passo.

Il momento culminante dell'anno di pellegrinaggio cade intorno al 14 settembre, quando i pellegrini salgono al monte. Nella seconda metà di luglio si tiene inoltre un incontro dei giovani.

Un monumento nell'area ricorda la visita di papa Giovanni Paolo II nel 1983. Il titolo di basilica minore, conferito nel 1980, conferma il posto che questo santuario occupa nella vita ecclesiale dell'Alta Slesia.

La devoción en el Annaberg tiene dos movimientos: la oración ante la imagen de santa Ana en la basílica y el recorrido por las capillas del calvario. Ese itinerario, trazado en el siglo XVII por los franciscanos y concluido en el XVIII, une la iglesia con la ladera circundante y hace transitable, paso a paso, la pasión de Cristo.

El centro del año de peregrinación se sitúa en torno al 14 de septiembre, cuando los peregrinos suben al monte. En la segunda mitad de julio tiene lugar además un encuentro de jóvenes.

La visita del papa Juan Pablo II en 1983 se recuerda con un monumento en el recinto. El título de basílica menor, concedido en 1980, confirma el lugar que este santuario ocupa en la vida eclesial de la Alta Silesia.