Landarbeider in MadridRobotnik rolny w MadrycieLandarbeiter in MadridOuvrier agricole à MadridBracciante a MadridJornalero en Madrid
Isidorus werd in Madrid geboren in een arm gezin en bleef zijn hele leven in die streek. Volgens de overlevering werkte hij als landarbeider voor een grondbezitter, Iván de Vargas, en bewerkte hij de akkers rond de stad.
Hij trouwde met Maria Toribia, die in Spanje wordt vereerd als María de la Cabeza en zelf heilig is verklaard. Ze kregen een zoon. Hun huwelijk geldt als voorbeeld van een eenvoudig, biddend gezinsleven.
Izydor urodził się w Madrycie w ubogiej rodzinie i przez całe życie pozostał w tej okolicy. Według tradycji pracował jako robotnik rolny u właściciela ziemskiego Ivána de Vargasa i uprawiał pola wokół miasta.
Ożenił się z Marią Toribią, która w Hiszpanii jest czczona jako María de la Cabeza i również została ogłoszona świętą. Mieli syna. Ich małżeństwo uchodzi za wzór prostego, modlitewnego życia rodzinnego.
Isidor wurde in Madrid in eine arme Familie geboren und blieb sein Leben lang in dieser Gegend. Der Überlieferung nach arbeitete er als Landarbeiter für einen Grundbesitzer, Iván de Vargas, und bestellte die Felder rund um die Stadt.
Er heiratete Maria Toribia, die in Spanien als María de la Cabeza verehrt wird und ebenfalls heiliggesprochen wurde. Die beiden hatten einen Sohn. Ihre Ehe gilt als Vorbild eines schlichten, betenden Familienlebens.
Isidore naît à Madrid dans une famille pauvre et reste toute sa vie dans cette région. Selon la tradition, il travaille comme ouvrier agricole pour un propriétaire, Iván de Vargas, et cultive les champs autour de la ville.
Il épouse Maria Toribia, vénérée en Espagne sous le nom de María de la Cabeza et elle aussi canonisée. Ils ont un fils. Leur mariage passe pour un modèle de vie familiale simple et priante.
Isidoro nacque a Madrid in una famiglia povera e rimase per tutta la vita in quella terra. Secondo la tradizione lavorava come bracciante per un proprietario, Iván de Vargas, coltivando i campi intorno alla città.
Sposò Maria Toribia, venerata in Spagna come María de la Cabeza e anch'essa canonizzata. Ebbero un figlio. Il loro matrimonio è considerato un esempio di vita familiare semplice e orante.
Isidro nació en Madrid en una familia pobre y permaneció toda su vida en aquella tierra. Según la tradición trabajaba como jornalero para un terrateniente, Iván de Vargas, cultivando los campos en torno a la ciudad.
Se casó con María Toribia, venerada como santa María de la Cabeza y también canonizada. Tuvieron un hijo. Su matrimonio se considera un ejemplo de vida familiar sencilla y orante.
Gebed en werkModlitwa i pracaGebet und ArbeitPrière et travailPreghiera e lavoroOración y trabajo
Wat over Isidorus is overgeleverd, tekent hem als een man die gebed en arbeid niet van elkaar scheidde. Hij woonde elke ochtend de mis bij voordat hij naar het land ging en bad ook tijdens het werk.
Volgens de overlevering klaagden zijn collega's dat hij te laat op het veld kwam. Zijn meester zou toen hebben gezien hoe engelen achter de ploeg liepen en het werk voor hem deden. Een ander verhaal vertelt dat hij zijn maaltijd deelde met bedelaars en dat er toch genoeg overbleef.
Ook wordt verteld dat zijn zoon in een put viel. Op het gebed van zijn ouders zou het water zijn gestegen en het kind ongedeerd naar boven hebben gebracht.
Przekazy o Izydorze ukazują człowieka, który nie oddzielał modlitwy od pracy. Każdego ranka uczestniczył we Mszy, zanim wyszedł w pole, i modlił się także podczas orki.
Według tradycji koledzy skarżyli się, że spóźnia się do pracy. Gospodarz miał wtedy zobaczyć aniołów, którzy szli za pługiem i wykonywali robotę za niego. Inna opowieść mówi, że Izydor dzielił się posiłkiem z żebrakami i mimo to jedzenia nie zabrakło.
Opowiada się też, że jego syn wpadł do studni. Na modlitwę rodziców woda miała się podnieść i wynieść dziecko bez szwanku.
Was über Isidor überliefert ist, zeichnet ihn als einen Mann, der Gebet und Arbeit nicht trennte. Jeden Morgen besuchte er die Messe, bevor er aufs Feld ging, und betete auch bei der Arbeit.
Der Überlieferung nach beklagten sich Kollegen, er komme zu spät aufs Feld. Sein Dienstherr soll dann gesehen haben, wie Engel hinter dem Pflug hergingen und die Arbeit für ihn erledigten. Eine andere Geschichte erzählt, er habe sein Essen mit Bettlern geteilt und dennoch sei genug übrig geblieben.
Erzählt wird auch, dass sein Sohn in einen Brunnen fiel. Auf das Gebet der Eltern soll das Wasser gestiegen sein und das Kind unversehrt nach oben getragen haben.
Ce que l'on transmet d'Isidore le montre comme un homme qui ne séparait pas la prière du travail. Chaque matin, il assistait à la messe avant de partir aux champs et priait aussi en labourant.
Selon la tradition, ses compagnons se plaignaient qu'il arrivât en retard au travail. Son maître aurait alors vu des anges marcher derrière la charrue et faire l'ouvrage à sa place. Un autre récit raconte qu'il partageait son repas avec des mendiants et qu'il en restait pourtant assez.
On raconte aussi que son fils tomba dans un puits. À la prière de ses parents, l'eau serait montée et aurait ramené l'enfant sain et sauf.
Ciò che si tramanda di Isidoro lo dipinge come un uomo che non separava la preghiera dal lavoro. Ogni mattina assisteva alla messa prima di andare nei campi e pregava anche mentre arava.
Secondo la tradizione, i compagni si lamentavano che arrivasse tardi al lavoro. Il padrone avrebbe allora visto degli angeli camminare dietro l'aratro e fare il lavoro al suo posto. Un altro racconto dice che condivideva il pasto con i mendicanti e che ne avanzava comunque a sufficienza.
Si racconta anche che il figlio cadde in un pozzo. Alla preghiera dei genitori l'acqua sarebbe salita, riportando in superficie il bambino incolume.
Lo que se cuenta de Isidro lo muestra como un hombre que no separaba la oración del trabajo. Cada mañana asistía a misa antes de ir al campo y rezaba también mientras araba.
Según la tradición, sus compañeros se quejaban de que llegaba tarde al tajo. Su amo habría visto entonces a unos ángeles caminar tras el arado y hacer la labor por él. Otro relato dice que compartía su comida con los mendigos y que, aun así, sobraba.
También se cuenta que su hijo cayó a un pozo. A la oración de los padres, el agua habría subido y sacado al niño sano y salvo.
Verering en patronaatKult i patronatVerehrung und PatronatCulte et patronageCulto e patronatoCulto y patronazgo
Paus Gregorius XV verklaarde Isidorus in 1622 heilig, op dezelfde dag als Ignatius van Loyola, Franciscus Xaverius, Filippus Neri en Teresa van Avila. Voor Madrid was het de erkenning van een verering die al eeuwen leefde.
Hij is de patroon van de stad Madrid, van boeren en van landarbeiders. In Spanje en ver daarbuiten wordt hij aangeroepen voor een goede oogst en voor het werk op het land.
Papież Grzegorz XV kanonizował Izydora w 1622 roku, w tym samym dniu co Ignacego Loyolę, Franciszka Ksawerego, Filipa Nereusza i Teresę z Ávili. Dla Madrytu było to uznanie kultu, który trwał od wieków.
Jest patronem miasta Madrytu, rolników i robotników rolnych. W Hiszpanii i daleko poza jej granicami wzywa się go o dobre plony i błogosławieństwo pracy na roli.
Papst Gregor XV. sprach Isidor 1622 heilig, am selben Tag wie Ignatius von Loyola, Franz Xaver, Philipp Neri und Teresa von Ávila. Für Madrid war das die Anerkennung einer Verehrung, die seit Jahrhunderten lebendig war.
Er ist Patron der Stadt Madrid, der Bauern und der Landarbeiter. In Spanien und weit darüber hinaus wird er um eine gute Ernte und für die Arbeit auf dem Land angerufen.
Le pape Grégoire XV canonisa Isidore en 1622, le même jour qu'Ignace de Loyola, François Xavier, Philippe Néri et Thérèse d'Avila. Pour Madrid, c'était la reconnaissance d'un culte vivant depuis des siècles.
Il est le patron de la ville de Madrid, des paysans et des ouvriers agricoles. En Espagne et bien au-delà, on l'invoque pour une bonne récolte et pour le travail de la terre.
Papa Gregorio XV canonizzò Isidoro nel 1622, nello stesso giorno di Ignazio di Loyola, Francesco Saverio, Filippo Neri e Teresa d'Avila. Per Madrid fu il riconoscimento di un culto vivo da secoli.
È patrono della città di Madrid, dei contadini e dei braccianti. In Spagna e ben oltre viene invocato per un buon raccolto e per il lavoro dei campi.
El papa Gregorio XV canonizó a Isidro en 1622, el mismo día que a Ignacio de Loyola, Francisco Javier, Felipe Neri y Teresa de Ávila. Para Madrid fue el reconocimiento de un culto vivo desde hacía siglos.
Es patrón de la ciudad de Madrid, de los agricultores y de los jornaleros del campo. En España y mucho más allá se le invoca para una buena cosecha y para el trabajo de la tierra.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, iconographie et dévotionFesta, iconografia e devozioneFiesta, iconografía y devoción
Zijn feestdag is 15 mei. In Madrid is het een stadsfeest met een processie en een bedevaart naar de Pradera de San Isidro aan de Manzanares. Op veel plaatsen worden die dag akkers en oogst gezegend.
Op afbeeldingen draagt Isidorus eenvoudige boerenkleding en houdt hij een spade of sikkel vast. Vaak zijn er ossen met een ploeg bij, soms met een engel die de ploeg leidt, of een korenschoof.
Beelden, medailles en gebedskaarten van deze heilige vindt u in de Isidorus-collectie.
Jego wspomnienie przypada 15 maja. W Madrycie jest to święto miasta z procesją i pielgrzymką na Pradera de San Isidro nad Manzanares. W wielu miejscach tego dnia błogosławi się pola i zbiory.
Na wizerunkach Izydor nosi prosty strój chłopski i trzyma łopatę lub sierp. Często towarzyszą mu woły z pługiem, czasem z aniołem prowadzącym pług, albo snop zboża.
Figury, medaliki i obrazki tego świętego można znaleźć w kolekcji świętego Izydora.
Sein Gedenktag ist der 15. Mai. In Madrid ist er ein Stadtfest mit Prozession und Wallfahrt zur Pradera de San Isidro am Manzanares. An vielen Orten werden an diesem Tag Felder und Ernte gesegnet.
Auf Darstellungen trägt Isidor einfache Bauernkleidung und hält einen Spaten oder eine Sichel. Häufig sind Ochsen mit einem Pflug dabei, mitunter mit einem Engel, der den Pflug lenkt, oder eine Getreidegarbe.
Figuren, Medaillen und Gebetsbilder dieses Heiligen finden Sie in der Isidor-Kollektion.
Sa fête tombe le 15 mai. À Madrid, c'est une fête de la ville avec procession et pèlerinage à la Pradera de San Isidro, au bord du Manzanares. En de nombreux endroits, on bénit ce jour-là les champs et les récoltes.
Sur les images, Isidore porte un vêtement de paysan et tient une bêche ou une faucille. Il est souvent accompagné de bœufs attelés à une charrue, parfois guidée par un ange, ou d'une gerbe de blé.
Statues, médailles et images de prière de ce saint se trouvent dans la collection saint Isidore.
La sua festa cade il 15 maggio. A Madrid è una festa cittadina con processione e pellegrinaggio alla Pradera de San Isidro, sul Manzanarre. In molti luoghi in quel giorno si benedicono i campi e i raccolti.
Nelle immagini Isidoro indossa abiti contadini e tiene una vanga o una falce. Spesso è accompagnato da buoi con un aratro, talvolta guidato da un angelo, o da un covone di grano.
Statue, medaglie e immaginette di questo santo si trovano nella collezione di Sant'Isidoro.
Su fiesta cae el 15 de mayo. En Madrid es la fiesta de la ciudad, con procesión y romería a la Pradera de San Isidro, junto al Manzanares. En muchos lugares ese día se bendicen los campos y las cosechas.
En las imágenes Isidro viste ropa de labrador y sostiene una azada o una hoz. Con frecuencia lo acompañan unos bueyes con un arado, a veces guiado por un ángel, o una gavilla de trigo.
Imágenes, medallas y estampas de este santo se encuentran en la colección de San Isidro.



