Bisschop van BeneventoBiskup BeneventoBischof von BeneventÉvêque de BénéventVescovo di BeneventoObispo de Benevento
Januarius is de Latijnse vorm van een Romeinse naam die verwijst naar Janus, de god van het begin. Over zijn jeugd is bijna niets overgeleverd. Zeker is dat hij bisschop van Benevento werd, in de Zuid-Italiaanse regio Campanië.
Zijn levensbeschrijvingen zijn pas eeuwen na zijn dood opgetekend, maar zijn verering is oud en goed getuigd. Napels vierde hem al in de vijfde eeuw als martelaar en de catacomben waar zijn graf lag, dragen nog altijd zijn naam.
Imię Januariusz nawiązuje do Janusa, rzymskiego boga początków. O jego młodości nie przekazano prawie nic. Pewne jest, że został biskupem Benevento w południowowłoskiej Kampanii.
Jego żywoty spisano dopiero wiele wieków po śmierci, ale kult jest stary i dobrze poświadczony. Neapol czcił go jako męczennika już w V wieku, a katakumby, w których znajdował się jego grób, do dziś noszą jego imię.
Der Name Januarius geht auf einen römischen Namen zurück, der mit Janus, dem Gott des Anfangs, zusammenhängt. Über seine Jugend ist fast nichts überliefert. Sicher ist, dass er Bischof von Benevent in der süditalienischen Region Kampanien wurde.
Seine Lebensbeschreibungen wurden erst Jahrhunderte nach seinem Tod niedergeschrieben, doch die Verehrung ist alt und gut bezeugt. Neapel feierte ihn schon im fünften Jahrhundert als Märtyrer, und die Katakomben, in denen sein Grab lag, tragen bis heute seinen Namen.
Janvier est la forme française d'un nom romain qui renvoie à Janus, le dieu des commencements. On ne sait presque rien de sa jeunesse. Ce qui est sûr, c'est qu'il devint évêque de Bénévent, dans la région méridionale de la Campanie.
Ses vies n'ont été mises par écrit que plusieurs siècles après sa mort, mais son culte est ancien et bien attesté. Naples le célébrait déjà au Ve siècle comme martyr, et les catacombes où se trouvait sa tombe portent encore son nom.
Il nome Gennaro deriva dal latino Ianuarius, legato a Giano, il dio degli inizi. Della sua giovinezza non si sa quasi nulla. È certo che divenne vescovo di Benevento, nella regione meridionale della Campania.
Le sue biografie furono messe per iscritto secoli dopo la morte, ma il culto è antico e ben attestato. Napoli lo celebrava già nel V secolo come martire, e le catacombe in cui fu sepolto portano ancora il suo nome.
Jenaro es la forma castellana de un nombre romano que remite a Jano, el dios de los comienzos. De su juventud se sabe casi nada. Lo seguro es que llegó a ser obispo de Benevento, en la región meridional de la Campania.
Sus biografías se pusieron por escrito siglos después de su muerte, pero su culto es antiguo y está bien atestiguado. Nápoles lo celebraba ya en el siglo V como mártir, y las catacumbas donde estuvo su tumba siguen llevando su nombre.
Vervolging en martelaarschapPrześladowanie i męczeństwoVerfolgung und MartyriumPersécution et martyrePersecuzione e martirioPersecución y martirio
Volgens de overlevering bezocht Januarius tijdens de vervolging onder keizer Diocletianus gevangen christenen bij Pozzuoli, onder wie de diaken Sossius. Hij werd zelf gearresteerd en in het amfitheater aan de wilde dieren voorgeworpen.
De dieren zouden hem volgens hetzelfde verhaal niets hebben aangedaan, waarna hij bij de Solfatara werd onthoofd, omstreeks het jaar 305. Enkele metgezellen stierven met hem.
Według tradycji Januariusz odwiedził w czasie prześladowań za cesarza Dioklecjana uwięzionych chrześcijan w Pozzuoli, wśród nich diakona Sossjusza. Sam został aresztowany i w amfiteatrze rzucony dzikim zwierzętom.
Zwierzęta miały go, jak podaje ta sama tradycja, oszczędzić, po czym został ścięty w pobliżu Solfatary, około roku 305. Wraz z nim zginęło kilku towarzyszy.
Der Überlieferung nach besuchte Januarius während der Verfolgung unter Kaiser Diokletian gefangene Christen bei Pozzuoli, darunter den Diakon Sossius. Er wurde selbst verhaftet und im Amphitheater den wilden Tieren vorgeworfen.
Die Tiere sollen ihm nach derselben Überlieferung nichts getan haben; anschließend wurde er bei der Solfatara enthauptet, um das Jahr 305. Mehrere Gefährten starben mit ihm.
Selon la tradition, Janvier rendit visite, pendant la persécution de l'empereur Dioclétien, à des chrétiens emprisonnés près de Pouzzoles, dont le diacre Sossius. Arrêté à son tour, il fut jeté aux bêtes dans l'amphithéâtre.
Les fauves ne lui auraient fait aucun mal, d'après le même récit, après quoi il fut décapité près de la Solfatare, vers l'an 305. Plusieurs compagnons moururent avec lui.
Secondo la tradizione, durante la persecuzione dell'imperatore Diocleziano Gennaro visitò a Pozzuoli alcuni cristiani incarcerati, tra cui il diacono Sossio. Arrestato a sua volta, fu gettato alle belve nell'anfiteatro.
Secondo lo stesso racconto le fiere non gli fecero alcun male, dopodiché fu decapitato presso la Solfatara, intorno all'anno 305. Con lui morirono alcuni compagni.
Según la tradición, durante la persecución del emperador Diocleciano Jenaro visitó en Pozzuoli a unos cristianos encarcelados, entre ellos el diácono Sosio. Fue detenido a su vez y arrojado a las fieras en el anfiteatro.
Según el mismo relato, las fieras no le hicieron daño, y después fue decapitado cerca de la Solfatara, hacia el año 305. Varios compañeros murieron con él.
Het bloed en de stad NapelsKrew świętego i miasto NeapolDas Blut und die Stadt NeapelLe sang et la ville de NaplesIl sangue e la città di NapoliLa sangre y la ciudad de Nápoles
Het bekendste kenmerk van zijn verering is het bloed dat in twee glazen ampullen in de kathedraal van Napels wordt bewaard. Volgens de overlevering werd het na de onthoofding opgevangen. Driemaal per jaar wordt het getoond: op de zaterdag vóór de eerste zondag van mei, op 19 september en op 16 december.
Wordt het bloed vloeibaar, dan geldt dat in Napels als goed voorteken voor de stad. De relikwieën rusten in de Schatkapel, in de zeventiende eeuw gebouwd na een gelofte van de stad in tijden van pest.
Zoals de heilige Agatha in Catania wordt aangeroepen tegen de Etna, zo geldt Januarius in Napels als beschermer tegen de Vesuvius. Die rol kreeg vaste vorm na de uitbarsting van 16 december 1631, toen de Napolitanen zich onder zijn bescherming stelden.
Najbardziej znanym rysem jego kultu jest krew przechowywana w dwóch szklanych ampułkach w katedrze w Neapolu. Według tradycji zebrano ją po ścięciu biskupa. Wystawia się ją trzy razy w roku: w sobotę przed pierwszą niedzielą maja, 19 września i 16 grudnia.
Gdy krew staje się płynna, Neapolitańczycy uważają to za dobrą wróżbę dla miasta. Relikwie spoczywają w Kaplicy Skarbu, wzniesionej w XVII wieku po ślubach miasta złożonych w czasie zarazy.
Tak jak święta Agata jest wzywana w Katanii wobec Etny, tak Januariusz jest w Neapolu obrońcą przed Wezuwiuszem. Rola ta umocniła się po erupcji z 16 grudnia 1631 roku, gdy mieszkańcy zawierzyli się jego opiece.
Das bekannteste Merkmal seiner Verehrung ist das Blut, das in zwei Glasampullen im Dom von Neapel aufbewahrt wird. Der Überlieferung nach wurde es nach der Enthauptung aufgefangen. Dreimal im Jahr wird es gezeigt: am Samstag vor dem ersten Maisonntag, am 19. September und am 16. Dezember.
Wird das Blut flüssig, gilt das in Neapel als gutes Zeichen für die Stadt. Die Reliquien ruhen in der Schatzkapelle, die im 17. Jahrhundert nach einem Gelübde der Stadt in Zeiten der Pest errichtet wurde.
So wie die heilige Agatha in Catania gegen den Ätna angerufen wird, gilt Januarius in Neapel als Schutzherr gegen den Vesuv. Diese Rolle festigte sich nach dem Ausbruch vom 16. Dezember 1631, als sich die Neapolitaner unter seinen Schutz stellten.
Le trait le plus célèbre de son culte est le sang conservé dans deux ampoules de verre à la cathédrale de Naples. Selon la tradition, il fut recueilli après la décapitation. On le présente trois fois par an : le samedi précédant le premier dimanche de mai, le 19 septembre et le 16 décembre.
Lorsque le sang se liquéfie, les Napolitains y voient un bon présage pour la ville. Les reliques reposent dans la chapelle du Trésor, construite au XVIIe siècle à la suite d'un vœu de la cité en temps de peste.
Comme sainte Agathe est invoquée à Catane face à l'Etna, Janvier est à Naples le protecteur contre le Vésuve. Ce rôle s'est affermi après l'éruption du 16 décembre 1631, quand les Napolitains se placèrent sous sa protection.
Il tratto più noto del suo culto è il sangue conservato in due ampolle di vetro nel Duomo di Napoli. Secondo la tradizione fu raccolto dopo la decapitazione. Viene esposto tre volte l'anno: il sabato prima della prima domenica di maggio, il 19 settembre e il 16 dicembre.
Quando il sangue si scioglie, i napoletani lo considerano un buon auspicio per la città. Le reliquie riposano nella Cappella del Tesoro, costruita nel Seicento dopo un voto della città in tempo di peste.
Come sant'Agata è invocata a Catania contro l'Etna, così Gennaro è per Napoli il protettore contro il Vesuvio. Questo ruolo si consolidò dopo l'eruzione del 16 dicembre 1631, quando i napoletani si posero sotto la sua protezione.
El rasgo más conocido de su culto es la sangre guardada en dos ampollas de cristal en la catedral de Nápoles. Según la tradición, se recogió tras la decapitación. Se expone tres veces al año: el sábado anterior al primer domingo de mayo, el 19 de septiembre y el 16 de diciembre.
Cuando la sangre se licua, los napolitanos lo toman como buen presagio para la ciudad. Las reliquias descansan en la Capilla del Tesoro, construida en el siglo XVII tras un voto de la ciudad en tiempos de peste.
Igual que santa Águeda es invocada en Catania frente al Etna, Jenaro es en Nápoles el protector contra el Vesubio. Ese papel se afianzó tras la erupción del 16 de diciembre de 1631, cuando los napolitanos se pusieron bajo su amparo.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, iconographie et dévotionFesta, iconografia e devozioneFiesta, iconografía y devoción
Zijn feestdag valt op 19 september. Op die dag, net als op 16 december, stromen duizenden Napolitanen naar de dom om het bloed te zien. De zaterdag vóór de eerste zondag van mei herinnert aan de overbrenging van zijn relikwieën naar Napels.
Op afbeeldingen draagt Januarius mijter en staf, met de palmtak van de martelaar. Bijna altijd houdt hij de ampul met bloed vast en soms is op de achtergrond de Vesuvius te zien.
Beelden, medailles en gebedskaarten met zijn beeltenis vindt u in de Januarius-collectie.
Wspomnienie liturgiczne przypada 19 września. W ten dzień, podobnie jak 16 grudnia, tysiące Neapolitańczyków zbiera się w katedrze, by zobaczyć krew. Sobota przed pierwszą niedzielą maja przypomina przeniesienie jego relikwii do Neapolu.
Na wizerunkach Januariusz nosi infułę i trzyma pastorał, a do tego palmę męczeńską. Niemal zawsze podtrzymuje ampułkę z krwią, a w tle bywa widoczny Wezuwiusz.
Figury, medaliki i obrazki z jego wizerunkiem można znaleźć w kolekcji świętego Januariusza.
Sein Gedenktag ist der 19. September. An diesem Tag wie auch am 16. Dezember strömen Tausende Neapolitaner in den Dom, um das Blut zu sehen. Der Samstag vor dem ersten Maisonntag erinnert an die Überführung seiner Reliquien nach Neapel.
Auf Darstellungen trägt Januarius Mitra und Bischofsstab, dazu die Palme des Märtyrers. Fast immer hält er die Ampulle mit dem Blut, und im Hintergrund ist mitunter der Vesuv zu sehen.
Figuren, Medaillen und Gebetsbilder mit seinem Bildnis finden Sie in der Januarius-Kollektion.
Sa fête tombe le 19 septembre. Ce jour-là, comme le 16 décembre, des milliers de Napolitains se pressent à la cathédrale pour voir le sang. Le samedi précédant le premier dimanche de mai rappelle le transfert de ses reliques à Naples.
Sur les images, Janvier porte la mitre et la crosse, avec la palme du martyr. Il tient presque toujours l'ampoule de sang, et l'on aperçoit parfois le Vésuve à l'arrière-plan.
Statues, médailles et images de prière à son effigie se trouvent dans la collection saint Janvier.
La sua festa cade il 19 settembre. In quel giorno, come il 16 dicembre, migliaia di napoletani affollano il Duomo per vedere il sangue. Il sabato prima della prima domenica di maggio ricorda la traslazione delle sue reliquie a Napoli.
Nelle immagini Gennaro porta la mitra e il pastorale, con la palma del martire. Quasi sempre regge l'ampolla del sangue e sullo sfondo compare talvolta il Vesuvio.
Statue, medaglie e immaginette con la sua effigie si trovano nella collezione di San Gennaro.
Su fiesta cae el 19 de septiembre. Ese día, como el 16 de diciembre, miles de napolitanos acuden a la catedral para ver la sangre. El sábado anterior al primer domingo de mayo recuerda el traslado de sus reliquias a Nápoles.
En las imágenes Jenaro lleva mitra y báculo, con la palma del mártir. Casi siempre sostiene la ampolla de sangre y a veces se ve el Vesubio al fondo.
Imágenes, medallas y estampas con su efigie se encuentran en la colección de San Jenaro.
