Het huis in BethaniëDom w BetaniiDas Haus in BetanienLa maison de BéthanieLa casa di BetaniaLa casa de Betania
Marta woonde in Bethanië, een dorp bij Jeruzalem, samen met haar zuster Maria en haar broer Lazarus. Over haar geboortejaar en haar familie buiten het evangelie is niets overgeleverd. Alles wat we weten, komt uit de evangelies van Lucas en Johannes.
Bij Lucas ontvangt Marta Jezus in haar huis, terwijl haar zuster Maria aan zijn voeten luistert. Marta is druk met de bediening en vraagt Jezus haar zuster te sturen om te helpen. Zijn antwoord is vriendelijk maar duidelijk: Maria heeft het goede deel gekozen.
Het verhaal wordt vaak gelezen als een tegenstelling tussen dienen en luisteren. In de kerkelijke uitleg staan beide houdingen naast elkaar: de bediening van Marta en het luisteren van Maria horen samen.
Marta mieszkała w Betanii, wsi pod Jerozolimą, wraz z siostrą Marią i bratem Łazarzem. O roku jej urodzenia i o rodzinie poza Ewangelią nic nie przekazano. Wszystko, co wiemy, pochodzi z Ewangelii Łukasza i Jana.
U Łukasza Marta przyjmuje Jezusa w domu, podczas gdy jej siostra Maria siedzi u Jego stóp i słucha. Marta jest zajęta usługiwaniem i prosi Jezusa, by kazał siostrze jej pomóc. Jego odpowiedź jest łagodna, ale jasna: Maria wybrała lepszą część.
Opowieść często czyta się jako przeciwstawienie służby i słuchania. W kościelnej interpretacji obie postawy stoją obok siebie: posługa Marty i słuchanie Marii należą do siebie.
Marta lebte in Betanien, einem Dorf bei Jerusalem, zusammen mit ihrer Schwester Maria und ihrem Bruder Lazarus. Über ihr Geburtsjahr und ihre Familie außerhalb des Evangeliums ist nichts überliefert. Was wir wissen, stammt aus den Evangelien nach Lukas und Johannes.
Bei Lukas nimmt Marta Jesus in ihrem Haus auf, während ihre Schwester Maria ihm zu Füßen sitzt und zuhört. Marta ist mit der Bewirtung beschäftigt und bittet Jesus, ihre Schwester zur Hilfe zu schicken. Seine Antwort ist freundlich, aber deutlich: Maria hat den besseren Teil gewählt.
Die Erzählung wird oft als Gegensatz von Dienen und Zuhören gelesen. In der kirchlichen Auslegung stehen beide Haltungen nebeneinander: Martas Dienst und Marias Zuhören gehören zusammen.
Marthe vivait à Béthanie, village proche de Jérusalem, avec sa sœur Marie et son frère Lazare. On ne sait rien de sa date de naissance ni de sa famille en dehors de l'Évangile. Ce que nous savons vient des évangiles de Luc et de Jean.
Chez Luc, Marthe reçoit Jésus chez elle pendant que sa sœur Marie, assise à ses pieds, l'écoute. Marthe est affairée au service et demande à Jésus d'envoyer sa sœur l'aider. Sa réponse est douce mais nette : Marie a choisi la meilleure part.
Le récit est souvent lu comme une opposition entre servir et écouter. Dans l'interprétation de l'Église, les deux attitudes se tiennent côte à côte : le service de Marthe et l'écoute de Marie vont ensemble.
Marta viveva a Betania, un villaggio presso Gerusalemme, con la sorella Maria e il fratello Lazzaro. Della sua data di nascita e della sua famiglia fuori dal Vangelo non è stato tramandato nulla. Quel che sappiamo viene dai vangeli di Luca e di Giovanni.
In Luca Marta accoglie Gesù in casa sua, mentre la sorella Maria, seduta ai suoi piedi, lo ascolta. Marta è affaccendata nel servizio e chiede a Gesù di mandare la sorella ad aiutarla. La sua risposta è dolce ma chiara: Maria ha scelto la parte migliore.
Il racconto viene spesso letto come contrapposizione tra servire e ascoltare. Nell'interpretazione della Chiesa i due atteggiamenti stanno l'uno accanto all'altro: il servizio di Marta e l'ascolto di Maria vanno insieme.
Marta vivía en Betania, una aldea cercana a Jerusalén, con su hermana María y su hermano Lázaro. De su fecha de nacimiento y de su familia fuera del Evangelio no se ha transmitido nada. Lo que sabemos procede de los evangelios de Lucas y de Juan.
En Lucas, Marta recibe a Jesús en su casa mientras su hermana María, sentada a sus pies, lo escucha. Marta está atareada con el servicio y pide a Jesús que mande a su hermana a ayudarla. Su respuesta es amable pero clara: María ha escogido la mejor parte.
El relato suele leerse como una oposición entre servir y escuchar. En la interpretación de la Iglesia las dos actitudes van juntas: el servicio de Marta y la escucha de María se pertenecen.
Marta bij het graf van LazarusMarta przy grobie ŁazarzaMarta am Grab des LazarusMarthe devant le tombeau de LazareMarta presso la tomba di LazzaroMarta ante la tumba de Lázaro
Het vierde evangelie, dat traditioneel aan de apostel Johannes wordt toegeschreven, vertelt hoe Lazarus ziek wordt en sterft. Marta gaat Jezus tegemoet voordat hij het dorp binnenkomt en zegt dat haar broer niet zou zijn gestorven als hij er was geweest.
In dat gesprek belijdt zij haar geloof: zij gelooft dat Jezus de Christus is, de Zoon van God. Daarna volgt de opwekking van Lazarus. Dat Marta hier het eerst spreekt, geldt voor veel uitleggers als een van de sterkste geloofsbelijdenissen in het evangelie.
Later, bij een maaltijd in Bethanië, wordt zij opnieuw genoemd terwijl zij de tafel bedient. Meer vertelt het evangelie niet over haar leven.
Czwarta Ewangelia, tradycyjnie przypisywana apostołowi Janowi, opowiada, jak Łazarz choruje i umiera. Marta wychodzi Jezusowi naprzeciw, zanim ten wejdzie do wsi, i mówi, że jej brat by nie umarł, gdyby Jezus tu był.
W tej rozmowie wyznaje swoją wiarę: wierzy, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym. Potem następuje wskrzeszenie Łazarza. To, że Marta mówi tu jako pierwsza, wielu komentatorów uważa za jedno z najmocniejszych wyznań wiary w Ewangelii.
Później, podczas uczty w Betanii, jest wymieniona ponownie, gdy usługuje przy stole. Więcej Ewangelia o jej życiu nie mówi.
Das vierte Evangelium, das traditionell dem Apostel Johannes zugeschrieben wird, erzählt, wie Lazarus krank wird und stirbt. Marta geht Jesus entgegen, bevor er das Dorf betritt, und sagt, ihr Bruder wäre nicht gestorben, wenn er da gewesen wäre.
In diesem Gespräch bekennt sie ihren Glauben: Sie glaubt, dass Jesus der Christus ist, der Sohn Gottes. Danach folgt die Auferweckung des Lazarus. Dass Marta hier zuerst spricht, gilt vielen Auslegern als eines der stärksten Glaubensbekenntnisse des Evangeliums.
Später, bei einem Mahl in Betanien, wird sie noch einmal erwähnt, während sie den Tisch bedient. Mehr erzählt das Evangelium nicht über ihr Leben.
Le quatrième évangile, traditionnellement attribué à l'apôtre Jean, raconte comment Lazare tombe malade et meurt. Marthe va à la rencontre de Jésus avant qu'il n'entre dans le village et lui dit que son frère ne serait pas mort s'il avait été là.
Dans cet échange, elle professe sa foi : elle croit que Jésus est le Christ, le Fils de Dieu. Vient ensuite la résurrection de Lazare. Que Marthe soit ici la première à parler passe, pour beaucoup d'exégètes, pour l'une des plus fortes professions de foi de l'Évangile.
Plus tard, lors d'un repas à Béthanie, elle est mentionnée de nouveau alors qu'elle sert à table. L'Évangile n'en dit pas davantage sur sa vie.
Il quarto vangelo, tradizionalmente attribuito all'apostolo Giovanni, racconta come Lazzaro si ammali e muoia. Marta va incontro a Gesù prima che entri nel villaggio e gli dice che suo fratello non sarebbe morto se lui fosse stato lì.
In quel colloquio professa la sua fede: crede che Gesù sia il Cristo, il Figlio di Dio. Segue poi la risurrezione di Lazzaro. Che Marta parli qui per prima è considerato da molti interpreti una delle più forti professioni di fede del Vangelo.
Più avanti, durante un pranzo a Betania, è nominata di nuovo mentre serve a tavola. Il Vangelo non dice altro sulla sua vita.
El cuarto evangelio, atribuido tradicionalmente al apóstol Juan, cuenta cómo Lázaro enferma y muere. Marta sale al encuentro de Jesús antes de que entre en la aldea y le dice que su hermano no habría muerto si él hubiera estado allí.
En esa conversación profesa su fe: cree que Jesús es el Cristo, el Hijo de Dios. Después sigue la resurrección de Lázaro. Que Marta hable aquí la primera lo consideran muchos intérpretes una de las profesiones de fe más fuertes del Evangelio.
Más adelante, en una comida en Betania, se la nombra de nuevo mientras sirve la mesa. El Evangelio no dice más sobre su vida.
Verering en patronaatKult i patronatVerehrung und PatronatCulte et patronageCulto e patronatoVeneración y patronazgo
Volgens de Provençaalse overlevering kwam Marta na de hemelvaart met Maria en Lazarus per schip in Zuid-Frankrijk aan. Zij zou zich in Tarascon hebben gevestigd, waar zij de Tarasque, een monster dat de streek teisterde, met wijwater en gebed temde. Dit is een legende uit de Middeleeuwen, geen bijbelse overlevering.
In Tarascon staat de kerk Sainte-Marthe, met haar graf in de crypte. De stad viert haar sinds eeuwen met het Tarasque-feest aan het einde van juni.
Omdat zij in het evangelie het huis draagt, is zij de patrones van huisvrouwen, koks, herbergiers en dienstbodes. Wie een huishouden draagt, vindt bij haar herkenning.
Według prowansalskiego podania Marta po wniebowstąpieniu wraz z Marią i Łazarzem przypłynęła statkiem do południowej Francji. Miała osiąść w Tarasconie, gdzie wodą święconą i modlitwą poskromiła Tarasque, potwora nękającego okolicę. Jest to legenda średniowieczna, a nie przekaz biblijny.
W Tarasconie stoi kościół Sainte-Marthe z jej grobem w krypcie. Miasto od wieków obchodzi jej pamięć świętem Tarasque pod koniec czerwca.
Ponieważ w Ewangelii to ona dźwiga dom, jest patronką gospodyń, kucharzy, oberżystów i służących. Kto prowadzi dom, znajdzie w niej bratnią duszę.
Nach der provenzalischen Überlieferung kam Marta nach der Himmelfahrt mit Maria und Lazarus per Schiff nach Südfrankreich. Sie soll sich in Tarascon niedergelassen haben, wo sie die Tarasque, ein die Gegend plagendes Ungeheuer, mit Weihwasser und Gebet bezwang. Das ist eine mittelalterliche Legende, keine biblische Überlieferung.
In Tarascon steht die Kirche Sainte-Marthe mit ihrem Grab in der Krypta. Die Stadt feiert sie seit Jahrhunderten mit dem Tarasque-Fest Ende Juni.
Weil sie im Evangelium das Haus trägt, ist sie Patronin der Hausfrauen, Köche, Gastwirte und Dienstboten. Wer einen Haushalt führt, findet bei ihr Verständnis.
Selon la tradition provençale, Marthe arriva après l'Ascension avec Marie et Lazare, par bateau, dans le sud de la France. Elle se serait établie à Tarascon, où elle aurait dompté la Tarasque, monstre qui ravageait la région, avec de l'eau bénite et la prière. C'est une légende médiévale, non une tradition biblique.
À Tarascon se dresse la collégiale Sainte-Marthe, dont la crypte abrite son tombeau. La ville la fête depuis des siècles par la fête de la Tarasque, à la fin du mois de juin.
Parce que, dans l'Évangile, c'est elle qui porte la maison, elle est la patronne des ménagères, des cuisiniers, des aubergistes et des domestiques. Qui tient un foyer se reconnaît en elle.
Secondo la tradizione provenzale, dopo l'Ascensione Marta giunse con Maria e Lazzaro in nave nel sud della Francia. Si sarebbe stabilita a Tarascona, dove con l'acqua benedetta e la preghiera avrebbe domato la Tarasca, un mostro che devastava la regione. È una leggenda medievale, non una tradizione biblica.
A Tarascona sorge la collegiata di Sainte-Marthe, nella cui cripta si trova la sua tomba. La città la festeggia da secoli con la festa della Tarasca, alla fine di giugno.
Poiché nel Vangelo è lei a reggere la casa, è patrona delle casalinghe, dei cuochi, degli albergatori e dei domestici. Chi porta avanti una famiglia si riconosce in lei.
Según la tradición provenzal, tras la Ascensión Marta llegó con María y Lázaro en barco al sur de Francia. Se habría establecido en Tarascón, donde con agua bendita y oración habría domado a la Tarasca, un monstruo que asolaba la región. Es una leyenda medieval, no una tradición bíblica.
En Tarascón se alza la colegiata de Sainte-Marthe, en cuya cripta está su sepulcro. La ciudad la celebra desde hace siglos con la fiesta de la Tarasca, a finales de junio.
Como en el Evangelio es ella quien sostiene la casa, es patrona de las amas de casa, de los cocineros, de los posaderos y de los sirvientes. Quien lleva un hogar se reconoce en ella.
Feestdag, afbeelding en devotieWspomnienie, wizerunek i pobożnośćGedenktag, Darstellung und AndachtFête, représentation et dévotionFesta, immagine e devozioneFiesta, imagen y devoción
Haar feestdag is 29 juli. Sinds 2021 staat die dag in de kerkelijke kalender voor Marta, Maria en Lazarus samen. Vroeger was 29 juli de gedachtenis van Marta alleen.
Op afbeeldingen ziet u haar met een sleutelbos aan de gordel, een pollepel of een bezem. In de Provençaalse traditie leidt zij een draak aan een riem of aan haar gordel, of ze houdt een wijwaterkwast in de hand.
Wie haar in de keuken of bij de voordeur wil hebben, kiest meestal een beeld voor de plank of een gebedskaart met het gebed voor het huis. In de Marta-collectie staan beelden, medailles en gebedskaarten bij elkaar.
Jej wspomnienie przypada 29 lipca. Od 2021 roku w kalendarzu Kościoła ten dzień jest poświęcony wspólnie Marcie, Marii i Łazarzowi. Dawniej 29 lipca było wspomnieniem samej Marty.
Na wizerunkach widać ją z pękiem kluczy u pasa, chochlą lub miotłą. W tradycji prowansalskiej prowadzi smoka na smyczy albo na swoim pasku, bądź trzyma w dłoni kropidło.
Kto chce mieć ją w kuchni albo przy drzwiach wejściowych, wybiera zwykle figurkę na półkę lub obrazek z modlitwą za dom. W kolekcji świętej Marty znajdziesz figurki, medaliki i obrazki z modlitwą.
Ihr Gedenktag ist der 29. Juli. Seit 2021 gilt er im Kirchenkalender gemeinsam für Marta, Maria und Lazarus. Früher war der 29. Juli allein das Gedenken an Marta.
Auf Darstellungen sieht man sie mit einem Schlüsselbund am Gürtel, mit Schöpfkelle oder Besen. In der provenzalischen Tradition führt sie einen Drachen an der Leine oder an ihrem Gürtel, oder sie hält einen Weihwasserwedel in der Hand.
Wer sie in der Küche oder an der Haustür haben möchte, wählt meist eine Figur für das Regal oder ein Gebetsbild mit dem Gebet für das Haus. In der Kollektion der heiligen Marta stehen Figuren, Medaillen und Gebetsbilder beieinander.
Sa fête est le 29 juillet. Depuis 2021, le calendrier de l'Église y commémore ensemble Marthe, Marie et Lazare. Auparavant, le 29 juillet était la mémoire de Marthe seule.
Sur les images, on la voit avec un trousseau de clés à la ceinture, une louche ou un balai. Dans la tradition provençale, elle mène un dragon en laisse ou par sa ceinture, ou tient un goupillon.
Pour la garder dans sa cuisine ou près de la porte d'entrée, on choisit d'ordinaire une statue pour l'étagère ou une image de prière avec la prière pour la maison. La collection sainte Marthe réunit statues, médailles et images de prière.
La sua festa è il 29 luglio. Dal 2021 il calendario della Chiesa la celebra in quel giorno insieme a Maria e a Lazzaro. In precedenza il 29 luglio era la memoria di Marta soltanto.
Nelle immagini la si vede con un mazzo di chiavi alla cintura, un mestolo o una scopa. Nella tradizione provenzale conduce un drago al guinzaglio o legato alla cintura, oppure regge un aspersorio.
Chi vuole averla in cucina o accanto alla porta di casa sceglie di solito una statua per la mensola o un'immaginetta con la preghiera per la casa. Nella collezione di santa Marta si trovano statue, medaglie e immaginette di preghiera.
Su fiesta es el 29 de julio. Desde 2021 el calendario de la Iglesia la celebra ese día junto con María y Lázaro. Antes, el 29 de julio era la memoria de Marta sola.
En las imágenes se la ve con un manojo de llaves en el cinto, un cucharón o una escoba. En la tradición provenzal lleva un dragón atado o sujeto a su cinturón, o sostiene un hisopo.
Quien quiere tenerla en la cocina o junto a la puerta de casa suele elegir una figura para el estante o una estampa con la oración por el hogar. En la colección de santa Marta hay figuras, medallas y estampas de oración.
