Een Romeinse priester wordt pausRzymski kapłan zostaje papieżemEin römischer Priester wird PapstUn prêtre romain devient papeUn sacerdote romano diventa papaUn sacerdote romano llega a papa
Over de jeugd van Cornelius is weinig bekend. Hij was een Romein die als priester in de Kerk van Rome diende. Toen paus Fabianus in 250 tijdens de vervolging onder keizer Decius stierf, bleef de bisschopszetel meer dan een jaar onbezet.
In het voorjaar van 251 koos de Romeinse gemeente Cornelius tot bisschop van Rome. Hij nam het roer over in een Kerk die door de vervolging verzwakt en verdeeld was.
O młodości Korneliusza wiadomo niewiele. Był Rzymianinem i jako kapłan służył w Kościele rzymskim. Gdy papież Fabian zmarł w 250 roku w czasie prześladowania za cesarza Decjusza, stolica biskupia pozostawała pusta przez ponad rok.
Wiosną 251 roku gmina rzymska wybrała Korneliusza na biskupa Rzymu. Przejął ster Kościoła osłabionego i podzielonego przez prześladowanie.
Über die Jugend des Cornelius ist wenig bekannt. Er war Römer und diente als Priester in der Kirche von Rom. Als Papst Fabian 250 während der Verfolgung unter Kaiser Decius starb, blieb der Bischofsstuhl über ein Jahr unbesetzt.
Im Frühjahr 251 wählte die römische Gemeinde Cornelius zum Bischof von Rom. Er übernahm das Steuer einer Kirche, die durch die Verfolgung geschwächt und gespalten war.
On sait peu de chose de la jeunesse de Corneille. Il était romain et servait comme prêtre dans l'Église de Rome. Quand le pape Fabien mourut en 250, pendant la persécution de l'empereur Dèce, le siège épiscopal resta vacant plus d'un an.
Au printemps 251, la communauté romaine élut Corneille évêque de Rome. Il prit la barre d'une Église affaiblie et divisée par la persécution.
Della giovinezza di Cornelio si sa poco. Era romano e serviva come sacerdote nella Chiesa di Roma. Quando papa Fabiano morì nel 250, durante la persecuzione dell'imperatore Decio, la sede episcopale rimase vacante per oltre un anno.
Nella primavera del 251 la comunità romana elesse Cornelio vescovo di Roma. Prese il timone di una Chiesa indebolita e divisa dalla persecuzione.
Poco se sabe de la juventud de Cornelio. Era romano y servía como sacerdote en la Iglesia de Roma. Cuando el papa Fabián murió en 250, durante la persecución del emperador Decio, la sede episcopal quedó vacante más de un año.
En la primavera de 251 la comunidad romana eligió a Cornelio obispo de Roma. Tomó el timón de una Iglesia debilitada y dividida por la persecución.
Strijd om de boetedoeningSpór o pokutęStreit um die BußeLa querelle de la pénitenceLa disputa sulla penitenzaLa disputa sobre la penitencia
Kern van zijn pontificaat was de vraag wat te doen met christenen die tijdens de vervolging hun geloof hadden verloochend. Cornelius stond hen toe na boete terug te keren in de gemeenschap. De priester Novatianus vond dat te mild en liet zich als tegenpaus wijden.
Cornelius riep een synode bijeen in Rome, die Novatianus veroordeelde. Cyprianus van Carthago steunde hem, en hun briefwisseling is bewaard gebleven. In een brief van Cornelius zelf staat dat de Romeinse gemeente meer dan anderhalfduizend weduwen en hulpbehoevenden onderhield.
Onder keizer Gallus werd hij verbannen naar Centumcellae, het huidige Civitavecchia. Daar stierf hij in juni 253. Hij wordt als martelaar vereerd en werd bijgezet in de catacombe van Callistus.
Sednem jego pontyfikatu było pytanie, co zrobić z chrześcijanami, którzy w czasie prześladowania wyparli się wiary. Korneliusz pozwolił im wrócić do wspólnoty po odbyciu pokuty. Kapłan Nowacjan uznał to za zbyt łagodne i kazał się wyświęcić na antypapieża.
Korneliusz zwołał synod w Rzymie, który potępił Nowacjana. Poparł go Cyprian z Kartaginy, a ich korespondencja się zachowała. W jednym z listów Korneliusza czytamy, że gmina rzymska utrzymywała ponad półtora tysiąca wdów i potrzebujących.
Za cesarza Gallusa został zesłany do Centumcellae, dzisiejszego Civitavecchia. Tam zmarł w czerwcu 253 roku. Czci się go jako męczennika, a pochowano go w katakumbach Kaliksta.
Kern seines Pontifikats war die Frage, wie mit Christen umzugehen sei, die in der Verfolgung ihren Glauben verleugnet hatten. Cornelius erlaubte ihnen, nach der Buße in die Gemeinschaft zurückzukehren. Der Priester Novatian hielt das für zu milde und ließ sich als Gegenpapst weihen.
Cornelius berief in Rom eine Synode ein, die Novatian verurteilte. Cyprian von Karthago unterstützte ihn, und ihr Briefwechsel ist erhalten. In einem Brief des Cornelius selbst steht, dass die römische Gemeinde mehr als anderthalbtausend Witwen und Bedürftige unterhielt.
Unter Kaiser Gallus wurde er nach Centumcellae, dem heutigen Civitavecchia, verbannt. Dort starb er im Juni 253. Er wird als Märtyrer verehrt und wurde in der Kallixtus-Katakombe beigesetzt.
Le cœur de son pontificat fut la question de savoir que faire des chrétiens qui avaient renié leur foi pendant la persécution. Corneille leur permit de revenir dans la communauté après pénitence. Le prêtre Novatien jugea cela trop indulgent et se fit consacrer antipape.
Corneille réunit à Rome un synode qui condamna Novatien. Cyprien de Carthage le soutint, et leur correspondance nous est parvenue. Une lettre de Corneille lui-même précise que la communauté romaine faisait vivre plus de mille cinq cents veuves et personnes dans le besoin.
Sous l'empereur Gallus, il fut exilé à Centumcellae, l'actuelle Civitavecchia. Il y mourut en juin 253. On le vénère comme martyr, et il fut enterré dans la catacombe de Calixte.
Il cuore del suo pontificato fu la questione di che cosa fare dei cristiani che durante la persecuzione avevano rinnegato la fede. Cornelio permise loro di rientrare nella comunità dopo la penitenza. Il sacerdote Novaziano lo giudicò troppo indulgente e si fece consacrare antipapa.
Cornelio convocò a Roma un sinodo che condannò Novaziano. Lo sostenne Cipriano di Cartagine, e la loro corrispondenza si è conservata. In una lettera di Cornelio stesso si legge che la comunità romana manteneva più di millecinquecento vedove e bisognosi.
Sotto l'imperatore Gallo fu esiliato a Centumcellae, l'odierna Civitavecchia. Vi morì nel giugno del 253. È venerato come martire ed è stato sepolto nella catacomba di Callisto.
El núcleo de su pontificado fue la cuestión de qué hacer con los cristianos que habían renegado de su fe durante la persecución. Cornelio les permitió volver a la comunidad tras hacer penitencia. El sacerdote Novaciano lo consideró demasiado indulgente y se hizo consagrar antipapa.
Cornelio convocó en Roma un sínodo que condenó a Novaciano. Lo apoyó Cipriano de Cartago, y su correspondencia se ha conservado. En una carta del propio Cornelio se lee que la comunidad romana sostenía a más de mil quinientas viudas y necesitados.
Bajo el emperador Galo fue desterrado a Centumcellae, la actual Civitavecchia. Allí murió en junio de 253. Se le venera como mártir y fue sepultado en la catacumba de Calixto.
Beschermer van veeOpiekun bydłaSchutzherr des ViehsProtecteur du bétailProtettore del bestiameProtector del ganado
Cornelius wordt vooral vereerd in het Rijnland en de Lage Landen. Daar hoort hij bij de Vier Marschalken Gods, samen met Hubertus, Quirinus en Antonius Abt. Zijn naam doet denken aan het Latijnse cornu, hoorn, en zo werd de hoorn zijn kenteken.
Daarom werd hij patroon van het hoornvee, en boeren riepen hem aan bij ziekte in de stal. Ook vroeg men zijn voorspraak bij epilepsie, oorpijn en koorts. Zijn relieken worden bewaard in Kornelimünster bij Aken.
Korneliusz jest czczony przede wszystkim w Nadrenii i w Niderlandach. Należy tam do Czterech Marszałków Bożych, obok Huberta, Kwiryna i świętego Antoniego Pustelnika. Jego imię przypomina łacińskie cornu, róg, i tak róg stał się jego znakiem.
Dlatego został patronem bydła rogatego, a rolnicy przywoływali go przy chorobach w oborze. Prosiło się o jego wstawiennictwo także przy padaczce, bólu uszu i gorączce. Jego relikwie przechowuje się w Kornelimünster koło Akwizgranu.
Cornelius wird vor allem im Rheinland und in den Niederlanden verehrt. Dort gehört er zu den Vier Marschällen Gottes, zusammen mit Hubertus, Quirinus und Antonius dem Einsiedler. Sein Name erinnert an das lateinische cornu, Horn, und so wurde das Horn sein Kennzeichen.
Deshalb wurde er zum Patron des Hornviehs, und Bauern riefen ihn bei Krankheit im Stall an. Auch bei Fallsucht, Ohrenleiden und Fieber bat man um seine Fürsprache. Seine Reliquien werden in Kornelimünster bei Aachen aufbewahrt.
Corneille est surtout vénéré en Rhénanie et dans les Pays-Bas. Il y compte parmi les quatre maréchaux de Dieu, avec Hubert, Quirin et saint Antoine le Grand. Son nom rappelle le latin cornu, la corne, et c'est ainsi que la corne devint son emblème.
Il devint donc le patron des bêtes à cornes, et les paysans l'invoquaient en cas de maladie à l'étable. On demandait aussi son intercession contre l'épilepsie, les maux d'oreille et la fièvre. Ses reliques sont conservées à Kornelimünster, près d'Aix-la-Chapelle.
Cornelio è venerato soprattutto in Renania e nei Paesi Bassi. Lì appartiene ai Quattro Marescialli di Dio, insieme a Uberto, Quirino e sant'Antonio abate. Il suo nome ricorda il latino cornu, corno, e così il corno divenne il suo segno.
Per questo fu fatto patrono del bestiame cornuto, e i contadini lo invocavano contro le malattie della stalla. Si chiedeva la sua intercessione anche contro l'epilessia, il mal d'orecchi e la febbre. Le sue reliquie sono conservate a Kornelimünster, presso Aquisgrana.
Cornelio es venerado sobre todo en Renania y en los Países Bajos. Allí pertenece a los Cuatro Mariscales de Dios, junto con Huberto, Quirino y san Antonio Abad. Su nombre recuerda al latín cornu, cuerno, y así el cuerno se convirtió en su distintivo.
Por eso fue patrono del ganado con cuernos, y los campesinos lo invocaban ante la enfermedad en el establo. También se pedía su intercesión contra la epilepsia, el dolor de oídos y la fiebre. Sus reliquias se conservan en Kornelimünster, cerca de Aquisgrán.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, image et dévotionFesta, immagine e devozioneFiesta, imagen y devoción
Zijn feestdag is 16 september, dezelfde dag als die van Cyprianus van Carthago. De Kerk gedenkt de twee tijdgenoten in de liturgie samen.
Op afbeeldingen is Cornelius herkenbaar als paus met tiara en drievoudig kruis. Meestal draagt hij een hoorn in de hand, en soms staat er een rund of een os naast hem.
Wie hem thuis of in de stal in ere wil houden, kiest vaak een beeld of een gebedskaart. In de Cornelius-collectie staan beelden, medailles en gebedskaarten bij elkaar.
Jego wspomnienie przypada 16 września, w tym samym dniu co wspomnienie Cypriana z Kartaginy. Kościół wspomina tych dwóch współczesnych w liturgii wspólnie.
Na wizerunkach Korneliusz jest rozpoznawalny jako papież w tiarze z potrójnym krzyżem. Najczęściej trzyma w ręku róg, a czasem obok niego stoi wół.
Kto chce go czcić w domu lub w oborze, wybiera zwykle figurę albo obrazek z modlitwą. W kolekcji świętego Korneliusza znajdują się figury, medaliki i obrazki z modlitwą.
Sein Gedenktag ist der 16. September, derselbe Tag wie der des Cyprian von Karthago. Die Kirche gedenkt der beiden Zeitgenossen in der Liturgie gemeinsam.
Auf Darstellungen erkennt man Cornelius als Papst mit Tiara und dreifachem Kreuz. Meist trägt er ein Horn in der Hand, und manchmal steht ein Rind oder Ochse neben ihm.
Wer ihn zu Hause oder im Stall in Ehren halten möchte, wählt oft eine Figur oder ein Gebetsbild. In der Cornelius-Kollektion stehen Figuren, Medaillen und Gebetsbilder beieinander.
Sa fête est le 16 septembre, le même jour que celle de Cyprien de Carthage. L'Église commémore ensemble ces deux contemporains dans la liturgie.
Sur les images, Corneille se reconnaît à la tiare et à la croix à trois traverses. Le plus souvent il tient une corne à la main, et parfois un bœuf se tient près de lui.
Celui qui veut l'honorer chez lui ou à l'étable choisit souvent une statue ou une image de prière. Dans la collection de saint Corneille, statues, médailles et images de prière sont réunies.
La sua festa è il 16 settembre, lo stesso giorno di Cipriano di Cartagine. La Chiesa ricorda insieme nella liturgia i due contemporanei.
Nelle immagini Cornelio si riconosce come papa con tiara e croce a tre traverse. Per lo più tiene in mano un corno, e talvolta accanto a lui sta un bue.
Chi vuole onorarlo in casa o nella stalla sceglie spesso una statua o un santino. Nella collezione di san Cornelio trovano posto statue, medaglie e immagini di preghiera.
Su fiesta es el 16 de septiembre, el mismo día que la de Cipriano de Cartago. La Iglesia recuerda juntos en la liturgia a los dos contemporáneos.
En las imágenes se reconoce a Cornelio como papa con tiara y cruz de tres travesaños. Casi siempre sostiene un cuerno en la mano, y a veces hay un buey a su lado.
Quien quiera honrarlo en casa o en el establo suele elegir una figura o una estampa de oración. En la colección de san Cornelio se reúnen figuras, medallas y estampas de oración.
