Lyon-FourvièreLyon-FourvièreLyon-FourvièreLyon-FourvièreLione-FourvièreLyon-Fourvière

De eerste kapel op de heuvel werd in 1168 gebouwd door Olivier de Chavannes, kanunnik van Saint-Jean, op een plek die in de bronnen apud forum Veneris heet. Zij was eerst aan de heilige Thomas gewijd en daarna aan de Maagd Maria. In 1192 gaf aartsbisschop Jean Belles-mains haar een eigen kapittel van vier kanunniken. Vanaf 1630 verrees op de heuvel de Chapelle Saint-Thomas de Lyon als plaats van devotie.

In de zeventiende eeuw werd Lyon herhaaldelijk door de pest getroffen, in 1628, 1631, 1637, 1639 en 1642. Op 8 september 1642 legden de schepenen van de stad een gelofte af: een processie naar Fourvière om bevrijding van de pest af te smeken. De hele stad werd aan Maria toegewijd, en er kwam een jaarlijkse bedevaart, vastgelegd op 8 september, de dag van Maria Geboorte.

Op 25 september 1643 werd de gelofte hernieuwd. De schepenen, de prévôt des marchands en de notabelen beloofden de Maagd elk jaar eer te bewijzen als de epidemie zou ophouden. Daarmee werd de heuvel voorgoed een Mariale bedevaartplaats.

In 1849 begon onder leiding van Alphonse-Constance Duboys de vervanging van de oude klokkentoren. Daarop kwam een verguld Mariabeeld van de beeldhouwer Joseph-Hugues Fabisch te staan, 5,60 meter hoog en meer dan drie ton zwaar. De inhuldiging werd uitgesteld, volgens de overlevering door een overstroming van de Saône. Zij vond uiteindelijk plaats op 8 december 1852.

Die avond zetten de Lyonnezen uit vroomheid kaarsen op hun vensterbanken. Daarmee was de Fête des Lumières geboren. In 1870, tijdens de Frans-Duitse oorlog, werd de stad opnieuw aan de bescherming van Maria toevertrouwd.

De architect van de basiliek was Pierre Bossan. Omdat zijn gezondheid hem dwong het werk van een afstand te volgen, liet hij zich ter plaatse vertegenwoordigen door Louis Sainte-Marie Perrin. De bouw begon in 1872. Op 4 juni 1896 werd het gebouw als kerk geconsacreerd, al waren de binnen- en buitendecoratie toen nog niet voltooid. Paus Leo XIII verleende haar op 16 maart 1897 de titel van basilica minor.

De basiliek ligt binnen de omtrek die in 1998 door de UNESCO op de Werelderfgoedlijst werd geplaatst: het historische ensemble van Lyon, dat Vieux Lyon, de Presqu'île, de heuvel Fourvière en de hellingen van de Croix-Rousse omvat. Wat daar bewaard bleef, reikt van de Romeinse oudheid tot de negentiende eeuw.

Pierwszą kaplicę na wzgórzu zbudował w 1168 roku Olivier de Chavannes, kanonik kapituły Saint-Jean, w miejscu, które w źródłach nosi nazwę apud forum Veneris. Nosiła najpierw wezwanie świętego Tomasza, a potem Najświętszej Maryi Panny. W 1192 roku arcybiskup Jean Belles-mains nadał jej własną kapitułę czterech kanoników. Od 1630 roku wznosiła się na wzgórzu Chapelle Saint-Thomas de Lyon jako miejsce pobożności.

W XVII wieku Lyon wielokrotnie nawiedzała dżuma: w 1628, 1631, 1637, 1639 i 1642 roku. 8 września 1642 roku rajcy miejscy złożyli ślub: procesję na Fourvière z prośbą o uwolnienie od zarazy. Całe miasto oddano Maryi, a doroczną pielgrzymkę ustalono na 8 września, dzień Narodzenia Najświętszej Maryi Panny.

25 września 1643 roku ślub odnowiono. Rajcy, prévôt des marchands i notable przyrzekli co roku oddawać cześć Maryi, jeśli epidemia ustanie. Tym samym wzgórze stało się na zawsze maryjnym miejscem pielgrzymkowym.

W 1849 roku pod kierunkiem Alphonse'a-Constance'a Duboys rozpoczęto wymianę starej dzwonnicy. Na jej szczycie stanęła pozłacana figura Maryi dłuta rzeźbiarza Josepha-Huguesa Fabischa, wysoka na 5,60 metra i ważąca ponad trzy tony. Uroczystość odsłonięcia przełożono, według tradycji z powodu wylewu Saony. Odbyła się ostatecznie 8 grudnia 1852 roku.

Tego wieczoru lyończycy z pobożności wystawili świece na parapety okien. Tak narodziło się Fête des Lumières. W 1870 roku, w czasie wojny francusko-pruskiej, miasto ponownie zawierzono opiece Maryi.

Architektem bazyliki był Pierre Bossan. Ponieważ zdrowie zmuszało go do śledzenia prac z oddali, na miejscu reprezentował go Louis Sainte-Marie Perrin. Budowę rozpoczęto w 1872 roku. 4 czerwca 1896 roku budowlę konsekrowano jako kościół, choć wystrój wnętrza i elewacji nie był jeszcze ukończony. Papież Leon XIII nadał jej 16 marca 1897 roku tytuł bazyliki mniejszej.

Bazylika leży w obrębie terenu wpisanego w 1998 roku przez UNESCO na listę światowego dziedzictwa: historycznego zespołu Lyonu, który obejmuje Vieux Lyon, Presqu'île, wzgórze Fourvière i stoki Croix-Rousse. To, co się tam zachowało, sięga od rzymskiej starożytności po wiek XIX.

Die erste Kapelle auf dem Hügel ließ 1168 Olivier de Chavannes, Kanoniker von Saint-Jean, an einer Stelle errichten, die in den Quellen apud forum Veneris heißt. Sie war zunächst dem heiligen Thomas geweiht und danach der Jungfrau Maria. 1192 gab ihr Erzbischof Jean Belles-mains ein eigenes Kapitel von vier Kanonikern. Ab 1630 entstand auf dem Hügel die Chapelle Saint-Thomas de Lyon als Ort der Andacht.

Im siebzehnten Jahrhundert wurde Lyon wiederholt von der Pest heimgesucht, 1628, 1631, 1637, 1639 und 1642. Am 8. September 1642 legten die Schöffen der Stadt ein Gelübde ab: eine Prozession nach Fourvière, um die Befreiung von der Pest zu erflehen. Die ganze Stadt wurde Maria geweiht, und es entstand eine jährliche Wallfahrt, festgelegt auf den 8. September, den Tag Mariä Geburt.

Am 25. September 1643 wurde das Gelübde erneuert. Die Schöffen, der prévôt des marchands und die Honoratioren versprachen, die Jungfrau jedes Jahr zu ehren, wenn die Epidemie aufhören sollte. Damit wurde der Hügel endgültig zu einem marianischen Wallfahrtsort.

1849 begann unter der Leitung von Alphonse-Constance Duboys der Ersatz des alten Glockenturms. Darauf kam eine vergoldete Marienfigur des Bildhauers Joseph-Hugues Fabisch zu stehen, 5,60 Meter hoch und mehr als drei Tonnen schwer. Die Einweihung verzögerte sich, der Überlieferung nach durch ein Hochwasser der Saône. Sie fand schließlich am 8. Dezember 1852 statt.

An jenem Abend stellten die Lyoner aus Frömmigkeit Kerzen auf ihre Fensterbänke. Damit war die Fête des Lumières geboren. 1870, während des Deutsch-Französischen Krieges, wurde die Stadt erneut dem Schutz Marias anvertraut.

Der Architekt der Basilika war Pierre Bossan. Da seine Gesundheit ihn zwang, die Arbeiten aus der Ferne zu verfolgen, ließ er sich vor Ort von Louis Sainte-Marie Perrin vertreten. Der Bau begann 1872. Am 4. Juni 1896 wurde das Gebäude als Kirche konsekriert, obwohl die Innen- und Außendekoration damals noch nicht vollendet war. Papst Leo XIII. verlieh ihr am 16. März 1897 den Titel basilica minor.

Die Basilika liegt innerhalb des Bereichs, den die UNESCO 1998 in die Welterbeliste aufnahm: das historische Ensemble von Lyon, das Vieux Lyon, die Presqu'île, den Hügel Fourvière und die Hänge der Croix-Rousse umfasst. Was sich dort erhalten hat, reicht von der römischen Antike bis ins neunzehnte Jahrhundert.

La première chapelle de la colline fut bâtie en 1168 par Olivier de Chavannes, chanoine de Saint-Jean, en un lieu que les sources appellent apud forum Veneris. Elle fut d'abord dédiée à saint Thomas, puis à la Vierge Marie. En 1192, l'archevêque Jean Belles-mains lui donna un chapitre propre de quatre chanoines. À partir de 1630 s'éleva sur la colline la chapelle Saint-Thomas de Lyon, lieu de dévotion.

Au XVIIe siècle, Lyon fut frappée à plusieurs reprises par la peste : en 1628, 1631, 1637, 1639 et 1642. Le 8 septembre 1642, les échevins de la ville firent un vœu : une procession à Fourvière pour implorer la délivrance de la peste. La ville entière fut consacrée à Marie, et un pèlerinage annuel fut institué, fixé au 8 septembre, jour de la Nativité de la Vierge.

Le 25 septembre 1643, le vœu fut renouvelé. Les échevins, le prévôt des marchands et les notables promirent d'honorer chaque année la Vierge si l'épidémie cessait. La colline devint ainsi pour de bon un lieu de pèlerinage marial.

En 1849 commença, sous la direction d'Alphonse-Constance Duboys, le remplacement de l'ancien clocher. On y plaça une statue dorée de la Vierge, due au sculpteur Joseph-Hugues Fabisch, haute de 5,60 mètres et pesant plus de trois tonnes. L'inauguration fut reportée, selon la tradition à cause d'une crue de la Saône. Elle eut finalement lieu le 8 décembre 1852.

Ce soir-là, les Lyonnais posèrent par piété des bougies sur le rebord de leurs fenêtres. La Fête des Lumières était née. En 1870, pendant la guerre franco-allemande, la ville fut de nouveau confiée à la protection de Marie.

L'architecte de la basilique fut Pierre Bossan. Sa santé l'obligeant à suivre le chantier de loin, il se fit représenter sur place par Louis Sainte-Marie Perrin. Les travaux commencèrent en 1872. Le 4 juin 1896, l'édifice fut consacré comme église, même si les décors intérieurs et extérieurs n'étaient pas encore achevés. Le pape Léon XIII lui accorda le 16 mars 1897 le titre de basilica minor.

La basilique se trouve dans le périmètre inscrit en 1998 par l'UNESCO au patrimoine mondial : l'ensemble historique de Lyon, qui comprend le Vieux Lyon, la Presqu'île, la colline de Fourvière et les pentes de la Croix-Rousse. Ce qui s'y est conservé va de l'Antiquité romaine au XIXe siècle.

La prima cappella sulla collina fu costruita nel 1168 da Olivier de Chavannes, canonico di Saint-Jean, in un luogo che nelle fonti è detto apud forum Veneris. Fu dedicata dapprima a san Tommaso e poi alla Vergine Maria. Nel 1192 l'arcivescovo Jean Belles-mains le assegnò un capitolo proprio di quattro canonici. Dal 1630 sorse sulla collina la Chapelle Saint-Thomas de Lyon come luogo di devozione.

Nel Seicento Lione fu colpita più volte dalla peste: nel 1628, nel 1631, nel 1637, nel 1639 e nel 1642. L'8 settembre 1642 gli scabini della città pronunciarono un voto: una processione a Fourvière per implorare la liberazione dalla peste. L'intera città fu consacrata a Maria e nacque un pellegrinaggio annuale, fissato all'8 settembre, giorno della Natività di Maria.

Il 25 settembre 1643 il voto fu rinnovato. Gli scabini, il prévôt des marchands e i notabili promisero di onorare ogni anno la Vergine se l'epidemia fosse cessata. Da allora la collina divenne per sempre un luogo di pellegrinaggio mariano.

Nel 1849 cominciò, sotto la direzione di Alphonse-Constance Duboys, la sostituzione dell'antico campanile. Su di esso fu collocata una statua dorata della Madonna dello scultore Joseph-Hugues Fabisch, alta 5,60 metri e pesante più di tre tonnellate. L'inaugurazione fu rinviata, secondo la tradizione a causa di una piena della Saona. Ebbe infine luogo l'8 dicembre 1852.

Quella sera i lionesi, per devozione, misero delle candele sui davanzali. Era nata la Fête des Lumières. Nel 1870, durante la guerra franco-prussiana, la città fu nuovamente affidata alla protezione di Maria.

L'architetto della basilica fu Pierre Bossan. Poiché la salute lo costringeva a seguire i lavori da lontano, si fece rappresentare sul posto da Louis Sainte-Marie Perrin. La costruzione cominciò nel 1872. Il 4 giugno 1896 l'edificio fu consacrato come chiesa, benché la decorazione interna ed esterna non fosse ancora ultimata. Il 16 marzo 1897 papa Leone XIII le conferì il titolo di basilica minore.

La basilica rientra nel perimetro iscritto nel 1998 dall'UNESCO nella lista del patrimonio mondiale: l'insieme storico di Lione, che comprende il Vieux Lyon, la Presqu'île, la collina di Fourvière e le pendici della Croix-Rousse. Ciò che vi si è conservato va dall'antichità romana all'Ottocento.

La primera capilla de la colina la construyó en 1168 Olivier de Chavannes, canónigo de Saint-Jean, en un lugar que las fuentes llaman apud forum Veneris. Estuvo dedicada primero a santo Tomás y después a la Virgen María. En 1192 el arzobispo Jean Belles-mains le dio un cabildo propio de cuatro canónigos. A partir de 1630 se levantó en la colina la Chapelle Saint-Thomas de Lyon como lugar de devoción.

En el siglo XVII Lyon sufrió la peste repetidas veces, en 1628, 1631, 1637, 1639 y 1642. El 8 de septiembre de 1642 los regidores de la ciudad hicieron un voto: una procesión a Fourvière para implorar la liberación de la peste. La ciudad entera fue consagrada a María y quedó instituida una peregrinación anual, fijada el 8 de septiembre, fiesta de la Natividad de María.

El 25 de septiembre de 1643 el voto fue renovado. Los regidores, el prévôt des marchands y los notables prometieron honrar a la Virgen todos los años si cesaba la epidemia. Con ello la colina quedó convertida para siempre en lugar de peregrinación mariana.

En 1849 comenzó, bajo la dirección de Alphonse-Constance Duboys, la sustitución del viejo campanario. Sobre él se colocó una imagen dorada de la Virgen, del escultor Joseph-Hugues Fabisch, de 5,60 metros de altura y más de tres toneladas de peso. La inauguración se aplazó, según la tradición por una crecida del Saona. Se celebró finalmente el 8 de diciembre de 1852.

Aquella noche los lioneses colocaron por devoción velas en el alféizar de sus ventanas. Así nació la Fête des Lumières. En 1870, durante la guerra franco-prusiana, la ciudad volvió a encomendarse a la protección de María.

El arquitecto de la basílica fue Pierre Bossan. Como su salud lo obligaba a seguir la obra a distancia, se hizo representar sobre el terreno por Louis Sainte-Marie Perrin. La construcción comenzó en 1872. El 4 de junio de 1896 el edificio fue consagrado como iglesia, aunque la decoración interior y exterior no estaba aún terminada. El papa León XIII le concedió el 16 de marzo de 1897 el título de basilica minor.

La basílica queda dentro del perímetro que la UNESCO inscribió en 1998 en la lista del Patrimonio Mundial: el conjunto histórico de Lyon, que abarca el Vieux Lyon, la Presqu'île, la colina de Fourvière y las laderas de la Croix-Rousse. Lo que allí se ha conservado va de la antigüedad romana al siglo XIX.

In het hart van de verering staat Maria. De heuvel is sinds de gelofte van 1642 een bedevaartsoord, en de jaarlijkse bedevaart op 8 september, het feest van Maria Geboorte, gaat rechtstreeks op die belofte terug.

Het meest zichtbare voorwerp van die devotie is het vergulde Mariabeeld van Joseph-Hugues Fabisch, dat sinds 1852 op de toren van de oude kapel staat en van ver over de stad uitkijkt. De oude kapel zelf, gewijd aan de heilige Thomas en aan de Maagd, is de plek waar de Lyonnese Mariadevotie haar oudste wortels heeft.

W centrum kultu stoi Maryja. Wzgórze jest miejscem pielgrzymkowym od ślubu z 1642 roku, a doroczna pielgrzymka 8 września, w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, wywodzi się wprost z tej obietnicy.

Najbardziej widocznym przedmiotem tej pobożności jest pozłacana figura Maryi dłuta Josepha-Huguesa Fabischa, która od 1852 roku stoi na wieży starej kaplicy i spogląda z wysoka na miasto. Sama stara kaplica, poświęcona świętemu Tomaszowi i Najświętszej Maryi Pannie, jest miejscem, w którym lyoński kult maryjny ma najstarsze korzenie.

Im Herzen der Verehrung steht Maria. Der Hügel ist seit dem Gelübde von 1642 ein Wallfahrtsort, und die jährliche Wallfahrt am 8. September, dem Fest Mariä Geburt, geht unmittelbar auf dieses Versprechen zurück.

Der sichtbarste Gegenstand dieser Frömmigkeit ist die vergoldete Marienfigur von Joseph-Hugues Fabisch, die seit 1852 auf dem Turm der alten Kapelle steht und weithin über die Stadt blickt. Die alte Kapelle selbst, dem heiligen Thomas und der Jungfrau geweiht, ist der Ort, an dem die Lyoner Marienverehrung ihre ältesten Wurzeln hat.

Au cœur de la vénération se tient Marie. Depuis le vœu de 1642, la colline est un lieu de pèlerinage, et le pèlerinage annuel du 8 septembre, fête de la Nativité de la Vierge, découle directement de cette promesse.

L'objet le plus visible de cette dévotion est la statue dorée de la Vierge par Joseph-Hugues Fabisch, dressée depuis 1852 sur le clocher de l'ancienne chapelle et visible de loin au-dessus de la ville. L'ancienne chapelle elle-même, dédiée à saint Thomas et à la Vierge, est le lieu où la dévotion mariale lyonnaise a ses racines les plus anciennes.

Al centro della venerazione sta Maria. Dal voto del 1642 la collina è luogo di pellegrinaggio, e il pellegrinaggio annuale dell'8 settembre, festa della Natività di Maria, risale direttamente a quella promessa.

L'oggetto più visibile di questa devozione è la statua dorata della Madonna di Joseph-Hugues Fabisch, che dal 1852 si erge sulla torre dell'antica cappella e domina la città da lontano. La cappella antica stessa, dedicata a san Tommaso e alla Vergine, è il luogo in cui la devozione mariana lionese ha le sue radici più antiche.

En el centro de la veneración está María. La colina es lugar de peregrinación desde el voto de 1642, y la peregrinación anual del 8 de septiembre, fiesta de la Natividad de María, se remonta directamente a aquella promesa.

El objeto más visible de esa devoción es la imagen dorada de la Virgen de Joseph-Hugues Fabisch, que desde 1852 corona la torre de la capilla antigua y domina la ciudad desde lejos. La capilla misma, dedicada a santo Tomás y a la Virgen, es el lugar donde la devoción mariana lionesa tiene sus raíces más antiguas.

De basiliek staat op de plek van het antieke forum van Lugdunum, de stad die de Romeinen in 43 v.Chr. op deze hoogte stichtten. Het voorplein ligt op 287 meter; het hoogteverschil met de Saône loopt op tot 120 meter. Rondom liggen resten van het Romeinse theater, het odeon, een tempel van Cybele, een aquaduct en thermen.

Vanaf de esplanade kijkt u uit over Vieux Lyon en de binnenstad; bij helder weer is de Mont Blanc te zien, op zo'n 160 kilometer afstand. Naast de basiliek rijst de Tour métallique op, in Lyon de kleine Eiffeltoren genoemd, 's avonds verlicht door Yann Kersalé. Twee kabelspoorlijnen brengen u de heuvel op.

Bossan bouwde in neobyzantijnse stijl. Vier hoektorens van achtenveertig meter, achthoekig van vorm en licht uitwaaierend naar boven, dragen de namen van de kardinale deugden: Kracht, Rechtvaardigheid, Voorzichtigheid en Matigheid. Boven de apsis staat het bronzen beeld van de aartsengel Michaël van Paul-Émile Millefaut.

Het materiaal komt van ver en van dichtbij: choin uit Hauteville-Lompnes voor de onderbouw, witte steen uit de Midi voor het opgaande werk, travertijn uit de Bugey voor de gewelven onder de mozaïeken, en graniet uit de streek voor de sokkels. Aan de buitenzijde staan achtenvijftig zuilen van graniet of porfier.

Binnen dragen zestien zuilen van blauw marmer uit de groeve van l'Étroit du Siaix het schip; elk is zevenentwintig meter hoog. De kerk telt twee boven elkaar liggende ruimten, verbonden door een monumentale dubbele trap. De onderkerk is aan Jozef gewijd en wordt ten onrechte crypte genoemd, want zij krijgt licht door glas-in-loodramen.

Mozaïeken vertellen de geschiedenis van Maria en van de Kerk. Rond het hoofdaltaar van de bovenkerk hangt een reeks van elf mozaïeken over de ketterijen, met onder meer het arianisme, het nestorianisme en het jansenisme. Vierendertig beeldhouwers werkten tegelijk aan de beelden; Millefaut maakte de engelen die het fronton dragen, Joannis Rey de nokversiering. De glas-in-loodramen zijn van Lucien Bégule.

Het grote orgel met zevenenveertig registers werd in 1996 gerestaureerd en opnieuw in 2019 en 2020.

Bazylika stoi na miejscu antycznego forum Lugdunum, miasta założonego przez Rzymian w 43 roku p.n.e. na tym wzniesieniu. Plac przed kościołem leży na wysokości 287 metrów; różnica poziomów wobec Saony sięga 120 metrów. Wokół leżą pozostałości rzymskiego teatru, odeonu, świątyni Kybele, akweduktu i term.

Z esplanady rozciąga się widok na Vieux Lyon i śródmieście; przy dobrej pogodzie widać Mont Blanc, oddalony o jakieś 160 kilometrów. Obok bazyliki wznosi się Tour métallique, nazywana w Lyonie małą wieżą Eiffla, wieczorami podświetlana przez Yanna Kersalégo. Na wzgórze wwożą dwie linie kolei linowo-terenowej.

Bossan budował w stylu neobizantyjskim. Cztery narożne wieże o wysokości czterdziestu ośmiu metrów, ośmioboczne i lekko rozszerzające się ku górze, noszą nazwy cnót kardynalnych: Męstwa, Sprawiedliwości, Roztropności i Umiarkowania. Nad absydą stoi figura archanioła Michała z brązu, dzieło Paula-Émile'a Millefauta.

Materiał pochodzi z daleka i z bliska: choin z Hauteville-Lompnes na podmurowanie, biały kamień z Midi na część nadziemną, trawertyn z Bugey na sklepienia pod mozaikami i miejscowy granit na cokoły. Na zewnątrz stoi pięćdziesiąt osiem kolumn z granitu lub porfiru.

Wewnątrz nawę dźwiga szesnaście kolumn z niebieskiego marmuru z kamieniołomu l'Étroit du Siaix; każda ma dwadzieścia siedem metrów wysokości. Kościół ma dwie leżące jedna nad drugą przestrzenie, połączone monumentalnymi podwójnymi schodami. Kościół dolny nosi wezwanie świętego Józefa i niesłusznie nazywa się go kryptą, ponieważ oświetlają go witraże.

Mozaiki opowiadają dzieje Maryi i Kościoła. Wokół ołtarza głównego w kościele górnym rozpięto cykl jedenastu mozaik o herezjach, wśród nich o arianizmie, nestorianizmie i jansenizmie. Nad rzeźbami pracowało jednocześnie trzydziestu czterech rzeźbiarzy; Millefaut wykonał anioły dźwigające fronton, a Joannis Rey dekorację kalenicy. Witraże są dziełem Luciena Bégule'a.

Wielkie organy o czterdziestu siedmiu głosach odrestaurowano w 1996 roku, a ponownie w 2019 i 2020 roku.

Die Basilika steht an der Stelle des antiken Forums von Lugdunum, der Stadt, die die Römer 43 v. Chr. auf dieser Höhe gründeten. Der Vorplatz liegt auf 287 Metern; der Höhenunterschied zur Saône beträgt bis zu 120 Meter. Ringsum liegen Reste des römischen Theaters, das Odeon, ein Tempel der Kybele, ein Aquädukt und Thermen.

Von der Esplanade blicken Sie über Vieux Lyon und die Innenstadt; bei klarem Wetter ist der Mont Blanc zu sehen, rund 160 Kilometer entfernt. Neben der Basilika ragt die Tour métallique auf, in Lyon der kleine Eiffelturm genannt, abends beleuchtet von Yann Kersalé. Zwei Standseilbahnen bringen Sie auf den Hügel.

Bossan baute im neubyzantinischen Stil. Vier Ecktürme von achtundvierzig Metern, achteckig und nach oben leicht ausschwingend, tragen die Namen der Kardinaltugenden: Stärke, Gerechtigkeit, Klugheit und Mäßigung. Über der Apsis steht die Bronzefigur des Erzengels Michael von Paul-Émile Millefaut.

Das Material kommt von weit her und von nebenan: Choin aus Hauteville-Lompnes für den Unterbau, weißer Stein aus dem Midi für das aufgehende Mauerwerk, Travertin aus dem Bugey für die Gewölbe unter den Mosaiken und Granit aus der Gegend für die Sockel. An der Außenseite stehen achtundfünfzig Säulen aus Granit oder Porphyr.

Im Inneren tragen sechzehn Säulen aus blauem Marmor aus dem Steinbruch von l'Étroit du Siaix das Schiff; jede ist siebenundzwanzig Meter hoch. Die Kirche hat zwei übereinanderliegende Räume, verbunden durch eine monumentale Doppeltreppe. Die Unterkirche ist Josef geweiht und wird zu Unrecht Krypta genannt, denn sie erhält Licht durch Glasfenster.

Mosaiken erzählen die Geschichte Marias und der Kirche. Um den Hochaltar der Oberkirche zieht sich eine Folge von elf Mosaiken über die Häresien, darunter der Arianismus, der Nestorianismus und der Jansenismus. Vierunddreißig Bildhauer arbeiteten gleichzeitig an den Figuren; Millefaut schuf die Engel, die den Giebel tragen, Joannis Rey den Firstschmuck. Die Glasfenster stammen von Lucien Bégule.

Die große Orgel mit siebenundvierzig Registern wurde 1996 restauriert und erneut 2019 und 2020.

La basilique s'élève à l'emplacement du forum antique de Lugdunum, la ville que les Romains fondèrent sur cette hauteur en 43 av. J.-C. Le parvis est à 287 mètres ; la dénivellation avec la Saône atteint 120 mètres. Tout autour subsistent les vestiges du théâtre romain, de l'odéon, d'un temple de Cybèle, d'un aqueduc et de thermes.

Depuis l'esplanade, vous embrassez du regard le Vieux Lyon et le centre-ville ; par temps clair, on aperçoit le mont Blanc, à quelque 160 kilomètres. À côté de la basilique se dresse la Tour métallique, que les Lyonnais appellent la petite tour Eiffel, illuminée le soir par Yann Kersalé. Deux funiculaires vous conduisent en haut de la colline.

Bossan a bâti en style néobyzantin. Quatre tours d'angle de quarante-huit mètres, octogonales et légèrement évasées vers le haut, portent les noms des vertus cardinales : Force, Justice, Prudence et Tempérance. Au-dessus de l'abside se dresse la statue de bronze de l'archange Michel, de Paul-Émile Millefaut.

Les matériaux viennent de loin et de tout près : le choin de Hauteville-Lompnes pour les soubassements, la pierre blanche du Midi pour l'élévation, le travertin du Bugey pour les voûtes sous les mosaïques, et le granit de la région pour les socles. À l'extérieur se dressent cinquante-huit colonnes de granit ou de porphyre.

À l'intérieur, seize colonnes de marbre bleu de la carrière de l'Étroit du Siaix portent la nef ; chacune mesure vingt-sept mètres. L'église compte deux espaces superposés, reliés par un escalier double monumental. L'église basse est dédiée à Joseph et se nomme à tort crypte, car elle reçoit le jour par des vitraux.

Des mosaïques racontent l'histoire de Marie et de l'Église. Autour du maître-autel de l'église haute se déploie une suite de onze mosaïques consacrées aux hérésies, parmi lesquelles l'arianisme, le nestorianisme et le jansénisme. Trente-quatre sculpteurs ont travaillé en même temps aux statues ; Millefaut a réalisé les anges qui portent le fronton, Joannis Rey le décor de faîtage. Les vitraux sont de Lucien Bégule.

Le grand orgue, de quarante-sept jeux, a été restauré en 1996, puis de nouveau en 2019 et 2020.

La basilica sorge sul luogo dell'antico foro di Lugdunum, la città che i Romani fondarono su questa altura nel 43 a.C. Il sagrato si trova a 287 metri; il dislivello rispetto alla Saona arriva a 120 metri. Tutt'intorno si trovano i resti del teatro romano, dell'odeon, di un tempio di Cibele, di un acquedotto e di terme.

Dalla spianata lo sguardo abbraccia il Vieux Lyon e il centro cittadino; con tempo sereno si scorge il Monte Bianco, a circa 160 chilometri di distanza. Accanto alla basilica si innalza la Tour métallique, a Lione chiamata la piccola Torre Eiffel, illuminata di sera da Yann Kersalé. Due funicolari la porteranno in cima alla collina.

Bossan costruì in stile neobizantino. Quattro torri angolari di quarantotto metri, di pianta ottagonale e leggermente svasate verso l'alto, portano i nomi delle virtù cardinali: Fortezza, Giustizia, Prudenza e Temperanza. Sopra l'abside si erge la statua bronzea dell'arcangelo Michele di Paul-Émile Millefaut.

I materiali vengono da lontano e da vicino: choin di Hauteville-Lompnes per le fondazioni, pietra bianca del Midi per l'alzato, travertino del Bugey per le volte sotto i mosaici e granito della regione per i basamenti. All'esterno si contano cinquantotto colonne di granito o di porfido.

All'interno sedici colonne di marmo azzurro della cava dell'Étroit du Siaix sorreggono la navata; ciascuna è alta ventisette metri. La chiesa comprende due ambienti sovrapposti, collegati da una monumentale doppia scala. La chiesa inferiore è dedicata a Giuseppe ed è chiamata a torto cripta, poiché riceve luce dalle vetrate.

I mosaici raccontano la storia di Maria e della Chiesa. Attorno all'altare maggiore della chiesa superiore corre una serie di undici mosaici sulle eresie, fra cui l'arianesimo, il nestorianesimo e il giansenismo. Trentaquattro scultori lavorarono contemporaneamente alle statue; Millefaut realizzò gli angeli che reggono il frontone, Joannis Rey la decorazione del colmo. Le vetrate sono di Lucien Bégule.

Il grande organo, con quarantasette registri, fu restaurato nel 1996 e nuovamente nel 2019 e nel 2020.

La basílica se levanta sobre el emplazamiento del foro antiguo de Lugdunum, la ciudad que los romanos fundaron en el 43 a. C. en esta altura. La explanada está a 287 metros; el desnivel respecto al Saona llega a los 120 metros. Alrededor quedan restos del teatro romano, el odeón, un templo de Cibeles, un acueducto y unas termas.

Desde la explanada se domina el Vieux Lyon y el centro de la ciudad; con buen tiempo se distingue el Mont Blanc, a unos 160 kilómetros. Junto a la basílica se eleva la Tour métallique, que en Lyon llaman la pequeña Torre Eiffel, iluminada de noche por Yann Kersalé. Dos funiculares suben a la colina.

Bossan construyó en estilo neobizantino. Cuatro torres angulares de cuarenta y ocho metros, de planta octogonal y ligeramente abocinadas hacia arriba, llevan los nombres de las virtudes cardinales: Fortaleza, Justicia, Prudencia y Templanza. Sobre el ábside se alza la estatua de bronce del arcángel Miguel, de Paul-Émile Millefaut.

El material viene de lejos y de cerca: choin de Hauteville-Lompnes para el basamento, piedra blanca del Mediodía para los alzados, travertino del Bugey para las bóvedas bajo los mosaicos y granito de la comarca para los zócalos. En el exterior hay cincuenta y ocho columnas de granito o de pórfido.

Dentro, dieciséis columnas de mármol azul de la cantera de l'Étroit du Siaix sostienen la nave; cada una mide veintisiete metros de altura. La iglesia tiene dos espacios superpuestos, unidos por una monumental escalera doble. La iglesia baja está dedicada a José y se llama cripta impropiamente, pues recibe luz por vidrieras.

Los mosaicos cuentan la historia de María y de la Iglesia. En torno al altar mayor de la iglesia alta se despliega una serie de once mosaicos sobre las herejías, entre ellas el arrianismo, el nestorianismo y el jansenismo. Treinta y cuatro escultores trabajaron a la vez en las figuras; Millefaut hizo los ángeles que sostienen el frontón y Joannis Rey la decoración de la cumbrera. Las vidrieras son de Lucien Bégule.

El gran órgano, de cuarenta y siete registros, fue restaurado en 1996 y de nuevo en 2019 y 2020.

Twee data dragen het jaar op Fourvière. Op 8 september, het feest van Maria Geboorte, gaat de bedevaart die sinds 1643 aan de gelofte van de schepenen verbonden is.

Op 8 december viert Lyon de Fête des Lumières. Het feest gaat terug op de avond in 1852 waarop de inwoners kaarsen voor hun ramen zetten om het nieuwe Mariabeeld en de kapel te verlichten. Die kaarsen in een glaasje op de vensterbank heten in Lyon lumignons.

8 december is ook het feest van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria; het dogma werd in 1854 afgekondigd. Sinds 1999 duurt het lichtfeest vier dagen rond die datum.

Rok na Fourvière wyznaczają dwie daty. 8 września, w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, odbywa się pielgrzymka związana od 1643 roku ze ślubem rajców.

8 grudnia Lyon świętuje Fête des Lumières. Święto sięga wieczoru w 1852 roku, gdy mieszkańcy wystawili świece w oknach, by oświetlić nową figurę Maryi i kaplicę. Te świece w szklanych osłonkach na parapecie nazywa się w Lyonie lumignons.

8 grudnia to również święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny; dogmat ogłoszono w 1854 roku. Od 1999 roku święto światła trwa cztery dni wokół tej daty.

Zwei Daten tragen das Jahr auf Fourvière. Am 8. September, dem Fest Mariä Geburt, findet die Wallfahrt statt, die seit 1643 mit dem Gelübde der Schöffen verbunden ist.

Am 8. Dezember feiert Lyon die Fête des Lumières. Das Fest geht auf jenen Abend des Jahres 1852 zurück, an dem die Einwohner Kerzen vor ihre Fenster stellten, um die neue Marienfigur und die Kapelle zu beleuchten. Diese Kerzen im Glas auf der Fensterbank heißen in Lyon lumignons.

Der 8. Dezember ist zugleich das Fest der Unbefleckten Empfängnis Mariens; das Dogma wurde 1854 verkündet. Seit 1999 dauert das Lichterfest vier Tage rund um dieses Datum.

Deux dates rythment l'année à Fourvière. Le 8 septembre, fête de la Nativité de la Vierge, a lieu le pèlerinage lié depuis 1643 au vœu des échevins.

Le 8 décembre, Lyon célèbre la Fête des Lumières. Elle remonte au soir de 1852 où les habitants posèrent des bougies à leurs fenêtres pour illuminer la nouvelle statue de la Vierge et la chapelle. Ces bougies dans un petit verre, sur le rebord de la fenêtre, s'appellent à Lyon des lumignons.

Le 8 décembre est aussi la fête de l'Immaculée Conception de Marie ; le dogme fut proclamé en 1854. Depuis 1999, la fête des lumières dure quatre jours autour de cette date.

Due date scandiscono l'anno a Fourvière. L'8 settembre, festa della Natività di Maria, si svolge il pellegrinaggio legato dal 1643 al voto degli scabini.

L'8 dicembre Lione celebra la Fête des Lumières. La festa risale alla sera del 1852 in cui gli abitanti misero delle candele alle finestre per illuminare la nuova statua della Madonna e la cappella. Quelle candele dentro un bicchierino sul davanzale a Lione si chiamano lumignons.

L'8 dicembre è anche la festa dell'Immacolata Concezione di Maria; il dogma fu proclamato nel 1854. Dal 1999 la festa delle luci dura quattro giorni attorno a quella data.

Dos fechas marcan el año en Fourvière. El 8 de septiembre, fiesta de la Natividad de María, se celebra la peregrinación que desde 1643 está unida al voto de los regidores.

El 8 de diciembre Lyon celebra la Fête des Lumières. La fiesta se remonta a la noche de 1852 en que los vecinos pusieron velas en sus ventanas para iluminar la nueva imagen de la Virgen y la capilla. Esas velas metidas en un vasito sobre el alféizar se llaman en Lyon lumignons.

El 8 de diciembre es además la fiesta de la Inmaculada Concepción de María; el dogma se proclamó en 1854. Desde 1999 la fiesta de las luces dura cuatro días en torno a esa fecha.